บทที่ 81 - การรวมพลของซูเปอร์ฮีโร่

บทที่ 81 - การรวมพลของซูเปอร์ฮีโร่

หลินเสี่ยวลู่คีบเกี๊ยวจิ้มน้ำจิ้มเข้าปากพลางพยักหน้ารับ คืนนี้เขาจะออกไปลาดตระเวนกับน้องฮอลแลนด์สักหน่อย จะได้ถือโอกาสประเดิมชุดอัศวินสีขาวของเขาด้วยเลย

คิดได้ดังนั้นเขาก็ตอบตกลง "เอาสิ พอดีฉันมีเพื่อนคนนึงบ้าซูเปอร์ฮีโร่มาก เดี๋ยวจะแนะนำให้รู้จักนะ"

"เป็นซูเปอร์ฮีโร่เหมือนกันเหรอ" น้องฮอลแลนด์ถาม

"อืม" หลินเสี่ยวลู่พยักหน้า "แต่เขาไม่มีพลังวิเศษอะไรนะ เป็นแค่คนธรรมดาที่ฝึกเคนโด้มาหลายปีน่ะ"

"อ้อ แค่นั้นก็ยอดเยี่ยมแล้วล่ะ เหมือนพี่นาตาชาไง"

นาตาชาเหรอ อ้อ แบล็ควิโดว์ในหนังนี่เอง

หลินเสี่ยวลู่ชะงักไปนิดนึงก่อนจะยิ้มขำ หานรั่วหย่าไม่ได้เก่งกาจขนาดแบล็ควิโดว์หรอกนะ แบล็ควิโดว์คนเดียวน่าจะล้มหานรั่วหย่าได้เป็นสิบคนเลยล่ะ

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาหานรั่วหย่า ไม่นานปลายสายก็รับ มีเสียงสดใสของเด็กสาวดังมาตามสาย

"เพื่อนเสี่ยวลู่ วันนี้นึกยังไงถึงโทรหาฉันเนี่ย"

หลินเสี่ยวลู่พูดปนหัวเราะ "ก็เธออยากลากฉันไปลาดตระเวนเมืองเจียงโจวทุกวันไม่ใช่เหรอ พอดีฉันเพิ่งได้ชุดเท่ๆ มาใหม่ แถมยังมีซูเปอร์ฮีโร่อีกคนจะแนะนำให้รู้จักด้วยนะ"

"จริงเหรอ" หานรั่วหย่าร้องด้วยความดีใจ "นายหาเพื่อนร่วมทีมคนใหม่ได้แล้วเหรอ ว้าว เจ๋งไปเลย รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบไปหานายที่บ้านเดี๋ยวนี้แหละ" พูดจบเธอก็ชิงวางสายไปทันที

หลังจากนั้นไม่นาน เกี๊ยวต้มก็ถูกจัดการจนหมดเกลี้ยง น้องฮอลแลนด์ก็แตะไปที่นาฬิกานาโนเทคโนโลยีบนข้อมือ ท่ามกลางสายตาอันคาดหวังของหลินเสี่ยวลู่

ในพริบตานั้น ชิ้นส่วนโลหะขนาดจิ๋วนับไม่ถ้วนก็พลิกตัวออกมาคลุมร่างของน้องฮอลแลนด์อย่างรวดเร็ว เพียงเสี้ยววินาทีน้องฮอลแลนด์ก็กลายร่างเป็นไอรอนสไปเดอร์สีแดงสลับทองสุดล้ำสมัย

"เชดเข้ โคตรเท่!" หลินเสี่ยวลู่อุทานชื่นชมอย่างจริงใจ

"แฮะๆ" น้องฮอลแลนด์กระโดดโลดเต้นอยู่ในห้องนั่งเล่น ทดลองเตะต่อยสองสามที ก่อนจะหันมามองหลินเสี่ยวลู่ด้วยความตื่นเต้น

"เสี่ยวลู่ ตานายแล้ว" น้องฮอลแลนด์กระพริบตาโตๆ ของชุดเกราะสไปเดอร์แมนอย่างคาดหวัง

หลินเสี่ยวลู่อยากอวดบ้างเหมือนกัน จึงหยิบหน้ากากอัศวินสีขาวขึ้นมาสวมทับใบหน้าทันที

แสงสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกายลามจากหน้ากากไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเสียง "พรึ่บ" ของผ้าคลุมสีขาวหิมะที่สะบัดพลิ้วลงมาจากไหล่ ดวงตาของหลินเสี่ยวลู่เปลี่ยนเป็นสีขาวส่องประกายสว่างจ้า

"พระเจ้าช่วย!" น้องฮอลแลนด์ร้องลั่น "โคตรเท่เลยเสี่ยวลู่!"

