ตอนที่ 181 น้ำป่าไหลหลาก สัตว์โบราณบุกโจมตี

ตอนที่ 181 น้ำป่าไหลหลาก สัตว์โบราณบุกโจมตี

หนิวต้า: "ฉันจำได้แล้ว! ลูกพี่เคยคุยเรื่องนี้กับฉันมาก่อนจริงๆ และฉันก็เป็นคนเสนอชุดว่ายน้ำเชือกกล้วยเองแหละ ดูความจำฉันสิ!"

ฟางอวี่เมิ่ง: "ฉันนึกคำที่จะเอามาอธิบายตัวหนิวต้าออกแล้วล่ะ"

หลัวอวี่: "ฉันรู้เลยว่าเธอจะพูดคำว่าอะไร ฮ่าๆๆๆๆ!"

ยัยนี่ต้องอยากพูดคำว่า 'เลียแข้งเลียขา' แน่ๆ ไม่สิ ต้องเรียกว่า 'วัวเลียแข้งเลียขา' ต่างหาก!

เวลาที่ได้คุยเล่นกับทุกคนมักจะสนุกสนานเสมอ หลังกินอาหารเช้าเสร็จ การจัดการของวันนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม

พวกสาวหูสัตว์ก็ทำหน้าที่ตามปกติ ส่วนพวกเชลยก็ไปที่เหมืองหินเพื่อขุดหิน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการที่เชลยถูกขายออกไปอย่างต่อเนื่อง ความเศร้าสร้อยจางๆ จึงปรากฏขึ้นในดวงตาของ "หัวหน้า" ไม่กี่คนนั้น

ทีมของพวกเขากำลังหดเล็กลงเรื่อยๆ

หลัวอวี่เดินเข้าไปในสวน เตรียมตัวสร้างหอคอยช็อตไฟฟ้า

【หอคอยช็อตไฟฟ้า (ขั้นต้น): แร่ทองแดง * 50,000, ทองคำ * 50,000, เงิน * 500,000】

เขามีแร่ทองแดงพอดีเป๊ะ ใช้ทองคำขาว (เกิงจิน) แทนทองคำที่ขาดไป เขาทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำจากการขายเชลย จึงมีเงินมากพอ ถึงเวลาสร้างแล้ว!

หลังจากคลิกสร้าง หลัวอวี่ก็ท่องคาถาในใจเงียบๆ

【ทำงานการโจมตีคริติคอลร้อยเท่า】

【หอคอยช็อตไฟฟ้าระดับสูงสุด: ระยะการโจมตี 50,000 เมตร (รวมถึงทางอากาศ), ความแม่นยำ 100%, ระยะเวลาพักการโจมตี 5 วินาที, พลังทำลายล้าง (สังหารทันทีสำหรับผู้ที่มีค่าร่างกายต่ำกว่า 500 สามารถปรับได้)】

หอคอยช็อตไฟฟ้าระดับสูงสุดอีกแห่งถูกตั้งตระหง่านขึ้นในอาณาเขต เช่นเคย มันถูกสร้างไว้ใกล้กับวิลล่า

วิลล่าหลังใหญ่คือรังนอนของหลัวอวี่ ดังนั้นการป้องกันของมันจึงต้องเข้มงวดที่สุดเป็นธรรมดา

ก่อนหน้านี้มีอยู่สองแห่งที่ประตูหน้าและประตูหลังของวิลล่า ตอนนี้สร้างเพิ่มอีกแห่งที่ประตูข้างด้านซ้าย

หลัวอวี่พยักหน้ากับตัวเอง เขาจำได้จากการดูทีวีและอ่านนิยายว่า สายฟ้ามีพลังทำลายล้างสูงสุดเมื่อต้องรับมือกับสิ่งชั่วร้ายและสิ่งทำนองเดียวกัน ตอนนี้เขามีหอคอยช็อตไฟฟ้าตั้งสามแห่งในอาณาเขต ต่อให้มีปีศาจหรือสัตว์ประหลาดหน้าไหนบุกมา เขาก็ไม่กลัว!

หอคอยช็อตไฟฟ้าที่เพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ มอบความกล้าหาญอันไร้ขีดจำกัดให้กับเขา

ขณะที่เขาเดินไปที่เหมือง เขาก็ตรวจสอบภาพรวมทรัพยากรของอาณาเขตไปด้วย

• เงิน: 500,000
• ไม้: 120,000
• แร่เหล็ก: 40,000
• อิฐหิน: 1,050
• แร่ทองแดง: 1,500
• หยก: 65,000
• ทองคำ: 12,000
• แพลตตินัม: 1,000
• เพชร: 0
• ขนสัตว์และผ้า: 71,000
• เนื้อ: 110,000
• ผัก: 65,000

