ตอนที่ 16 รวมเทคนิคคำพูดเพลย์บอยแบบครบสูตรงั้นเหรอ?

ถูกจับได้แล้วเหรอ?

ต่อหน้าคนอย่างฉินเฟิง การโกหกใดๆ ก็ดูซีดจางและไร้พลังไปเสียหมด

ยอมรับว่าแต่งขึ้นมา? ถ้าอย่างนั้น "บทผู้โศกเศร้า" ที่เขาใช้เรียกความเห็นใจบนโต๊ะอาหารก็จะพังลงทันที

ต่อไปจะใช้ชีวิตในกองถ่ายยังไง?

จะยังคงปากแข็งอยู่เหรอ? ถ้าเกิดฉินเฟิงมีหลักฐานอะไรขึ้นมา...ไม่สิ เขาจะมีหลักฐานอะไรได้?

ตอนนี้สมองของเจียงฉือค่อนข้างสับสน

เมื่อเห็นเจียงฉือที่ทำหน้าตื่นๆ ฉินเฟิงก็ยิ้มขึ้นมาทันที

เขาดีดขี้บุหรี่ในมือ น้ำเสียงมีความเข้าใจ

"เอาล่ะ ไม่ต้องเครียด"

"จะจริงหรือปลอม ไม่สำคัญ"

"ที่สำคัญคือ เรื่องราวของนาย แต่งได้ดี"

เจียงฉือตกตะลึง ไม่เข้าใจว่าฉินเฟิงหมายความว่าอย่างไร

"ไอ้หนู หัวสมองนายก็เร็วดีนะ" ฉินเฟิงสูบบุหรี่ช้าๆ "รู้วิธีที่จะแสดงความอ่อนแอต่อศัตรูในสถานการณ์แบบนั้น ใช้เรื่องราวโศกนาฏกรรม เพื่อหลีกเลี่ยงความลำบากของตัวเอง และถือโอกาสทำให้ไอ้หนุ่มแซ่ลู่รู้สึกขยะแขยง"

"ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ทำได้ดี"

เจียงฉือตกใจจนอ้าปากค้าง

เขา...เขารู้ทั้งหมดเลยเหรอเนี่ย?!

เขาไม่เพียงแต่รู้ว่าเรื่องราวถูกแต่งขึ้นมา แต่ยังรู้ว่าจุดประสงค์ของเขาในการแต่งเรื่องนี้คือเพื่อทำให้ลู่อี้เฟิงรู้สึกขยะแขยงด้วยเหรอ?!

โอ้พระเจ้า!

กระบวนการคิดของชายชราคนนี้เป็นอย่างไรกันแน่?!

"อาจารย์ฉิน...ผม...ผมไม่ได้..." เจียงฉือยังคงพยายามดิ้นรน

"เอาล่ะ ต่อหน้าฉัน อย่ามาแสดงเลย" ฉินเฟิงโบกมือ ตัดบทเขา "ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของนาย มันยังอ่อนหัดเกินไป"

เขามองเจียงฉือ ดวงตาเริ่มจริงจัง

"ที่ฉันเรียกนายมาคุยคนเดียว ก็เพราะอยากจะเตือนนายประโยคหนึ่ง"

"อยู่ห่างๆ จากลู่อี้เฟิงคนนั้นไว้"

หัวใจของเจียงฉือเต้นแรงขึ้นอย่างกะทันหัน

"ทำไมครับ?" เขาถามออกไปโดยไม่รู้ตัว

"ไม่มีทำไม" แววตาของฉินเฟิงลึกล้ำขึ้น "นี่คือสิ่งที่คนแก่ๆ อย่างฉันที่คลุกคลีอยู่ในวงการมาหลายสิบปี สรุปออกมาได้ด้วยสัญชาตญาณ"

"ไอ้หนุ่มคนนั้น มันไม่ปกติ"

"เมื่อก่อนฉันก็เกือบจะหลงกลมันแล้ว"

"แล้วก็ สายตาที่เขามองคน ไม่เหมือนมองคนเลย เหมือนมอง...เครื่องมือที่สามารถใช้ประโยชน์ได้ หรือไม่ก็อุปสรรคที่ต้องกำจัดออกไป"

"โดยเฉพาะสายตาที่เขามองซูชิงอิงคนนั้น ภายนอกดูเหมือนชอบ แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความชอบนั้น ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย"

"นั่นมัน...สายตาของนักล่าที่มองเหยื่อ"

ฉินเฟิงไม่มีระบบ ไม่มีตัวช่วยพิเศษ แต่ด้วยประสบการณ์ชีวิตที่โชกโชน เขากลับสรุปผลลัพธ์ที่เกือบจะตรงกับระบบทุกประการ!