เขาเดินวนรอบตัวหลินเสี่ยวลู่ด้วยความทึ่ง เอามือลูบผ้าคลุมบ้าง จับฮู้ดคลุมศีรษะบ้าง ปากก็พร่ำชมไม่หยุด "ชุดสีขาวล้วนนี่มันหล่อบาดใจจริงๆ เสี่ยวลู่ หลักการทำงานของมันคืออะไรเนี่ย เป็นเวทมนตร์แบบด็อกเตอร์สเตรนจ์หรือเปล่า"

"เรื่องนี้ ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน" หลินเสี่ยวลู่สะบัดผ้าคลุมตอบ

วัยรุ่นสองคนในชุดคอสตูมสุดแปลกตายืนประจันหน้ากันในห้องนั่งเล่น ดูเป็นภาพที่แปลกตาพิลึก น้องฮอลแลนด์ยังคงถามด้วยความสงสัยไม่เลิก "เสี่ยวลู่ ปกติเวลาฉันออกลาดตระเวน ฉันจะใช้ใยแมงมุมโหนไปตามตึกต่างๆ แล้วนายกับเพื่อนผู้หญิงที่โทรคุยเมื่อกี้จะเดินทางกันยังไงล่ะ"

"เอ่อ... ฉันกับเธอนั่งรถเอา ไม่ก็วิ่งน่ะ"

น้องฮอลแลนด์: ???

หลินเสี่ยวลู่อธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ปีเตอร์ ความจริงแล้วฉันเป็นสายต่อสู้ประชิดตัวเพียวๆ เหมือนกับกัปตันอเมริกาหรือวินเทอร์โซลเยอร์น่ะ บินไปบินมาแบบนายไม่ได้หรอก"

"อ้อ โอเคๆ เข้าใจแล้ว" น้องฮอลแลนด์ยอมรับเหตุผลอย่างเสียไม่ได้ ทั้งสองคนหยอกล้อกันในห้องนั่งเล่นอีกพักใหญ่ เมื่อเห็นว่าได้เวลาพอสมควรแล้วจึงพากันออกเดินทาง

...

...

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว หลินเสี่ยวลู่ในชุดอัศวินสีขาวเดินออกจากโถงทางเดินอพาร์ตเมนต์พร้อมกับน้องฮอลแลนด์

อันที่จริงหลินเสี่ยวลู่ก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่บ้างที่ต้องแต่งตัวแบบนี้ออกมาเดินข้างนอก แต่โชคดีที่ชุดอัศวินสีขาวปกปิดใบหน้าเขาจนมิด แถมยังมีน้องฮอลแลนด์เดินอยู่ข้างๆ เขาเลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนัก เอาเถอะ ตราบใดที่เขาไม่หน้าบาง คนที่ต้องรู้สึกเขินก็คือคนมองนั่นแหละ!

คิดซะว่ากำลังคอสเพลย์อยู่ก็แล้วกัน

ไอ้หนุ่มหลุดโลกสองคนเพิ่งเดินพ้นเขตตึกมาถึงบริเวณลานกว้างของหมู่บ้าน ก็ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนได้ในพริบตา

ไม่มีใครรู้จักหลินเสี่ยวลู่ในชุดสีขาวล้วน แต่คนที่สวมชุดไอรอนสไปเดอร์น่ะ ใครๆ ก็รู้จัก!

"คุณแม่ สไปเดอร์แมนนี่นา"

เด็กชายคนหนึ่งชี้ไปที่น้องฮอลแลนด์ด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับเขย่าแขนแม่ยิกๆ

หลายคนถูกดึงดูดความสนใจโดยสไปเดอร์แมน และพากันวิ่งเข้ามาขอถ่ายรูปคู่ด้วย

หลินเสี่ยวลู่มองภาพตรงหน้าแล้วแอบขำ ทุกคนคงคิดว่าสไปเดอร์แมนตรงหน้าเป็นแค่คนแต่งคอสเพลย์ ไม่รู้ว่าถ้าพวกเขารู้ว่านี่คือสไปเดอร์แมนตัวจริงเสียงจริงจะทำหน้ายังไงกันนะ

ส่วนน้องฮอลแลนด์ตอนนี้กำลังมึนตึ้บ เสียงของหลินเสี่ยวลู่ที่เขาได้ยินนั้นเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงเป๊ะเวอร์ แต่เสียงของคนอื่นๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เขาฟังไม่ออกเลยสักคำว่าชาวบ้านที่มามุงล้อมเขากำลังพูดอะไรกันอยู่

เขาทำได้แค่ปล่อยให้ผู้คนเข้ามากอดคอถ่ายรูปเซลฟี่ด้วย

หลินเสี่ยวลู่มองดูสไปเดอร์แมนที่กำลังถูกต้อนรับอย่างอบอุ่นแล้วหัวเราะ "ฉันไปรอเพื่อนที่หน้าหมู่บ้านก่อนนะ"

