ตอนที่ 44 ฝึกฝนสองลักษณ์พยัคฆ์กระเรียนพร้อมกัน

ตอนที่ 44 ฝึกฝนสองลักษณ์พยัคฆ์กระเรียนพร้อมกัน

หลินฉีกางนิ้วทั้งห้าออก ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางประกอบกับนิ้วหัวแม่มือสร้างเป็นรูปทรงคล้ายจะงอยปาก—จะงอยกระเรียน

“ปัง ปัง!!”

วินาทีต่อมา ร่างกายของหลินฉีก็ขยับ อานุภาพเปลี่ยนจากความองอาจห้าวหาญก่อนหน้านี้เป็นความรวดเร็วและสง่างาม

วิชาหมัดลักษณ์กระเรียนเน้นการตั้งรับเพื่อรอโจมตี ร่างกายปราดเปรียว ยืดหดรวดเร็ว เข้าป่าดุจกระสวย ขึ้นกิ่งไม้ยิ่งพลิ้วไหว ขึ้นลงแม่นยำ ใช้ไหล่กระแทก หลบหลีกจุดแข็งโจมตีจุดอ่อน...

ชื่อกระบวนท่าของมันก็ค่อนข้างเรียบง่าย: จะงอยกระเรียน ยอดกระเรียน กรงเล็บกระเรียน จะงอยปากกระเรียน กระเรียนหิวจับกุ้ง กระเรียนขาเดียว...

มีทั้งหมดแปดกระบวนท่า ท่วงท่าอ่อนช้อยแฝงความแข็งแกร่ง

หลินฉีร่ายรำไปพลางนึกถึงจุดสำคัญของหมัดลักษณ์กระเรียนไปพลาง นี่เป็นวิชาหมัดที่แตกต่างจากวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์อย่างสิ้นเชิง

ท่วงท่าที่แตกต่าง ทำให้การออกแรงของร่างกายและรูปแบบการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อเกิดการเปลี่ยนแปลง

ท่วงท่าของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนจากความไม่คุ้นเคยเป็นความชำนาญ ในขณะเดียวกันร่างกายก็ร้อนผ่าว โลหิตปราณพลุ่งพล่าน วิถีการไหลเวียนของโลหิตปราณเริ่มเปลี่ยนไป

จุดเล็ก ๆ ของกล้ามเนื้อบริเวณแขนขาและลำตัวส่งความรู้สึกชาเป็นระลอก

ดวงตาของหลินฉีเป็นประกาย นี่เป็นความรู้สึกที่แตกต่างจากวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์อย่างสิ้นเชิง

ดังนั้นเขาจึงยิ่งฝึกฝนอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น ครั้งแล้วครั้งเล่า ทำซ้ำไม่รู้กี่ครั้ง จากความไม่คุ้นเคยเริ่มกลายเป็นความชำนาญ

หยาดเหงื่อไหลรินดั่งสายฝน ชุดมรรคยุทธ์แนบชิดติดลำตัว หลินฉีหน้าแดงหูแดง รู้สึกเพียงความสะใจ

[ผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ความชำนาญในวิชาหมัดลักษณ์กระเรียนของเจ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก วิชาหมัด +1%]

[ผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ค่าโลหิตปราณของเจ้าได้รับการทะลวงผ่าน ค่าโลหิตปราณ +0.05]

[ค่าโลหิตปราณ: 8.25→8.3]

[วิชาหมัด: ขั้นสอง 11%→12%]

...

หลินฉีเก็บกระบวนท่า หอบหายใจเฮือกใหญ่ ดวงตายิ่งทวีความคมกริบ

“อาจารย์จางพูดไม่ผิดจริง ๆ หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน ข้าร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียนอีกครั้ง ความก้าวหน้าช่างใหญ่หลวงนัก”

เมื่อคิดเช่นนี้ จู่ ๆ ความรู้สึกอ่อนแรงและเหนื่อยล้าก็ถาโถมเข้าสู่จิตใจ ทำให้เขาประหลาดใจ

เหตุใดจึงสูญเสียพลังงานมากถึงเพียงนี้? นี่ข้าฝึกไปกี่รอบกัน?

