ตอนที่ 36 : อาวุธลับของถังซาน

ตอนที่ 36 : อาวุธลับของถังซาน

"พวกสัตว์ประหลาดตัวน้อย ดูสิว่าใครกลับมา!"

ฝูหลันเต๋อผลักประตูห้องพักให้เปิดออกแล้วประกาศเสียงดัง เจ็ดประหลาดแห่งเชร็คที่อยู่ข้างในต่างหันไปมอง และเมื่อเห็นซูซานเจียยืนอยู่ข้างฝูหลันเต๋อ ใบหน้าของทุกคนก็เต็มไปด้วยความดีใจ

"ลูกพี่ซานเจีย ข้าคิดถึงท่านแทบแย่!"

ก้นของออสการ์ดูเหมือนจะติดสปริงเอาไว้ เขากระเด้งตัวเข้าไปหาในพริบตา เกาะติดซูซานเจียราวกับสลอธ คนอื่นๆ ก็เข้ามารุมล้อมเช่นกัน แต่หลังจากมองซูซานเจียตั้งแต่หัวจรดเท้า นิ่งหรงหรงก็ไม่เห็นตราสัญลักษณ์ของสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติบนตัวเขาเลย แววตาของเธอหม่นหมองลงอย่างอดไม่ได้

"ไม่เจอกันนานเลยนะทุกคน! ดูเหมือนว่าช่วงนี้พวกนายจะไม่ได้ละเลยการฝึกฝนเลย ระหว่างทางมาที่สนามประลองวิญญาณ ใครๆ ก็เอาแต่พูดถึงชื่อเสียงของเจ็ดประหลาดแห่งเชร็คกันทั้งนั้น!"

"ไม่สิ ต้องเป็น แปดประหลาดแห่งเชร็ค ต่างหาก!"

ฝูหลันเต๋อที่ยืนอยู่ด้านข้างขยับแว่นตาพร้อมกับรอยยิ้ม เขาตบไหล่ซูซานเจียและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ในทีมเชร็คจะไม่มีที่สำหรับเจ้าได้ยังไง? ข้าเก็บที่ว่างไว้ให้เจ้าเสมอแหละ!"

บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความกลมเกลียว ในตอนนั้นเอง อวี้เสี่ยวกังก็เดินเข้ามา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ซูซานเจียครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากนัก จากนั้นเขาก็หยิบแฟ้มข้อมูลเกี่ยวกับ ทีมราชวงศ์ ออกมา โยนมันลงบนโต๊ะเสียงดังป้าบ แล้วพูดเสียงดังว่า

"เข้ามาดูนี่สิ นี่คือคู่ต่อสู้ของพวกเจ้าในนัดต่อไป! ทีมสนามประลองวิญญาณระดับเหรียญเงิน!"

คำพูดของอวี้เสี่ยวกังดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้อง ระดับเหรียญเงินงั้นเหรอ? บ้าไปแล้วหรือไง?

"ท่านปรมาจารย์ที่เคารพ ตอนนี้พวกเราเป็นแค่ทีมระดับเหรียญเหล็กนะ! จะให้ไปสู้กับทีมระดับเหรียญเงินเนี่ยนะ? นั่นมันรนหาที่ตายชัดๆ!" หม่าหงจวิ้นกุมขมับ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด คนอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็รู้สึกแบบเดียวกัน ถังซานก้าวไปข้างหน้า หยิบเอกสารขึ้นมา และหลังจากมองคร่าวๆ รูม่านตาของเขาก็หดเกร็งอย่างรุนแรง

"มังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงิน!"

หากทีมระดับเหรียญเงินทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว มังกรทรราชสายฟ้าสีน้ำเงินก็ทำให้คนรู้สึกสิ้นหวังได้เลย! วิญญาณยุทธ์สัตว์สายโจมตีอันดับหนึ่งของโลกไม่ได้มีดีแค่ชื่อเสียง และคนๆ นี้ยังเป็นอัครวิญญาจารย์ระดับ 39 ที่ทรงพลัง ในหมู่เจ็ดประหลาดแห่งเชร็ค คนที่มีพลังวิญญาณสูงสุดอย่างไต้หามู่ไป๋ ตอนนี้ยังอยู่แค่ระดับ 37 เท่านั้น!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ไลน์อัพสุดหรูของทีมราชวงศ์นั้นกดทับเจ็ดประหลาดแห่งเชร็คราวกับภูเขาขนาดยักษ์ ทำให้พวกเขาแทบจะหายใจไม่ออก! วิญญาณยุทธ์สัตว์สายโจมตีอันดับหนึ่ง วิญญาณยุทธ์สัตว์สายป้องกันอันดับหนึ่ง วิญญาจารย์บินได้ วิญญาจารย์สายโจมตีว่องไว วิญญาจารย์สายควบคุมที่ไร้คู่แข่ง และวิญญาจารย์สายสนับสนุนที่ลึกลับแทบจะหาจุดอ่อนไม่เจอเลย

