บทที่ 17 ไม่ได้แพงอะไร ก็แค่แปดสิบล้านหยวนเอง

เมื่อก้าวขึ้นมาบนรถ

หลินม่อถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าบนเบาะผู้โดยสารข้างคนขับ ยังมีอีกคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว

"คิกๆ หลินม่อขึ้นมาแล้วเหรอ~"

บนเบาะข้างคนขับ

จ้าวซือม่านหันมาจ้องมองหลินม่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

จากนั้นเธอก็ปรายตามองเฉียนลี่ลี่พลางเอ่ย

"ลี่ลี่~ จะให้ฉันลงจากรถก่อนไหม จะได้ปล่อยให้พวกเธอได้อยู่กันสองต่อสอง?"

เมื่อได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของเฉียนลี่ลี่ก็พลันแดงระเรื่อขึ้นมาทันที เธอเอ่ยปราม

"อย่าพูดจาซี้ซั้วน่า~"

จ้าวซือม่านหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบใจ

ส่วนทางด้านเฉียนลี่ลี่

ในเวลานี้เธอก็หันมาถามหลินม่อ

"จริงสิ หลินม่อ บ้านของนายอยู่ที่ไหนล่ะ?"

"อ๋อ คฤหาสน์หมายเลขหนึ่ง โครงการตงเจียวหมายเลขหนึ่งน่ะ"

หลินม่อที่นั่งอยู่เบาะหลังเอ่ยตอบอย่างราบเรียบ

ทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น จ้าวซือม่านก็ร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

"ว้าว! โครงการตงเจียวหมายเลขหนึ่งเนี่ยนะ? นั่นมันเขตคฤหาสน์ที่แพงหูฉี่เป็นอันดับต้นๆ ของมหานครเซี่ยงไฮ้เลยไม่ใช่หรือไง!"

"ฮ่าๆ ก็ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก"

หลินม่อหัวเราะเบาๆ

ส่วนทางด้านเฉียนลี่ลี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ลึกๆ ในใจของเธอกลับรู้สึกตื่นตระหนกอยู่ไม่น้อย

เธอลอบมองหลินม่อผ่านกระจกมองหลังด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสั่นสะท้าน!

เธอไม่เหมือนกับจ้าวซือม่าน

เธอย่อมรู้ดีเป็นที่สุด ว่าคฤหาสน์หมายเลขหนึ่งของโครงการตงเจียวหมายเลขหนึ่งนั้น... มันสื่อถึงอะไร!

ถึงแม้ว่าในแวดวงไฮโซของมหานครเซี่ยงไฮ้เวลานี้

ข่าวลือเรื่องที่คฤหาสน์หมายเลขหนึ่งมีเจ้าของคนใหม่ย้ายเข้าไปอยู่... จะแพร่สะพัดออกไปแล้วก็จริง!

แต่ทว่า... คนที่ย้ายเข้าไปอยู่เป็นใครมาจากไหนกันแน่

เรื่องนี้กลับไม่มีใครรู้ข้อมูลเลยแม้แต่คนเดียว!

แต่นึกไม่ถึงเลยจริงๆ

ว่าคนที่ควักเงินซื้อคฤหาสน์หมายเลขหนึ่งไป... จะกลายเป็นหลินม่อ!

ทางด้านจ้าวซือม่านก็ยังคงเอ่ยถามต่อ

"จริงสิ ฉันเห็นรถซูเปอร์คาร์ของนายเป็นแบรนด์ปอร์เช่ชื่อดังนี่นา? มันคือรุ่นอะไรเหรอ?"

"อ๋อ คันนั้นน่ะเหรอ รุ่น 911 จีที 1-98 น่ะ ก็แค่รถเอาไว้ขับสลับเปลี่ยนใช้งานทั่วไป"

หลินม่อตอบยิ้มๆ พลางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อได้ยินดังนั้น จ้าวซือม่านก็ก้มลงพิมพ์ค้นหาในโทรศัพท์มือถือพลางเอ่ยถามต่อส่งๆ

"รุ่นอะไรเนี่ย? ราคาเท่าไรเหรอ?"

