ตอนที่ 35 เพียงประโยคเดียว ทำให้เธอใจสลายคาที่!

เธอ, ก็กลัวเจ็บเหมือนเธอ

โครม—

สมองของเฉียวซินหรันดัง ‘อื้อ’ ขึ้นมาทันที

ความรู้สึกหวั่นไหวที่เพิ่งก่อตัวขึ้นนั้น พร้อมกับความภาคภูมิใจทั้งหมดของเธอ ถูกคำพูดนี้บดขยี้จนแหลกละเอียด

เธอ...?

เธอคนไหน?

หมายความว่ายังไง?

สายตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความสงสารเมื่อครู่นั้น ที่แท้ก็ไม่ได้มีให้ฉันหรอกเหรอ?

ฉันเป็นแค่ตัวแทน?

ความอับอายที่รุนแรงถาโถมเข้ามาทำลายการแสร้งทำเป็นทั้งหมดของเธอในทันที

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่ตัวตลกที่หลงตัวเอง

การแสดงที่เธอเตรียมมาอย่างพิถีพิถันและภาคภูมิใจ กลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายมองผ่านเธอไปเห็นเงาของผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

สิ่งนี้ทำให้เธอเจ็บปวดกว่าการถูกปฏิเสธและถูกดูถูกโดยตรงเป็นหมื่นเท่า

เธอคนนั้นเป็นใคร?!

ความคิดนี้คำรามอย่างบ้าคลั่งในใจเธอ

และเจียงฉือ หลังจากพูดประโยคนั้นเสร็จ ก็ค่อยๆ ดึงมือกลับ

ความเศร้าและความอ่อนโยนในดวงตาของเขาหายไปแล้ว กลับกลายเป็นความเย็นชาที่ขับไล่ผู้คนให้ห่างไกลออกไปพันลี้อีกครั้ง

เขายืนขึ้น มองลงไปที่เธอด้วยสายตาที่สงบนิ่งราวกับบ่อน้ำเย็นที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง

ราวกับว่าผู้ชายที่อ่อนโยนจนทำให้ใจสลายเมื่อครู่นั้น ไม่เคยมีอยู่จริง

“ยืนขึ้นไหวไหม?”

เสียงของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ใดๆ

ริมฝีปากของเฉียวซินหรันขยับ แต่กลับไม่มีเสียงใดๆ ออกมา

และในชั่วขณะนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบในสมองของเจียงฉือก็เริ่มดังกระหน่ำ!

[ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นความใจสลายรุนแรงจาก ‘ผู้ช่วยผู้กำกับ หลิวเสี่ยวหยา’! ค่าความใจสลาย +8!]

[ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นความใจสลายรุนแรงจาก ‘ช่างแต่งหน้า อู๋เฟยเฟย’! ค่าความใจสลาย +10!]

[ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นความใจสลายรุนแรงจาก ‘ทีมเสื้อผ้า โจวเชียน’! ค่าความใจสลาย +7!]

[ติ๊ง! ตรวจพบคลื่นความใจสลายรุนแรงจาก ‘ผู้ช่วยผู้กำกับ ซุนลี่’! ค่าความใจสลาย +9!]

...

เสียงแจ้งเตือนการได้รับค่าความใจสลายติดต่อกัน ทำให้เจียงฉือรู้สึกสะใจ

สำเร็จแล้ว!

กลยุทธ์ “กระทิงบดเขา” นี้

ไม่สิ ควรเรียกว่า “ว่ากระทิงแต่ด่าควาย”

โอ้ ไม่ใช่สิ มันคือ “มองผ่านปรากฏการณ์สู่แก่นแท้” ซึ่งเป็นไม้ตายแห่งสุนทรียภาพแบบจบเศร้าที่ได้ผลอย่างยอดเยี่ยม!

การกระทำครั้งนี้ของเขานั้น ไม่เพียงแต่ทำลายความภาคภูมิใจของเฉียวซินหรันอย่างแม่นยำ

แต่ยังทำให้ทีมงานหญิงทุกคนที่เฝ้าดูอยู่ ต้องถูกยัดเยียด “เศษแก้ว” แห่งความรักที่ไม่สมหวังระดับสุดยอดเข้าไปเต็มปาก

ในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที ยอดค่าความใจสลายของเขาพุ่งทะลุจาก 545 แต้ม ไปถึง 621 แต้ม!

เพิ่มขึ้นถึง 76 แต้ม!

เจียงฉือพยายามอย่างยิ่งที่จะระงับแรงกระตุ้นที่จะเงยหน้าขึ้นตะโกน แต่บนใบหน้ายังคงรักษาท่าทางเย็นชาของ "ฉู่อู๋เฉิน" ที่ดูไม่ทุกข์ไม่สุข

“คัท! ดี! ดีมาก!”

