ตอนที่ 14 อันดับ 6 ของห้อง อันดับ 45 ของระดับชั้น

ตอนที่ 14 อันดับ 6 ของห้อง อันดับ 45 ของระดับชั้น

ห้องเรียนห้อง 3

ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศแผ่ซ่านไปทุกซอกมุม ทว่าไม่อาจบรรเทาความวิตกกังวลในใจของเหล่านักศึกษาได้เลย

หลายคนเฝ้ารอคอยผลคะแนนอย่างใจจดใจจ่อ พยายามสงบจิตสงบใจ

ส่วนหลินฉีกลับมีสีหน้าเรียบเฉย

ความสนใจของเขาจดจ่ออยู่กับแผงระบบบนม่านตา

[ชื่อ: หลินฉี (17)]

[อาชีพ: ผู้ฝึกยุทธ์]

[แม่แบบ: เทพเอ้อร์หลาง·หยางเจี่ยน (2%)]

[ค่าโลหิตปราณ: 6.2]

[วรยุทธ์: ท่ายืนหุนหยวน (สำเร็จขั้นยิ่งใหญ่), วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ (สำเร็จขั้นยิ่งใหญ่), วิชาทวนพื้นฐาน (สำเร็จขั้นเล็กน้อย)]

[วิชาหมัด: ขั้นหนึ่ง 92%]

[วิชาทวน: ขั้นหนึ่ง 60%]

[วิชาตัวเบา: ขั้นหนึ่ง 57%]

...

เวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ หลินฉีก้าวหน้าไปอย่างมหาศาล การตื่นรู้ของแม่แบบทำให้พรสวรรค์มรรคยุทธ์ของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก

วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ยิ่งทะลวงเข้าสู่ความสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่โดยตรง

ยาน้ำโลหิตปราณที่ซื้อมาก็มีบทบาทสำคัญ ทำให้ค่าโลหิตปราณของเขาพุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

บรรลุเป้าหมายเกินความคาดหมาย ค่าโลหิตปราณไม่เพียงแต่ทะลวงผ่าน 6.0 ทว่ายังไปถึง 6.2 อีกด้วย

เวลาหนึ่งสัปดาห์ ยกระดับจาก 5.2 เป็น 6.2

รวดเร็วจนหลินฉียังรู้สึกเหลือเชื่อ

และทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลพวงมาจากพรสวรรค์แม่แบบ

กระเพาะอาหารที่ได้รับการเสริมแกร่งมีประสิทธิภาพสูงล้ำ ดูดซึมสารอาหารได้อย่างเต็มที่ รวมถึงแคปซูลโลหิตปราณก็เช่นกัน

และนี่เป็นเพียงอัตราการหลอมรวม 2% เท่านั้น ไม่อยากจะคิดเลยว่าหากไปถึง 10% 20% หรือสูงกว่านั้น พรสวรรค์นี้จะน่าหวาดหวั่นเพียงใด

หลินฉีเชื่อมั่นว่า แม้จะเป็นอัจฉริยะที่ตื่นรู้ความสามารถพิเศษ เขาก็ไม่เกรงกลัว

...

คาบเรียนหนึ่งผ่านไปอย่างเชื่องช้าท่ามกลางการรอคอยอันร้อนรน ไม่ทันไรก็เข้าสู่คาบเรียนสุดท้าย

“ผลคะแนนและอันดับออกแล้ว!”

อาจารย์ประจำชั้นเหยียนหงยืนอยู่บนแท่นบรรยาย กวาดสายตามองทุกคน รวบรวมสีหน้าของทุกคนไว้ในสายตา ก่อนจะเอ่ยประโยคแรกออกมา

ในยุคสมัยนี้ ระดับเทคโนโลยีพัฒนาไปไกลมาก การสอบต่างๆ ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาหลายวัน

สอบเสร็จเพียงไม่กี่ชั่วโมงผลก็ออกมาทั้งหมด

ส่วนการทดสอบย่อยมรรคยุทธ์นั้นยิ่งรวดเร็วกว่า

“การทดสอบย่อยครั้งนี้ห้องของพวกเราก้าวหน้าไปมาก แม้แต่อันดับก็มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่”

จู่ๆ ก็มีนักศึกษาหญิงยกมือถามด้วยความสงสัย

“อาจารย์คะ ห้องเรามีคนติดอันดับ 50 ของสายชั้นกี่คนคะ”

สิ้นเสียงของนาง บรรยากาศในห้องก็ร้อนระอุขึ้นมาในพริบตา

“8 คน!”

