บทที่ 3 คฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่ง!

สิบกว่านาทีต่อมา!

หาดไว่ทัน!

บรื้น! บรื้น!

ตามมาด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์ที่ดังกึกก้อง

รถของหลินม่อก็แล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถบริเวณหาดไว่ทัน!

"ซูเปอร์คาร์งั้นเหรอ?!"

"ซูเปอร์คาร์มีอะไรน่าตื่นเต้นกัน ในมหานครเซี่ยงไฮ้ก็มีวิ่งกันให้เกลื่อนไม่ใช่หรือไง?"

"เดี๋ยวก่อนสิ คันนี้มันไม่ใช่รถธรรมดาทั่วไปนะ! แต่มันคือปอร์เช่ 911 จีที 1-98! ทั้งโลกมีอยู่แค่คันเดียวเท่านั้น!"

"มีแค่คันเดียวในโลกเนี่ยนะ?"

"ถ่ายรูปเร็วเข้า รีบถ่ายรูปอวดลงโมเมนต์เดี๋ยวนี้เลย!"

ทันทีที่รถของหลินม่อปรากฏตัว ก็ถูกแฟนพันธุ์แท้ซูเปอร์คาร์คนหนึ่งจำได้ขึ้นมาทันที จนก่อให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นยกใหญ่

ทว่าหลินม่อกลับไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้นัก

เขาทำเพียงแค่จอดรถเข้าที่อย่างใจเย็น

ในใจก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกันว่า คฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่งที่ตัวเองเพิ่งจะกดซื้อไป จะถูกส่งมอบมาให้ด้วยวิธีไหน

หลังจากนั่งรออยู่ประมาณครึ่งนาที

เสียงโทรศัพท์มือถือของหลินม่อก็ดังขึ้น

เขาหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นเบอร์แปลกที่ไม่ได้บันทึกชื่อเอาไว้

เขากดรับสาย

น้ำเสียงหวานใสของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังลอยมา

"สวัสดีค่ะ ที่นี่สำนักงานขายคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่ง ไม่ทราบว่าเรียนสายกับคุณหลินม่ออยู่หรือเปล่า?"

เมื่อได้ยินดังนั้น คิ้วของหลินม่อก็เลิกขึ้นเล็กน้อย

"ใช่ ผมเอง"

"สวัสดีค่ะคุณหลิน โฉนดที่ดินคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่งที่คุณได้ทำการสั่งซื้อเอาไว้ได้รับการอนุมัติเรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าคุณหลินพอจะสะดวกเข้ามาติดต่อรับเอกสารช่วงไหนดี?"

"ตกลง เข้าใจแล้ว เดี๋ยวผมจะเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ"

"รับทราบค่ะ สำนักงานขายคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่งพร้อมยินดีต้อนรับเสมอ!"

พูดจบปลายสายก็วางไป

มุมปากของหลินม่อโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม

"นึกไม่ถึงเลยแฮะ ว่าจะมาไม้นี้?"

หลินม่อที่นั่งอยู่ในรถหัวเราะออกมาเบาๆ

จากนั้นเขาก็กดเปิดระบบนำทาง แล้วเหยียบคันเร่งพุ่งตรงไปยังสำนักงานขายคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่งทันที!

อีกด้านหนึ่ง

ณ สำนักงานขายคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่ง!

หลี่ม่ออวี่วางสายโทรศัพท์ไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น!

"ผู้จัดการซ่ง! ติดต่อคุณหลินม่อได้แล้วค่ะ!"

สิ้นเสียงรายงานนั้น!

ราวกับมีระเบิดลงกลางวง!

พนักงานขายและเจ้าหน้าที่ทุกคนในบริเวณนั้น

ต่างก็ฮือฮาเดือดพล่านขึ้นมาในทันที!!

"คุณหลินปรากฏตัวแล้วเหรอ?"

"คุณหลินคนที่เหมาซื้อคฤหาสน์หลังที่แพงที่สุดนั่นน่ะนะ?!"

