ตอนที่ 64 : จับกุมเชียนเริ่นเสวี่ย! ท่าทางมันผิดงั้นเหรอ?

ตอนที่ 64 : จับกุมเชียนเริ่นเสวี่ย! ท่าทางมันผิดงั้นเหรอ?

"ฮึ่ม!"

"มีอะไรให้ต้องกลัวกันล่ะ!"

เชียนเริ่นเสวี่ยจ้องเขม็งไปที่หลินโตม่อย่างดุเดือด

"เจ้าเป็นแค่ปรมาจารย์วิญญาณระดับ 40 อย่าหาว่าข้ารังแกเจ้าก็แล้วกัน!"

"ข้าจะใช้แค่ทักษะวิญญาณสามทักษะแรกของข้าเท่านั้น!"

เธอพูดพลางกอดอกที่อวบอิ่มของตัวเอง

ความคิดของเชียนเริ่นเสวี่ยในตอนนี้นั้นซับซ้อนมาก

เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมทัศนคติที่ปี่ปี๋ตงมีต่อเธอ ถึงได้แตกต่างจากทัศนคติที่มีต่อหลินโม่และหูเลี่ยน่าอย่างสิ้นเชิง!

ครั้งนี้ เธอจะพิสูจน์ให้ปี่ปี๋ตงเห็น!

เธอ เชียนเริ่นเสวี่ย แข็งแกร่งกว่าหลินโม่!

เธอคือตัวเลือกอันดับหนึ่งสำหรับตำแหน่งองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์!

"หึหึ..."

หลินโม่ยิ้มและส่ายหัว

"เอาล่ะ ตามนั้น!"

เมื่อหลินโม่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็ทำให้ผู้คนรอบข้างหน้าถอดสี!

เงาร่างวิญญาณของมังกรปรากฏขึ้นด้านหลังหลินโม่!

มีร่องรอยของลวดลายสีเลือดบนเกล็ดสีทอง

ดวงตาสีแดงก่ำสองดวงกวาดตามองไปรอบๆ แผ่จิตสังหารที่ทำให้สั่นสะท้านไปถึงวิญญาณ

กรงเล็บขนาดมหึมาแสดงให้เห็นถึงพลังทำลายล้างที่ไม่มีใครเทียบได้

รูม่านตาแนวตั้งบนหน้าผากนั้นปิดสนิท ให้ความรู้สึกที่ไม่สามารถมองสบตาได้โดยตรง!

"นี่มัน!"

ดวงตาของเชียนเริ่นเสวี่ยฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

ในฐานะบุคคลที่ปี่ปี๋ตงทะนุถนอมมากที่สุด เธอก็ได้สืบเรื่องของหลินโม่มาเช่นกัน

เธอรู้ว่าวิญญาณยุทธ์ดั้งเดิมของหลินโม่ไม่ได้หน้าตาแบบนี้!

แม้ว่าเชียนเริ่นเสวี่ยจะเคยยั่วยุหลินโม่มาก่อน แต่ในเรื่องพรสวรรค์ของหลินโม่ เชียนเริ่นเสวี่ยก็ต้องยอมรับว่าพรสวรรค์ของเขาแข็งแกร่งกว่าของเธอ!

"วิญญาณยุทธ์กลายพันธุ์สินะ!"

"งั้นก็มาทำให้ข้าสนุกหน่อยสิ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเชียนเริ่นเสวี่ย รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของหลินโม่

หลินโม่ไม่ได้แสดงวงแหวนวิญญาณของเขาออกมา

หากวงแหวนวิญญาณเหล่านั้นโผล่ออกมา เชียนเต้าหลิวคงจะให้เชียนเริ่นเสวี่ยยอมจำนนในทันที แล้วแบบนั้นมันจะได้ประโยชน์อะไรล่ะ!

"เข้ามาสิ..."

หลินโม่กางปีกทูตสวรรค์ออกสู่ท้องฟ้า และกวักมือเรียกเชียนเริ่นเสวี่ยที่กำลังมองลงมาที่เขา

"ฮึ่ม!"

เมื่อเห็นการยั่วยุของหลินโม่ เชียนเริ่นเสวี่ยก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

ในสภาพแวดล้อมทั้งหมดที่เธอเคยอาศัยอยู่มาก่อน ไม่มีใครกล้าปฏิบัติกับเธอแบบนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น เชียนเริ่นเสวี่ยไม่เข้าใจเลยว่าหลินโม่ที่เป็นเพียงปรมาจารย์วิญญาณ ถึงได้กล้ายั่วยุเธอ!

กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ฟันฉับไปที่คอของหลินโม่

"ไร้ประโยชน์น่า!"

