ตอนที่ 185 ว่องไวดุจสายลม

ตอนที่ 185 ว่องไวดุจสายลม

มีคำเสริมท้ายใหม่สองคำคือ ระบบไหลเวียนโลหิต และ ภูมิคุ้มกัน ปรากฏขึ้นในหน้าต่างคุณลักษณะส่วนตัวของเขา ดูเหมือนว่าคำเสริมท้ายที่ถูกซ่อนไว้เหล่านี้จำเป็นต้องค่อยๆ ปลดล็อกออกทีละส่วน

ว่าก็ว่าเถอะ ทำไมถึงไม่มีคำเสริมท้ายอย่าง เสน่ห์ส่วนบุคคล บ้างล่ะ?

เขาอยากจะรู้ว่าเสน่ห์ของตัวเองสูงแค่ไหน

หลังจากตรวจสอบคำอธิบายจากระบบเต๋าสวรรค์ เขาก็ได้รู้ว่าความน่าดึงดูดใจของแต่ละบุคคลนั้นจะถูกนับรวมเป็นความสวยงามโดยรวมของอาณาเขต เนื่องจากแต่ละเผ่าพันธุ์มีมาตรฐานความงามที่แตกต่างกัน ดังนั้นคุณลักษณะเสน่ห์จึงไม่มีความจำเป็น

หลัวอวี่รู้ดีว่าเขาดูดีขึ้นมาก เขาอาจจะเป็นชายหนุ่มรูปหล่อในสายตาของมนุษย์ หรือเผ่าพันธุ์ที่มีรสนิยมความงามใกล้เคียงกับมนุษย์ ทว่าในสายตาของเผ่าพันธุ์อื่น เขาอาจจะเป็นผู้ชายขี้เหร่ หรือแม้กระทั่งเป็นแค่อาหารของพวกมันก็ได้

เขากลับไปตรวจสอบของที่ดรอปมาได้ต่อ

【ปราดเปรียวว่องไว ระดับแพลตตินัม: ความสามารถในการเคลื่อนที่ +20%, ความเร็วในการทำงานโดยรวม +20%, ภูมิคุ้มกัน +20%, ต้านทานผลจากการลดความเร็วทั้งหมด】

คุณลักษณะส่วนตัวนี้ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง! สมกับที่เป็นคุณลักษณะระดับแพลตตินัม ข้ามเรื่องอื่นไปก่อน เอาแค่การต้านทานผลจากการลดความเร็วได้ทั้งหมดก็ถือว่าทรงพลังเกินพิกัดแล้ว

เมื่อพิจารณาดูแล้ว คุณลักษณะระดับวีรบุรุษที่เขามีในปัจจุบันช่วยเพิ่มความเร็วในการทำงานโดยรวม 60% คุณลักษณะปราดเปรียวว่องไวเพิ่มอีก 20% เสื้อผ้าระดับเพชรช่วยบวกเพิ่มอีก 100% และเมื่อรวมกับบัฟบ้าคลั่งการกระทำที่ครอบครองมาอย่างยาวนานซึ่งช่วยเพิ่มความเร็วในการทำงานอีก 50% ค่าสถานะเหล่านี้ก็พุ่งทะยานแตะ 230% เข้าไปแล้ว

หากรวมโบนัสสำหรับงานเฉพาะเจาะจงบางอย่างและบัฟประหลาดอื่นๆ เข้าไปอีก มันก็จะเป็นอะไรที่เหลือเชื่อเอามากๆ เลยทีเดียว

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ช่องคุณลักษณะส่วนตัวของเขาเต็มหมดแล้ว ซึ่งหมายความว่าเขาจำเป็นต้องทิ้งคุณลักษณะอันใดอันหนึ่งไป

ในบรรดาคุณลักษณะมากมายที่เขามี คุณลักษณะนักต้มเบียร์ค่อนข้างจะไร้ประโยชน์ หรือพูดให้ถูกคือ มันไม่ค่อยมีประโยชน์ในตอนนี้สักเท่าไหร่ เอาล่ะ นายคือผู้ถูกเลือก!

