ตอนที่ 99 ใบเบิกทางของอัจฉริยะ

โทรศัพท์ถูกวางสายลง

ผู้กำกับเว่ยซงกำโทรศัพท์มือถือไว้ ยืนอยู่หน้าต่างบานใหญ่ในสำนักงานอยู่นาน ไม่ขยับเขยื้อน

ไม่มีความยินดีอย่างบ้าคลั่งตามที่คาดไว้

ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความสงบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

รถรามากมายที่ข้างล่าง

เขามองดูสิ่งเหล่านั้น แล้วพึมพำกับตัวเอง

"เจียงฉือ...ไอ้หนูเอ๊ย นายทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ"

ที่ทำให้คนระดับเทพกึ่งเกษียณอย่างฉินเฟิง หลังจากที่ผู้จัดการส่วนตัวปฏิเสธอย่างเป็นทางการไปแล้ว กลับโทรมาเองเพื่อขออ่านบทฉบับเต็ม

คำอธิบายเดียวที่ผู้กำกับเว่ยซงคิดออก

คือ USB ตัวนั้น

คือการแสดงที่เจียงฉือแสดงในวิดีโอออดิชั่นนั้น ซึ่งมากพอที่จะพลิกวงการทั้งหมด

นั่นคือประกาศศักดาของอัจฉริยะ

ข่าวนี้ถูกจุดชนวนโดยผู้กำกับเว่ยซง ในวงในที่เล็กมาก

หัวหน้าเขียนบท เมื่อได้ยินข่าวนี้ในสำนักงาน บุหรี่ที่เพิ่งจุดก็หลุดจากนิ้วมือ ร่วงลงบนพรม ทำให้เกิดรูสีดำเล็กๆ

แต่เขากลับไม่รู้สึกตัวเลย

"บ้าไปแล้ว..."

"คราวนี้ บ้าไปจริงๆ แล้ว"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ในห้องประชุมระดับสูงสุดของหัวซิงฟิล์ม บรรยากาศเงียบสงัดราวกับดาบค้างอยู่เหนือคอ

สองข้างของโต๊ะประชุมยาวเต็มไปด้วยตัวแทนนักลงทุนของ 《ตำนานฮั่นฉู่》

คนเหล่านี้ เมื่อไม่กี่วันก่อน ยังคงโต้เถียงกับผู้กำกับเว่ยซงเรื่องงบประมาณที่เกินมาหลายล้าน จนหน้าแดงก่ำ

แต่ในตอนนี้ ทุกคนกลับนั่งตัวตรงอย่างเคร่งขรึม

โปรดิวเซอร์จากฉางชิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สีหน้าซับซ้อนที่สุด เขียวคล้ำปนซีดเล็กน้อย และในความซีดนั้นก็แฝงความเด็ดเดี่ยวอย่างสิ้นหวัง

เขารู้ว่าการประชุมฉุกเฉินครั้งนี้หมายถึงอะไร

ฉินเฟิง

สองคำนั้น ในวงการหมายถึงคุณภาพที่แท้จริง และมูลค่าที่ไม่อาจประเมินได้

เขาไม่สามารถรอให้ผู้กำกับเว่ยซงเปิดปากได้

นั่นจะทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ

ในขณะที่ผู้กำกับเว่ยซงเพิ่งนั่งลง ยังไม่ทันได้พูดอะไร โปรดิวเซอร์จากฉางชิงก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที

"ผู้กำกับเว่ยครับ"

"ในนามของฉางชิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผมยินดีที่จะเพิ่มทุนอีกห้าสิบล้านบนพื้นฐานการลงทุนเดิม"

เขาพูดจบก็โค้งตัวเล็กน้อย

"หวังเพียงว่าจะยังคงรักษาสิทธิ์ในฐานะผู้ร่วมผลิตของเราไว้ได้"

คำพูดเหล่านี้ไม่ใช่การต่อรองเงื่อนไข แต่เป็นการอ้อนวอน

เขากลัวตัวเอง กลัวฉางชิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่จะถูกเตะออกจากการเดิมพันครั้งประวัติศาสตร์นี้

โครงการนี้ เพราะคำมั่นสัญญาของฉินเฟิง จึงไม่ได้เป็นเพียงภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ธรรมดาๆ อีกต่อไป

มันได้กลายเป็นตำนานที่อาจถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์หัวเซี่ย

สิ่งนี้เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขา ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ ไม่ลังเลที่จะเสี่ยงถูกไล่ออกจากคณะกรรมการบริหาร และเสนอเงื่อนไขราคาสูงลิ่วในทันที

การแสดงท่าทีของโปรดิวเซอร์ฉางชิง เหมือนการล้มโดมิโนตัวแรก

ทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องล้วนเป็นคนฉลาด ใครบ้างจะไม่เข้าใจถึงความสำคัญของเรื่องนี้?

