ตอนที่ 189 แฟนสาวอ่อนหวานน่ารัก? หรือแท้จริงคือนักล่าระดับสูงสุดแน่

วันต่อมา บรรยากาศในกองถ่ายดูรื่นเริงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

​อาจเป็นเพราะการเริ่มต้นที่สวยงามเมื่อวานช่วยสร้างความมั่นใจให้กับทุกคน ใบหน้าของจางโหมวอีแม้จะยังดูตึงเครียดอยู่บ้าง แต่กระนั้นเขาก็ไม่ได้กดดันนักแสดงจนเกินไปตั้งแต่เปิดฉากแรกของวัน

​สภาวะจิตใจของเจียงฉือดีเยี่ยมจนน่าประหลาดใจ ผลลัพธ์ของ [หลับลึก] นั้นเปรียบเสมือนการลงวินโดวส์ใหม่ให้ระบบ ความเหนื่อยล้าทั้งหมดถูกกวาดทิ้งไปจนสิ้น

​ในช่วงพักการถ่ายทำ ร่างหนึ่งที่ปรากฏขึ้นทำให้อากาศที่ร้อนระอุในกองถ่ายดูหวานละมุนขึ้นมาทันที เด็กสาวผู้มีรูปลักษณ์และบุคลิกที่เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบคนหนึ่ง กำลังเข็นรถเข็นขนาดเล็กที่มีชุดชายามบ่ายบรรจุห่ออย่างประณีตกว่าสิบชุดปรากฏตัวขึ้นในสายตาของทุกคน

​เธอนุ่งชุดกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ ผมยาวสลวยพาดบ่า บนใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยนที่พอเหมาะพอดี ดูหวานหยดย้อยแต่ไม่ดูไร้ราคา

​น้ำเสียงของเธอนั้นหวานราวกับน้ำผึ้ง เธอทักทายเหล่าเจ้าหน้าที่กองถ่ายและผู้ช่วยที่อยู่รอบนอกก่อน จากนั้นจึงเดินฝ่าฝูงชนตรงไปยัง หลัวอวี้ ที่กำลังหลับตาบ่มเพาะอารมณ์อยู่ที่มุมหนึ่ง

​การเคลื่อนไหวของเธอดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง เธอยื่นมือไปคล้องแขนของหลัวอวี้ไว้

​ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว... กลิ่นอายความหม่นหมองที่ชวนให้คนไม่กล้าเข้าใกล้บนตัวหลัวอวี้สลายไปกว่าครึ่งในทันทีที่เด็กสาวคนนี้เข้าใกล้ เธอเขย่งเท้าขึ้น ใช้กระดาษทิชชู่ซับเหงื่อที่ขมับของหลัวอวี้อย่างแผ่วเบา ในดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความรักที่แทบจะล้นออกมา

​เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เธอจึงหันมาหาทุกคนและแนะนำตัวอย่างสง่าผ่าเผย

​“สวัสดีค่ะทุกคน ฉันชื่อ เวินเนี่ยน เป็นแฟนของอาอวี้ค่ะ”

​ประโยคเดียวเหมือนลมฤดูใบไม้ผลิที่พัดผ่าน ช่วยคลายความสงสัยในใจของหลายๆ คนที่อยู่ในที่นั่น เจียงฉือพลันเข้าใจทันที

​ที่แท้ร่างที่ดูมีลับลมคมในที่แฝงตัวเข้าห้องหลัวอวี้เมื่อคืน ก็คือเธอนี่เอง

​การวางตัวของเวินเนี่ยนเรียกได้ว่าเป็นตำรา "แฟนสาวผู้เพียบพร้อม" ขนานแท้ เธอเริ่มจากการเดินไปค้อมตัวทักทายจางโหมวอีอย่างนอบน้อม แม้เขาจะเพียงแค่พยักหน้าตอบอย่างเย็นชา แต่บนใบหน้าของเธอก็ไม่ปรากฏร่องรอยความกระอักกระอ่วนเลยแม้แต่น้อย

​จากนั้นเธอก็เริ่มแจกจ่ายชุดชายามบ่ายให้เจ้าหน้าที่ทุกคนอย่างกระตือรือร้น ทุกชุดเธอส่งมอบด้วยมือตัวเอง พร้อมรอยยิ้มหวานที่ยากจะปฏิเสธ

​“พี่หวังคะ ลำบากหน่อยนะ นี่อเมริกาโน่เย็นที่คุณต้องการค่ะ”