แน่นอนว่าเขาจะไม่ทิ้งมันไปเปล่าๆ เขาจำเป็นต้องหาวิธีรักษาคุณลักษณะนี้ไว้ในรูปแบบอื่น

ม้วนคัมภีร์จำลองคุณลักษณะส่วนตัว หรือม้วนคัมภีร์ถ่ายโอน น่าจะใช้การได้

เขาค้นหาในโรงประมูล แต่กลับไม่พบม้วนคัมภีร์ถ่ายโอนวางขายเลย ส่วนม้วนคัมภีร์จำลองนั้นก็ตั้งราคาไว้สูงถึง 800,000

แพงหูฉี่เลยแฮะ

หลัวอวี่นึกถึงคนๆ หนึ่งที่อยากเอาม้วนคัมภีร์จำลองมาแลกกับอิฐหินก่อนหน้านี้ จึงลองส่งข้อความส่วนตัวไปหาอีกฝ่ายดู

"ม้วนคัมภีร์จำลองของคุณยังอยู่ไหม?"

มนุษย์แสงจันทร์: "ยังอยู่"

"ถ้าอยากได้ ก็เอาอาหารมาแลกสิ!"

หลัวอวี่แอบหัวเราะในใจ ตอนนี้ฝนเริ่มซาลงแล้ว ความต้องการอิฐหินจึงไม่ได้สูงปรี๊ดเหมือนก่อนหน้านี้ อาหารต่างหากที่กลายมาเป็นสิ่งจำเป็นอันดับแรก

หลัวอวี่: "ตกลง แต่ราคาอาหารในตลาดตอนนี้สูงมาก ฉันให้เนื้อนายได้มากสุดแค่ 15,000 หน่วยนะ"

มนุษย์แสงจันทร์: "งั้นก็ตกลง"

คราวนี้อีกฝ่ายตอบรับอย่างตรงไปตรงมา เพราะเนื้อและผักนั้นขายดีเป็นเทน้ำเทท่า แถมเขายังสามารถนำไปขายต่อเพื่อแลกเป็นแร่เงินได้อีกด้วย

【การแลกเปลี่ยนสำเร็จ คุณได้รับม้วนคัมภีร์จำลองคุณลักษณะส่วนตัว】

หลัวอวี่ระบายยิ้มบางๆ เนื้อสัตว์น่ะเป็นของที่เขาหาได้ง่ายๆ แค่เหวี่ยงแหจับปลาก็ได้มาแล้ว แต่ม้วนคัมภีร์นี้เป็นของหายากต่างหากเล่า

เริ่มแรก เขาลองใช้ม้วนคัมภีร์นี้เพื่อจำลองคุณลักษณะสุดยอดระดับวีรบุรุษดู แต่มันกลับล้มเหลว มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมาว่าม้วนคัมภีร์จำลองระดับทั่วไป สามารถใช้จำลองได้แค่คุณลักษณะประเภทดำรงชีพเท่านั้น

แม้แต่คุณลักษณะผู้เป็นภัยต่อเผ่าแมลงก็ไม่สามารถจำลองได้

เอาล่ะ หลัวอวี่จึงทำตามแผนเดิมของเขา โดยการจำลองคุณลักษณะนักต้มเบียร์ลงในม้วนคัมภีร์แทน

【คุณเลือกที่จะสละคุณลักษณะนักต้มเบียร์ ยืนยันหรือไม่?】

หลังจากกดยืนยัน คุณลักษณะนักต้มเบียร์ก็หายไป และเกิดช่องว่างขึ้นในแถบคุณลักษณะของเขาแทน

【คุณเลือกใช้งานคุณลักษณะปราดเปรียวว่องไว ระดับแพลตตินัม ยืนยันหรือไม่?】

เขากดตกลง และด้วยแสงสว่างวาบ มันก็มีผลใช้งานในทันที

คราวนี้ ค่าสถานะต่างๆ ของเขาก็ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง

