ตอนที่ 31 อัตราการหลอมรวม 5%

ตอนที่ 31 อัตราการหลอมรวม 5%

ภายในห้องวิทยายุทธ์ส่วนตัว

“ติ๊ด!”

“เวยซวิ่นมียอดเงินโอนเข้า 50,000 สกุลเงินเซี่ย!”

หลินฉีมองดูเวยซวิ่นที่หยางเหล่ยโอนเงิน 50,000 สกุลเงินเซี่ยมาให้เขาด้วยความรู้สึกเบิกบานใจ

“หยางเหล่ยคราวนี้เสียหน้าครั้งใหญ่ ไม่ยอมมาพบพวกเรา ทำได้เพียงโอนเงินผ่านเวยซวิ่นเท่านั้น” เจียงเทาที่อยู่ด้านข้างฉีกยิ้มกว้าง

“แต่ว่าพี่ฉี ความแค้นที่หยางเหล่ยยั่วยุท่านเมื่อคราวก่อน ในที่สุดก็ได้รับการชำระแล้ว”

หลินฉีเปลี่ยนชุดวิทยายุทธ์อย่างคล่องแคล่ว กลืนแคปซูลโลหิตปราณลงไปแล้วกล่าวว่า

“มีความแค้น ข้าย่อมต้องชำระ ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับผู้ใด”

“หยางเหล่ยเป็นเพียงอันดับที่ 49 ของชั้นปี การเอาชนะเขาได้ไม่มีสิ่งใดน่าภาคภูมิใจ รีบฝึกยุทธ์กันเถิด เหลือเวลาอีกไม่มากก็จะถึงการสอบประจำเดือนแล้ว”

“ตกลง พี่ฉี!” เจียงเทาก็รีบขยับตัวเช่นกัน

“ฟู่ว~”

หลินฉีกล่าวจบ ก็ไปยืนอยู่ที่มุมห้อง ปรับลมหายใจ แล้วเริ่มร่ายวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์

ร่างกายยืนหยัดมั่นคงดุจศิลาแกร่ง เริ่มต้นด้วยกระบวนท่าซานถี่ อานุภาพไร้ลักษณ์แผ่ซ่านออกจากร่างของเขา

พยัคฆ์ออกหมัดด้วยพลังสะสมจากทั่วร่าง ส่งผ่านจากบั้นท้าย หากหมัดลื่นไหลปราณบริสุทธิ์จะลอยขึ้น หากหมัดติดขัดปราณขุ่นจะไม่ลดต่ำ เส้นชีพจรตูม่ายจะไม่ทะลุทะลวง...

นับตั้งแต่วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ทะลวงสู่ขั้นสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ ยามที่หลินฉีออกหมัดก็สัมผัสได้ถึงความลื่นไหลของวิชาหมัด กล้ามเนื้อทั่วร่างเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงภายใต้การชักนำของวิชาหมัด

ทุกกระบวนท่าของวิชาหมัดได้กลายเป็นสัญชาตญาณของร่างกาย บางคราดุจพยัคฆ์ดุลงเขา บางคราดุจพยัคฆ์พิโรธทะลวงป่า บางคราดุจพยัคฆ์หิวตะปบแกะ...

“ปัง ปัง ปัง!!”

ร่างกายส่งเสียงดังกรอบแกรบเป็นระลอก

หลินฉีรู้สึกร้อนผ่าวและชาหนึบไปทั่วร่าง แคปซูลโลหิตปราณที่กลืนลงไป ตัวยาแปรเปลี่ยนเป็นโลหิตปราณอย่างรวดเร็ว โลหิตปราณพุ่งจากจุดตันเถียนล่างขึ้นสู่แขนจนถึงข้อศอก ผลักดันไปจนถึงปลายนิ้ว ปราณทะลวงสุดปลายเส้นเอ็น

ร้อนเกินไปแล้ว!

