บทที่ 12 เซฟตีตัวแข็งตัวจริง

บทที่ 12 เซฟตีตัวแข็งตัวจริง

ซินแคลร์กล่าวคำว่าไม่เลวติดกันสองครั้ง ความเย็นชามืดหม่นที่เจืออยู่ในน้ำเสียงเป็นนิจจางหายไปกว่าครึ่ง

“แต่ฟิสิกส์เอาชนะกองทัพเรือไม่ได้ ฉันต้องรู้ว่าการชนเมื่อครู่ไม่ได้เกิดเพราะเอริกลื่น! ฉันอยากเห็นว่าเมื่อถูกหมายหัว ห่วงโซ่จลน์ที่นายพูดถึงยังใช้ได้หรือไม่!”

ซินแคลร์หมุนตัวฉับ ตะโกนใส่ทีมทองที่ยังหอบหนัก “ทุกคนกลับเข้าตำแหน่ง! ทีมทอง ใช้แผนวิ่งฝั่งสตรองไซด์! ส่งสองคนไปดูแลไอ้หนุ่มกังฟูจีนคนนั้น บดมันให้แหลก!”

ปี๊ด—!

เสียงนกหวีดดังขึ้นอีกครั้ง

ตลอด 30 นาทีถัดมา สนามกลายเป็นโรงเชือดส่วนตัวของลุคอย่างสมบูรณ์

เมื่อซินแคลร์จงใจหมายหัว ทีมทองส่งไทต์เอนด์สองคนซึ่งหนักเกิน 230 ปอนด์เข้าบล็อกลุคแบบสองต่อหนึ่ง

แต่สิ่งที่ลุคแสดงออกมาไม่ได้มีเพียงพละกำลังที่พุ่งชนอย่างบ้าบิ่น ยังมีสัญชาตญาณการเข่นฆ่า

“Set—Hut!”

เมื่ออสูรร่างยักษ์สองตัวพุ่งบีบเข้ามา ลุคไม่ปะทะตรง ๆ ฝีเท้าแปลกประหลาดของเขาไถลออกด้านข้างเพียงนิดเดียวในพริบตา แล้วอาศัยแรงพุ่งของอีกฝ่ายชักนำให้เสียทิศ

ไทต์เอนด์ทั้งสองเสียสมดุลและชนกันเองทันที ส่วนลุคกลายเป็นเงาพร่า พุ่งทะลุช่องว่างออกไปตรง ๆ!

ปัง!

แบรดเพิ่งส่งบอลให้รันนิงแบ็ก ลุคก็พุ่งมาถึงราวขีปนาวุธร่อน

เขาไม่ลดความเร็ว หัวไหล่กระแทกแขนข้างที่ถือบอลของรันนิงแบ็กอย่างแรง พลังงานจลน์มหาศาลไม่เพียงชนรันนิงแบ็กจนเท้าลอยจากพื้น แต่ยังบังคับให้เกิดฟัมเบิลอย่างรุนแรงทันที!

หลังจากนั้น ไม่ว่าแบรดจะพยายามใช้พาสสั้นอ้อมแนวรับ หรือใช้ท่าหลอกเปิดทาง ลุคก็ปรากฏตัวตรงจุดอันตรายที่สุดได้เสมอ ราวยมทูตซึ่งลอยวนอยู่เหนือสุดของพื้นที่เกมรับ

เหล่าผู้ช่วยโค้ชบนอัฒจันทร์ไม่มีเวลาแม้แต่จะบันทึกเส้นทางการเล่น พวกเขายังคงรีบร้อนพลิกแฟ้มผลทดสอบสมรรถภาพเก่าของลุค

“เป็นไปไม่ได้…” ผู้ช่วยโค้ชที่รับผิดชอบข้อมูลสมรรถภาพพูดด้วยเสียงตกตะลึง “เมื่อก่อนแม้เขาจะเร็ว แต่พละกำลังสถิตเป็นจุดอ่อนมาตลอด”

“เกมปะทะเมื่อสัปดาห์ก่อน เขาต้านเอริกไม่อยู่แน่ แล้ววันนี้จะชนเอริกหนัก 250 ปอนด์กระเด็นซ้ำ ๆ จากด้านหน้าได้อย่างไร?”

“นี่ไม่ใช่การปะทะระดับเดียวกันเลย!” หัวหน้าผู้ช่วยโค้ชเกมรับอีกคนกลืนน้ำลาย “แล้วพวกคุณไม่สังเกตหรือว่าเซนส์เกมรับของเขาเปลี่ยนไปหมดแล้ว?”

“เมื่อก่อนเขาเพียงวิ่งตามตำราแผนการเล่นอย่างแข็งทื่อ แต่ตอนนี้…เทคนิคการออกแรงกับการจับจุดศูนย์ถ่วงอันแม่นยำของเขา เหมือนเกิดการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมข้ามคืน!”

“เด็กคนนี้ไปเจออะไรมากันแน่? ความสามารถจะพุ่งขึ้นสูงขนาดนี้ภายในไม่กี่วันได้อย่างไร?”

