เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 850 : วันนี้วันอะไรนะ?

ตอนที่ 850 : วันนี้วันอะไรนะ?

ตอนที่ 850 : วันนี้วันอะไรนะ?


ตอนที่ 850 : วันนี้วันอะไรนะ?

ฉินจิ้นยืนอยู่บนพื้นที่โล่งพลางจ้องมองต้วนอวิ๋นรุ่ยที่ยืนทำหน้าตาตื่นตะลึงอยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกพูดไม่ออก

เพราะตัวเขาดูเหมือนจะถูกลากเข้ามาพัวพันในเหตุการณ์บางอย่างเข้าเสียแล้ว

อยู่ดีๆ เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งกลับเอาค้อนเหล็กมาต้อนรับเขา นี่คงไม่ใช่การทักทายที่เป็นมิตรอย่างแน่นอน

ในขณะนี้พวกคนติดอาวุธในทีมพิเศษของฐานฝูไห่ที่อยู่รอบๆ ต่างก็พากันยืนกอดอกจ้องมองเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นราวกับกำลังดูละครสนุกๆ กันอย่างเพลิดเพลิน

แม้แต่หัวหน้าทีมที่สวมหน้ากากคนนั้นก็กำลังจ้องมองชายทั้งสองด้วยความสนใจ

“ทำไมถึงต้องลอบโจมตีฉัน? ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่น่าจะไปล่วงเกินอะไรนายมาก่อนเลยนะ?”

ฉินจิ้นเอ่ยปากสอบถามต้วนอวิ๋นรุ่ยอีกครั้ง

เพราะไม่ว่าเขาจะคิดยังไงเขาก็คิดสาเหตุไม่ออกจริงๆ และเขาก็ยังไม่ต้องการที่จะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของตัวเองออกมาในตอนนี้

เพราะกว่าเขาจะแฝงตัวเข้ามาในฐานฝูไห่และก้าวเท้ามาอยู่ตรงนี้ได้สำเร็จเขาก็ต้องลงแรงไปไม่น้อย ดังนั้นหากเขาต้องกลับไปมือเปล่าเพียงเพราะเรื่องนี้มันก็นับว่าเป็นการสูญเปล่าจริงๆ!

เมื่อได้ยินคำถามของฉินจิ้น ต้วนอวิ๋นรุ่ยก็เริ่มตั้งสติได้

ตอนแรกเขารู้สึกตกตะลึงที่อีกฝ่ายสามารถตั้งรับการโจมตีของเขาได้ แต่เมื่อหันไปเห็นพวกทีมพิเศษที่ยืนล้อมอยู่ เขาก็กลับมาแสดงท่าทีมั่นใจว่าตัวเองจะต้องเป็นฝ่ายกุมชัยชนะได้อีกครั้ง

“หึๆ ถึงฉันจะไม่รู้ว่าแกป้องกันตัวทันได้ยังไง แต่วันนี้แกก็มีเพียงผลลัพธ์เดียวเท่านั้น!”

“ใช่แล้ว แกไม่เคยล่วงเกินฉันมาก่อน แต่ถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่แกเลือกยืนผิดข้างนั่นแหละ!”

“เพราะแกดันเป็นผู้ช่วยฝีมือดีของไอ้ลู่หมิงนั่นแหละ!”

ต้วนอวิ๋นรุ่ยเอ่ยพูดพลางแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมา ท่าทีที่เป็นมิตรเมื่อครู่ก็ได้มลายหายไปจนสิ้นแล้ว

ในวันสิ้นโลกไม่มีคนดีอยู่จริงงั้นสินะ?

“วันนี้ก็จงยอมตายอยู่ที่นี่อย่างว่าง่ายซะเถอะ หัวหน้าหวังที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็เป็นคนของ ดร.เจียง จากทีมวิจัยที่ 1 ของพวกเรา! ต่อให้แกแผดเสียงร้องขอชีวิตจนคอแตกก็ไม่มีวันที่จะมีใครมาช่วยแกได้หรอก! ฮ่าๆๆ!!”