ตัวแทนจากบริษัทภาพยนตร์ยักษ์ใหญ่อีกแห่งหนึ่ง ก็ลุกขึ้นตามทันที

"ผู้กำกับเว่ยครับ บริษัทต้าหยวนฟิล์มของเราก็เพิ่มทุนอีกสามสิบล้านครับ! เราไม่ต้องการอะไรอื่น แค่ขอให้รักษาหุ้นที่เรามีอยู่ตอนนี้ไว้ได้!"

"พวกเราก็เหมือนกันครับ! ผู้กำกับเว่ยครับ เงินไม่ใช่ปัญหา!"

"ผู้กำกับเว่ยครับ ท่านเห็นว่า..."

การ "ประมูล" สิทธิ์ในการลงทุน ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบๆ ในห้องประชุมนี้

ไม่มีใครพูดถึงค่าตัวนักแสดงอีกต่อไป ไม่มีใครตั้งคำถามถึงงบประมาณที่เกินมาอีกต่อไป

ความคิดเดียวของพวกเขาในตอนนี้คือ ใช้เงิน ตรึงตัวเองไว้กับเรือยักษ์ลำนี้ที่ได้เห็นฝั่งตำนานแล้ว

ผู้กำกับเว่ยซงเฝ้าดูอย่างเย็นชา ไม่พูดอะไร

เขามองดูตัวแทนของนายทุนเหล่านี้ ที่เมื่อก่อนยังคอยขัดขวางเขาอยู่ตลอด แต่ตอนนี้กลับแสดงท่าทีที่อ่อนน้อมที่สุด

ในชั่วข้ามคืน

โดยที่ไม่มีใครเรียกร้อง ยอดการลงทุนทั้งหมดของ 《ตำนานฮั่นฉู่》ก็เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งร้อยล้าน

งบประมาณรวม ทะลุหกร้อยล้านหยวนไปแล้ว

ผู้กำกับเว่ยซงได้รับอิสระในการสร้างสรรค์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในอาชีพของเขา และอำนาจในการตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

แต่เขากลับไม่รู้สึกสบายใจเลย

ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกเหมือนมีภูเขาที่หนักอึ้งลูกใหญ่ ทับอยู่บนบ่าของเขา

ภาพยนตร์เรื่องนี้ ถูกผลักดันขึ้นสู่แท่นบูชาที่อนุญาตให้ประสบความสำเร็จเท่านั้น ไม่อนุญาตให้ล้มเหลว ด้วยความคาดหวังของนายทุนและอุตสาหกรรมทั้งหมด

...

เวลาหนึ่งทุ่ม

ผู้กำกับเว่ยซงนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ด้วยตัวเอง ตรวจทานบทฉบับเต็มที่แก้ไขล่าสุด ทีละคำ ทีละประโยค

จากนั้น เขาก็บรรจุบทละครพร้อมกับ USB สีดำที่เข้ารหัสลับภายในอย่างระมัดระวัง ลงในซองกระดาษคราฟท์หนาๆ ซองหนึ่ง

ใน USB นั้นมีข้อมูลสำคัญทั้งหมด รวมถึงวิดีโอออดิชั่นของเจียงฉือ ที่มากพอจะพลิกโฉมวงการทั้งหมด

เขาหยิบครั่งมา จุดเทียนให้ละลาย แล้วค่อยๆ ปิดผนึกอย่างระมัดระวัง

สุดท้าย เขาก็หยิบตราประทับที่สลักคำว่า "ความลับสุดยอด" ขึ้นมา แล้วประทับลงบนครั่งสีแดงสดนั้นอย่างแรง

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็เรียกผู้ช่วยที่เขาไว้วางใจที่สุด ซึ่งทำงานกับเขามานานกว่าสิบปี

เขาส่งซองกระดาษที่ยังอุ่นๆ นั้น ให้ผู้ช่วยอย่างจริงจัง

น้ำเสียงของเขาจริงจังอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"ตอนนี้ ออกเดินทางเดี๋ยวนี้"

"ส่งถึงมือเจียงฉือด้วยตัวเอง"

"จำไว้ว่า ห้ามให้ใครแตะต้องได้แม้แต่วินาทีเดียว"

ผู้ช่วยมองดูรอยประทับครั่งสีแดงสดนั้น หัวใจเต้นแรง พยักหน้าอย่างหนักแน่น

"เข้าใจแล้วครับ ผู้กำกับเว่ย"

...