“ใครจะไปรู้?” หัวหน้าผู้ช่วยโค้ชสูดหายใจลึก “บางทีเหตุยิงกันที่สนามยิงปืนเมื่อไม่กี่วันก่อน อาจเปิดสวิตช์ดั้งเดิมบางอย่างในตัวเขาเข้า?”

“ไม่ว่าจะเกิดจากอะไร” ซินแคลร์ตัดบทสนทนา แล้ววงกลมสีแดงรอบชื่อลุค

“นี่ไม่ใช่อเมริกันฟุตบอลมาตรฐานที่เราสอนแน่นอน ตอนนี้เด็กคนนี้…กำลังเล่นบอลด้วยตรรกะของการล่าอย่างสมบูรณ์!”

ใช่ ตรรกะแห่งการเข่นฆ่า

ในเวสต์พอยต์ สถานที่ซึ่งเชิดชูสุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรงและเกียรติยศส่วนรวม ลุคกำลังแสดงความเป็นวีรบุรุษเดี่ยวอันก้าวร้าวจนน่าหายใจไม่ออก

เขาไม่ต้องการการประสานแผน เพราะตัวเขาเองก็คือแผนการเล่นทั้งชุด!

แม้นี่จะเป็นเพียงเกมซ้อม ลุคก็ไม่ออมมือแม้แต่น้อย

เขาเหมือนเครื่องบดเนื้อที่เที่ยงตรงและไม่รู้จักเหนื่อย เจาะทะลวงและบดแนวรุกของทีมทองซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไร้ปรานี!

เมื่อเสียงนกหวีดจบเกมดังขึ้น ทีมดำปิดไม่ให้กลุ่มหัวกะทิชั้นปีสุดท้ายทำคะแนนได้ตลอดทั้งเกมด้วยสกอร์อันเหลือเชื่อ

ผู้เล่นล้มกระจัดกระจายเป็นกลุ่มเล็ก ๆ บนสนามหญ้า หอบหายใจหนัก แบรดขดตัวกอดลูกอเมริกันฟุตบอลซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจของควอเตอร์แบ็กไว้แน่น

ตอนเงยหน้ามองลุค แม้แววตาจะหวาดระแวง แต่เขายังฝืนรักษาท่าทีเสแสร้งของชนชั้นสูงไว้

ซินแคลร์มองลุคที่เดินเข้ามาหา ราวกับกำลังตรวจรถศึกหนักซึ่งเพิ่งออกจากสายการผลิต

“ฟังให้ดี ลุค ฉันไม่สนว่านายใช้วิชาอะไรเมื่อครู่ และไม่สนว่านายยัดสปริงเข้าไปในกระดูกสันหลังได้อย่างไร”

ซินแคลร์ลดเสียงต่ำ น้ำเสียงเผยความคิดแบบปฏิบัตินิยมเต็มเปี่ยม “ฉันเห็นเพียงว่านายระเบิดพละกำลังมากพอจะฉีกแนวรุกทั้งแถวให้ขาดได้!”

“บนสนามอเมริกันฟุตบอล นี่คือเจตจำนงของพระเจ้า นี่คือเครื่องบดเนื้อที่โรงเรียนนายร้อยเวสต์พอยต์ต้องการ!”

“ตอนนี้ ตำแหน่งเซฟตีตัวแข็งตัวจริงเป็นของนาย เข้าใจหรือไม่?”

“เข้าใจครับ ผู้พัน” ลุคตอบอย่างมั่นคง

ซินแคลร์มองสีหน้าที่ไม่สะทกสะท้านของลุค ขยับเข้าใกล้อีกครึ่งก้าว เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงใจแบบผู้ใหญ่ผู้หวังดี ตบไหล่ลุคแล้วถอนหายใจ

“พูดกันตรง ๆ เป็นการส่วนตัวนะ ลุค ด้วยวิสัยทัศน์ภาพรวม สายตาเชิงยุทธวิธี และสมรรถภาพร่างกาย นายเหมาะจะเป็นควอเตอร์แบ็กของเรามากกว่าแบรดจริง ๆ”

“แต่นายก็รู้ บางเรื่อง…พัวพันทั้งเงินสนับสนุนจากสมาคมศิษย์เก่าและโทรศัพท์จากเพนตากอนมากเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่ทหารอย่างนายกับฉันตัดสินได้ ต้องลำบากนายทำงานสกปรกอยู่ในชุดเกมรับแล้ว”

ลุคมองซินแคลร์ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ในใจกลับหัวเราะเย็นชา

‘จิ้งจอกเฒ่า’

แน่นอนว่าเขารู้ว่าซินแคลร์กำลังพล่ามไร้สาระ ในฐานะหัวหน้าโค้ช หากซินแคลร์กล้าเดิมพันอาชีพตัวเองเพื่อต่อต้านจริง เขามีอำนาจเต็มที่จะกดแบรดไว้บนม้านั่งสำรอง