"ให้ตายเถอะ มหาเศรษฐีระดับเทพที่ยอมควักเงินหกร้อยล้านหยวนซื้อคฤหาสน์ระดับคิงไซส์ กำลังจะมาที่นี่แล้วอย่างนั้นเหรอ!"

ในวินาทีนี้

พอได้ยินว่ามหาเศรษฐีลึกลับผู้ครอบครองคฤหาสน์ที่แพงที่สุดของตงเจียวหมายเลขหนึ่งกำลังจะเดินทางมา

ทุกคนต่างก็รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่!

พนักงานขายสาวสวยหลายคนเริ่มคิดคำนวณแผนการอยู่ในหัว

ว่าจะทำอย่างไรถึงจะสร้างความประทับใจแรกพบให้อีกฝ่ายตราตรึงใจได้

หรือกระทั่ง... แอบแลกช่องทางการติดต่อส่วนตัวเอาไว้...

และในตอนนั้นเอง

บานประตูห้องทำงานผู้จัดการที่อยู่ด้านหลังก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง!

ชายวัยกลางคนในชุดสูทสากลสีดำสนิทวิ่งกระหืดกระหอบออกมา

"ติดต่อคุณหลินได้แล้วอย่างนั้นเหรอ!? เร็วเข้า! ตอนนี้คุณหลินอยู่ที่ไหน?"

ใบหน้าของชายวัยกลางคนเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว!

ก็แหงล่ะ!

คุณหลินท่านนี้ เบื้องบนระดับบิ๊กได้ออกคำสั่งกำชับลงมาเป็นพิเศษด้วยตัวเอง!

ว่าห้ามเสียมารยาทหรือทำให้เขาไม่พอใจเป็นอันขาด!

ในเมื่อตอนนี้อีกฝ่ายกำลังจะปรากฏตัว

ตัวเขาเองก็ย่อมต้อง...

ต้อนรับขับสู้ด้วยมาตรฐานการบริการที่สูงที่สุด!

"เมื่อครู่นี้ฉันเพิ่งจะคุยโทรศัพท์กับคุณหลินค่ะ ทางนั้นบอกว่าอีกสักครู่จะเดินทางมาถึง"

เมื่อได้ยินคำตอบนั้น

ชายวัยกลางคนก็พยักหน้ารับ

ก่อนจะกวาดสายตามองพนักงานทุกคนโดยรอบ แล้วประกาศเสียงดังลั่น

"เดี๋ยวพวกเธอทุกคนช่วยทำตัวให้มันกระฉับกระเฉงหน่อย!

คุณหลินสุดลึกลับท่านนี้กำลังจะเดินทางมาถึงแล้ว!

จำใส่สมองเอาไว้เลยนะ ว่าห้ามให้เกิดข้อผิดพลาดใดๆ ขึ้นเด็ดขาด!

มิฉะนั้นล่ะก็... ถึงเวลาได้เห็นดีกันแน่!"

ในวินาทีนี้ บรรดาพนักงานขายทุกคนต่างพากันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า!

ส่วนทางด้านผู้จัดการซ่งก็ได้แต่ทอดถอนใจ

เพราะคุณหลินท่านนี้ดูลึกลับเกินไปจริงๆ

ต่อให้เป็นระดับผู้จัดการอย่างเขา ก็ยังรู้แค่เบอร์โทรศัพท์กับนามสกุลหลินของอีกฝ่ายเท่านั้น

ส่วนหน้าตาจะเป็นอย่างไร อายุเท่าไร... เขาไม่รู้ข้อมูลอะไรเลยแม้แต่น้อย!

แล้วลูกค้าระดับวีไอพีที่ลึกลับขนาดนี้ จะไม่ให้ผู้จัดการซ่งรู้สึกกดดันจนเหงื่อตกได้อย่างไร?

ทางฝั่งสำนักงานขายคฤหาสน์ตงเจียวหมายเลขหนึ่งกำลังเตรียมการต้อนรับกันอย่างขะมักเขม้น!