สิ่งที่เขาขาดแคลนในตอนนี้คืออิฐหินและแร่ทองแดง ส่วนทรัพยากรอื่นๆ นั้นไม่มีปัญหา

พูดถึงเรื่องนี้ ปริมาณหยกนั้นมีมากเกินไปหน่อย ถึงเวลาที่ต้องพิจารณาเพิ่มค่าความสวยงามแล้ว

ในตอนเช้า ขณะที่หลัวอวี่กำลังขุดเหมืองอยู่ในถ้ำ จู่ๆ เขาก็เห็นข้อความแจ้งเตือน: 【เกิดการกลายพันธุ์ทางธรณีวิทยาขึ้นที่เหมืองหิน】

เขารีบวิ่งไปดู และได้พบกับภาพอันน่าสลดใจ

หนามหินแหลมคมแทงทะลุขึ้นมาจากพื้นดินในเหมืองหินอย่างกะทันหัน เสียบทะลุร่างของ "หน่วยกล้าตาย" บางคนที่กำลังขุดหินอยู่

การเก็บเกี่ยวมากเกินไปจะทำให้เกิดเหตุการณ์อันตรายขึ้นจริงๆ ด้วย

พวกเชลยมีสมอง พอเห็นพื้นดินมีความผิดปกติ พวกเขาก็วิ่งหนีทันที มีคนตายแค่สองคนยังพอรับได้ แต่หนอนขุดดินนี่สิตายเกลี้ยงเลย

หนอนขุดดินถูกหนามเสียบตายหมด!

ส่วนพวกสุนัขแบดเจอร์ตอบสนองได้ค่อนข้างเร็ว เลยตายไปแค่สี่ตัว

สติปัญญาระดับกลางยังไงก็ดีกว่าสติปัญญาระดับต่ำมาก

มองไปที่มังกรตาเดียวและคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ตรงหน้า หลัวอวี่ถอนหายใจเบาๆ "คนโทมักจะแตกที่ปากบ่อ ขุนพลย่อมสิ้นชื่อกลางสนามรบ ขอให้พี่น้องที่ล่วงลับไปสู่สุขติเถิด"

หลังจากแสร้งทำเป็นถอนหายใจ หลัวอวี่ก็พูดต่อ "มังกรตาเดียว จัดการให้คนเอาศพทั้งหมดไปโยนทิ้งในบ่อเผาขยะ พี่น้องคนอื่นๆ ให้รีบไปตัดหนามหินที่โผล่ขึ้นมาทั้งหมดแล้วส่งไปให้จินซาซาเบรุ"

"รับทราบ!"

พวกเชลยรีบลงมือทำงานทันที คงจะไม่มีการกลายพันธุ์ทางธรณีวิทยาเกิดขึ้นซ้ำสองในเร็วๆ นี้หรอกมั้ง?

เชลยตายสองคนกับแมลงอีกนิดหน่อยไม่ใช่เรื่องใหญ่ พวกเขาเป็นหน่วยกล้าตายนี่นา จะไม่ให้มีคนตายเลยได้ยังไง?

อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ ในดีมีเสีย ในเสียมีดี หนามหินจำนวนมากที่โผล่ขึ้นมาเหล่านี้ก็คืออิฐหินสำเร็จรูปดีๆ นี่เอง จินซาซาเบรุแค่ต้องนำไปตัดเท่านั้น

ภายในเวลาเพียงสองชั่วโมง อิฐหิน 150,000 ก้อนก็ถูกตัดจนเสร็จ

หลัวอวี่ยืนอยู่บนกำแพงพลางมองขึ้นไปบนท้องฟ้า เฝ้าดูเมฆที่ถูกคั้นจนแห้งเหือด ตอนนี้ระดับน้ำอยู่ภายใต้การควบคุมแล้ว

หลัวอวี่วางแผนที่จะใช้อิฐหินเหล่านี้สร้างหอคอยเก็บน้ำและเครื่องสูบน้ำพลังงานลม

ประการแรก พวกเขาสามารถใช้ประโยชน์จากลมที่พัดแรงในตอนนี้ได้

ประการที่สอง พวกเขายังสามารถช่วยบรรเทาปริมาณน้ำในทะเลสาบที่เพิ่มสูงขึ้นได้บ้าง แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม

จุดประสงค์หลักก็คือกักเก็บน้ำไว้ให้มากขึ้นเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน ใครจะไปรู้ว่าภัยพิบัติประหลาดๆ แบบไหนที่จะต้องเจอเป็นอย่างต่อไป?