แต่เขาไม่กล้า คำพูดชุดนี้เป็นเพียงการปลอบราคาถูกที่สุดในระบบราชการ หวังสร้างภาพว่าทั้งคู่ตกที่นั่งเดียวกัน เพื่อเอาความภักดีของลุคมาใช้ฟรี ๆ

ลุคมองออกแต่ไม่เปิดโปง เพราะเขาไม่ได้ใส่ใจเลย

ในวิชาการเมืองของอเมริกันฟุตบอล ควอเตอร์แบ็กคือสมองของทีม เป็นชนชั้นสูงใต้สปอตไลต์ และเป็นดาวเด่นโดยกำเนิด

แล้วเซฟตีตัวแข็งเล่า? นั่นคือประตูเหล็กด่านสุดท้ายของชุดเกมรับ และเป็นเพชฌฆาตที่กติกาอนุญาตบนสนาม!

ควอเตอร์แบ็กมีหน้าที่ส่งบอลออกไปแลกเสียงกรีดร้อง ส่วนเซฟตีตัวแข็งมีหน้าที่ชนคนรับบอลให้แหลกทั้งคนทั้งกระดูก!

ตำแหน่งเซฟตีตัวแข็งคือหน้าต่างจัดแสดงที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับโชว์สุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรงต่อคนทั้งสหรัฐอเมริกา

“ผมเข้าใจดีครับ โค้ช”

ลุคสบตาซินแคลร์ แววตาลุ่มลึก “ควอเตอร์แบ็กมีหน้าที่ชนะเกม ส่วนชุดเกมรับมีหน้าที่ทำลายเจตจำนงของคู่ต่อสู้ โดยส่วนตัว ผมชอบอย่างหลังมากกว่า”

ซินแคลร์ชะงัก ก่อนจะหัวเราะอย่างโล่งอก เขาบีบไหล่ลุคแรง ๆ

“เยี่ยมมาก ไอ้หนุ่ม! แต่อีกสองสัปดาห์ ถ้านายไม่ชนไอ้พวกโรงเรียนนายเรือจนต้องขึ้นเปลในเกมถ่ายทอดสดทั่วประเทศ ฉันจะเตะนายออกจากเวสต์พอยต์ด้วยตัวเอง!”

ซินแคลร์หันกลับไป โบกมือใส่ผู้เล่นที่ยังยืนอึ้ง ราวกับกำลังไล่ฝูงสุนัขล่าเนื้อที่เพิ่งกินอิ่ม

“เอาละ สาว ๆ! ไสหัวไปอาบน้ำ แล้วให้นักกายภาพบำบัดคลายกล้ามเนื้อให้! ก่อนเจอกองทัพเรือ อย่าปล่อยให้ตัวเองขึ้นสนิม!”

“ครับ ผู้พัน!!!”

ลุคพยักหน้าอย่างสุภาพ กอดหมวกกันกระแทกไว้แล้วเดินตรงไปยังห้องแต่งตัวเป็นคนแรก ท่ามกลางสายตายำเกรงทั่วสนาม

แซมมีได้สติจากภาพอันน่าหวาดหวั่นที่ลุคเพิ่งแสดงออกมา พอเห็นเขาจากไปก็รีบตามหลังอย่างไร้เสียง ราวผู้คุ้มกันผู้ภักดี

บรรดาลูกสมุนที่เดิมรายล้อมแบรดต่างก้มหน้าลงอย่างรู้สถานการณ์ เปิดทางให้ลุคโดยสมัครใจ

ในเครื่องจักรความรุนแรงซึ่งแบ่งลำดับชั้นอย่างเข้มงวดของเวสต์พอยต์ บางครั้งความสามารถเด็ดขาดก็ยังมีน้ำหนักเหนือวาทศิลป์หรูหรา

หลังหน้าต่างกระจกสูงจรดพื้นของอาคารฝ่ายบริหาร มาร์กาเร็ต วิเทเกอร์ค่อย ๆ ลดกล้องส่องทางไกลกำลังขยายสูงลง

เธอขบริมฝีปากแดงเบา ๆ ดวงตาวาวด้วยความคาดหวังบางอย่างจากการได้เห็นสิ่งน่าอัศจรรย์

ลุคผลักประตูห้องแต่งตัว แม้เพิ่งครองสนามด้วยความนองเลือด แต่ความคิดกลับแจ่มชัดผิดปกติ

ตราบใดที่ทุกอย่างยังไม่ลงตัว ความสำเร็จทั้งหมดก็เป็นเพียงหมอกควัน เป้าหมายถัดไปของเขาคือศึกเวสต์พอยต์–กองทัพเรือในอีกสองสัปดาห์

เขาจะขึ้นไปบนเวทีซึ่งคนทั้งสหรัฐอเมริกาจับจ้อง แล้วแสดงโชว์เดี่ยวที่มีชื่อว่าการสังหารหมู่!

ในเกมซึ่งมีช่องเซฟและโอกาสแทบไร้ขีดจำกัดนี้ เส้นทางธรรมดาไม่มีวันเป็นของเขา