"ไอ้หนู คืนนี้บนโต๊ะอาหาร นายทำให้เขาโกรธไม่น้อยเลย" ฉินเฟิงพูดต่อ "แม้ว่านายจะแก้ไขสถานการณ์ได้ดีในภายหลัง แต่คนอย่างเขา ใจแคบและจะจดจำความแค้น"

กระแสความอบอุ่นไหลขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจของเจียงฉือ

เขาคิดว่าฉินเฟิงเรียกเขาไว้เพื่อตำหนิ

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นการชี้แนะและปกป้องเขา

"ขอบคุณครับอาจารย์ฉิน" ครั้งนี้เจียงฉือขอบคุณจากใจจริง "ผมจำไว้แล้วครับ"

"อืม" ฉินเฟิงพยักหน้า บี้ก้นบุหรี่ "น้ำในวงการนี้ ลึกนัก"

พูดจบ ฉินเฟิงก็ตบไหล่เขา แล้วหันหลังขึ้นรถ อัลพาร์ด จากไป

เจียงฉือยืนอยู่กับที่ มองแสงไฟท้ายรถของฉินเฟิงที่ค่อยๆ หายลับไปในความมืด หัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

วงการนี้ มีปีศาจอย่างลู่อี้เฟิง

แต่ก็มีรุ่นพี่รุ่นอาวุโสที่ใจเย็นแต่มีน้ำใจ อย่างฉินเฟิง ที่เต็มใจจะส่งเสริมรุ่นน้อง

เจียงฉือกลับมาถึงห้องเช่าเล็กๆ ของเขา ก็เป็นเวลาดึกดื่นแล้ว

เจียงฉือพลิกตัวไปมา จ้องมองรอยน้ำเก่าๆ บนเพดาน แล้วก็เริ่มกังวลอีกครั้ง

อยู่ห่างๆ เหรอ?

พูดง่ายแต่ทำยาก

เขากับซูชิงอิงอยู่ในกองถ่าย "วังวนมายา" มองหน้ากันทุกวัน ตราบใดที่ลู่อี้เฟิงมาเยี่ยมกองถ่าย ทั้งสองคนก็ต้องเจอกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แค่คิดถึงชายคนนั้น เจียงฉือก็รู้สึกปวดหัวแล้ว

ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว เดินหน้าไปทีละก้าวแล้วกัน

เขาเปิดหน้าจอระบบของตัวเอง เพื่อดูผลตอบแทนคืนนี้ ปลอบใจตัวเองบ้าง

[โฮสต์: เจียงฉือ]

[ชีวิตที่เหลือ: 47 วัน 3 ชั่วโมง 12 นาที]

[ค่าความใจสลาย: 342 แต้ม]

บนโต๊ะอาหาร แม้จะอันตราย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้อะไรเลย

เรื่องราว "ความรักที่ไม่สมหวัง" ของเขา ทำให้จ้าวเสวี่ยหลิงได้รับค่าความใจสลาย 20 แต้ม

ซูชิงอิงแม้จะไม่ได้ร้องไห้ แต่การคีบอาหารให้เขา และแววตาที่ซับซ้อนในภายหลัง ก็ทำให้ระบบตัดสินว่าเธอเกิดอารมณ์ "สงสาร" และ "เห็นอกเห็นใจ" ทำให้ได้รับค่าความใจสลายสูงถึง 40 แต้ม

แต่...

เจียงฉือมองค่าความใจสลายที่เหลืออยู่ 342 แต้มของตัวเอง แต่กลับไม่รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย

เขาเปิดตารางการถ่ายทำของ "วังวนมายา" สายตาจับจ้องไปที่ฉากสุดท้าย

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายของเขาในกองถ่าย

บทบาทของแม่ทัพหนุ่ม ฉากโศกนาฏกรรม ฉากเด่นทั้งหมด ถ่ายทำเสร็จสิ้นแล้ว

เหลือเพียงฉากสุดท้ายคือฉากย้อนอดีต

เป็นฉากที่องค์หญิงใหญ่ในความฝัน หวนรำลึกถึงอดีตในวัยเด็ก ที่แม่ทัพหนุ่มเสียชีวิตในสนามรบ แม่ทัพสอนเธอขี่ม้าบนทุ่งหญ้าอย่างอ่อนโยน

อบอุ่น บริสุทธิ์ และเต็มไปด้วยความงามที่ผ่านไป

สรุปได้คำเดียวว่า: หวาน

คิ้วของเจียงฉือขมวดเป็นปม

แย่แล้ว

จะแสดงฉากนี้ยังไง?