"โอเคเสี่ยวลู่" น้องฮอลแลนด์ตะโกนตอบ

ฝูงชนที่กำลังมุงดูพอได้ยินสไปเดอร์แมนพูดภาษาอังกฤษก็พากันฮือฮาและเอ่ยแซว "คนแต่งคอสเพลย์สไปเดอร์แมนคนนี้ลงทุนมาก พูดภาษาอังกฤษด้วย มืออาชีพจริงๆ"

"ใช่ๆ ชุดเขาก็ดูสมจริงมาก จับดูแล้วแข็งๆ เหมือนชุดไอรอนสไปเดอร์ของจริงเลยนะเนี่ย"

น้องฮอลแลนด์ฟังไม่ออกสักคำ ได้แต่ยืนเก้ๆ กังๆ ให้คนถ่ายรูปด้วยเหมือนคนบื้อ

เอาจริงๆ นะ นับว่าโชคดีที่เป็นฮอลแลนด์แห่งค่ายมาร์เวลที่นิสัยดี ถ้าเปลี่ยนเป็นแบทแมนสายดาร์กจากค่ายดีซี ป่านนี้คนพวกนี้คงโดนซ้อมแล้วจับโยนลงถังขยะไปแล้ว

ที่หน้าประตูหมู่บ้าน ภายใต้สายตาจับผิดของพนักงานรักษาความปลอดภัย หลินเสี่ยวลู่ในชุดเกราะสีขาวสุดเท่เดินมายืนรอ พร้อมกับบิดเอวหมุนคอยืดเส้นยืดสายไปพลางๆ

ภาพนี้ดูแปลกประหลาดจนคนที่เดินผ่านไปมาหน้าหมู่บ้านต้องเหลียวมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ

รปภ. เองก็กำกระบองยางในมือแน่นด้วยความหวาดระแวง หมอนี่แต่งตัวปิดหน้าปิดตาออกมาเพ่นพ่านตอนกลางคืน คงไม่ได้มาด้อมๆ มองๆ หาทางขโมยของหรอกนะ

แถมที่ตายังติดหลอดไฟส่องสว่างวาบๆ นึกว่าตัวเองเป็นอุลตร้าแมนหรือไง

รออยู่ไม่นาน รถตู้เบนซ์สีดำก็แล่นมาจอด หานรั่วหย่าในชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดเซ็กซี่ สะพายถุงดาบสีดำ และสวมหน้ากากจิ้งจอกขาว กระโดดลงมาจากรถ ทันทีที่ลงมาเธอก็สังเกตเห็นร่างสีขาวสะดุดตาที่หน้าประตูหมู่บ้านทันที

ก็จะไม่ให้เห็นได้ไงล่ะ ในเมื่อตอนนี้หลินเสี่ยวลู่เด่นหราเป็นสง่าเหมือนหิ่งห้อยในยามราตรีขนาดนั้น

เมื่อเห็นการแต่งตัวของเขา หานรั่วหย่าสาวผมยาวสลวยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอุทานลั่น "เท่โคตรๆ!"

เธอวิ่งเข้าไปหาด้วยความตื่นเต้น คว้าแขนหลินเสี่ยวลู่มากระตุก "นี่คอสตูมใหม่ของนายเหรอ โคตรเท่เลยอะ!"

"หึๆ" เด็กหนุ่มทำหน้ายืด "ชื่อใหม่ของฉันคือ อัศวินสีขาว เป็นไงล่ะ เท่ไหม"

"เท่ระเบิดไปเลย!"

หานรั่วหย่าจ้องมองดวงตาสีขาวส่องสว่างของเขาด้วยความตื่นตะลึง "นายไปหาชุดพวกนี้มาจากไหน ฉันอยากได้บ้างจัง ต้องจ่ายเท่าไหร่ถึงจะซื้อได้เนี่ย"

หลินเสี่ยวลู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย "ของแบบนี้ใช้เงินซื้อไม่ได้หรอกนะ"

เขาเพิ่งจะพูดจบ เสียงของน้องฮอลแลนด์ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"อัศวินสีขาว"

น้องฮอลแลนด์วิ่งกระหืดกระหอบตรงมาหา หานรั่วหย่าหันไปมองเขาแล้วชะงักไปนิดนึง ก่อนจะถามอย่างไม่แน่ใจ

"เสี่ยวลู่ เพื่อนร่วมทีมคนใหม่ของนาย คงไม่ได้เป็นนักคอสเพลย์สไปเดอร์แมนหรอกนะ"

เมื่อน้องฮอลแลนด์วิ่งมาถึงข้างกายหลินเสี่ยวลู่ เขาก็สังเกตเห็นหานรั่วหย่า จึงพยักหน้าให้เธอเล็กน้อยและยิ้มทักทาย "Hello, I'm Peter Parker."

[จบแล้ว]