บทที่ 27 - แมววิญญาณหางเพลิงผู้แข็งแกร่ง! จิตวิญญาณการต่อสู้ของหลินโยว!

บทที่ 27 - แมววิญญาณหางเพลิงผู้แข็งแกร่ง! จิตวิญญาณการต่อสู้ของหลินโยว!

การเปิดกระดานจัดอันดับของดันเจี้ยน ได้สร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ในหมู่ผู้เล่น "ว้าว มีคนผ่านดันเจี้ยนได้แล้ว! ลู่เกอ! 65 คะแนน!" "เร็วขนาดนี้เลยเหรอ ฉันเพิ่งเข้าไปก็โดนโคโบลด์ฆ่าตายแล้ว..." "เหมือนกัน! โคโบลด์นักขุดแร่นั่นโหดชะมัด ตีฉันทีเลือดหายไปครึ่งหลอดเลย!" "คอมเมนต์บนยังโชคดีนะ ฉันโดนผู้คุมโคโบลด์ฟาดด้วยแส้จนตาย แถมยังติดสถานะวิญญาณอ่อนแออีก..." "วิญญาณอ่อนแอมันเป็นยังไงอ่ะ" "ค่าสถานะทั้งหมดลดลง 50% แม้กระทั่งพลังชีวิตสูงสุดยังโดนลดครึ่งหนึ่ง นานตั้ง 24 ชั่วโมง ตอนนี้ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เหมือนเป็นแค่เศษปลาแห้ง" "น่าสงสาร... ดันเจี้ยนนี้ยากเกินไปหรือเปล่านะ" "ยากสิถึงจะท้าทาย คุณลู่เกอที่ผ่านด่านไปได้แล้วนั่นแหละ คือคนเก่งของจริง!" "ลู่เกอคือใคร มีใครรู้จักไหม" "ไม่รู้สิ แต่ต้องเป็นยอดฝีมือแน่ๆ" "ว่าแต่คุณหลินโยวล่ะ ทำไมเขาไม่ติดอันดับ" "นั่นสิ ทำไมหลินโยวถึงไม่เข้าร่วมกิจกรรมจัดอันดับ" "ถ้าคุณหลินโยวลงมือล่ะก็ ต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน" "เลิกอวยได้แล้ว เขียนคู่มือเก่งก็ไม่ได้แปลว่าจะเก่งจริงสักหน่อย อาจจะฟลุ๊คก็ได้นะ" "ใช่ๆ อันดับของลู่เกอก็ตั้งอยู่ตรงนั้น หลินโยวจะแซงเขาได้เหรอ" "รอดูกันไป ฉันเชื่อในฝีมือของคุณหลินโยว!"

บนเว็บบอร์ด ข้อถกเถียงเกี่ยวกับหลินโยวและลู่เกอก็ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ บางคนเชียร์หลินโยว เชื่อว่าเขาจะต้องแซงคะแนนของลู่เกอได้อย่างง่ายดาย ส่วนบางคนเชียร์ลู่เกอ คิดว่าเขาคือคนเก่งตัวจริง หลินโยวก็แค่เก่งแต่ทฤษฎีเท่านั้น ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันบนเว็บบอร์ดอย่างดุเดือด ส่วนหลินโยวกลับไม่ได้รับรู้ถึงข้อถกเถียงพวกนี้เลย เขากำลังก้มหน้าก้มตาขุดแร่ ในสายตามีเพียงแร่แวววับเท่านั้น

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่อาจทราบได้ เตาหลอมก็จัดการหลอมแร่ทองแดงกับแร่เหล็กเสร็จจนหมด หลินโยวปาดเหงื่อ แล้วลงมือตรวจสอบทรัพยากรที่มีอยู่ แท่งทองแดง: 50 ก้อน, แร่ทองแดง 50 ชิ้น แท่งเหล็ก: 20 ก้อน, แร่เหล็ก 30 ชิ้น ถ่านหิน: 40 ก้อน, ถ่านไม้ 20 ก้อน ก้อนหิน: 200 กว่าก้อน มีมากจนใช้ไม่หมด ไม้: 50 กว่าก้อน หลังจากมีถ่านหินเป็นเชื้อเพลิง ปริมาณการใช้ไม้ก็ลดลงไปมาก นี่คือทรัพยากรที่หลินโยวเหลือหลังจากอัปเกรดรถรางแบบธรรมดาเป็นเลเวล 5 แล้ว