“พี่ทีมไฟคะ อากาศร้อน ดื่มอะไรแก้ร้อนหน่อยนะคะ”

​เธอกระทั่งทำการบ้านมาเป็นอย่างดี เรียกชื่อแซ่ของสมาชิกหลักในทีมได้อย่างแม่นยำ และใส่ใจไปถึงรสนิยมความชอบของแต่ละคน เมื่อเดินมาถึงหน้า ซูชิงอิง เธอก็วางตัวนอบน้อมเป็นพิเศษ น้ำเสียงแฝงด้วยความเคารพและชื่นชมอย่างพอเหมาะ

​“อาจารย์ซูคะ ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว คุณคือนักแสดงที่ฉันนับถือที่สุด นี่คือชาดอกไม้สูตรไร้น้ำตาลที่ฉันเตรียมมาให้คุณโดยเฉพาะ ช่วยบำรุงผิวและทำให้ผ่อนคลายค่ะ”

​แม้แต่ซูชิงอิงก็ยังยอมรับมาถือไว้ และยังหลุดคำว่า “ขอบใจ” ออกมาเบาๆ

​บรรยากาศในกองถ่ายเปลี่ยนเป็นกลมเกลียวอย่างยิ่งเพราะการมาถึงของเธอ ทุกคนต่างคิดว่าคนบ้าการแสดงที่ดูหม่นหมองและดื้อรั้นอย่างหลัวอวี้ ได้แฟนที่ดูแลเอาใจใส่และเก่งเรื่องการเข้าสังคมขนาดนี้มาครอง ช่างเป็นโชคดีราวกับบรรพบุรุษประทานพรให้จริงๆ

​สุดท้าย เวินเนี่ยนถือแก้วกาแฟสเปเชียลตี้ดริปที่บรรจุห่อสวยที่สุดและแพงที่สุด เดินอย่างแช่มช้ามาหยุดตรงหน้าเจียงฉือ รอยยิ้มของเธอนั้นดูจริงใจและอบอุ่น

​“อาจารย์เจียงคะ ขอบคุณมากนะคะ”

“อาอวี้กลับไปเมื่อคืน เล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังไม่หยุดเลยค่ะ เขาบอกว่าคุณมอบแรงกระตุ้นและแรงบันดาลใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ทำให้เขาหาจุดที่ดีที่สุดของตัวละครเจอ กาแฟแก้วนี้ รบกวนคุณช่วยรับไว้ด้วยนะคะ”

​คำพูดนั้นไร้ที่ติ นอกจากชมเจียงฉือแล้ว ยังเป็นการยกย่องแฟนตัวเองไปในตัว เจียงฉือยื่นมือไปรับตามมารยาท

​ทว่า ในวินาทีที่ปลายนิ้วของเขากำลังจะสัมผัสกับขอบแก้วที่เย็นจัดนั้นเอง

ในหัวของเขา พลันเกิดเสียงแจ้งเตือนที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน... วงแหวนแยกแยะเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ทำงาน!

​【คำเตือน! คำเตือน! ตรวจพบนักล่าระดับสูงสุด!】

​รอยยิ้มตามมารยาทบนใบหน้าของเจียงฉือแข็งค้างไป 0.01 วินาที มือที่ยื่นออกไปชะงักไปเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ได้ ก่อนจะรับแก้วกาแฟมาอย่างเป็นปกติ

​“เกรงใจไปแล้วครับ”

​แต่ในใจของเขากลับเกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ

นักล่าระดับสูงสุด? นี่มันสายพันธุ์ใหม่อะไรกันอีกล่ะเนี่ย?

​เขากวาดสายตามองใบหน้าที่ยิ้มแย้มไร้ที่ติของเวินเนี่ยนอย่างแนบเนียน แผงควบคุมระบบรีเฟรชอย่างบ้าคลั่ง

​เป้าหมาย: เวินเนี่ยน

ระดับภัยคุกคาม: อันตรายระดับสูงสุด (ประเภทล่าเหยื่ออย่างแม่นยำ)

​รูม่านตาของเจียงฉือหดเล็กลงเล็กน้อย

ประเภทล่าเหยื่ออย่างแม่นยำ? คำห้าคำนี้แฝงไปด้วยความมืออาชีพและความเลือดเย็นที่ไม่ได้อยู่ในระดับคนทั่วไป

​จากนั้น ชุดป้ายแท็กใหม่ๆ ก็เด้งขึ้นมาในครรลองสายตาของเขาเหมือนกระสุนตัวอักษร

​การพรางตัวหลัก: แฟนสาวผู้เพียบพร้อม (ฉบับสั่งตัดพิเศษ)