【เครื่องสูบน้ำพลังงานลม: หิน * 10,000, เงิน * 500, แร่เหล็ก * 500, ต้องการลมธรรมชาติ】

【หอคอยเก็บน้ำเพื่อความสวยงาม: อิฐหิน * 30,000, แร่เหล็ก * 1,000, เงิน * 1,000, หยก * 100, ความจุ: 16 ตัน】

หลัวอวี่สร้างหอคอยเก็บน้ำเพื่อความสวยงามสามแห่งและเครื่องสูบน้ำพลังงานลมห้าเครื่องทันที ผลาญหินที่เพิ่งได้มาใหม่ไปจนหมด

เครื่องสูบน้ำพลังงานลมที่ตั้งเรียงรายอยู่ในทะเลสาบขนาดเล็กหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว หลัวอวี่ได้ยินเสียงน้ำใสๆ ถูกสูบเข้าไปในหอคอยเก็บน้ำอย่างต่อเนื่อง รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

เมื่อถึงเวลาอาหารค่ำ ในที่สุดฝนก็หยุดตก และลมกรรโชกแรงที่พัดหวีดหวิวก็ค่อยๆ มีทีท่าว่าอ่อนกำลังลง ช่องแชทโลกเต็มไปด้วยการเฉลิมฉลองอย่างปิติยินดีที่ภัยพิบัติสิ้นสุดลง

ช่องแชทกลุ่มก็คึกคักไปด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน เนื่องจากทุกคนสามารถรักษาทรัพยากรทางน้ำของตนเองเอาไว้ได้ เผยให้เห็นถึงท่าทีของผู้ชนะ

เมื่อตกกลางคืน หลัวอวี่ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเข้านอน จู่ๆ ก็มีข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

【คำเตือน: พายุไต้ฝุ่นทำให้เกิดน้ำป่าไหลหลาก สัตว์โบราณบางชนิดแฝงตัวอยู่ในน้ำป่า พวกมันจะควบคุมน้ำป่าให้พุ่งชนอาณาเขตที่มีคะแนนตั้งแต่ 30,000 แต้มขึ้นไป เพื่อแย่งชิงทรัพยากรและแกนกลางอาณาเขต โปรดเตรียมพร้อมรับมือ】

ทุกคนได้รับข้อความแจ้งเตือนนี้ในวินาทีแรก และพวกเขาก็ต่างตกตะลึง ช่องแชทโลกและช่องแชทภูมิภาคกลายเป็นคึกคักขึ้นมาทันที

"แย่แล้ว สัตว์โบราณบุก!"

"นี่มันน้ำป่าไหลหลากเลยนะ! ฐานทัพจะไม่ถูกพัดหายไปเหรอเนี่ย? พวกเราจบเห่แน่!"

"ไอ้โง่ ไม่เห็นเหรอว่าเขาพุ่งเป้าไปที่พวกคะแนนเกิน 30,000? อย่างแกมีค่าพอให้โดนน้ำป่าโจมตีด้วยเหรอ?"

"อ้อ สำหรับ 30,000 ขึ้นไป ถ้างั้นฉันก็ไม่คู่ควรน่ะสิ แบบนี้ก็ค่อยยังชั่วหน่อย"

"ลูกพี่ใหญ่ที่มีคะแนน 30,000+ แข็งแกร่งจะตาย พวกเขาคงรับมือกับน้ำป่าได้สบายๆ อยู่แล้ว ใช่ไหมล่ะพวกลูกพี่?"

"นี่มันการลงทัณฑ์จากสวรรค์ชัดๆ! นี่คือวิธีสร้างสมดุลของสวรรค์ ใครใช้ให้พวกแกพัฒนาเร็วเกินไปล่ะ สมน้ำหน้า!"

ในช่องแชท ทุกคนต่างก็พูดจาถากถางประชดประชัน ในขณะที่หลัวอวี่ได้ยินเสียงคำรามของน้ำป่าไหลหลากดังกระหึ่มใกล้เข้ามาจากทุกทิศทุกทางแล้ว!

"ครืน!"

"โครม โครม โครม โครม!"

น้ำป่าสีโคลนไหลทะลักเข้าไปในค่ายกลโจมตีจากทางเข้าทิศตะวันออก นี่มันดินโคลนถล่มชัดๆ!

ภายใต้แรงกระแทกของดินโคลนถล่มอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ความทนทานของกำแพงค่ายกลโจมตีก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว หลัวอวี่เลือกที่จะซ่อมแซมทันทีโดยไม่ลังเล

【ความทนทานของกำแพง: 38% กำลังซ่อมแซม...】

【ความทนทานของกำแพง: 71%, 42%...】

...

ความทนทานของกำแพงค่ายกลนั้นสูงกว่ากำแพงธรรมดา และความเร็วในการซ่อมแซมก็เร็วกว่าด้วย แต่ทว่าการผลาญเงินก็สูงลิบลิ่วเช่นกัน

ดินโคลนถล่มไหลทะลักผ่านโค้งแรก พุ่งเข้าสู่ระเบียงมรณะที่สอง และผลาญความทนทานของกำแพงค่ายกลทุกแห่งตลอดทางอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดหย่อน

โชคดีที่พวกมันคือกำแพงค่ายกล ความเร็วในการซ่อมแซมจึงไวพอ หากเป็นกำแพงชนิดอื่น คงถูกพัดถล่มทลายไปตั้งนานแล้ว