หลังจอผู้กำกับลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน โบกแขนด้วยความตื่นเต้น

เขาก็ตกตะลึงกับฉากเมื่อครู่เช่นกัน

เขาไม่รู้ว่าเจียงฉือกระซิบอะไรข้างหูเฉียวซินหรัน

เขามองเห็นเพียงการแสดงของเจียงฉือที่เรียกได้ว่าเป็นงานศิลปะ!

ตั้งแต่ความอดกลั้น จนถึงความอ่อนโยนเมื่อย่อตัวลง ไปจนถึงความพยายามและความเจ็บปวดที่ยื่นมือออกไปแล้วหดกลับ สุดท้ายก็กลับคืนสู่ความเย็นชาดุจน้ำแข็ง

การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ทั้งหมดนั้นมีชั้นเชิงอย่างชัดเจน เต็มไปด้วยเรื่องราว!

โดยเฉพาะสายตาสุดท้ายของเจียงฉือนั้น ความเศร้าที่แฝงอยู่สามารถทำให้ใจคนแตกสลายได้เลยทีเดียว

นี่ไม่ใช่แค่การแสดงเป็นเซียนหรอกหรือ?

นี่มันคือการแสดงเป็นวิญญาณที่รักมานับพันปี เจ็บปวดมานับพันปีต่างหาก!

“เจียงฉือ! นายมันอัจฉริยะ!”

ผู้กำกับคว้าวิทยุสื่อสารและใช้คำชมที่ดีที่สุดในคลังคำศัพท์ของเขา

ขณะเดียวกัน เฉียวซินหรัน ท่ามกลางเสียงพูดคุยชื่นชมของคนรอบข้าง ในที่สุดก็ลุกขึ้นจากพื้นได้

เลือดบนใบหน้าของเธอจางหายไปอย่างเห็นได้ชัดในพริบตา ดวงตาเต็มไปด้วยความอับอาย ความไม่ยอมแพ้ และความบ้าคลั่งที่แม้แต่ตัวเธอก็ยังไม่ทันสังเกต

นับตั้งแต่ทำงานในวงการมา เธอพบเจอแต่ความราบรื่น ผู้ชายทุกคนที่อยู่ตรงหน้าเธอ ไม่ว่าจะเป็นคนที่หลงเสน่ห์เธอ หรือไม่ก็ให้ความเคารพเธอเป็นพิเศษ

เธอไม่เคยลิ้มรสความ “ล้มเหลว” มาก่อนเลย

ยิ่งไม่เคยลิ้มรสความรู้สึกที่เสน่ห์ที่เธอภาคภูมิใจ กลายเป็นเพียง “ตัวแทน” ที่น่าขันในสายตาของคนอื่น

เจียงฉือ!

ชื่อนี้ถูกเธอบดเคี้ยวอย่างรุนแรงในใจ

และในขณะนั้น เสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างแหลมคม

[คำเตือน! อารมณ์ของเป้าหมาย ‘เฉียวซินหรัน’ ผันผวนอย่างรุนแรง! ความปรารถนาที่จะเอาชนะกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!]

[วิเคราะห์อารมณ์: ความอับอาย 50%, ความโกรธ 30%, ความไม่ยอมแพ้ 20%]

[สร้างแท็กใหม่: ความปรารถนาที่จะเอาชนะกำลังพุ่งจาก 10% เป็น... 30%... 40%... 50%!]

[คำเตือน! เป้าหมายได้กำหนดให้โฮสต์เป็น ‘เป้าหมายการพิชิตขั้นสูงสุด’! เธอจะทำทุกวิถีทางเพื่อค้นหาว่า ‘เธอ’ เป็นใคร และพิสูจน์ว่าเธอคือผู้ชนะคนสุดท้าย!]

เจียงฉือมอง “ความปรารถนาที่จะเอาชนะ 50%” สีแดงสดบนแผงระบบ หัวใจเต้นตูมตาม

ไม่จริงน่าพี่สาว?

นี่เธอยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ?

คนปกติเจอสถานการณ์แบบนี้ ไม่ควรจะโกรธจัดแล้วหนีห่างจาก “คนบ้า” อย่างฉันไปไกลๆ หรอกเหรอ?

ทำไมเธอถึงได้กระตือรือร้นราวกับคนคลั่งขนาดนี้ ถึงขนาดต้องเคลียร์ด่านที่ยากระดับนี้ให้สำเร็จล่ะ?