จากนั้นเขาก็รีบไปที่ตู้ของตนเอง หยิบยาน้ำโลหิตปราณออกมาหนึ่งขวดแล้วดื่มลงไป จึงรู้สึกดีขึ้นมาก

ส่วนจางเฉิงที่อยู่ไกลออกไปในเวลานี้มีอารมณ์ซับซ้อน เขามองดูหลินฉีเริ่มร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียนอย่างค่อนข้างเก้ ๆ กัง ๆ

รอจนเขาชี้แนะคนอื่น ๆ เสร็จ เมื่อกลับมาดูอีกครั้ง หลินฉีก็สามารถร่ายรำได้อย่างชำนาญยิ่งนัก ไม่เหมือนคนที่เพิ่งฝึกฝน และอยู่ห่างจากวิชาหมัดลักษณ์กระเรียนสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ไม่ไกลแล้ว

“ดูเหมือนความเข้าใจของเจ้าหนูนี่ จะแข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก”

จางเฉิงไม่เคยทำความเข้าใจหลี่โจว อวี๋จิ้ง และฉีเยวี่ยหลินทั้งสามคนอย่างลึกซึ้ง

แต่เขาคิดว่า หลินฉีไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกเขาเลย สิ่งที่ขาดหายไปก็แค่ทรัพยากรเท่านั้น ไม่ช้าก็เร็วจะต้องตามทันอย่างแน่นอน

เมื่อคิดว่านี่คือนักศึกษาที่ตนสั่งสอนมา สามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับหลี่โจวได้ จางเฉิงก็มีความรู้สึกถึงความสำเร็จ ทั้งร่างตื่นเต้นจนหยุดไม่อยู่

...

ตอนเที่ยง ซูเปอร์มาร์เก็ตมรรคยุทธ์ชื่อฉง

ท่ามกลางฝูงชน หลินฉีและเจียงเทายืนอยู่หน้าชั้นวางของแถวหนึ่ง ยาน้ำสีแดงที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบดึงดูดความสนใจของทั้งสองคน

“พี่ฉี หลังจากค่าโลหิตปราณทะลวงผ่าน 8.0 และ 9.0 แล้ว ทุกย่างก้าวล้วนเป็นด่านอุปสรรค”

“หากยังคงใช้แคปซูลโลหิตปราณ หรือยาน้ำโลหิตปราณต่อไป ประสิทธิภาพในการยกระดับก็จะลดลง” เจียงเทากล่าวช้า ๆ

หลินฉีพยักหน้า เขารู้สึกได้แล้วว่า การจะยกระดับอีก 2.0 ในหนึ่งเดือนนั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

“ตอนที่หลี่โจวและคนอื่น ๆ มีค่าโลหิตปราณ 8.0 พวกเขาก็เริ่มใช้ทรัพยากรยาน้ำที่ดีกว่าแล้ว”

“ตอนนี้พวกเรามีเงิน ในอนาคตเมื่อเซ็นสัญญากับศูนย์ฝึกยุทธ์ ก็จะได้รับเงินก้อนโต หากไม่อยากล้าหลังผู้อื่น พวกเราก็ต้องใช้ทรัพยากรที่ดีกว่า”

เจียงเทากล่าวจบ ก็หยิบยาน้ำหลอดหนึ่งออกมาจากชั้นวาง ของเหลวภายในเป็นสีแดงเข้ม ลึกล้ำและสดใส

“นี่คือยาฟื้นฟูพลังงาน เป็นยาน้ำโลหิตปราณฉบับยกระดับ มีฉายาว่ายาน้ำโลหิตปราณระดับสูง”

“100 มิลลิลิตรเท่ากัน แต่ผลลัพธ์ดีกว่ายาน้ำโลหิตปราณหลายเท่าตัว เป็นสิ่งที่พวกเราต้องการพอดี”

หลินฉีพยักหน้า สีของยาน้ำโลหิตปราณเป็นสีแดงอ่อน ส่วนยาฟื้นฟูพลังงานเป็นสีแดงเข้ม มองแค่สีก็สามารถสัมผัสได้แล้ว

เมื่อดูราคา 5,000 สกุลเงินเซี่ยต่อขวด

ราคาแพงกว่ายาน้ำโลหิตปราณถึง 10 เท่า หลินฉีลอบถอนหายใจ

ราคานี้แพงจริง ๆ เพียงพอสำหรับค่าอาหารสองเดือนของเขาในอดีตเลยทีเดียว

เจียงเทานำยาฟื้นฟูพลังงานเป็นแถว ๆ ใส่ลงในตะกร้าช้อปปิ้ง หลินฉีก็ทำเช่นเดียวกัน

เขามีเงินติดตัวกว่า 500,000 บวกกับสินเชื่ออัจฉริยะในอนาคต เขาก็สามารถซื้อทรัพยากรได้มากขึ้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็หยิบมาสามแถวใหญ่รวดเดียว นั่นคือยาฟื้นฟูพลังงาน 30 ขวด

นอกเหนือจากนี้ เขายังซื้อยาน้ำโลหิตปราณและแคปซูลโลหิตปราณมาอีกเล็กน้อย เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุฉุกเฉิน

“ติ๊ด!”

