ตอนที่ 39 การมาเยี่ยมกองถ่ายของซูชิงอิง

ข้อความ WeChat ที่ซูชิงอิงส่งมา ทำให้เจียงฉือคิดไม่ตกตลอดทั้งคืน

“อยู่ไหม?”

สองคำนี้ช่างเป็นคำถามที่ก่อการร้ายทางสังคมเหลือเกิน

คุณไม่มีทางรู้เลยว่าเบื้องหลังสองคำนี้คือ “ช่วยฉันที”

คือ “ขอยืมเงินหน่อย”

หรือ “ฉันเจอว่าแฟนนายแอบนอกใจ”

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคำนี้ออกมาจากปากของซูชิงอิง ซึ่งเป็นราชาแห่งความเงียบมาตลอด ยิ่งทำให้ใจว้าวุ่น

เจียงฉือคิดทั้งคืน ก็ยังไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไรกันแน่

เป็นห่วงว่าตัวเองจะถูกลู่อี้เฟิงสร้างปัญหาหรือเปล่า? แต่ลู่อี้เฟิงก็ไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไรในช่วงนี้

หรือว่า...

เจียงฉือรู้สึกเหมือนเซลล์สมองของเขากำลังจะไหม้

เขาระมัดระวังตอบกลับไปว่า: “อยู่ครับ พี่ชิงอิง มีอะไรหรือเปล่าครับ?”

แล้วก็ไม่มีอะไรอีกเลย

ฝั่งซูชิงอิงเงียบหายไปราวกับจมดิ่งลงสู่ทะเลลึก ไม่มีข้อความตอบกลับอีกเลย

เจียงฉือ: “...”

พี่สาวครับ สรุปแล้วคุณอยากทำอะไรกันแน่ครับ ช่วยบอกผมหน่อย!

คุณมาแบบนี้ ผมจะถ่ายละครวันนี้ได้ยังไง จะรีดค่าความใจสลายก็ทำไม่ได้แล้ว!

ตลอดทั้งวันเจียงฉือก็รู้สึกไม่สงบ

เขาต้องพยายามออกแบบฉาก "ความรักอันขมขื่น" กระตุ้นเฉียวซินหรัน เพื่อให้เธอผลิตค่าความใจสลาย

และยังต้องแบ่งสมาธิไปเดาว่าซูชิงอิงมีแผนอะไรกันแน่

เขายังมีความคิดที่แปลกประหลาดขึ้นมาว่า: ซูชิงอิงจะโดนแฮกบัญชีหรือเปล่า?

ด้วยความคิดที่ฟุ้งซ่านแบบนี้ ก็ผ่านไปหนึ่งวัน

ตอนเย็นเมื่อเลิกงาน เจียงฉือกำลังจะขึ้นรถกลับโรงแรม ทันใดนั้นเขาก็เห็นรถตู้คุ้นตาจอดอยู่ที่ทางเข้ากองถ่าย

ประตูรถเปิดออก ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อโค้ทกันลมเรียบๆ สวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัยก็เดินลงมาจากรถ

เป็นซูชิงอิง

เธอมาทำอะไรที่นี่?

เจียงฉือตะลึงไป

ทีมงานคนอื่นๆ ในกองถ่ายก็สังเกตเห็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนนี้ ทันใดนั้นก็เกิดความวุ่นวายเล็กน้อยในกองถ่าย

ซูชิงอิงไม่ใช่ดาราในละครเรื่องนี้ ตามปกติแล้วเธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่

เธอถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่สวยงามและเย็นชา

สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วกองถ่าย ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง

ในจังหวะที่สายตาของเธอประสานกับเจียงฉือ เจียงฉือเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเธอก้าวเท้าหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

จากนั้นเธอก็เดินไปอีกทางหนึ่ง

เธอมุ่งหน้าไปยังกู้หวยที่กำลังคุยอยู่กับผู้ช่วยของเขา

“พี่หวย” เสียงของซูชิงอิงยังคงเย็นชาเหมือนเดิม

“ชิงอิง? เธอมาทำอะไรที่นี่?” กู้หวยเองก็ประหลาดใจที่เห็นเธอ แต่ก็ยังคงยิ้มบนใบหน้า