ต้วนอวิ๋นรุ่ยดูเหมือนจะมั่นใจอย่างมากว่านักวิจัยจากทีม 3 อย่างฉินจิ้นนั้นไม่มีทางพลิกสถานการณ์กลับมาได้ ดังนั้นการที่เขากำลังจะได้ลงมือสังหารอีกฝ่าย มันเลยทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นจนอดไม่ได้ที่จะแสดงความโอหังออกมา

ในตอนนี้ฉินจิ้นก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าแล้ว

มันก็ไม่พ้นเรื่องที่คนจากทีมวิจัยที่ 1 อิจฉาริษยาในความก้าวหน้าของลู่หมิงในทีม 3 ที่กำลังจะวิจัยเทคโนโลยียืดอายุขัยสำเร็จและสร้างฐานที่มั่นในใจของผู้นำหวังได้สำเร็จสินะ พวกมันก็เลยส่งคนมาลอบทำร้ายคนของอีกฝ่ายเพื่อชะลอความก้าวหน้าการวิจัย

พวกหัวหน้าทีมพิเศษทุกคนล้วนได้รับการสนับสนุนด้วยน้ำยาวิวัฒนาการจากทีมที่ 1 ดังนั้นไม่ว่าจะในแง่ของความสัมพันธ์หรือผลประโยชน์ พวกเขาก็ย่อมต้องเข้าข้างทีมที่ 1 อย่างชัดเจน เหมือนอย่างหัวหน้าจางที่ถูกส่งไปคอยควบคุมลู่หมิงคนนั้นนั่นแหละ

เห็นได้ชัดว่าผู้นำของทีมที่ 1 ไม่ต้องการให้ลู่หมิงก้าวขึ้นมาโดดเด่น

และตัวเขาที่เพิ่งจะแสดงผลงานที่โดดเด่นไปเมื่อไม่นานมานี้ ก็เลยต้องกลายมาเป็นไอ้โชคร้ายที่ต้องมารับเคราะห์แทน

ซวยจริงๆ

ตัวเขาแค่อยากจะแฝงตัวเป็นสายลับอย่างเงียบๆ เพื่อเก็บข้อมูลแล้วค่อยเดินทางจากไปก็เท่านั้นเอง

แต่ทำไมถึงได้มีคนชอบมาทำลายความสัมพันธ์อันดีแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ

“เดี๋ยวก่อน! ก่อนจะลงมือ ฉันมีคำถามสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง คือวันนี้ที่พวกเราออกมาข้างนอก มีคนรู้เรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน?”

ในตอนที่ต้วนอวิ๋นรุ่ยกำลังก้าวเท้าเดินเข้ามาใกล้เขาอยู่นั้น จู่ๆ ฉินจิ้นก็เอ่ยถามขึ้นมา

หืม?

นี่มันคำถามอะไรกัน?

คิดว่าจะมีคนมาช่วยทวงคืนความยุติธรรมให้หรือยังไงกัน?

ไม่ใช่แค่ต้วนอวิ๋นรุ่ยเท่านั้นที่เต็มไปด้วยความสงสัย แม้แต่พวกลูกทีมที่ยืนดูอยู่รอบๆ ก็ยังงงงวยไม่เข้าใจสถานการณ์เช่นกัน

“คนรู้น่าจะไม่เยอะหรอก เพราะภารกิจการล่าซอมบี้กลายพันธุ์มันเป็นเรื่องปกติมาก ดังนั้นปกติแล้วพวกเราก็แค่รายงานว่าจะออกมาทำภารกิจ พอเสร็จงานก็ค่อยกลับไปส่งสรุปภารกิจให้พวกคนระดับสูงทีหลังเท่านั้น”

หัวหน้าทีมหวังที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างสบายใจ

ในสายตาของเขาชายตรงหน้าย่อมต้องตายอยู่แล้ว ดังนั้นการบอกข้อมูลพวกนี้ให้อีกฝ่ายรับรู้จึงไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร

ฉินจิ้นพยักหน้าเข้าใจ

มันก็เป็นไปตามที่เขาคาดคิดไว้จริงๆ

งั้นก็...