หลินฉีออกหมัดอย่างต่อเนื่อง รอบแล้วรอบเล่า การควบคุมวิชาหมัดยกระดับขึ้นไม่หยุดหย่อน

โลหิตปราณก็กำลังหล่อหลอมกล้ามเนื้อของร่างกายอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน

โลหิตปราณของเขากำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

[ระหว่างการฝึกฝน ความเชี่ยวชาญ “วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์” เพิ่มขึ้นอย่างมาก วิชาหมัด +2%]

[วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ทะลวงผ่าน ค่าโลหิตปราณของเจ้าได้รับการทะลวงผ่าน ค่าโลหิตปราณ +0.1]

……

[ค่าโลหิตปราณ: 6.9 → 7.0]

[วิชาหมัด: ขั้นหนึ่ง 98% → ขั้นสอง 1%]

……

เจียงเทามองดูเงาร่างของหลินฉี ในความเลือนราง คล้ายกับเห็นหลินฉีกลายร่างเป็นพยัคฆ์ร้ายตัวหนึ่ง

เดินมาจากแดนไกล รูปร่างใหญ่โตขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาพยัคฆ์ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งอ้าปากกว้างราวกับอ่างเลือดส่งเสียงคำรามดั่งพยัคฆ์

“โฮก~”

เจียงเทาส่ายหน้าแล้วมองดูอีกครั้ง กลับไม่มีสิ่งใดเลย ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ราวกับเป็นเพียงภาพลวงตา

“พี่ฉี นี่วิชาหมัดของท่านทะลวงสู่ขั้นสองแล้วหรือ?”

เจียงเทาเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

หลินฉีเก็บหมัด ทั่วร่างมีไอร้อนพวยพุ่ง หยาดเหงื่อไหลรินดุจสายฝน เขาพยักหน้า

“ทะลวงผ่านแล้ว!”

“ทะลวงผ่านจริง ๆ ด้วย ข้าเองก็เพิ่งทะลวงสู่ขั้นสองเมื่อไม่นานมานี้ ระดับวิชาหมัดของท่านใกล้จะตามข้าทันแล้ว”

เจียงเทาตื่นตระหนกในใจ

หลินฉีส่ายหน้า “แม้วิชาหมัดจะใกล้เคียงกันแล้ว แต่ค่าโลหิตปราณและทักษะอาวุธยังห่างชั้นกันอีกมาก”

ตอนนี้ค่าโลหิตปราณของเขาเพิ่งจะทะลวงผ่าน 7.0 ในขณะที่เจียงเทาทะลวงผ่าน 8.0 ไปตั้งแต่ตอนทดสอบย่อยแล้ว

เจียงเทาทอดถอนใจ “พี่ฉี ความเร็วในการก้าวหน้าของท่านช่วงนี้ชักจะเกินจริงไปทุกที ข้ากดดันหนักมาก”

“ไม่ได้การ ข้าเองก็ต้องพยายามบ้างแล้ว”

กล่าวจบก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดให้กับการฝึกยุทธ์

หลินฉีกำหมัดแน่น วิชาหมัดทะลวงผ่านขั้นหนึ่ง บรรลุสู่ขั้นสอง การควบคุมร่างกายก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

วิชาหมัดขั้นหนึ่งคือพื้นฐาน เช่นนั้นขั้นสองก็คือความชำนาญ จำเป็นต้องดึงพลังของกลุ่มกล้ามเนื้อมัดใหญ่ออกมาใช้อย่างเต็มที่

กล่าวจบเขาก็หยิบทวนยาวฝึกซ้อมลงมาจากผนัง แล้วเริ่มร่ายวิชาทวน

“ฟุ่บ ฟุ่บ~”

ทวนยาวในมือถูกกวัดแกว่งขึ้นอย่างฉับพลัน ทวนยาวหมุนวน ก่อนจะแทงออกไปดุจสายฟ้าแลบ

ทวนยาวทะลวงเวหา ฉีกกระชากอากาศ ก่อเกิดเสียงหวีดหวิวเป็นระลอก

“วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ทะลวงสู่ขั้นสอง การควบคุมร่างกายของข้ายกระดับขึ้นอย่างมาก การใช้วิชาทวนทลายภูผาก็ง่ายดายยิ่งขึ้น”