หลินม่อหัวเราะเบาๆ นิ่งนึกทบทวนความจำอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะตอบกลับไป

"ไม่ได้แพงอะไรหรอก ก็แค่แปดสิบล้านหยวนเอง"

แกรก!

ฉับพลันนั้น!

โทรศัพท์ในมือของจ้าวซือม่านก็พลันร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น!

จากนั้น เธอก็หันมาจ้องมองหลินม่อด้วยสีหน้าที่โง่งมไปโดยสมบูรณ์

ไม่ได้แพงอะไร?

รถขับใช้งานทั่วไปเนี่ยนะ?!

แม้แต่เฉียนลี่ลี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ เปลือกตาก็ยังถึงกับกระตุกอย่างรุนแรง!

นี่มัน... การอวดรวยแบบเนียนๆ หรือยังไง?

ในวินาทีนั้น ทั้งเฉียนลี่ลี่และจ้าวซือม่านต่างก็พากันเงียบกริบ

ไม่อยากจะเอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีกเลย!

ยี่สิบกว่านาทีต่อมา

ที่หน้าประตูทางเข้าโครงการตงเจียวหมายเลขหนึ่ง

"ถึงแล้วล่ะ"

"ไม่เข้าไปนั่งเล่นข้างในหน่อยเหรอ?"

หลินม่อเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้ม

"เอ่อ..."

เฉียนลี่ลี่มีท่าทีอึกอัก

ส่วนทางด้านจ้าวซือม่านกลับพูดขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"คิกๆ พี่ลี่ลี่... พวกเราเข้าไปนั่งเล่นข้างในกันสักแป๊บเถอะนะ?"

เมื่อได้ยินเพื่อนร่วมงานคะยั้นคะยอแบบนั้น เฉียนลี่ลี่จึงพยักหน้ารับ

พลางเอ่ย "ถ้าอย่างนั้นก็ขอรบกวนด้วยนะ"

พูดจบ

ตัวรถก็แล่นผ่านประตูเข้าไปภายในโครงการ

เคลื่อนตัวไปตามทาง

เพียงไม่นาน ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์หมายเลขหนึ่ง

เมื่อได้จ้องมองคฤหาสน์เบื้องหน้า

ดวงตาของจ้าวซือม่านก็เปล่งประกายวาววับขึ้นมาทันที!

"ว้าว! หลินม่อ คฤหาสน์ของนายใหญ่โตมโหฬารมาก!

ซื้อมาทั้งหลังแบบนี้... ต้องจ่ายไปหลายตังค์เลยใช่ไหมเนี่ย?!"

"อืม ถ้าจำไม่ผิด... คฤหาสน์หลังนี้ตอนที่ตกลงราคากันน่าจะอยู่ที่หกร้อยล้านหยวนน่ะ"

เมื่อได้ยินตัวเลขนั้น

จ้าวซือม่านก็ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง!

กว้างชนิดที่ว่า... แทบจะยัดขวดน้ำดื่มขนาดใหญ่เข้าไปได้ทั้งขวดอยู่แล้ว!

จากนั้น เธอก็เปลี่ยนมาจ้องมองหลินม่อด้วยสายตาร้อนผ่าว พลางแอบค่อนขอดอยู่ในใจ

'ทุนนิยมอันชั่วร้ายเอ๊ย!'

ส่วนทางด้านเฉียนลี่ลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงแม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าคฤหาสน์หลังนี้มีมูลค่ามหาศาล

แต่ทว่าในวินาทีที่ได้มาเห็นของจริงกับตา...

ในใจก็ยังอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมา

"หกร้อยล้านหยวน คฤหาสน์หลังนี้... คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์!"