เมื่อตรวจสอบดูเวลา ตอนนี้ก็ปาเข้าไปตีสองครึ่งแล้ว แต่หลัวอวี่กลับไม่รู้สึกง่วงเลยแม้แต่น้อย

เขาเปิดแผนที่ขึ้นมา จุดสีขาวบนแผนที่ยังคงเคลื่อนไหวอยู่ ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าพวกเชลยยังคงทำงานกันอยู่ ตั้งแต่เขาตั้งหัวหน้านักโทษขึ้นมา เขาก็ไม่ต้องมาคอยกังวลว่าพวกเชลยจะอู้งานอีกต่อไป

เขาจัดการเคลียร์ของที่ดรอปมาได้ต่อไป

【เมล็ดผลตี้หยวน: วัตถุดิบสวรรค์และสมบัติปฐพี จำเป็นต้องปลดล็อกเทคโนโลยีการเพาะปลูกพืชผลชนิดพิเศษ และต้องมีความอุดมสมบูรณ์ของดินเพาะปลูกสูงกว่า 350%】

เขาชำเลืองมองมันเพียงแวบเดียวแล้วกดปิดหน้าต่างแจ้งเตือนทันที

ความอุดมสมบูรณ์ของอาณาเขตตอนนี้อยู่ที่ 206% เท่านั้น ยังห่างไกลจากเป้าหมายอีกมาก

หลัวอวี่กวาดสายตามองดูสรุปรายการไอเทมประเภททรัพยากรอื่นๆ ในรอบนี้เขาได้รับทองคำ 5,000 หน่วย มรกต 7,000 หน่วย แพลตตินัม 500 หน่วย และแร่ทองแดงอีก 10,000 หน่วย

ไม่เลวเลย อัตราการดรอปของพวกสัตว์ประหลาดโบราณพวกนี้นับว่าค่อนข้างดีทีเดียว

ครู่ต่อมา เขาก็เอนกายลงนอนบนเตียงใหญ่ หลับตาลง แล้วค่อยๆ ผล็อยหลับไป

หลัวอวี่ตื่นขึ้นมาในตอนรุ่งสางของวันถัดไป แม้ว่าเขาจะนอนไปเพียงแค่สามชั่วโมงกว่าๆ แต่ประสิทธิภาพในการนอนหลับของเขานั้นสูงลิ่ว เขาจึงตื่นขึ้นมาเองตามธรรมชาติหลังจากที่นอนหลับอย่างเต็มอิ่มแล้ว...

หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ หลัวอวี่ก็เดินทอดน่องไปยังทิศตะวันออกของอาณาเขต

ค่ายกลโจมตีถูกเคลียร์จนเกลี้ยงแล้ว หินทุกชนิดที่ถูกเคลียร์ออกมา ถูกนำไปกองรวมกันไว้ที่จุดตัดหินของเสี่ยวจิน ส่วนดินที่เคลียร์ออกมาก็ถูกถมเป็นเนินดินขนาดย่อม

เหล่าเชลยต่างพากันนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น ดูเหมือนจะเหน็ดเหนื่อยกันจนสายตัวแทบขาด

หลัวอวี่ปลุกเชลยทั้งหมดให้ตื่นขึ้น สั่งให้พวกผู้หญิงเข้าไปพักผ่อนหลังกำแพงของค่ายกลโจมตีก่อน จากนั้นก็สั่งให้เชลยชายถอดเสื้อผ้าและกางเกงออกให้หมด แล้วไปยืนเรียงแถวหน้ากระดาน

ท่อน้ำถูกต่อตรงออกมา หลัวอวี่ถือท่อน้ำเอาไว้ ปล่อยให้น้ำไหลรดตัวเชลยชายไปทีละคน

พวกเชลยนั้นสกปรกเกินไป ถ้าขืนให้พวกเขากลับเข้าไปในคุกทั้งๆ แบบนั้น ใครจะรู้ล่ะว่าพวกเขาจะเอาเชื้อโรคอะไรติดเข้าไปด้วยหรือเปล่า