หลินฉีเบิกบานใจ วิชาทวนในมือ เพียงแค่คิด กล้ามเนื้อทั่วร่างก็เชื่อมต่อและส่งพลังออกไป ราวกับอุปสรรคบางอย่างถูกขจัดทิ้งไป

อีกทั้งยังคล้ายกับการเติมน้ำมันหล่อลื่นให้เครื่องจักร ทำให้ทำงานได้อย่างลื่นไหลยิ่งขึ้น

“ฟุ่บ ฟุ่บ~”

ในขณะเดียวกันวิชาทวนก็ถูกใช้ออกอย่างลื่นไหลยิ่งขึ้น ดุจเมฆาคล้อยวารีไหล วิชาตัวเบาของเขาก็พลิ้วไหวยิ่งขึ้นเช่นกัน

[การควบคุมร่างกายของเจ้ายกระดับขึ้น ความเชี่ยวชาญวิชาทวนถล่มภูผาเพิ่มขึ้นอย่างมาก วิชาทวน +2%]

[การควบคุมร่างกายของเจ้ายกระดับขึ้น ความเชี่ยวชาญวิชาตัวเบาเพิ่มขึ้นอย่างมาก วิชาตัวเบา +2%]

[วิชาทวน: ขั้นหนึ่ง 82% → 84%]

[วิชาตัวเบา: ขั้นหนึ่ง 73% → 75%]

……

ครึ่งชั่วยามต่อมา หลินฉีหยุดมือ สายตาจับจ้องไปที่หน้าต่างระบบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

“อาจารย์กล่าวไว้ไม่ผิดจริง ๆ ยิ่งระดับวิชาหมัดสูงเท่าใด ระดับการควบคุมกล้ามเนื้อของร่างกายก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการยกระดับทักษะอาวุธ”

“แต่ว่า...”

ดีใจได้ไม่นาน ความรู้สึกเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้าสู่จิตใจ หลินฉีเดินไปนั่งลง หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดหยาดเหงื่ออย่างต่อเนื่อง

สองแขนเหนื่อยล้า กล้ามเนื้อปวดเมื่อย ความเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงโอบล้อมอยู่ทั่วทุกแห่งของร่างกาย

“อึก อึก~”

เขาหยิบเครื่องดื่มชูกำลังขวดหนึ่งขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ เพียงครู่เดียวก็กลายเป็นขวดเปล่า

“ฟู่ว~”

หลินฉีสูดลมหายใจเข้าลึก ฟื้นฟูพละกำลัง ในขณะเดียวกันก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

“เวลาบำเพ็ญยังคงสั้นเกินไป”

เมื่อเข้าสู่ชั้นมัธยมปลายปีที่สาม หลินฉียิ่งรู้สึกว่าเวลาในการฝึกยุทธ์นั้นไม่เพียงพอเสียแล้ว

เขาต้องการใช้เวลาบำเพ็ญให้มากขึ้น แต่ร่างกายกลับรับไม่ไหว เมื่อใดที่เข้าสู่สภาวะเหนื่อยล้า ประสิทธิภาพก็จะลดลงอย่างมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งความปวดเมื่อยของกล้ามเนื้อ ที่ไม่อาจขจัดออกไปได้อย่างหมดจด

ครอบครัวผู้มั่งคั่งมีแคปซูลฟื้นฟู ช่วยผ่อนคลายร่างกาย บรรเทาอาการปวดกล้ามเนื้อ หรือแม้กระทั่งจ้างหมอนวดมาช่วยคลายเส้นเป็นประจำ

คนยากจนเช่นพวกเขาทำไม่ได้ ทำได้เพียงพึ่งพาตนเองในการผ่อนคลาย หรือใช้มีดขูดพังผืดเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ

เขามองไปที่หน้าต่างระบบ

[ชื่อ: หลินฉี]

[แม่แบบ: เอ้อร์หลางเจินจวิน·หยางเจี่ยน]

[อัตราการหลอมรวม: 4.9%]

“อีกเพียงนิดเดียว หากอัตราการหลอมรวมทะลวงผ่าน 5% ในระหว่างกระบวนการผลัดเปลี่ยนเส้นเอ็น กระดูก ผิวหนัง และกล้ามเนื้อของร่างกาย ร่างกายของข้าก็จะได้รับการผ่อนคลายเช่นกัน”

