ตอนที่ 16 โลกแห่งการฝึกฝนที่แสนโหดร้าย

“เบาเสียงหน่อย” หลินชิงกล่าว

ชายหนุ่มตระหนักว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องและลดเสียงของตนเองลงโดยกล่าวว่า

"เจ้าของร้าน ข้ามีคัมภีร์ค่ายกลพื้นฐาน วันนี้ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อซื้อค่ายกล แต่เพื่อขายของล้ำค่าให้กับท่าน"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินชิงก็เชิญอีกฝ่ายเข้ามาในร้านก่อนจะปิดประตู

“แสดงให้ข้าดู” หลินชิงกล่าว ถ้ามีคัมภีร์เกี่ยวกับค่ายกลจริงๆ เขาคงจะสนใจที่จะซื้อมัน

“เอาล่ะ” ชายหนุ่มยิ้มและหยิบคัมภีร์ที่ชำรุดเล็กน้อยออกจากถุงเก็บของ

เขาส่งมันให้หลินชิงก่อนเขาพลิกดูสองสามหน้า

“โอ้”

หลินชิงค่อนข้างแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร

แท้จริงแล้ว มันเป็นบันทึกเกี่ยวกับค่ายกล แต่ความรู้ภายในเล่มนี้ค่อนข้างต่ำและไม่มีประโยชน์มากนัก

มีค่ายกลทำความสะอาดระดับหนึ่งขั้นต่ำที่สามารถทำความสะอาดบ้านได้

แต่การทำความสะอาดด้วยยันต์อาคมนั้นง่ายกว่าและสะดวกกว่าอย่างเห็นได้ชัด

มีค่ายกลจุดไฟระดับหนึ่งขั้นต่ำที่สามารถจุดไฟได้

เรื่องนี้แม้แต่มนุษย์ธรรมดาก็สามารถทำเช่นนั้นได้ในระดับหนึ่ง และโลกแห่งการฝึกฝนก็มีวิธีการอื่นๆ อีกมากมาย

ค่ายกลเดียวที่ดูค่อนข้างมีประโยชน์คือค่ายกลป้องกันขั้นกลางระดับหนึ่งที่เรียกว่าค่ายกลกำแพงเพชร

แต่หลินชิงรู้สึกว่ามันด้อยกว่าค่ายกลศิลาร่วงหล่นมาก

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อเราต้องการใช้ค่ายกลป้องกัน อาจไม่มีเวลาเพียงพอที่จะวาง

และค่ายกลนี้ยังใช้เวลานานพอสมควรในการเปิดใช้งาน

โดยประสิทธิภาพของมันแข็งแกร่งกว่ายันต์อาคมป้องกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“เจ้าได้บันทึกนี้มาจากไหน?” หลินชิงถาม

เมื่อได้ยินคำถามของหลินชิง ชายหนุ่มก็ยิ้มและพูดว่า

"ท่านไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้น ข้าถามว่าท่านสนใจที่จะซื้อคัมภีร์นี้หรือไม่?"

“มันเป็นคัมภีร์ที่เกี่ยวกับค่ายกลจริงๆ” หลินชิงพยักหน้า

“แล้ว….ท่านอยากจะซื้อมันไหม?” ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้ง

“เอาล่ะ” หลินชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง

แม้ว่าค่ายกลจะไม่ทรงพลังมากนัก แต่มันจะเพิ่มจำนวนค่ายกลและขยายความรู้ที่เขารู้จัก

บางทีเขาอาจได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งเหล่านี้

ดังนั้นเขาจึงสามารถพิจารณาซื้อมันได้

“ข้าจะซื้อมัน ราคาเท่าไหร่?” หลินชิงถาม

“หินวิญญาณหนึ่งร้อยก้อน!” ผู้ฝึกฝนหนุ่มตอบตามตรง

หลินชิงมองไปที่อีกฝ่ายโดยไม่ตอบ

ในขณะนี้ เขาเข้าใจว่าอีกฝ่ายมาพร้อมกับความตั้งใจที่จะเอาเปรียบเขา

แม้ว่าหลินชิงจะมีหินวิญญาณมากมาย

แต่เขาไม่สามารถใช้จ่ายมันออกไปแบบนั้นได้

คัมภีร์เล่มนี้ก็ไม่คุ้มค่ามากนักเช่นกัน

“สหายน้อย หากเป็นเช่นนี้ เจ้าควรออกไปซะ” หลินชิงกล่าว

“เจ้าของร้าน อย่าเพิ่งรีบ ข้าแค่ล้อเล่น จริงๆ แล้ว ข้ายินดีที่จะขายมันในราคาเจ็ดสิบหินวิญญาณ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลินชิงส่ายหัวพร้อมกลับความเงียบ

“ห้าสิบ?”