[รถรางแบบธรรมดา] [เลเวล: 5/10 สีขาว] [ความทนทาน: 200/200] [ประสิทธิภาพการขุด: 100%] [ความเข้มของแสง: 50%] [เชื้อเพลิงคงเหลือ: 80/150] [ฟังก์ชันเสริม: โต๊ะทำงานพื้นฐาน] [วัตถุดิบในการอัปเกรด: 500 เหรียญทองแดง, แผ่นไม้ 20 แผ่น, แท่งทองแดง 30 แท่ง, กระจก 20 แผ่น, เจล 20 ชิ้น] [ข้อมูลเพิ่มเติม: หลังจากอัปเกรดในครั้งนี้ รถรางจะเพิ่มตู้ขบวนขึ้นอีกหนึ่งตู้]

"หนทางสู่รถรางระดับเอสยังอีกยาวไกล แต่อย่างน้อยก็ก้าวแรกได้สำเร็จแล้ว" หลินโยวบิดขี้เกียจ รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการอัปเกรดรถรางแบบธรรมดาเป็นเลเวล 6 มีมากเหลือเกิน มากกว่าการอัปเกรดครั้งไหนๆ ที่ผ่านมา แต่พอได้เห็นข้อมูลเพิ่มเติม หลินโยวก็รู้สึกว่าทั้งหมดนี้มันคุ้มค่า รถรางแบบธรรมดาเลเวล 6 จะได้ตู้ขบวนเพิ่มมาอีกหนึ่งตู้! สำหรับเขาแล้ว สิ่งนี้มีความหมายอย่างมาก! มีตู้ขบวนเพิ่ม หมายความว่าจะสามารถติดตั้งอุปกรณ์อำนวยความสะดวกได้มากขึ้น อย่างเช่นกล่องเก็บของ เตาหลอม เครื่องกักเก็บน้ำ ซึ่งจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการเก็บรวบรวมทรัพยากรได้อย่างมหาศาล "แท่งทองแดงฉันมีอยู่แล้ว เจลหาซื้อในตลาดได้ ส่วนกระจกกับแผ่นไม้..." หลินโยวเพ่งความสนใจไปที่วัตถุดิบสองอย่างที่จำเป็นต้องใช้ [กระจก: สามารถหาได้จากการนำ ก้อนทราย ไปเผาไฟ จำเป็นต้องใช้เตาหลอม] [แผ่นไม้: ได้มาจากการแปรรูป ไม้ จำเป็นต้องใช้โต๊ะเลื่อยไม้] วิธีหากระจกนั้นพอจะรู้แล้ว ขอแค่ซื้อก้อนทรายจากผู้เล่นคนอื่นมา ก็สามารถนำมาเผาไฟเองได้ แต่ "แผ่นไม้" ที่ต้องใช้โต๊ะเลื่อยไม้นั้น หลินโยวก็ยังไม่รู้วิธีการทำมันอยู่ดี "ไม่น่าเชื่อว่าฉันจะต้องมาปวดหัวเรื่องสูตรการสร้างนะเนี่ย" หลินโยวบ่นกับตัวเอง ก่อนจะพับเรื่องการอัปเกรดรถรางเก็บไว้ก่อน เพราะตอนนี้มีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญและควรให้ความสนใจมากกว่า... ไข่สัตว์เลี้ยงที่เขาประมูลมาด้วยเงินก้อนโตใกล้จะฟักออกมาแล้ว! ลวดลายเปลวเพลิงบนเปลือกไข่สัตว์เลี้ยงเริ่มเปล่งประกายแสงจางๆ อุณหภูมิก็ดูจะสูงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังเต้นตุบๆ อยู่ข้างในเบาๆ [ระยะเวลาฟักไข่คงเหลือ: 0 ชั่วโมง 1 นาที 22 วินาที] เมื่อเห็นข้อความนี้ ความง่วงของหลินโยวก็หายเป็นปลิดทิ้ง "จะฟักออกมาแล้ว..." เขาเดินไปหยุดอยู่ข้างๆ ไข่สัตว์เลี้ยง แล้วรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ เวลาผ่านไปทีละนาที ทีละวินาที หลินโยวจ้องมองไข่ใบนั้นเขม็ง ตาไม่กะพริบเลยแม้แต่นิดเดียว ในที่สุด เวลาก็นับถอยหลังจนเหลือศูนย์ "แกรก" รอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวเปลือกไข่ "แกรก แกรก" รอยร้าวเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แผ่ขยายออกไปคล้ายกับใยแมงมุมปกคลุมทั่วทั้งเปลือกไข่ "ปัง" เปลือกไข่แตกออก ร่างสีแดงเพลิงตัวหนึ่งมุดออกมาจากด้านใน มันชูหัวเล็กๆ ที่เปียกโชกขึ้นมามองหน้าหลินโยว "เมี้ยว" แม้แมวจะเป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นตัว แต่นี่คือเกมเอาชีวิตรอด จะเอาหลักการทั่วไปมาใช้ไม่ได้ อาจจะเป็นเพราะการหยดเลือดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ แมววิญญาณหางเพลิงที่เพิ่งเกิดมาจึงรู้สึกสนิทสนมกับหลินโยวเป็นพิเศษ พอหลินโยวยื่นมือออกไป แมวน้อยก็เอาหัวเล็กๆ ของมันมาถูไถ คลอเคลียอย่างใกล้ชิด "เด็กดี" เมื่อได้เห็นเจ้าตัวเล็กที่น่ารักน่าชังขนาดนี้ หลินโยวก็รู้สึกว่าความเหนื่อยล้าทั้งมวลหายวับไปในพริบตา เขาพลางลูบหัวแมวน้อยอย่างทะนุถนอม พร้อมกับเปิดดูค่าสถานะของมันไปด้วย