เจียงฉือไม่รู้เรื่องนี้เลย

เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชื่อของเขา ได้สร้างพายุลูกใหญ่ในวงการระดับสูงสุดของเมืองหลวงอย่างไร

ในขณะนี้ เขากำลังนั่งยองๆ กับซุนโจว อยู่ในร้านบะหมี่เล็กๆ ที่ไม่โดดเด่นแห่งหนึ่งใกล้โรงแรมที่พัก

ภายในร้านบะหมี่มีผู้คนจอแจ เต็มไปด้วยบรรยากาศชีวิตประจำวันที่เรียบง่าย

"ซู้ดดดด..."

เจียงฉือซู้ดบะหมี่เข้าไปเต็มปาก แก้มป่อง

"บะหมี่เนื้อร้านนี้รสชาติพอใช้ได้นะ แต่เนื้อเหนียวไปหน่อย" เขาประเมินอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำ

ซุนโจวนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

"พี่ฉือครับ ออดิชั่นผ่านแล้ว แต่บทอวี่จีจะทำยังไงดีครับ? ผมได้ยินมาว่าคนที่ลงทุนคนนั้นยัดเข้ามา มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งมาก"

เจียงฉือคีบเนื้อชิ้นหนึ่งขึ้นมา แล้วเป่าลมใส่

"กลัวอะไร"

"รถถึงเขาเดี๋ยวก็มีทางเอง"

เขาเอาเนื้อเข้าปาก เคี้ยวสองสามครั้ง แล้วมองซุนโจว

"พรุ่งนี้ไม่มีอะไรทำ งั้นฉันกลับมหาลัยไปดูอาจารย์หน่อยดีไหม? แล้วแวะไปกินหม่าล่าถังที่ซอยหลังมหาลัยด้วย"

ซุนโจว: "..."

ในขณะนั้นเอง

รถเบนซ์สำหรับธุรกิจสีดำคันหนึ่ง ด้วยท่าทางที่ไม่เข้ากับถนนเล็กๆ ที่ทรุดโทรมสายนี้ ค่อยๆ จอดลงตรงหน้าร้านบะหมี่

ประตูรถเปิดออก ชายหนุ่มสวมสูทสีดำ รูปร่างเนี้ยบกริบ ก็ก้าวลงมา

เขายืนอยู่หน้าร้านบะหมี่ที่เสียงดังเอะอะกวาดสายตาไปรอบๆ แล้วก็รีบมองไปยังมุมห้อง ที่มีชายหนุ่มสวมเสื้อฮู้ดกำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวอยู่

เขาคือหัวหน้าผู้ช่วยของผู้กำกับเว่ยซง

เขาเดินลัดเลาะไปตามพื้นมันเยิ้ม อ้อมโต๊ะที่เต็มไปด้วยลูกค้า ตรงเข้าไปหาเจียงฉือ

เสียงจอแจของร้านบะหมี่ทั้งหมด ราวกับถูกกั้นออกจากออร่าที่ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้ของเขา

เจียงฉือที่กำลังซดน้ำซุปอยู่ รู้สึกว่าแสงสว่างตรงหน้ามืดลงเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง

จากนั้น เขาก็เห็นซองกระดาษคราฟท์หนาๆ ที่ถูกยื่นมาตรงหน้าเขาอย่างจริงจัง

พร้อมกับตราประทับครั่งสีแดงสดที่สะดุดตาบนผนึกซองกระดาษนั้น

"คุณเจียงฉือครับ นี่คือสิ่งที่ผู้กำกับเว่ยฝากผมให้มามอบให้คุณด้วยตัวเอง"

เสียงของผู้ช่วยนั้นมั่นคงและสุภาพ

เจียงฉือยังคงคาบเส้นบะหมี่อยู่ อึ้งไปหมด

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

พนักงานส่งอาหารเหรอ?

แต่ซุนโจวที่อยู่ข้างๆ เขา เมื่อเห็นซองเอกสารนั้น โดยเฉพาะรอยประทับ "ความลับสุดยอด" สีแดงสดราวกับเลือดนั้น ซุปในปากแทบจะพ่นออกมาตรงๆ เลย!