“คำถามสุดท้าย วันนี้วันอะไรนะ?”

เขาสอบถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

??

ถามเรื่องนี้ในเวลาแบบนี้น่ะเหรอ?

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าคนตรงหน้ากำลังจะทำอะไรกันแน่

แต่ในวินาทีต่อมา

พวกเขาก็ได้พบกับสถานการณ์ที่ไม่อยากจะเชื่อในสายตาของตัวเองอีกครั้ง!!!

ฟิ้ว——

ฉินจิ้นที่เดิมทียืนนิ่งอยู่กับที่จู่ๆ ก็แปรเปลี่ยนเป็นเงาร่างสีดำมุ่งหน้าตรงเข้าใส่พวกหน่วยพิเศษที่อยู่ห่างออกไปในชั่วพริบตาเดียว!

เขาใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาที ก็ก้าวเท้าไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าชายติดอาวุธที่กำลังยืนรูม่านตาขยายกว้างอยู่ตรงหน้า!

อีกฝ่ายที่เพิ่งจะตั้งสติได้ แต่ทว่าร่างกายของเขากลับยังไม่ทันได้ขยับเขยื้อน จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดตรงลำคอและเรี่ยวแรงทั้งหมดก็หายไป!!

ฉินจิ้นใช้ร่างกายของชายที่โชคร้ายคนนี้เป็นโล่กำบัง พละกำลังที่มหาศาลของเขาสามารถยกศพที่มีน้ำหนักกว่าร้อยกิโลกรัมนี้ขึ้นมาเป็นโล่ได้ราวกับกำลังถือตุ๊กตานุ่นธรรมดาตัวหนึ่ง!

วินาทีต่อมาเขาก็พุ่งเข้าใกล้ชายติดอาวุธอีกคนแล้วซัดกำปั้นเข้าใส่กลางอกของอีกฝ่ายอย่างแรง!

“โครม!”

ราวกับถูกรถยนต์ที่กำลังขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงชนเข้าอย่างจัง แผ่นอกของชายคนนั้นก็บุ๋มลงไปทันทีและร่างของเขาก็ถูกกระแทกจนลอยกระเด็นออกไปไกลกว่า 20 เมตร!!

ฉินจิ้นที่จัดการเป้าหมายเสร็จเขาก็ไม่ได้หยุดพัก แต่ทว่าเขากลับรีบหมุนตัวพุ่งตรงไปยังเป้าหมายอื่นๆ ที่เพิ่งจะตั้งสติได้ทันที!

“ปัง ปัง ปัง!!!”

หัวหน้าทีมหวังที่ตั้งสติได้เป็นคนแรก ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวพลางรีบชักปืนพกออกจากเอวและสาดกระสุนเข้าใส่เงาร่างที่น่าสะพรึงกลัวตรงหน้าอย่างรวดเร็ว!

แต่ทว่า!

ฉินจิ้นก็ดูเหมือนจะคาดการณ์เหตุการณ์นี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว ในตอนที่อีกฝ่ายยกปืนขึ้นมาเขาก็รีบยกศพที่ถืออยู่ในมือซ้ายขึ้นมารับวิถีกระสุนปืนไว้ทันที!

ร่างนั้นก็ได้รับหน้าที่เป็นโล่กันกระสุนปืนจากหัวหน้าทีมของตัวเองแทนเขาอย่างสมบูรณ์!

ในขณะเดียวกันการเคลื่อนที่ของเขาก็ไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อย เขายังคงมุ่งตรงไปสังหารคนอื่นๆ อย่างต่อเนื่อง!

ตั้งแต่ที่เขาออกแรงกระโจนตัวเข้าใส่จนสังหารคนไปได้ 3 คน ในตอนนี้เขาใช้เวลาไปไม่ถึง 1.5 วินาทีด้วยซ้ำ!!