[แมววิญญาณหางเพลิง ยังไม่ตั้งชื่อ] [สถานะ: สุขภาพดี เป็นเจ้าของแล้ว] [เลเวล: 1] [พลังชีวิต: 110] [พละกำลัง: 150] [พลังเวท: 200] [ค่าสถานะ:] [พละกำลัง: 14 ระดับ E] [ความทนทาน: 11 ระดับ E] [พลังจิต: 20 ระดับ E] [ความตั้งใจ: 10 ระดับ E] [โชค: 10 ระดับ E] [พรสวรรค์: กลืนกินเปลวเพลิง สามารถกลืนกินเปลวเพลิงเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเองได้] [สกิล: กรงเล็บจู่โจม, ฟาดหางเปลวเพลิง]

"สมกับที่เป็นสัตว์เลี้ยงนักสู้คุณภาพระดับสีทอง เลเวล 1 ค่าสถานะก็สูงลิ่วแล้ว" หลินโยวไล่ดูค่าสถานะของแมวน้อยพลางร้องอุทานด้วยความทึ่ง แค่ดูจากค่าสถานะ สัตว์เลี้ยงนักสู้ของเขาก็มีฝีมือสูสีกับผู้เล่นเลเวลประมาณ 5 แล้ว "ยังไม่ตั้งชื่อ... จะตั้งชื่อให้แกแบบไหนดีล่ะ" หลินโยวใช้นิ้วเกาใต้คางของแมวน้อยเบาๆ พลางคิดในใจ ครู่ต่อมา เขาก็ตัดสินใจไม่ทำให้ตัวเองต้องลำบากอีกต่อไป จึงเลือกใช้ชื่อ "เหยียนหลิง" ที่มาจากคำว่า แมววิญญาณหางเพลิง ไปเลย "ตั้งแต่วันนี้ไป แกชื่อ 'เหยียนหลิง' นะ" แมววิญญาณหางเพลิงก็ดูเหมือนจะรู้เรื่อง มันพยักหน้าตอบรับหลินโยว จากนั้นก็เริ่มวิ่งวนไปรอบๆ ตัวเขาด้วยความร่าเริง [ตั้งชื่อสำเร็จ คุณตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงตัวปัจจุบันว่า เหยียนหลิง แล้ว] หลินโยวเล่นหยอกล้อกับเหยียนหลิงอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นว่าเจ้าตัวเล็กเล่นจนเหนื่อยแล้ว เขาก็นึกขึ้นได้ว่าที่บ้านมีปากท้องเพิ่มมาอีกหนึ่ง "เห็ดย่าง... เจ้าตัวเล็กน่าจะไม่กินใช่ไหมนะ" หลินโยวลองยื่นเห็ดย่างเสียบไม้ไปจ่อที่ปากของเหยียนหลิง แมวน้อยได้กลิ่นอาหารก็รีบวิ่งเข้ามาดมดูอย่างตื่นเต้น แต่หลังจากนั้นมันก็ทำหน้าผิดหวัง แล้วหันหน้าหนีไปอย่างหมดอารมณ์ เห็นได้ชัดว่าสำหรับแมวแล้ว เห็ดไม่ได้อยู่ในเมนูอาหารของมัน "ว่าแล้วเชียว" หลินโยวส่ายหัวอย่างจนปัญญา เปิดตลาดแลกเปลี่ยนเพื่อค้นหาวัตถุดิบประเภทเนื้อสัตว์ ไม่ค้นก็ไม่รู้ แต่พอค้นหาเท่านั้นแหละ หลินโยวก็รู้สึกใจหายวาบ ไม่ใช่ว่าในตลาดจะไม่มีอาหารประเภทเนื้อสัตว์ขาย แต่ส่วนใหญ่มักมีราคาแพงลิ่ว และมีบางส่วนที่รับเฉพาะการแลกเปลี่ยนด้วยสิ่งของเท่านั้น ต่อให้หลินโยวจะมีเงินถุงเงินถัง แต่พอต้องมาเจอราคาแบบนี้ก็ยังรู้สึกปวดใจ แต่ในตลาดก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีเนื้อสัตว์ราคาถูกขาย เพียงแต่ว่า... มันไม่ใช่เนื้อสัตว์ที่คนจะกินได้ [เนื้อเน่า] [ระดับ: 1 สีขาว] [คำอธิบาย: ก้อนเนื้อที่ดรอปจากซอมบี้ซึ่งควบแน่นมาจากพลังแห่งอันเดด คนปกติคงไม่อยากกินมัน] [ข้อมูลเพิ่มเติม: สามารถใช้เป็นวัตถุดิบในการปรุงยาพิษของอันเดดในเตาปรุงยาได้]