“ผ่านมาแถวนี้ เลยแวะมาหาคุณ” เหตุผลของซูชิงอิงฟังดูค่อนข้างแข็งทื่อ

กู้หวยยิ้ม ไม่ได้เปิดโปงเธอ แต่กลับทักทายอย่างกระตือรือร้นว่า “ไหนๆ ก็มาแล้ว มาทานอาหารเย็นด้วยกันเถอะ พอดีผมก็นัดผู้กำกับพวกเขาไว้พอดี”

ซูชิงอิงเงียบไปครู่หนึ่ง พยักหน้า: “ดีค่ะ”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอไม่ได้หันกลับมามองทางเจียงฉืออีกเลย ราวกับว่าเขาเป็นเพียงฉากหลังที่ไม่สำคัญ

เจียงฉือยืนอยู่กับที่ ในใจยิ่งสงสัย

เธอมาทำอะไรกันแน่?

ผ่านมาแถวนี้จริงๆ เหรอ?

หลอกผีเถอะ! จากใจกลางเมืองมาถึงเมืองภาพยนตร์แห่งนี้ ถ้าไม่มีรถติดก็ต้องใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง ใครจะ "ผ่านมาแถวนี้" ในสถานที่ที่ห่างไกลความเจริญขนาดนี้?

เธอมาเพราะมีเหตุผลบางอย่างชัดๆ

การกระทำนี้เจียงฉือไม่เข้าใจ

เขาทำได้แค่มองซูชิงอิงกับกู้หวย พร้อมด้วยผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ที่รีบมาถึง ทุกคนหัวเราะและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ขณะที่เดินไปยังร้านอาหารนอกกองถ่าย

เจียงฉือรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะถูกเมิน แต่เป็นเพราะความรู้สึกไม่แน่นอนที่ถูกปิดบังนี้ ทำให้เขาไม่สบายใจ

“พี่ฉือครับ เรายังไปไหมครับ?” ซุนโจว ผู้ช่วยถามเบาๆ ข้างๆ

“ไปสิ กลับโรงแรม” เจียงฉือละสายตา หันหลังขึ้นรถ

รถขับเคลื่อนออกจากกองถ่ายอย่างช้าๆ

เจียงฉือมองผ่านหน้าต่างรถ เห็นแผ่นหลังของกลุ่มคนเหล่านั้น ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ

ซูชิงอิงคงไม่ได้มา "ตรวจงาน" หรอกนะ?

เมื่อวานเธอส่งข้อความ WeChat มาหาตัวเอง แต่ตัวเองไม่ได้ตอบกลับทันที

หรือว่าตอบกลับไปไม่ถูกใจเธอ?

ดังนั้นวันนี้เธอจึงมาด้วยตัวเอง เพื่อดูว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ในกองถ่ายกันแน่?

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา เจียงฉือก็รู้สึกว่ามันไร้สาระ

ซูชิงอิงเป็นใคร? ราชินีแห่งความเย็นชา ภูเขาน้ำแข็งแห่งโลกมนุษย์

เธอจะมาเพื่อเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ด้วยตัวเองงั้นเหรอ?

เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด

เจียงฉือส่ายหัว สลัดความคิดไร้สาระนี้ออกจากสมอง

แต่ในขณะนั้น เขาก็สังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ หนึ่งอย่าง

ขณะที่ซูชิงอิงและกู้หวยกำลังคุยกัน สายตาของเธอแอบเหลียวไปทางหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ

ทางนั้นคือที่ที่เฉียวซินหรันกำลังบ่นอะไรบางอย่างกับผู้จัดการของเธออยู่

และตอนนี้เฉียวซินหรันก็กำลังจ้องมองแผ่นหลังของซูชิงอิงเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉาและไม่เป็นมิตร

ใจของเจียงฉือจมดิ่งลงอย่างรวดเร็ว

เขาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

ซูชิงอิงมาวันนี้ อาจไม่ใช่เพื่อหาเขา หรือเพื่อหากู้หวย

เธอมาเพื่อดู…เฉียวซินหรัน

ไม่สิ พูดให้แม่นยำกว่านั้นคือ เธอมาเพื่อดู "ความสัมพันธ์" ของเขากับเฉียวซินหรัน

ข่าวฮอตบนโลกออนไลน์อย่าง #เจียงฉือ ลืมรัก#สงสารฉู่อู๋เฉินเธอคงเห็นทั้งหมดแล้ว

เธอสงสัยว่าตัวเองกับเฉียวซินหรันมีความสัมพันธ์ที่พัฒนาไปจากละครจริงๆ หรือไม่ และมีอะไรพิเศษเกิดขึ้นหรือเปล่า