เมื่อเห็นท่าทีของทั้งสอง หลินม่อก็ได้แต่ลอบยิ้มอยู่ในใจ

ก็แน่ล่ะ คฤหาสน์หลังนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่มีคำว่าขาดทุน

เพราะตัวเขาซื้อมา... ในราคาแค่ศูนย์จุดหนึ่งหยวนเท่านั้น!

หลังจากนั้น

ทั้งสามคนก็เดินเข้าไปในตัวบ้าน

หลังจากเข้ามาด้านในแล้ว เขาก็จัดการรินน้ำชามาเสิร์ฟให้ทั้งสองคน

จากนั้นจ้าวซือม่านก็เอ่ยขึ้น

"คิกๆ หลินม่อ เดี๋ยวฉันกับลี่ลี่... ขอไปเดินสำรวจคฤหาสน์ของนายก่อนนะ~"

"อืม เอาสิ จริงสิ เมื่อตอนเที่ยงพวกเธอทานกันอิ่มหรือเปล่า?"

หลินม่อพยักหน้าพลางเอ่ยถาม

พูดกันตามตรง

เมื่อตอนกลางวันหลินม่อกินไม่อิ่มเลยจริงๆ

ภัตตาคารถังเก๋อขึ้นชื่อว่าเป็นร้านอาหารระดับท็อป

ซึ่งร้านประเภทนี้มักจะมีเอกลักษณ์สำคัญอยู่สองอย่างก็คือ แพง และได้น้อย

ประกอบกับเมื่อตอนเที่ยงเขาโดนคนกลุ่มใหญ่รุมล้อมชนแก้วไม่หยุดหย่อน

ผลก็คือหลินม่อได้คีบอาหารเข้าปากไปแค่ไม่กี่คำ แต่กลับต้องดื่มเหล้าเข้าไปเป็นลิตรๆ แทน

เฉียนลี่ลี่ตอบกลับ "อืม เมื่อตอนเที่ยงกินไม่ค่อยอิ่มเท่าไรจริงๆ นั่นแหละ"

"ถ้าอย่างนั้น เธอกับซือม่านก็ไปเดินสำรวจบ้านกันก่อนเถอะ

เดี๋ยวผมจะต้มบะหมี่ให้พวกเธอทานเอง"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินม่อ

ใบหน้าของเฉียนลี่ลี่ก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

"หืม? เป็นอะไรไป? ทำไมหน้าแดงขนาดนั้นล่ะ? ร้อนเกินไปเหรอ?"

หลินม่อทำหน้าเหลอหลา ก่อนจะหยิบรีโมตเครื่องปรับอากาศขึ้นมา

"งั้นเดี๋ยวผมปรับอุณหภูมิแอร์ลงให้อีกหน่อยนะ"

พูดไปพลาง เขาก็กดลดอุณหภูมิของระบบแอร์ส่วนกลางลงมาเหลือ 20 องศาเซลเซียส

พร้อมกับพูดต่อ

"บอกไว้ก่อนนะ ว่าในบ้านผมไม่ได้เตรียมของกินอะไรไว้เยอะแยะ

ตอนนี้ในตู้เย็น... มีเหลือแค่เส้นบะหมี่แห้งเท่านั้นแหละ

ส่วนเครื่องดื่มก็มีแต่แบบแช่เย็นจัดเลย พอจะดื่มกันได้ไหม?"

"เอ๊ะ?"

ทันทีที่สิ้นประโยคของหลินม่อ

เฉียนลี่ลี่ถึงได้สติกลับคืนมา

ดูเหมือน... เธอจะคิดลึกไปเองคนเดียว...

เธอยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเบาๆ แล้วรีบพยักหน้ารับพลางตอบเสียงอ้อมแอ้ม

"อืม... ได้สิ..."