"...เหยียนหลิง" หลินโยวเหลือบมองแมวเพลิงตัวน้อยที่กำลังหมอบอยู่แทบเท้า "แกกินเนื้อเน่าไหม" "เมี้ยว เมี้ยวเมี้ยวเมี้ยว" เหยียนหลิงส่ายหน้าดิก ปฏิเสธ "ความหวังดี" ของหลินโยว "เอาเถอะ ดูท่าฉันคงต้องหาวิธีหาเงินมาเลี้ยงแกซะแล้ว" หลินโยวถอนหายใจ ยกเลิกความคิดที่จะเอาเนื้อเน่าให้เหยียนหลิงกิน แค่หาเงินเองไม่ใช่เหรอ ในฐานะที่เป็นนักเขียนคู่มืออันดับหนึ่งของเขตผู้เล่นใหม่ 25535 ถ้าเขายังหาเงินไม่ได้อีกล่ะก็ คงเป็นเรื่องที่น่าตลกสิ้นดี หลังจากนึกย้อนถึงข้อมูลที่รวบรวมมาได้ในช่วงนี้ ในหัวของหลินโยวก็เริ่มมีเค้าโครงแผนการปรากฏขึ้นมาลางๆ "แต่ก่อนหน้านั้น คงต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้ของวันนี้ก่อน" หลินโยวไม่ลืมว่าเขายังมีหนี้สินติดค้างกับฉีชวนอยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะแหวนนักขุดแร่ทองคำที่อีกฝ่ายให้เขายืม เขาก็คงรวบรวมแร่ไม่พออัปเกรดรถราง หลินโยวหยิบเห็ดย่างกับถ่านไม้ออกมาจากกล่องเก็บของ แล้วส่งผ่านระบบจดหมายให้ฉีชวน ไม่นานนัก อีกฝ่ายก็ตอบกลับมา "ขอบคุณคุณหลินโยวมากครับ ของที่ให้มาวันนี้ก็มาทันเวลาพอดี" "แล้วก็ คุณหลินโยวสู้ๆ นะครับ อย่าไปสนใจคำพูดของใครบางคนเลย ผมเชื่อว่าคุณต้องทำได้แน่" "หืม" พอเห็นข้อความทิ้งท้ายที่ไม่มีที่มาที่ไปนี้ หลินโยวก็เลิกคิ้วขึ้น ช่วงเวลาที่เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาขุดแร่ บนเว็บบอร์ดเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกเนี่ย "...อ้อ เข้าใจล่ะ" หลังจากเข้าไปเดินดูในห้องแชทและพื้นที่ตั้งกระทู้ หลินโยวก็พอจะจับใจความเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ สำหรับกระแสวิพากษ์วิจารณ์แบบนี้ เขาทำเพียงยักไหล่ ไม่ได้เก็บมาใส่ใจเลยสักนิด ฝีมือของเขามีเพียงตัวเขาเองเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด ส่วนความคาดหวังหรือข้อกังขาของผู้เล่นคนอื่นๆ... ก็เป็นเพียงการคาดเดาไปเองทั้งนั้น ไม่มีมูลความจริงแม้แต่น้อย แม้คำวิจารณ์พวกนั้นจะไม่อาจรบกวนจิตใจของหลินโยวได้ แต่มันก็กระตุ้นความสงสัยของเขาขึ้นมาบ้าง อยากรู้เหมือนกันว่าคะแนนของตัวเองบนกระดานจัดอันดับจะออกมาเป็นอย่างไร "ถ้าทำสำเร็จครบทั้งสามเป้าหมายผ่านด่าน... น่าจะได้สัก 80 คะแนนล่ะมั้ง" หลินโยวพึมพำกับตัวเอง แล้วเปิดฝาหม้อทำอาหารที่กำลังเดือดปุดๆ อยู่ตรงหน้าออก กลิ่นหอมกรุ่นลอยโชยขึ้นมา อบอวลไปทั่วทั้งขบวนรถราง [คุณได้รับ สตูเห็ดยักษ์]