แต่ด้วยการให้กำลังใจของท่านปรมาจารย์และการวิเคราะห์ของถังซาน เจ็ดประหลาดแห่งเชร็คก็กู้คืนจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้กลับมาได้ ซูซานเจียยืนดูอยู่ในฐานะผู้สังเกตการณ์ ดูเหมือนว่าการปรากฏตัวของเขาจะเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างไป แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาของเนื้อเรื่องหลัก ท่านปรมาจารย์ยังคงมีบารมีในหมู่เจ็ดประหลาดแห่งเชร็ค และทีมราชวงศ์ก็ยังคงปรากฏตัวขึ้น...

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือ นิ่งหรงหรงไม่ได้พูดถึงวิญญาจารย์สายสนับสนุนคนนั้นอีกเลย ตอนนี้ความสนใจของเธอหลุดออกจากการประลองวิญญาณที่กำลังจะมาถึงอย่างสมบูรณ์ และเอาแต่จ้องมองซูซานเจียตั้งแต่ต้นจนจบ

ซูซานเจียสังเกตเห็นสายตานี้ เขายิ้มให้นิ่งหรงหรง และในขณะที่นั่งอยู่บนโซฟา จู่ๆ เขาก็ไขว่ห้าง อวดรองเท้าคู่ใหม่เอี่ยมของเขา

นิ่งหรงหรงดูเหมือนจะตระหนักอะไรบางอย่างได้ และสีหน้าของเธอก็ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากปรึกษาแผนการรบเสร็จ ทุกคนก็กลับไปที่สถาบันเชร็ค การประลองวิญญาณจะมีขึ้นในอีกสองวัน ตามไทม์ไลน์แล้ว หลังจากเอาชนะทีมราชวงศ์ สถาบันเชร็คจะเลือกเดินทางไปยังเมืองเทียนโต่วในอีกสองเดือน พูดอีกอย่างก็คือ ซูซานเจียมีเวลาเตรียมตัวสองเดือน

"จริงสิ ลูกพี่ซานเจีย นี่สำหรับท่านครับ!"

ซูซานเจียซึ่งตั้งใจจะไปหาจ้าวอู๋จี๋ ถูกถังซานรั้งตัวไว้ เขาหันหน้าไปด้วยความงุนงง และก็เห็นถังซานถืออาวุธลับรวมทั้งหมด 10 ชิ้น รวมถึง หน้าไม้จูเก๋อ ด้วย

"นี่มัน เสี่ยวซาน ของเล่นอันตรายของเจ้านี่นา?"

ซูซานเจียตกตะลึง ในความทรงจำของเขา ต้นฉบับดูเหมือนจะเคยพูดถึงเรื่องนี้ไว้ว่าถังซานได้เตรียมชุดอาวุธลับให้กับทุกคนในเจ็ดประหลาดแห่งเชร็ค เขาแค่ไม่คาดคิดว่าจะมีส่วนของเขาด้วย

"นี่คืออาวุธลับที่ข้าเตรียมไว้ให้ทุกคนครับ ทุกคนมีคนละชุด มันอาจจะมีประโยชน์ในยามคับขันก็ได้!" รอยยิ้มของถังซานเป็นรอยยิ้มที่ปราศจากเจตนาแอบแฝงใดๆ ในสายตาของเขา แม้ว่าเขาจะไม่ได้เพิกเฉยต่อความขัดแย้งระหว่างซูซานเจียกับอวี้เสี่ยวกัง แต่ท้ายที่สุดแล้ว ซูซานเจียก็เป็นสมาชิกของเชร็ค เขาจะไม่ถูกทอดทิ้งให้ไร้ส่วนแบ่ง และนอกจากนี้ ตัวถังซานเองก็ไม่ได้มีความมุ่งร้ายใดๆ ต่อซูซานเจียเลย...

ซูซานเจียอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอื้อมมือไปรับมันมา พลางฉีกยิ้มกว้าง: "เอาล่ะ ถ้างั้นข้าก็ขอรับไว้เลยละกัน!"