"ก็ดีแล้ว"

หลินม่อหมุนตัวเดินตรงเข้าไปในห้องครัว

ส่วนทางด้านจ้าวซือม่าน ก็จูงมือเฉียนลี่ลี่ เดินชมคฤหาสน์ไปรอบๆ ด้วยความตื่นเต้น

ครั้นจะใช้คำว่า 'เดินสำรวจผจญภัย' มันก็ดูจะพูดเกินจริงไปสักหน่อย

ทว่า... สิ่งที่สร้างความเซอร์ไพรส์เล็กๆ ก็มีปรากฏให้เห็นอยู่เป็นระยะ

ทั้งห้องสมุดขนาดย่อมที่อัดแน่นไปด้วยหนังสือ ห้องฉายภาพยนตร์ส่วนตัวที่ทั้งหรูหราและสะดวกสบาย

ห้องเปียโนอันกว้างขวาง ห้องคาราโอเกะที่ติดตั้งระบบเสียงระดับท็อป...

ยิ่งได้เดินสำรวจลึกเข้าไป

หญิงสาวทั้งสองก็ยิ่งส่งเสียงอุทานด้วยความทึ่งออกมาไม่ขาดปาก!

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปทีละน้อย

ยี่สิบกว่านาทีต่อมา

"กรี๊ด!!"

เสียงหวีดร้องตกใจก็ดังลั่นขึ้น!

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องนั้น

หลินม่อก็รีบปิดเตาแก๊สในครัวทันที

จากนั้นก็สับเท้าวิ่งหน้าตั้งพุ่งตรงไปยังสวนหลังบ้าน!

ทันทีที่วิ่งทะลุมาถึงสวนหลังบ้าน หลินม่อถึงได้เห็นจ้าวซือม่านที่กำลังยืนทำหน้าตื่นเต้นสุดขีด!

และเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของหลินม่อ

จ้าวซือม่านก็หันกลับมา มองดูเขาด้วยดวงตาเป็นประกายพลางโพล่งขึ้น

"หลินม่อ! สระว่ายน้ำกลางแจ้งบ้านนาย... มันใหญ่โตมโหฬารมากเลยนะ!"

เมื่อได้ยินประโยคนั้น มุมปากของหลินม่อก็ถึงกับกระตุกเป็นจังหวะ เขาเอ่ยอย่างปลงๆ

"โธ่เอ๊ย ตกใจแทบแย่ นึกว่าพวกเธอเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นซะอีก

เอาล่ะ บะหมี่ต้มเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเธอรีบเข้ามาข้างในเถอะ จะได้ทานกันตอนร้อนๆ"

หลังจากทั้งสามคนจัดการบะหมี่กันจนหมดเกลี้ยง

และนำถ้วยชามกับหม้อต้มยัดเข้าเครื่องล้างจานเสร็จสรรพ

หลินม่อจึงรับหน้าที่พาหญิงสาวทั้งสองเดินชมรอบตัวบ้านด้วยตัวเองอีกรอบ

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงห้าโมงเย็นเศษ

หญิงสาวทั้งสองจึงได้กล่าวขอตัวแยกย้ายกันกลับไป

หลังจากส่งทั้งสองคนกลับไปแล้ว

หลินม่อก็ขลุกตัวอยู่แต่ในบ้านเพื่อนั่งเล่นเกม

จนกระทั่งตกดึกหลังจากออกกำลังกายเสร็จ และเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเที่ยงคืนตรง

เขาถึงค่อยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เพื่อตรวจสอบรายการสินค้าประจำวัน

ทันทีที่กดเปิดแอปพลิเคชันขึ้นมา

รายการสินค้าอุดหนุนรอบใหม่... ก็ถูกรีเฟรชขึ้นมาบนหน้าจอมือถืออย่างเป็นทางการ!

[ชาต้าหงเผารุ่นที่สอง จำนวน 3 ชั่ง ราคาหลังอุดหนุน: 9.9 หยวน]

เมื่อได้จ้องมองสินค้าชิ้นนั้น

ลมหายใจของหลินม่อ... ก็ถึงกับหยุดชะงักไปในทันที!!