เจียงฉือคร่ำครวญในใจ เขาดูเหมือนจะเล่นเกินเลยไปแล้ว

เขาแค่ต้องการเก็บเกี่ยวค่าความใจสลายเพื่อยืดชีวิตอย่างสงบสุข แต่ทำไมเขาถึงกลายเป็น “ความท้าทายขั้นสูงสุด” ในสายตาของราชินีนักล่าหญิงคนหนึ่งไปได้?

การถ่ายทำในช่วงต่อไป บรรยากาศกลายเป็นแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

เฉียวซินหรันไม่เพิ่มบทอีกต่อไป และไม่มองเจียงฉือด้วยสายตาที่เจ้าเล่ห์เช่นเคย

เธอกลายเป็น “มืออาชีพ” อย่างน่าประหลาด

แต่เจียงฉือรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าสายตาที่เธอมองมาที่เขาเปลี่ยนไปแล้ว

นั่นไม่ใช่การยั่วยวนและการลองเชิงธรรมดาๆ อีกต่อไป

แต่เป็นสายตาที่เต็มไปด้วยการพิจารณาและตั้งใจจะเอาชนะให้ได้

เธอมองเขาเป็นเหยื่อ

เมื่อถ่ายทำเสร็จสิ้นในหนึ่งวัน

เจียงฉือก็อยากจะรีบกลับโรงแรมให้เร็วที่สุด เพื่ออยู่ห่างจากผู้หญิงบ้าคนนี้ให้มากที่สุด

แต่เมื่อเขากำลังจะเดินไป ร่างหนึ่งก็มาขวางหน้าเขาไว้

เป็นกู้หวย

ซูเปอร์สตาร์นักแสดงมากฝีมือคนนี้ ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ กำลังมองเขาด้วยสายตาที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง

“เจียงฉือ มานี่หน่อย”

เสียงของกู้หวยทุ้มต่ำ

เจียงฉือใจเต้นตุบ เขาก็คงไม่รู้เรื่องอะไรหรอกนะ?

กู้หวยพาเจียงฉือไปยังมุมที่ไม่มีคนของกองถ่าย

ที่นี่เงียบสงบ มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้เสียดสีกันเบาๆ

กู้หวยยืนนิ่งๆ ตรงนั้น เพียงแค่บรรยากาศที่ทรงพลังของเขาก็ทำให้เจียงฉือรู้สึกกดดันไม่น้อย

เขารู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อย รุ่นพี่คนนี้มาหาเขาทำไม?

หรือว่าเขาเห็นว่าตัวเองจงใจแกล้งเฉียวซินหรันเมื่อครู่ และกำลังจะมาตักเตือนเพื่อ “ความสามัคคี” ของกองถ่าย?

“เมื่อกี้คุณแสดงได้ดีมาก”

กู้หวยเป็นคนแรกที่ทำลายความเงียบ เสียงของเขาไม่สามารถบอกได้ว่ามีความสุขหรือโกรธ

เจียงฉือรู้สึกโล่งใจเล็กน้อยและตอบกลับอย่างถ่อมตนว่า “ขอบคุณอาจารย์กู้ครับ ผมแค่พยายามทำความเข้าใจบทบาทให้ดีที่สุด”

“ทำความเข้าใจบทบาท?”

มุมปากของกู้หวยโค้งขึ้นเล็กน้อย ในรอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความสงสัย

“ผมกลับคิดว่า คุณไม่ได้กำลังทำความเข้าใจบทบาท แต่คุณกำลัง ‘สร้างสรรค์’ บทบาท”

เจียงฉือใจหายวาบ

กู้หวยพูดต่อว่า “ผมดูรีเพลย์แล้ว หลังจากที่คุณย่อตัวลง คุณได้พูดอะไรบางอย่างกับเฉียวซินหรันใช่ไหม?”

ใจของเจียงฉือเต้นไปถึงคอ

“คุณไม่ต้องกังวล” กู้หวยดูเหมือนจะเห็นความไม่สบายใจของเขา “ผมไม่สนใจที่จะสืบเรื่องลับๆ ของพวกคุณหรอก”

สายตาของเขากลายเป็นคมกริบ จ้องมองตรงไปที่เจียงฉือ

“ผมแค่อยากรู้คำถามเดียว”

“คุณทำได้อย่างไร ที่ทำให้เธอในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที เปลี่ยนจากผู้หญิงเจ้าเล่ห์ที่ชอบออดอ้อน กลายเป็นนักแสดงที่หัวใจสลายอย่างแท้จริง?”

“ทำอะไรได้อย่างไร?” เจียงฉือแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องตามสัญชาตญาณ