ในขณะที่หลินม่อในเวลานี้

ก็ได้เลี้ยวรถเข้าไปจอดในลานจอดรถชั้นใต้ดินที่อยู่ข้างๆ เป็นที่เรียบร้อย

เขาเดินนิ่งๆ เข้ามาภายในสำนักงานขาย

บรรยากาศในสำนักงานขายเวลานี้ดูโล่งกว้างมาก

โถงรับรองขนาดมหึมาที่เปิดไฟสว่างไสว

นอกจากแผนที่โครงการแผ่นใหญ่ที่แขวนประดับอยู่บนผนังแล้ว

ก็มีเพียงโมเดลจำลองคฤหาสน์ขนาดมหึมาตั้งเด่นอยู่ตรงกลางเท่านั้น!

และเมื่อเห็นหลินม่อเดินก้าวพ้นประตูเข้ามา

พนักงานขายสาวรุ่นใหม่ในชุดยูนิฟอร์มคนหนึ่งก็รีบเดินตรงเข้ามาหา

เธอมองดูหลินม่อ

พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ตามมารยาทพลางเอ่ยถาม

"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ทางเราช่วยดูแลไหมคะ?"

หลินม่อกำลังจะอ้าปากตอบ

ทว่ากลับมีเสียงแหลมๆ ของใครอีกคนแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"เสี่ยวลี่ ฉันยังไม่ได้บอกเธอหรือไง! ว่าวันนี้ห้ามรับแขกซี้ซั้วส่งเดช!"

สิ้นเสียงนั้น หญิงสาวที่แต่งตัวฉูดฉาดและแต่งหน้าเข้มจัดคนหนึ่งก็เดินนวยนาดเข้ามา

"หัวหน้าเลี่ยวคะ แต่นี่..."

พนักงานสาวที่ชื่อเสี่ยวลี่พยายามจะอธิบาย

แต่ก็ถูกหัวหน้าเลี่ยวพูดตัดบทอย่างไร้เยื่อใย

"พอได้แล้ว! จะมาแต่นี่อะไรกัน! เมื่อกี้ผู้จัดการซ่งเพิ่งจะกำชับพวกเราไปหยกๆ!

ถ้าเกิดเดี๋ยวคุณหลินเดินทางมาถึง แล้วเห็นว่ามีคนไม่เกี่ยวข้องเกะกะอยู่ในนี้จนทำให้เสียบรรยากาศล่ะก็!

ความรับผิดชอบใหญ่หลวงขนาดนี้ พนักงานปลายแถวอย่างเธอมีปัญญาชดใช้ไหม?!"

พูดจบเธอก็หันมาปรายตามองหลินม่อตั้งแต่หัวจรดเท้า

แววตาเหยียดหยามฉายชัดขึ้นเป็นเท่าตัว!

ก่อนจะเอ่ยปากไล่ส่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เหอะๆ ต้องขอโทษด้วยนะ ถ้าคุณไม่ได้คิดจะมาซื้อบ้าน ก็ช่วยกรุณาออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้เลย!"

เมื่อโดนต้อนรับด้วยคำพูดแบบนั้น คิ้วของหลินม่อก็ขมวดเข้าหากันทันที

เขาจ้องมองหัวหน้าเลี่ยวตรงหน้าพลางสวนกลับไป

"คุณหมายความว่ายังไง? ผมแค่จะเดินเข้ามาดูหน่อยไม่ได้หรือไง?

อีกอย่าง สำนักงานขายของพวกคุณอบรมพนักงานให้ใช้ท่าทีแบบนี้กับคนอื่นเหรอ?!"

เมื่อเห็นหลินม่อกล้าต่อปากต่อคำ หัวหน้าเลี่ยวก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะออกมาทันที

"เหอะๆ! โครงการของเราไม่ใช่สถานที่ที่ใครนึกอยากจะเดินเข้ามาดูก็ดูได้!

บ้านทุกหลังในนี้ สุ่มจิ้มมาสักหลังราคาก็ปาเข้าไปหนึ่งถึงสองร้อยล้านแล้ว!