[สตูเห็ดยักษ์] [ระดับ: 2 สีน้ำเงิน] [ผลลัพธ์: หลังจากรับประทาน จะฟื้นฟูพละกำลัง 100 แต้ม ภายใน 5 นาที และเพิ่มพละกำลังสูงสุด 20% เป็นเวลา 60 นาที ผลลัพธ์นี้ไม่สามารถทับซ้อนกันได้] [ผลลัพธ์เพิ่มเติม: เนื่องจากใช้วัตถุดิบพิเศษ หลังจากรับประทานแล้ว ค่าสถานะความทนทานจะเพิ่มขึ้นถาวร 10 แต้ม มีผลเพียงครั้งเดียวเท่านั้น]

หลินโยวใช้กระติกน้ำตักน้ำซุปเข้มข้นขึ้นมาจากหม้อทำอาหาร แล้วลิ้มรสอย่างช้าๆ หลังจากได้รับสูตร "สตูเห็ด" มา เขาก็นึกถึงวัตถุดิบ "เห็ดยักษ์" ที่ได้มาจากมนุษย์เห็ดคลุ้มคลั่ง ก่อนที่จะเข้าไปท้าทายในดันเจี้ยนใต้พิภพ ก็ควรจะดื่มน้ำซุปเห็ดร้อนๆ สักชาม เพื่อเสริมสร้างร่างกายเสียหน่อย [คุณได้รับประทาน สตูเห็ดยักษ์ ความทนทานของคุณเพิ่มขึ้นถาวร +10] [ปัจจุบัน ค่าสถานะความทนทานของคุณคือ: ระดับ E 20 แต้ม] [ขีดจำกัดพลังชีวิตและพละกำลังของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 200 แต้ม] "อืม สมบูรณ์แบบ" หลังจากดื่มซุปเห็ดแสนอร่อยจนหมดเกลี้ยง หลินโยวก็เช็ดปากด้วยความพอใจ จากนั้นเขาก็เห็นเหยียนหลิงกำลังใช้สายตาตัดพ้อมองมาที่เขา "วางใจเถอะ รอให้ออกมาจากดันเจี้ยนแล้วฉันจะซื้อเนื้อให้แกกินนะ" หลินโยวหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก พลางลูบหัวเล็กๆ ของเหยียนหลิง จากนั้นเขาก็สะพายกระเป๋าขึ้น แล้วเรียกเมนูเกมออกมา [ต้องการท้าทายดันเจี้ยนใต้พิภพ: ดันเจี้ยนใต้พิภพ ความลึกระดับ 1 ความยากระดับทั่วไป หรือไม่] [ไม่ว่าจะผ่านด่านสำเร็จหรือไม่ ดันเจี้ยนนี้สามารถท้าทายได้เพียงวันละ 1 ครั้งเท่านั้น] "ตกลง" [หักค่าเข้าดันเจี้ยน: 50 เหรียญทองแดง] ไม่ทันให้หลินโยวได้รู้สึกเสียดาย เงินทุนที่เหลืออยู่น้อยนิดของเขาก็ลดลงไปอีก 50 เหรียญทองแดง พริบตาต่อมา ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะที่คุ้นเคยจากการเทเลพอร์ตก็พุ่งพล่านเข้ามา ดวงตาของหลินโยวพร่ามัว เมื่อรู้สึกตัวอีกที เขาก็มายืนอยู่ในอุโมงค์เหมืองที่คุ้นเคยแล้ว แต่จุดที่ถูกส่งตัวมาในครั้งนี้ แตกต่างจากจุดเดิมตอนที่เขาเข้ามาเคลียร์ดันเจี้ยนครั้งแรก "ดูเหมือนว่าจุดที่ส่งตัวมาแต่ละครั้งจะไม่เหมือนกันสินะ" "แต่เงื่อนไขผ่านด่านก็คงจะเหมือนเดิม..." ระหว่างที่กำลังคิด หลินโยวก็ได้ยินเสียงขุดแร่ดัง เคร้งคร้าง ของพวกโคโบลด์ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ จากนั้น เขาก็หยิบแส้ของผู้คุมโคโบลด์ออกมา แล้วออกคำสั่งด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม "เหยียนหลิง ลุยเลยพวกเรา"