“รวมเป็นเงิน 183,200 สกุลเงินเซี่ย!”

“ชำระเงินสำเร็จ!”

“โอกาสหน้าเชิญใหม่!”

ที่จุดชำระเงิน หลินฉีนำยาน้ำใส่ลงในกระเป๋าเป้ มองดูยอดเงินคงเหลือที่หายไปเกือบครึ่ง รู้สึกปวดใจเล็กน้อย

เมื่อมองดูเจียงเทา เขาใช้จ่ายมากกว่า นอกเหนือจากของตนเองแล้ว ยังมีของที่ซื้อให้น้องสาวอีกด้วย

“พี่หลินฉี!”

จู่ ๆ เสียงอันไพเราะก็ดังขึ้นข้างกายหลินฉี เขาหันไปมอง

ไม่ไกลนัก เด็กสาวหน้าตาดีคนหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา กำลังเรียกชื่อของเขา

นางรูปร่างไม่สูงนัก เพียงหนึ่งเมตรห้าสิบกว่า รูปร่างผอมบาง ผิวขาวกระจ่างใส หน้าตาบริสุทธิ์ผุดผ่อง

มัดผมหางม้า บนใบหน้ามีรอยยิ้ม แฝงไว้ด้วยบุคลิกที่เด็ดเดี่ยวอันเป็นเอกลักษณ์

สายลมแผ่วเบาพัดผ่านปลายผมของนาง แสงแดดสาดส่องลงบนร่างของนาง เมื่อเห็นหลินฉี นางก็เผยรอยยิ้มอย่างมีความสุข

“เมี่ยวอิน เจ้ามาได้อย่างไร?”

หลินฉียิ้มทักทาย ยื่นมือไปลูบศีรษะของอีกฝ่าย เส้นผมสีดำขลับนุ่มสลวย

เด็กสาวผู้นี้ก็คือน้องสาวของเจียงเทา—เจียงเมี่ยวอิน

เจียงเมี่ยวอินไม่ปฏิเสธ ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ

“อาเมี่ยว มาแล้วหรือ!”

เจียงเทาในเวลานี้ก็หิ้วของเดินเข้ามา เมื่อเห็นเจียงเมี่ยวอินถูกลูบศีรษะ เขาก็ยื่นมือออกไปหมายจะลูบบ้าง

“เพียะ!”

เจียงเมี่ยวอินปัดมือของเจียงเทาออกอย่างไม่ปรานี

“อาเมี่ยว ข้าเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของเจ้านะ อยากจะลูบหัวเจ้ายังไม่ได้เลยหรือ!”

“แน่นอนว่าไม่ได้!” อานุภาพของเจียงเมี่ยวอินเปลี่ยนไปในพริบตา นางเบ้ปากเอียงคอกล่าว

หลังจากทั้งสองหยอกล้อกันครู่หนึ่ง เจียงเทาจึงเอ่ยปาก:

“พี่ฉี วันนี้วันอาทิตย์ ช่วงบ่ายไม่มีเรียน ข้าจะพาอาเมี่ยวไปทำกายภาพบำบัดที่โรงพยาบาล”

หลินฉีพยักหน้า มองดูเจียงเมี่ยวอิน อีกฝ่ายสูงเพียงหนึ่งเมตรห้าสิบกว่าเท่านั้น

ยุคมรรคยุทธ์ สตรีที่ฝึกยุทธ์ เมื่อโตเต็มวัยความสูงโดยทั่วไปจะทะลุ 1 เมตร 70 ส่วนบุรุษจะอยู่ที่ประมาณ 1 เมตร 90

ส่วนเจียงเมี่ยวอินปีนี้อายุ 16 ปี อีกไม่กี่เดือนก็จะ 17 ปีแล้ว

นี่คือภาวะขาดสารอาหารอย่างรุนแรง จำเป็นต้องใช้ของบำรุงจำนวนมากเพื่อชดเชย

“พี่หลินฉี ลาก่อน!”

“เมี่ยวอิน ไว้พบกันใหม่คราวหน้า!”