หลินฉีมักจะพึ่งพาการเพิ่มอัตราการหลอมรวม เพื่อฟื้นฟูความเหนื่อยล้าของร่างกายในทุกครั้ง

สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกเสียดายก็คือ ไม่มีความสามารถที่เหมือนกับการเสริมแกร่งกระเพาะอาหารปรากฏขึ้น การเพิ่มขึ้นของอัตราการหลอมรวมในแต่ละครั้ง เป็นเพียงการยกระดับรากฐานพรสวรรค์และความเข้าใจของร่างกายอย่างเรียบง่ายเท่านั้น

“ไม่รู้ว่าเมื่อบรรลุถึง 5% แล้ว จะมีการเปลี่ยนแปลงใดเกิดขึ้นหรือไม่?”

“หากมีพลังงานและพลังการฟื้นฟูที่ดีกว่านี้ มรรคยุทธ์ของข้าก็จะยกระดับได้เร็วยิ่งขึ้น”

เมื่อหลินฉีคิดถึงตรงนี้ ในดวงตาก็คล้ายกับมีประกายแสงวาบผ่านไป

……

ยามห้าทุ่ม

หลินฉีกลับมาถึงบ้าน ทุกอย่างเงียบสงัด

เขาก้าวเท้าอย่างแผ่วเบากลับไปที่ห้องนอนของตนเอง นำแผ่นไม้สีขาวหลังประตูมาขวางไว้ที่หน้าประตู

นี่คือแผ่นกันเสียงที่เขาซื้อมา มันสามารถกันเสียงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ท่านแม่ฟางฮุ่ยอี๋มีอาการประสาทอ่อนแอ ไม่อาจทนฟังเสียงดังได้ หลินฉีจึงซื้อให้ท่านหลายแผ่นเพื่อวางไว้ในห้องนอน และเก็บไว้ให้ตนเองแผ่นหนึ่ง

ราคาของมันก็ไม่ถูกเลย แผ่นไม้หนึ่งแผ่นราคาหนึ่งพัน แต่เขากลับรู้สึกว่าคุ้มค่า

ในอนาคตเขายังต้องรักษาอาการป่วยของท่านแม่ให้หายขาด และพาทั้งครอบครัวย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่

“ฟู่ว~”

วางกระเป๋าเป้ลง ขยับร่างกายที่เหนื่อยล้า แล้วเริ่มยืนหยัด สองเท้าเหยียบลงในรอยเท้า

ปรับลมหายใจ เข้าสู่สภาวะอย่างรวดเร็ว

ศีรษะตั้งตรงสายตามองตรง ปราณสงบลมหายใจราบเรียบ ร่างกายตั้งตรงสง่างาม ผ่อนคลายไหล่กางศอก ใต้วงแขนว่างเปล่า งอศอกโอบกอด...

เพียงชั่วครู่ ร่างกายก็สั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม กระดูกสันหลังมังกรหยัดยืน โลหิตปราณก่อเกิดจากกระดูกสันหลัง โคจรไปตามกลุ่มกล้ามเนื้อมัดใหญ่

ร่างกายร้อนผ่าว ความรู้สึกชาหนึบแผ่ซ่านไปทั่วร่างเป็นระลอก

“สูด~”

“ฟู่ว~”

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด หน้าต่างระบบก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง

[เจ้าผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงหนึ่งครั้ง อัตราการหลอมรวมของหน้าต่างระบบ +0.1%]

[แม่แบบ: เทพเอ้อร์หลาง·หยางเจี่ยน]

[อัตราการหลอมรวม: 4.9% → 5.0%]

……

“บรรลุ 5% แล้ว!!”

หลินฉีลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน แล้วลุกขึ้นยืนจากพื้นอย่างรวดเร็ว

วินาทีต่อมา เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังลึกลับขุมหนึ่งที่ทะลักเข้าสู่ร่างกายจากดินแดนที่ไม่รู้จัก

การผลัดเปลี่ยนครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

……

0032