พฤติกรรมการล่า: การปรสิต

ตรรกะการปรสิต: ผ่านการฝัง "ความยึดติดทางจิตวิญญาณ" อย่างต่อเนื่อง เพื่อเข้าสิงสู่เป้าหมายที่มีศักยภาพการเติบโตสูงอย่างแม่นยำ เพื่อสูบเอาทรัพยากรส่วนเพิ่มและมูลค่าทางสังคมทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากการก้าวหน้าของเป้าหมาย

เป้าหมายปรสิตปัจจุบัน: หลัวอวี้

การประเมิน: ความสัมพันธ์เชิงปรสิตเข้าสู่สภาวะคงที่

​เจียงฉือรู้สึกหนังหัวชาไปหมด นี่มันเหนือชั้นกว่า เฉียวซินหรัน ในกองถ่าย 《สามชาติภพ》 ที่เป็นเพียง "สาวชาวประมง" หว่านแหไปทั่ว หลายเท่าตัวนัก! ยัยคนนั้นแค่หาปลา แต่คนนี้คือทำฟาร์ม! แถมยังเป็นการทำฟาร์มเชิงวิทยาศาสตร์เสียด้วย!

​เขาถือกาแฟไว้ พลางใช้หางตามองไปไม่ไกล เวินเนี่ยนกำลังจัดปกเสื้อที่ยุ่งเหยิงให้หลัวอวี้อย่างละเอียดอ่อน ดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใย ในสายตาของเจียงฉือ ป้ายแท็กที่เย็นชาของระบบปรากฏขึ้นเหนือการกระทำของเธออย่างแม่นยำ

​[เริ่มกระบวนการล่า — ขั้นที่ 1: การสร้างความไวเชื่อใจขั้นสูงสุด (เสร็จสิ้น)]

​เวินเนี่ยนยิ้มพลางพูดอะไรบางอย่างกับหลัวอวี้ วงสังคมของหลัวอวี้ถูกเธอกันออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ สร้างโลกใบเล็กที่มีเพียงพวกเขาสองคนเป็นศูนย์กลาง

​[กระบวนการล่า — ขั้นที่ 2: การสร้างเกาะข้อมูลที่โดดเดี่ยว (กำลังดำเนินการ)]

​เจียงฉือรู้สึกว่ากาแฟดริปในมือเริ่มเย็นลงอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่การเดต แต่นี่คือการทำปรสิตอย่างเป็นระบบ มีการวางแผน และมีขั้นตอนที่แม่นยำ!

​หลัวอวี้ ชายผู้รับบทตัวร้ายที่ปั่นหัวผู้คนในละครได้เหมือนอยู่ในกำมือ แต่ในชีวิตจริง กลับกลายเป็น "โฮสต์" ที่กำลังจะถูกสูบกินคุณค่าจนแห้งเหือดโดยไม่รู้ตัว... ช่างน่าขันสิ้นดี

​เจียงฉือหลุบตาลง ดื่มกาแฟเข้าไปอึกหนึ่ง กาแฟหอมกรุ่น แต่รสสัมผัสที่หลงเหลืออยู่กลับขมปร่าอย่างบอกไม่ถูก

​เขาตัดสินใจได้ในทันที นี่คือเรื่องส่วนตัวของหลัวอวี้ หรืออาจจะเป็น "เคราะห์กรรม" ของเขาเอง ในเมื่อมันยังไม่กระทบต่อการถ่ายทำและไม่ลามมาถึงตัวเขา เขาจะไม่สอดมือเข้าไปยุ่งเด็ดขาด เขาไม่มีหน้าที่และไม่มีพลังงานเหลือพอจะไปช่วย "คนบ้าการแสดง" ที่กำลังจมดิ่งอยู่ใน "ความสุข" จอมปลอมนั่น

​นิ่งไว้ อย่าเพิ่งวู่วาม

​เจียงฉือเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มองไปยังคู่รักที่ "รักกันหวานชื่น" คู่นั้น เวินเนี่ยนกำลังยิ้มพลางป้อนคุกกี้ที่เธอทำเองให้หลัวอวี้ ภาพช่างอบอุ่นและงดงาม แต่ในหัวของเจียงฉือ เหลือเพียงป้ายแท็กสองขั้นสุดท้ายที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนแผงระบบ

​[ขั้นที่ 3: การฝังจิตสำนึกแบบเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน]

[ขั้นที่ 4: การสูบกินมูลค่าจนหมดสิ้น]