สภาพซอมซ่ออย่างคุณ ต่อให้ทำงานเก็บเงินไปอีกสิบชาติก็ไม่มีปัญญาซื้อได้แม้แต่ซอกเสา!

ถ้าไม่คิดจะซื้อบ้านก็อย่ามาเดินลอยไปลอยมาให้เกะกะสายตา ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!"

เมื่อได้ยินคำพูดดูถูกเหยียดหยามเหล่านั้น

คิ้วของหลินม่อก็ยิ่งขมวดมุ่นลงไปอีก

ทว่าเพียงอึดใจเดียว เขาก็ส่ายหน้าอย่างระอา

ขี้เกียจจะต่อล้อต่อเถียงกับคนพรรค์นี้ให้เสียเวลาชีวิต

เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

กดค้นหาเบอร์โทรศัพท์ของหลี่ม่ออวี่แล้วต่อสายตรงทันที

เพียงแค่สัญญาณดังขึ้นครู่เดียว เสียงของหลี่ม่ออวี่ก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

"สวัสดีค่ะคุณหลิน ไม่ทราบว่าเดินทางมาถึงที่สำนักงานแล้วหรือยังคะ?"

"อืม ตอนนี้ผมยืนอยู่ในโถงต้อนรับของพวกคุณแล้วล่ะ

แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว พนักงานขายของพวกคุณดูเหมือนจะไม่ค่อยต้อนรับผมสักเท่าไรเลยนะ

แถมยังมีบางคน ออกปากไล่ให้ผมไสหัวออกไปจากที่นี่อีกต่างหาก!"

สิ้นคำพูดประโยคนั้น

หลี่ม่ออวี่ก็ร้องอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกตกใจสุดขีด

"อะไรนะคะ?! มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอคะ? คุณหลินกรุณารอสักครู่นะคะ ดิฉันกับผู้จัดการจะรีบลงไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!"

พูดจบ

ปลายสายก็ตัดไปทันที!

ในเวลานี้

ภายในห้องทำงานผู้จัดการ

ใบหน้าของผู้จัดการซ่งมืดครึ้มลงราวกับก้นหม้อ!

เปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยวลุกโชนขึ้นในอกอย่างไม่อาจระงับ!

เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ

ว่าขนาดตัวเองออกปากกำชับนักหนาแล้วแท้ๆ!

แต่สุดท้ายก็ยังมีไอ้โง่ที่ไหนไม่รู้ไปกระตุกหนวดเสือ ล่วงเกินคุณหลินสุดลึกลับท่านนี้เข้าจนได้!!

แถมยังกล้าดีถึงขั้นไล่ให้เขาไสหัวไปอีกอย่างนั้นเหรอ?!

ในวินาทีนี้ ผู้จัดการซ่งแทบอยากจะบ้าตายด้วยความโมโห!

"ไปเร็วเข้า!"

สิ้นเสียงสั่งการ ทั้งสองคนก็รีบวิ่งหน้าตั้งพุ่งทะยานลงไปยังชั้นหนึ่งในทันที!

และในขณะเดียวกันนั้นเอง!

ภายในโถงต้อนรับของสำนักงานขาย!

หัวหน้าเลี่ยวจ้องมองหลินม่อที่เพิ่งจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า

เธอก็เหยียดยิ้มเยาะเย้ยออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน

พลางพูดจาถากถาง "เหอะ! ทำเป็นวางฟอร์มโทรตามคนโน้นคนนี้งั้นเหรอ?

ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าน้ำหน้าอย่างนายจะเรียกใครลงมาได้!"

ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ผู้จัดการซ่งที่วิ่งกระหืดกระหอบลงมาถึงบันไดขั้นสุดท้าย

ก็ได้เห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเข้าพอดี

ความโกรธที่อัดแน่นอยู่ในอก

ก็พลันระเบิดออกมาราวกับภูเขาไฟปะทุ!

เขาอ้าปากตะโกนด่าเสียงตวาดลั่นกึกก้อง!

"เลี่ยวอิ๋งอิ๋ง! นี่เธอคิดจะทำบ้าอะไร!!"