หลินโม่ป้องกันคอของเขาด้วยมือเพียงข้างเดียว

"เป็นไปได้ยังไง!"

สีหน้าตกตะลึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ย

หลินโม่คว้ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ของเธอไว้ได้ด้วยมือเดียวจริงๆ

"อืม..."

เชียนเริ่นเสวี่ยออกแรงที่แขน แต่กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์กลับรู้สึกราวกับถูกกดทับด้วยภูเขาหนักหมื่นตัน

ไม่มีทางดึงมันออกจากมือของหลินโม่ได้เลย

"มานี่สิ!"

เมื่อเห็นสภาพของเชียนเริ่นเสวี่ย หลินโม่ก็ออกแรงดึงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์

เขาดึงเชียนเริ่นเสวี่ยลงมาจากท้องฟ้า

เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขาโดยตรง

"หอมจัง..."

หลินโม่สูดดมกลิ่นเบาๆ ที่คอขาวราวดอกหิมะของเชียนเริ่นเสวี่ย

กลิ่นไอของบุรุษที่ร้อนแรงทำให้ใบหน้าของเชียนเริ่นเสวี่ยแดงซ่านขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ

"ไอ้ลามก!"

เชียนเริ่นเสวี่ยโกรธจัด!

เธอเคยสัมผัสใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

ด้วยการขยับปีกทูตสวรรค์ของเธอ เธอจึงหลุดพ้นจากอ้อมกอดของหลินโม่

"อารมณ์ร้อนจังนะ..."

หลินโม่ยิ้ม พลางถือขนนกจากปีกทูตสวรรค์ไว้ในมือ

บอกตามตรง หลินโม่ชอบกลิ่นบนตัวเชียนเริ่นเสวี่ยมากจริงๆ

ในฐานะทูตสวรรค์ที่เป็นตัวแทนของแสงสว่างและความเมตตา เธอจึงถูกอาบชโลมไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์อยู่เสมอ

สิ่งนี้ทำให้กลิ่นกายตามธรรมชาติของเชียนเริ่นเสวี่ยหอมหวนกว่าผู้หญิงทั่วไปมาก!

สดชื่น~

"ไปตายซะ!"

"ไอ้ลามก!"

"ทักษะวิญญาณที่หนึ่งทูตสวรรค์จู่โจม!"

เชียนเริ่นเสวี่ยปรากฏตัวตรงหน้าหลินโม่ในพริบตา

พลังศักดิ์สิทธิ์ของทูตสวรรค์หกปีกควบแน่นอยู่ที่หมัดของเชียนเริ่นเสวี่ย

พลังศักดิ์สิทธิ์นั้นรุกรานเข้าสู่ร่างกายของหลินโม่อย่างต่อเนื่อง

"เฮ้อ..."

"จะฝืนไปทำไม!"

พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกจากร่างกายของหลินโม่ ขับไล่พลังศักดิ์สิทธิ์ของเชียนเริ่นเสวี่ยออกจากร่างกายของเขาอย่างรุนแรง

พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวนั้นยังทำให้เชียนเริ่นเสวี่ยปลิวกระเด็นไปด้วย

แต่เชียนเริ่นเสวี่ยไม่รู้สึกว่าตัวเองกระแทกกับพื้น

กลับกัน มีหน้าอกที่กว้างและอบอุ่นเป็นพิเศษมารับเธอไว้กลางอากาศ

"กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะ?"

"ขนนกนี่สัมผัสดีชะมัด!"

หลินโม่มองไปที่เชียนเริ่นเสวี่ยในอ้อมแขนของเขา และสัมผัสปีกทูตสวรรค์ด้านหลังเธอโดยไม่รู้ตัว

"อืม..."

"ซี๊ด..."

ในฐานะวิญญาณยุทธ์ในตำนาน ปีกทูตสวรรค์ของเชียนเริ่นเสวี่ยคือตัวตนทางกายภาพเมื่อถูกเรียกออกมา!

พวกมันยังเป็นส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของเชียนเริ่นเสวี่ยอีกด้วย

วินาทีที่หลินโม่สัมผัสปีกทูตสวรรค์ ความรู้สึกเสียวซ่านก็ทำให้เชียนเริ่นเสวี่ยส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

"โอ๊ะ?"

ดูเหมือนหลินโม่จะค้นพบอะไรสนุกๆ เข้าแล้ว

"ปล่อยข้านะ!"

"ทักษะวิญญาณที่ห้ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์!"

เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์บนร่างกายของเชียนเริ่นเสวี่ยควบแน่นที่มือของเธอในทันที ก่อนจะแทงเข้าหาหลินโม่

"พลังแห่งการชำระล้างสินะ..."