ดังนั้นเธอจึงมาด้วยตัวเอง

เธอเห็นว่าตัวเองกับเฉียวซินหรันไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรกันในกองถ่าย แต่กลับคุยกับกู้หวยอย่างสนุกสนาน

เธอจะคิดยังไง?

เธอจะคิดว่าตัวเองเป็นคนเก่งเรื่องการเข้าสังคม เป็น "คนสังคมจัด" ที่สามารถปรับตัวเข้ากับผู้ชายและผู้หญิงได้อย่างคล่องแคล่ว?

แต่ปัญหาคือเขากับซูชิงอิงก็ไม่มีอะไรกันนี่!

สมองของเจียงฉือเริ่มสับสน

บุคลิก "คนคลั่งรัก" ที่เขาพยายามสร้างมาอย่างยากลำบาก ดูเหมือนจะมีรอยร้าวเล็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าซูชิงอิง

เขารู้สึกเหมือนเป็นนักต้มตุ๋นที่ล้มเหลว และเผยความผิดพลาดต่อหน้าคนที่ไม่ควรจะรู้ความจริงมากที่สุด

“พี่ฉือครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? ดูหน้าตาไม่ค่อยดีเลย” ซุนโจวถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่เป็นไร” เจียงฉือโบกมือ “อาจจะเหนื่อยนิดหน่อย”

เขาทรุดตัวพิงเบาะ หลับตาลง แต่ในใจกลับไม่สงบเลยแม้แต่น้อย

การมาเยี่ยมกองถ่ายอย่างกะทันหันของซูชิงอิงในครั้งนี้ สร้างคลื่นกระเพื่อมในใจของเขาอย่างต่อเนื่อง

อีกด้านหนึ่ง ในห้องส่วนตัวของร้านอาหาร

ซูชิงอิงนั่งข้างกู้หวย ฟังผู้กำกับและโปรดิวเซอร์คุยโม้อย่างใจลอย

ในหัวของเธอ ภาพเหตุการณ์ที่เห็นในกองถ่ายเมื่อครู่ยังคงฉายซ้ำไปมา

เจียงฉือและกู้หวยยืนอยู่ด้วยกัน พูดคุยกันอย่างสนุกสนานราวกับเพื่อนเก่าแก่กันมานานหลายปี

อีกด้านหนึ่ง นักแสดงหญิงที่ชื่อเฉียวซินหรัน มองเจียงฉือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการครอบครองและหลงใหลอย่างไม่มีปิดบัง

นี่ไม่เหมือนกับภาพที่เธอจินตนาการไว้เลยแม้แต่น้อย

ในใจของเธอ เจียงฉือควรจะเป็น "ศิลปินคลั่งไคล้" ที่จมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเอง ไม่ถนัดเรื่องสังคม ไม่สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากงานแสดง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเก่งเรื่องการจัดการความสัมพันธ์กับคนอื่นๆ มาก

เขาสามารถทำให้กู้หวยที่จู้จี้จุกจิกอย่างนั้นมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปได้

และยังสามารถทำให้เฉียวซินหรันที่ดูไม่ธรรมดาคนนั้นยอมจำนนต่อเขาได้อีกด้วย

ทันใดนั้น ซูชิงอิงก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

เธอหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบหนึ่งอึก เพื่อพยายามระงับอารมณ์นี้

“ชิงอิง คิดอะไรอยู่หรือเปล่า?” กู้หวยสังเกตเห็นว่าเธอเหม่อลอยไป

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ซูชิงอิงวางถ้วยชาลงแล้วพูดอย่างเรียบเฉยว่า “แค่รู้สึกว่าบรรยากาศในกองถ่ายของคุณดีมากเลย”

เธอจงใจเน้นคำว่า “บรรยากาศ” เล็กน้อย ซึ่งยากที่จะสังเกตเห็นได้