ของพวกนี้จะมีประโยชน์อะไร? อาวุธลับไม่มีทางได้ผลกับซูซานเจียอยู่แล้ว ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เลเซอร์เพียงนัดเดียวก็รุนแรงกว่าหน้าไม้จูเก๋อนี้มากนัก แต่เขาก็ยังคงรับมันไว้และซาบซึ้งในน้ำใจ

ถังซานจากไป แต่เขาไม่ใช่คนเดียวที่อยากพบซูซานเจียในคืนนั้น

นิ่งหรงหรงเดินตามมาติดๆ

ซูซานเจียรู้ดีว่านิ่งหรงหรงต้องการจะถามอะไร เขาพูดเพียงแค่ประโยคเดียว

"พวกเราเป็นเพื่อนกัน และข้าก็เป็นเพื่อนกับสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติด้วย!"

เมื่อแสดงจุดยืนของตนเองแล้ว ซูซานเจียก็หันหลังเดินจากไป เขามาถึงที่พักของจ้าวอู๋จี๋ ถีบประตูเปิดออกอย่างไม่เกรงใจ และท่ามกลางสีหน้าดีใจของอีกฝ่าย เขาก็หยิบเหล้าสองไหออกมาจากแหวนมิติ

ทั้งสองดื่มกินกันอย่างสำราญ

"ซานเจีย ต่อไปเจ้าจะไปไหนล่ะ?"

"อืม ข้าน่าจะอยู่ที่สถาบันไปอีกสักพักล่ะมั้งครับ ช่วงนี้ข้าต้องฝึกฝนให้ดี และพยายามไปให้ถึงระดับ 50 ให้เร็วที่สุด!"

"อ้อ แบบนั้นก็ดี... เดี๋ยวนะ! เจ้าบอกว่าเจ้าอยากจะทะลวงไปถึงระดับไหนนะ?" จ้าวอู๋จี๋ลุกพรวดขึ้นมา มองซูซานเจียราวกับว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาด

"เจ้าเพิ่งจะดูดซับวงแหวนวิญญาณวงที่สี่ไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อนเองไม่ใช่เรอะ? นี่มันผ่านไปนานแค่ไหนกัน แล้วตอนนี้พลังวิญญาณของเจ้าอยู่ระดับไหนแล้ว?"

"ระดับ 47 ครับ! แต่พลังวิญญาณของข้าเต็มเปี่ยมแล้ว และข้าเกรงว่าคงอีกไม่ไกลจากระดับ 48 หรอก!"

การทะลวงพลังวิญญาณสามระดับในสองเดือน และการก้าวจากระดับปรมาจารย์วิญญาณไปสู่ระดับราชันย์วิญญาณนั้น ความยากลำบากนั้นเกินจะจินตนาการได้ ซูซานเจียจะไม่ฝืนทำมัน นอกจากนี้ ผลประโยชน์จากการดูดซับวงแหวนวิญญาณหลังจากกินสมุนไพรเซียนที่เหมาะสมเข้าไปนั้นจะยิ่งใหญ่ที่สุด! ด้วยการบำรุงจากสมุนไพรเซียน วงแหวนวิญญาณวงที่ห้าของเขาก็จะสามารถลองรับสัตว์วิญญาณที่มีอายุมากขึ้นได้

"เจ้านี่มันสัตว์ประหลาดของแท้เลย ข้าเกรงว่าคงอีกไม่กี่ปี เจ้าก็จะตามพวกตาแก่หัวหงอกอย่างพวกเราทันแล้วสิ! ฮ่าฮ่าฮ่า! สมกับที่เป็นลูกศิษย์ของข้า เจ้าทำให้ข้าภูมิใจจริงๆ! ไม่ต้องห่วง ข้าอาจจะรับปากเรื่องอื่นไม่ได้ แต่พวกคนแก่อย่างพวกเราจะต้องช่วยเจ้าเลือกวงแหวนวิญญาณวงที่ห้าในอุดมคติได้อย่างแน่นอน!"

จ้าวอู๋จี๋ซดเหล้าในไหจนหมดเกลี้ยง ดวงตาของเขากลิ้งกลอกไปมา และพูดอย่างตื่นเต้นอีกครั้งว่า

"ถ้าวันธรรมดาเจ้าไม่มีอะไรทำ ก็ไปเตร็ดเตร่แถวๆ ที่พักของท่านผู้อำนวยการสิ! ตาแก่ขี้เหนียวนั่นมีสมุนไพรเซียนคุณภาพสูงอยู่ไม่น้อยเลยนะ! ถึงตาแก่ขี้เหนียวคนนั้นจะงกแค่ไหน แต่พอเขารู้ว่าเจ้ากำลังจะทะลวงถึงระดับ 50 เขาจะต้องยอมเฉือนเนื้อตัวเองสักหน่อยแน่!"

"ฮ่าฮ่า! ท่านผู้อำนวยการคนนั้นคงต้องเจ็บปวดเจียนตายแน่ๆ!"