หลินโม่รู้ถึงผลลัพธ์ของวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกดีเกินไป

อย่างไรก็ตาม ผลของการชำระล้างนั้นไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินโม่!

หลินโม่หลบสันมือของเชียนเริ่นเสวี่ย เปลี่ยนทิศทาง และรวบตัวเชียนเริ่นเสวี่ยเข้ามาในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง

จากนั้นเขาก็ตบไปที่บั้นท้ายของเชียนเริ่นเสวี่ยเบาๆ

"เจ้า!"

เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ปะทุขึ้น แต่หลินโม่ต้านทานไฟได้!

มันไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับหลินโม่เลย

แต่เชียนเริ่นเสวี่ยฉวยโอกาสนี้หนีออกจากอ้อมแขนของหลินโม่

"ไอ้ลามก!"

การอบรมสั่งสอนมาอย่างดีของเชียนเริ่นเสวี่ย หมายความว่าเธอรู้จักคำด่าเพียงคำเดียวนี้เท่านั้น

เธอชี้ไปที่หลินโม่ด้วยความโกรธ

ตอนนี้เธอไม่กล้าที่จะเล่นการต่อสู้ระยะประชิดกับหลินโม่ต่อไปแล้ว

การต่อสู้ระยะประชิดมันง่ายเกินไปที่จะถูกเอาเปรียบ!

"อยากสู้ระยะไกลงั้นเหรอ?"

หลินโม่เข้าใจความหมายของเชียนเริ่นเสวี่ยและยักไหล่

สภาพแวดล้อมโดยรอบกลายเป็นทะเลเพลิงในพริบตา!

นี่คือทักษะเขตแดนที่หลินโม่ได้รับมอบมาจากกระดูกวิญญาณราชามังกรเพลิง!

มันเหมือนกับทักษะเขตแดนของร่างหลักเลย!

"นี่มัน!"

เมื่อเห็นความสามารถของหลินโม่ เชียนเต้าหลิวก็รู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดีแล้ว

เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้าหาเชียนเริ่นเสวี่ยอย่างต่อเนื่อง

"บ้าเอ๊ย!"

เชียนเริ่นเสวี่ยพยายามต่อต้านด้วยเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ แต่ในฐานะเปลวเพลิงขั้นสุดยอด เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์จะต้านทานเปลวไฟระดับนี้ได้อย่างไร!

มันแผดเผาเสื้อผ้าของเชียนเริ่นเสวี่ยจนขาดรุ่งริ่งโดยตรง เผยให้เห็นทิวทัศน์อันงดงามของเรือนร่างเป็นบริเวณกว้าง

"ยอมแพ้ซะเถอะ..."

ฝ่ามือเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นและคว้าตัวเชียนเริ่นเสวี่ยเข้าไปในกำมือโดยตรง

"เจ้า!"

เมื่อเห็นสภาพเสื้อผ้าของตนเอง เชียนเริ่นเสวี่ยก็ทั้งอับอายและโกรธเคือง

"หยุดนะ!"

พลังวิญญาณปริมาณมหาศาลได้สลายฝ่ามือเปลวเพลิงที่หลินโม่เรียกออกมาโดยตรง

"ท่านกำลังทำอะไรน่ะ!"

เมื่อเห็นเชียนเต้าหลิวลงมือ ปี่ปี๋ตงจะทนนั่งเฉยอยู่ได้อย่างไร

พลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวกดดันไปทางเชียนเต้าหลิวในทันที

"ฮึ่ม!"

อย่างไรเสีย เชียนเต้าหลิวก็เป็นถึงพรหมยุทธ์ขีดสุด เขาจึงหักล้างพลังวิญญาณของปี่ปี๋ตงได้อย่างง่ายดาย

"การประลองครั้งนี้ เสี่ยวเสวี่ยแพ้แล้ว..."

"อย่างไรก็ตาม!"

"การจะก้าวขึ้นเป็นองค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ได้นั้น..."

"เจ้าจะต้องมีความแข็งแกร่งระดับราชทินนามพรหมยุทธ์!"

เชียนเต้าหลิวจะปล่อยให้หลินโม่กลายเป็นองค์สันตะปาปาอย่างง่ายดายได้อย่างไร?

เขากล่าวออกไปตรงๆ

"ดังนั้น เจ้าจะต้องเอาชนะผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ให้ได้เสียก่อน ชายชราผู้นี้ถึงจะยอมรับตำแหน่งองค์สันตะปาปาของเจ้า!"

เมื่อได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความมั่นใจของเชียนเต้าหลิว หลินโม่ก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง

"ตกลง!"

เมื่อมองดูรอยยิ้มอันเจิดจ้าของหลินโม่ เชียนเต้าหลิวก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกเสียใจขึ้นมานิดๆ...