เจียงเมี่ยวอินส่งยิ้มหวานให้หลินฉี โบกมืออำลา มองดูเงาร่างของหลินฉีหายไปต่อหน้าต่อตา

“ไม่ต้องมองแล้ว พี่หลินฉีของเจ้าไปแล้ว” เจียงเทากล่าวอยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงอิจฉา

“ไปกันเถอะ พวกเราไปโรงพยาบาล ข้าจะแข็งแกร่งขึ้น แล้วไปสั่งสอนพวกคนในชั้นเรียน ให้พวกเขากล้าด่าข้าว่าเป็นมันฝรั่งน้อย”

เจียงเมี่ยวอินกำหมัดกล่าวอย่างดุดัน

“ถูกต้อง มีพี่อยู่ เจ้าจะต้องกลายเป็นเด็กสาวที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับชั้นของพวกเจ้าอย่างแน่นอน!” เจียงเทาพยักหน้าอย่างหนักแน่น

...

หลินฉีก็กลับบ้านไปรอบหนึ่ง และรับประทานอาหารร่วมกับฟางฮุ่ยอี๋ผู้เป็นแม่

จากนั้นพักผ่อนครู่หนึ่งก็เลือกที่จะกลับโรงเรียน

ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทุกบ่ายวันอาทิตย์จะมีวันหยุดครึ่งวัน เวลานี้ทั่วทั้งโรงเรียนว่างเปล่า

หลินฉีกลับมาที่ห้องวิทยายุทธ์ของตนเอง เปลี่ยนเป็นชุดมรรคยุทธ์ ก็เตรียมตัวเริ่มบำเพ็ญ

หยิบยาฟื้นฟูพลังงานออกมาจากกระเป๋าเป้หนึ่งหลอด ของเหลวเปล่งประกายสีแดงเข้ม ราวกับโลหิตของมนุษย์

เปิดฝาขวด กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยออกมา เขาดื่มรวดเดียวหมด

“ฟู่ว~”

หลินฉีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่กี่วินาทีต่อมา ท้องก็ร้อนผ่าว และยิ่งร้อนขึ้นเรื่อย ๆ

กระแสความร้อนเป็นระลอกพุ่งจากท้อง ไปยังทุกส่วนของร่างกายในทุกทิศทาง

“ยาฟื้นฟูพลังงานนี้ออกฤทธิ์แรงจริง ๆ!”

ดวงตาของหลินฉีเป็นประกาย เริ่มร่ายรำวิชาหมัด

เริ่มจากวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ ร่ายรำติดต่อกันหลายรอบ แล้วจึงเปลี่ยนเป็นหมัดลักษณ์กระเรียน

กระแสความร้อนทะลวงผ่านกล้ามเนื้อแขน ไหลเวียนไปยังจุดที่เล็กละเอียดมากยิ่งขึ้น

“ปัง ปัง!!”

ในสถานการณ์ที่ทั่วร่างร้อนผ่าว หลินฉีเพียงต้องการระบายพลังงานทั่วร่างออกมาผ่านการร่ายรำวิชาหมัด

เขารู้สึกเพียงว่าพลังงานเต็มเปี่ยม กล้ามเนื้อทั่วร่างได้รับการหล่อหลอมอย่างเต็มที่ แม้กระทั่งผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ก็ทำให้จุดเล็ก ๆ ของกล้ามเนื้อแขนหลายแห่งของเขาได้รับการหล่อหลอมเช่นกัน

“ความรู้สึกเช่นนี้แหละ ภายในหนึ่งเดือน หากรักษาความเร็วระดับนี้ไว้ได้ ค่าโลหิตปราณของข้าจะต้องทะลวงผ่าน 9.0 ได้อย่างแน่นอน” สีหน้าของหลินฉีฮึกเหิม

[เจ้าผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ความชำนาญเพิ่มขึ้น]

[เจ้าผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ค่าโลหิตปราณ +0.01]

[เจ้าผ่านการร่ายรำวิชาหมัดลักษณ์กระเรียน ค่าโลหิตปราณ +0.01]

[...]

...

สิ้นเดือนแล้ว ข้าก็ขอตั๋วรายเดือนสักหน่อย ตั๋วรายเดือนเยอะหน่อยจะทำให้ข้าเลื่อนอันดับในตารางหนังสือใหม่ได้อีกหลายอันดับ

บอกความลับให้ทุกคนรู้ หนังสือเล่มนี้จะไม่ถูกทิ้ง เมื่อวางจำหน่ายจะอัปเดตวันละหมื่นคำ

(จบตอน)

0045