หลินชิงยังคงส่ายหัว

“อย่างน้อยที่สุด สี่สิบหินวิญญาณ ถ้าต่ำกว่านี้ข้าจะไม่ขายมัน ข้าจะศึกษามันแล้วสร้างค่ายกลมาขายเอง และอย่าตำหนิข้าที่แย่งชิงธุรกิจท่านไป”

ชายหนุ่มข่มขู่เมื่อเขาเห็นว่าหลินชิงนิ่งเงียบ

หลินชิงไม่ได้กล่าวะไรมากนักและเปิดประตูร้านแล้วพูดว่า

"สหาย เจ้าจากไปเถอะ…"

"เจ้า!"

ชายหนุ่มจ้องมองหลินชิงด้วยความโกรธ จากนั้นโบกมือและจากไป

หลินชิงไม่เสียใจเลย

แม้ว่าเขาจะสามารถซื้อมันได้ แต่ในความเห็นของเขา คัมภีร์เล่มนี้มีมูลค่ามากที่สุดสิบหินวิญญาณหรือน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำ

สำหรับการจะสร้างค่ายกลเอง หลินชิงหวนนึกถึงความยากลำบากที่เขาต้องเผชิญเมื่อสร้างค่ายกลปกปิด

หลินชิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

หลังจากที่คนผู้นี้จากไปแล้ว หลินชิงก็ปิดร้าน

เมื่อมีผู้คนมากขึ้น ปัญหาก็จะมากขึ้น

ไม่กี่วันต่อมา หลินชิงไม่ได้เปิดร้าน

จนกระทั่งวันที่สิบห้า หลี่ชิงหยูเปิดร้านและขายค่ายกลที่หลินชิงมอบให้นาง

ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ชุดค่ายกลศิลาร่วงหล่น ชุดค่ายกลพฤกษาสองชุด และค่ายกลปกปิดสามชุด ทั้งหมดถูกขายไปหมด

ขณะที่หลี่ชิงหยู่กำลังจะปิดร้าน ก็มีคนมาขอเข้าพบหลินชิง

“สามี มีคนมาหาท่าน” หลี่ชิงหยูวิ่งไปทางด้านหลังแล้วแจ้งกับหลินชิง

“มีคนตามหาข้าเหรอ?”

หลินชิงได้ยินคำพูดนั้นจึงเดินไปที่หน้าร้าน

แน่นอนว่ามีคนมาหาเขาในวันที่หนึ่งและสิบห้าของเดือนเพื่อซื้อค่ายกล

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เขาปฏิเสธอย่างหนักแน่น ก็ไม่มีใครมาหาเขาเพื่อขอซื้อค่ายกลอีกต่อไป

ตอนนี้มีคนตามหาเขาอีกครั้ง และหลินชิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงผู้ฝึกฝนที่มาขายคัมภีร์พื้นฐานค่ายกลเมื่อไม่กี่วันก่อน

แต่เมื่อมาถึงเบื้องหน้าก็ไม่ใช่ชายหนุ่ม

มันเป็นผู้ฝึกฝนวัยกลางคนที่มีเคราเต็มครางและมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับที่สี่ขอบเขตกลั่นปราณ

“เจ้าของร้านหลิน ข้าขอคุยอะไรกับท่านหน่อยได้ไหม” ชายวัยกลางคนเอ่ยทันทีที่เขาเห็นหลินชิง

หลินชิงพยักหน้าและเชิญอีกฝ่ายเข้าไปและปิดประตูร้าน

“ข้าสงสัยว่าสหายเต๋าต้องการอะไร” หลินชิงถาม

ชายวัยกลางคนยิ้มแย้มและหยิบอะไรบางอย่างออกมาพูดกับหลินชิงว่า

"เจ้าของร้านหลิน ข้าบังเอิญเก็บคัมภีร์ลับเมื่อไม่กี่วันก่อน เมื่อข้าเปิดดูมัน มันกลายเป็นบันทึกเกี่ยวกับค่ายกล

ข้ารู้จักความสามารถของท่าน ท่านกำลังศึกษาค่ายกล ข้าไม่รู้ว่าคัมภีร์เล่มนี้จะเป็นประโยชน์กับท่านหรือไม่?”

“โอ้? ขอข้าดูหน่อยสิ”

หลินชิงตรวจสอบและตระหนักว่ามันเป็นคัมภีร์เดียวกับที่ชายหนุ่มมาขายเมื่อไม่กี่วันก่อน

เขาโดยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ หลินชิงพลิกดูมันและพยักหน้าแล้วพูดว่า

"ไม่เลว มันเป็นบันทึกเกี่ยวกับค่ายกลแน่ๆ แม้ว่าจะไม่ได้บันทึกค่ายกลไว้มากมาย แต่ก็ค่อนข้างมีประโยชน์ ข้าสงสัยว่า ... "

หลินชิงมองดูอีกฝ่าย และชายวัยกลางคนก็ยิ้มอีกครั้ง เขาจะไม่เข้าใจได้อย่างไร

“หินวิญญาณสิบห้าก้อน?”

"ราคาสูงเกินไป"

“แล้วถ้าเป็นหินวิญญาณสิบก้อนล่ะ?” หลินชิงกล่าว

“ข้าขอเพิ่มอีกสองก้อน?”