ต้วนอวิ๋นรุ่ยที่ยืนอยู่ตรงกลางก็นิ่งอึ้งไปทันที!

เพราะดวงตาของเขามองไม่ทันความเร็วในการเคลื่อนที่ของเหยื่อของตัวเองด้วยซ้ำ เมื่อวินาทีก่อนอีกฝ่ายยังยืนอยู่ตรงนี้ แต่วินาทีต่อมาอีกฝ่ายกลับไปปรากฏตัวอยู่ตรงนั้นแล้ว และทิ้งไว้เพียงศพที่ล้มพับลงไปกับพื้นหรือไม่ก็ร่างที่ถูกซัดจนกระเด็นออกไป!

สัตว์ประหลาด!!!

ความเร็วและพละกำลังของชายคนนี้ทำไมมันถึงได้น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้!?

ความเร็วระดับนี้มันแทบจะเทียบชั้นได้กับซอมบี้กลายพันธุ์ประเภทเดอะ สวิฟต์แล้วไม่ใช่หรือไง!?

แล้วพละกำลังของเขาล่ะ!

เกรงว่าคงจะใกล้เคียงกับซอมบี้กลายพันธุ์ที่ทรงพลังอย่างเดอะ ชาร์จเจอร์แล้วมั้งนั่น!

นี่คือไพ่ตายของฉินจิ้น!

ในฐานะผู้วิวัฒนาการที่ได้รับการฉีดน้ำยาวิวัฒนาการเพิ่มไปตั้งไม่รู้กี่เข็ม ประกอบกับการได้รับสารอาหารอย่างเพียบพร้อมและการฝึกฝนร่างกายอย่างไม่ลดละ มันเลยทำให้ฉินจิ้นครอบครองพละกำลังความแข็งแกร่งที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ได้!

อย่าว่าแต่ต้วนอวิ๋นรุ่ยจะตื่นตะลึงเลย แม้แต่หัวหน้าทีมหวังที่เพิ่งจะยิงปืนจนหมดแม็กไปก็ยังรู้สึกตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ

ตัวเขาเองก็เป็นผู้วิวัฒนาการจากการฉีดน้ำยาวิวัฒนาการ ร่างกายของเขาย่อมเหนือกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายเท่าตัว แต่ทว่าชายตรงหน้าคนนี้กลับแข็งแกร่งและเหนือชั้นกว่าเขาไปอีก!!

นี่มันตัวประหลาดจากไหนกันเนี่ย!?

เพียงครู่เดียว สมาชิกทีมพิเศษทั้ง 15 คนที่ยืนอยู่รอบๆ ก็ถูกสังหารจนเกือบหมดแล้ว!

หัวหน้าทีมหวังที่ยิงปืนจนหมดแม็กแล้วก็รีบโยนปืนทิ้ง และคว้าเอาปืนกลในมือของลูกน้องข้างๆ ขึ้นมาหวังจะใช้อาวุธที่มีอานุภาพการทำลายล้างที่รุนแรงกว่านี้สังหารศัตรูลงให้ได้!

แต่ทว่าฉินจิ้นที่เฝ้าจับตาดูพวกเขาทุกฝีก้าว ย่อมไม่มีทางปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายได้สมหวัง

เขาใช้โล่เนื้อที่เต็มไปด้วยรูพรุนในมือเหวี่ยงฟาดเข้าใส่หัวหน้าทีมหวังที่กำลังจะเปิดฉากยิงปืนทันที!

และในตอนที่หัวหน้าทีมหวังเล็งปากกระบอกปืนไปยังเป้าหมาย เขาก็ได้เห็นอาวุธลับที่ถูกเหวี่ยงฟาดตรงมาทางเขาพอดี!

“ไอ้ชิบหาย!!!”

จบบทที่ ตอนที่ 850 : วันนี้วันอะไรนะ?

คัดลอกลิงก์แล้ว