ตอนนี้เขาเป็น "นักแสดงบทโศกเศร้ามืออาชีพ" การแสดงบทเศร้า การแสดงการจากลาจากความตาย นั้นง่ายดายสำหรับเขา แต่จะแสดงบทรักหวานๆ น่ะหรือ?

เขาเป็นชายหนุ่มบริสุทธิ์ที่ไม่เคยมีแฟนมา 22 ปี ไม่เคยแม้แต่จะจับมือผู้หญิง เขารู้เรื่อง "ความหวาน" อะไรกันเล่า!

ยิ่งกว่านั้น คนดูจะ "kswl[1] (จิ้นจนตาย)" ใครจะรู้สึกใจสลายกันเล่า!

ถ้าฉากนี้เก็บค่าความใจสลายไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร เพราะตอนนี้เขาก็มีสต็อกเพียงพอแล้ว

แต่ปัญหาคือ หลังจากถ่ายทำฉากนี้ เขาก็จะปิดกล้องแล้ว

"วังวนมายา" จบลง แล้วหนังเรื่องต่อไปของเขาจะอยู่ที่ไหน?

แรงกดดันจากการต่อชีวิตกลับมากดดันเขาอีกครั้ง

ในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการ แม้จะเซ็นสัญญาระดับ A กับหลินหว่าน ก็ไม่สามารถเข้ากองถ่ายเรื่องใหม่ได้อย่างราบรื่นทันที ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการได้บทบาท "โศกเศร้า" ที่เขาต้องการ

ช่วงว่างงานย่อมต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กินของเก่าไปเรื่อยๆ ท้ายที่สุดก็ต้องหมด

ต้องหาทางแก้ไข

เจียงฉือกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงอย่างหงุดหงิด

สายตาของเขาจับจ้องไปที่หน้าจอระบบอีกครั้ง

บางที...อาจจะหาทางจากร้านค้าของระบบได้?

เขาเปิดร้านค้าด้วยความคาดหวัง

[ร้านค้าของระบบ]

[หมวดหมู่การแสดง]

"บัตรประสบการณ์ฉากร้องไห้ระดับเทพ (สามครั้ง)" ราคา: 200 แต้ม [แนะนำ: ทำให้คุณร้องไห้ออกมาในหนึ่งวินาที ร้องไห้อย่างรุนแรง ผู้ฟังเศร้าโศก ผู้เห็นหลั่งน้ำตา]

อันนี้เขาแสดงได้ค่อนข้างดีแล้ว

"การฝึกฝนคำพูดขั้นสูง (เบื้องต้น)" ราคา: 1000 แต้ม [แนะนำ: ทำให้คุณมีพื้นฐานคำพูดของนักแสดงละครเวที เสียงเต็มไปด้วยเสน่ห์และพลัง]

อันนี้ดี แต่ค่าความใจสลายยังห่างไกลเกินไป

เจียงฉือเลื่อนดูอยู่ครึ่งวัน บางอย่างก็แพงเกินไป บางอย่างก็ไม่ค่อยเหมาะ

เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ในขณะที่เขากำลังจะปิดร้านค้า สายตาของเขาก็ถูกดึงดูดไปยังทักษะที่แปลกประหลาดอย่างกะทันหัน

[หมวดหมู่พิเศษ]

"รวมเทคนิคคำพูดเพลย์บอยฉบับครบถ้วน" ราคา: 150 แต้ม

[แนะนำ: รวบรวมคำพูดของพวกเพลย์บอยตั้งแต่ระดับทองแดงจนถึงระดับราชา เทคนิคการปลอมตัวเป็นคนบริสุทธิ์ วิธีการมองตากันอย่างลึกซึ้ง เคล็ดลับการสร้างบรรยากาศ...ทำให้คุณกลายเป็นฮอร์โมนที่เดินได้ ปรมาจารย์ PUA ในทันที]

[คำแนะนำ: ทักษะนี้มีพลังมหาศาล โปรดโฮสต์ใช้ในทางที่ถูกที่ควร มิฉะนั้นจะต้องรับผิดชอบต่อผลที่ตามมาเอง]

[1]KSWL (嗑死我了 - "kē sǐ wǒ le") คำแสลงก็ประมาณว่า ค่ดฟินเลย ค่ดได้ ค่ดดดดโดน—- เวลาเจอโมเม้นที่มันโยงได้ก็ kswl! 嗑的太上头了 ฟินจนวูบ