เมื่อมองดูอีกฝ่ายที่ยิ้มแย้มมาโดยตลอด

หลินชิงก็ลุกขึ้นยืนและยื่นหินวิญญาณสิบสองก้อนให้ชายวัยกลางคน

“ขอบคุณ เจ้าของร้านหลิน ข้าขอลาแล้ว”

"สหายเต๋า เดินทางปลอดภัย"

หลินชิงมองอีกฝ่ายเดินออกไปและปิดประตูร้าน

เมื่อนึกถึงผู้ฝึกฝนหนุ่มที่มาขายคัมภีร์เมื่อไม่กี่วันก่อน

เฮ้อ...

หลินชิงก็อดไม่ได้ที่ต้องถอนหายใจ

ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มไม่ได้สูงและเขาประกาศเสียงดังว่าตัวเองมีคัมภีร์ค่ายกลมาระยะหนึ่งแล้ว

ชายหนุ่มคงตกเป็นเป้าหมายทันทีที่เขาออกจากร้าน

ผู้ที่กำหนดเป้าหมายชายหนุ่มอาจเป็นผู้ฝึกฝนวัยกลางคนในตอนนี้ หรืออาจจะไม่ก็ได้ ไม่มีใครรู้แน่ชัด

บางทีพวกเขาอาจจะคิดว่ามันง่าย ผู้ฝึกฝนในระดับที่สามขอบเขตกลั่นปราณจะต้องได้รับบางสิ่งบางอย่างในร้านหลินชิง

ผู้ร้ายต้องการฆ่าเขาและเอาสมบัติไป

ถ้าหลินชิงซื้อคัมภี์ค่ายกลในตอนนั้น ชายหนุ่มอาจจะรอด

แต่เนื่องจากหลินชิงไม่ได้ซื้อมัน อีกฝ่ายจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมาขายมัน

ท้ายที่สุดแล้ว หลินชิงเป็นเจ้าของร้านค้าค่ายกลแห่งเดียวในเมืองชิงมู่

“ผู้เชี่ยวชาญที่ฉลาดจะเก็บแผนการของตนไว้เป็นความลับ ผู้ที่ภักดีก็เก็บซ่อนเจตนาของเขาไว้ หากไม่เก็บความลับ อันตรายก็จะเกิดขึ้น” จู่ๆ หลินชิงก็นึกถึงคำพูดนี้

เหตุการณ์ในวันนี้ได้สอนบทเรียนให้กับหลินชิง

ท้ายที่สุดแล้ว เขาไม่ใช่ผู้ฝึกฝนรุ่นเยาว์อีกต่อไปที่เพิ่งเริ่มต้นบนเส้นทางยุทธภพ

มันทำให้เขาตระหนักถึงความโหดร้ายของโลกการฝึกฝนอีกครั้ง

หลังจากปิดประตูร้านแล้ว หลินชิงก็อ่านบันทึกค่ายกลอย่างละเอียด

นอกจากการบันทึกความรู้เกี่ยวกับค่ายกลที่เขารู้แล้ว มีเพียงสามค่ายกลที่เขาเห็นเมื่อไม่กี่วันก่อน

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของหลินชิง ในฐานะปรมาจารย์ค่ายกลระดับสูงชั้นหนึ่ง

เขาไม่กล้ากล่าวว่าตนเองจะประสบความสำเร็จสิบส่วนในการสร้างครั้งแรก

แต่อย่างน้อยหลินชิงก็มีโอกาสเจ็ดส่วน

ในอีกสองวันข้างหน้า หลินชิงพยายามสร้างมันขึ้นมา

ค่ายกลทำความสะอาดและค่ายกลจุดไฟประสบความสำเร็จในหนึ่งวัน

ในขณะที่ค่ายกลกำแพงเพชรล้มเหลวหนึ่งครั้ง

แต่ประสบความสำเร็จในความพยายามครั้งที่สอง

เมื่อดูค่ายกลเหล่านี้ หลินชิงไม่ได้วางแผนที่จะขายพวกมัน

ท้ายที่สุดแล้ว ค่ายกลระดับต่ำจะไม่สามารถให้ราคาสูงได้

แม้แต่ค่ายกลกำแพงเพชรระดับหนึ่งขั้นกลางก็สามารถขายได้มากที่สุดเพียงหกหรือเจ็ดหินวิญญาณเท่านั้น

ตอนนี้เขาต้องการเพียงขายค่ายกลพฤกษาและค่ายกลศิลาร่วงหล่นเท่านั้น

การฝึกฝนค่ายกลทั้งสามนี้ให้เชี่ยวชาญก็เพียงพอแล้ว

อย่างไรก็ตาม เขามีเรื่องน่าประหลาดใจที่น่ายินดี

ตลอดสองวันนี้ของการสร้างค่ายกล แม้ว่าทั้งสามค่ายกลจะอยู่ในระดับต่ำ แต่พวกมันก็ให้แรงบันดาลใจมากมายแก่เขา

สามวันต่อมา ในที่สุดหลินชิงก็ประสบความสำเร็จในการสร้างค่ายกลวารีสามคลื่น