แม้ว่าวิธีนี้จะดูหยาบคายไปสักหน่อย แต่น้ำที่ใช้ก็เป็นน้ำอุ่นที่หลัวอวี่ต่อท่อใหม่มาจากห้องน้ำ เชลยหลายคนจึงมองหลัวอวี่ด้วยแววตาซาบซึ้งใจ

ท่านลอร์ดผู้นี้ให้พวกเขากินดีอยู่ดี แถมยังมีน้ำอุ่นให้อาบอีก ช่าง...

ช่างประเสริฐราวกับพ่อพระผู้มีเมตตากรุณาเสียจริง

หลังจากอาบน้ำเสร็จ หลัวอวี่ก็โบกมือไล่แล้วพูดว่า "มังกรตาเดียว พาคนกลับไปที่คุก หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จก็พักผ่อนให้เต็มที่ วันนี้พวกแกได้หยุดพักผ่อนหนึ่งวัน"

"ขอบพระคุณขอรับ ท่านลอร์ด"

ทุกคนต่างคุกเข่าลงด้วยความซาบซึ้งใจ เมื่อหลัวอวี่เห็นเช่นนั้นก็ตะคอกอย่างอารมณ์เสีย "คุกเข่าทำไม? ฉันเพิ่งจะอาบน้ำให้พวกแกจนสะอาดนะ ใส่รองเท้าแล้วไสหัวไปให้พ้นเลยไป"

"ขอรับ!"

ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะหยิบเสื้อผ้าของตัวเอง ได้แต่เอามือปิดบังสงวนท่าทีแล้วรีบวิ่งแจ้นกลับไปที่คุก

ครู่ต่อมา ก็ถึงคราวของเชลยหญิงบ้าง

หลัวอวี่ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกันมาโดยตลอด เขาจึงสั่งให้พวกเธอเปลื้องผ้าแล้วไปยืนเรียงแถวต่อหน้าเขา และเขาก็ใช้น้ำอุ่นฉีดล้างตัวให้พวกเธอทีละคน

คราวนี้ หลัวอวี่ใช้เวลาอยู่นานพอสมควรกว่าจะล้างคราบสกปรกออกจนหมดจด

เสี่ยวคงยังได้นำเอาใบหอมมาให้ด้วย เมื่อต้องพูดคุยกับพวกเชลยหญิง น้ำเสียงของหลัวอวี่ก็ดูนุ่มนวลขึ้นมาก เขาบอกว่า "เสื้อผ้าพวกนั้นใส่ไม่ได้แล้ว พวกเธอสามารถเอาใบหอมพวกนี้มาปกปิดร่างกายไว้ก่อนได้ ไว้เดี๋ยวฉันจะแจกชุดนักโทษใหม่ให้พวกเธอเอง"

"ฟังให้ดี ทุกคนต้องปกปิดร่างกายให้มิดชิด! ถ้าใครไม่ยอมปกปิดร่างกาย หรือจงใจทำตัวยั่วยวนต่อหน้านักโทษชายจนก่อให้เกิดความวุ่นวายล่ะก็..."

"ฉันจะยกนังนั่นให้เป็นเมียพี่ชายเผ่ามิโนทอร์ของฉันซะ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเชลยหญิงที่เคยมีสีเลือดฝาดก็ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

"งูขาว จัดการให้พวกเธอปกปิดร่างกายให้มิดชิดก่อนกลับไปนะ"

"ตอนกลับไป เอาใบหอมพวกนี้ติดมือไปให้มังกรตาเดียวด้วยล่ะ"

"รับทราบค่ะ!"

งูขาว ในฐานะหัวหน้านักโทษหญิง แน่นอนว่าเธอต้องมีฝีมือและสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างไร้ที่ติแน่นอน