เหยียนหงไม่เล่นแง่ นางตอบกลับไปตรงๆ

“8 คนรึ”

“เช่นนั้นต้องมีข้าแน่นอน ภาคเรียนที่แล้วข้าอยู่อันดับ 7 ติด 50 อันดับแรกอย่างแน่นอน”

หยางเหล่ยกอดอก พิงพนักเก้าอี้ด้วยความมั่นใจ

“ข้าจะฉายผลคะแนนให้ดู พวกเจ้าดูกันเอาเองเถิด”

เหยียนหงไม่ได้พูดอะไรมาก นางเปิดโปรเจกเตอร์และฉายผลคะแนนออกมาทันที

หลี่เส้าตงมีสีหน้าเคร่งเครียด ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศเป่ากระทบร่าง มือทั้งสองเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น

“ต้องได้สิ ข้าต้องเข้าห้องเรียนหัวกะทิได้แน่”

หยางเหล่ยจิบเครื่องดื่ม สีหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

“ฟุ่บ!”

ภาพฉายสามมิติฉายม่านแสงลงบนแท่นบรรยาย ภายในนั้นคือตารางคะแนนขนาดมหึมา

ในพริบตาที่มันปรากฏขึ้น สายตาของทุกคนก็เพ่งไปที่สิ่งนั้น

“ออกมาแล้ว!”

“อันดับ 1 อวี๋จิ้ง อันดับ 2 ของระดับชั้น!”

“ร้ายกาจนัก อวี๋จิ้งรักษามาตรฐานได้น่ากลัวจริงๆ!”

“อันดับ 2 จู้อวี้ฉี อันดับ 5 ของระดับชั้น!”

“ไม่ต่างจากเดิมเลย!”

“อันดับ 3 เจียงเทา อันดับ 11 ของระดับชั้น!”

“เจียงเทาก้าวหน้าขึ้นแฮะ!”

เมื่อเจียงเทาเห็นอันดับของตนเอง เขาก็เผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ

“ก้าวหน้าขึ้น 4 อันดับ ไม่เลวเลย!”

“จริงสิ ยังมีพี่ฉีอีกคน!”

เจียงเทาไล่สายตาดูต่อ อดใจรอไม่ไหวที่จะรู้อันดับของหลินฉี

“พี่ฉี ท่านได้อันดับเท่าใด”

ส่วนหลินฉีนั้นสายตาดุจคบเพลิง เขาเห็นผลคะแนนและอันดับของตนเองอย่างรวดเร็ว

[ชื่อ: หลินฉี]

[วิชาสายสามัญ: 912 (1)]

[โลหิตปราณ: 6.2 (620)]

[วิชาหมัด: ยอดเยี่ยม+ (1000)]

[คะแนนรวม: 792.4]

[อันดับของห้อง: 6]

[อันดับระดับชั้น: 45]

...

เมื่อเห็นอันดับของตน มุมปากของหลินฉีก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ หินที่ถ่วงอยู่ในใจก็ถูกยกออกไป

คะแนนของนักศึกษามรรคยุทธ์ประเมินจากสามส่วน คือคะแนนรวมวิชาสายสามัญ ระดับความเชี่ยวชาญวิชาหมัด (หรืออาวุธ) และค่าโลหิตปราณ

คิดเป็นสัดส่วน 20%, 30% และ 50% ของคะแนนรวมตามลำดับ

โดยค่าโลหิตปราณมีสัดส่วนถึง 50% ซึ่งสูงที่สุด

ตอนนี้กำลังทดสอบระดับความเชี่ยวชาญวิชาหมัด แต่ในการสอบเกาเข่าจะเปลี่ยนเป็นระดับความเชี่ยวชาญด้านอาวุธ

“พี่ฉี ท่านได้อันดับ 6 ของห้องแล้ว!”

“คราวนี้ พวกเราก็ไปห้องเรียนหัวกะทิด้วยกันได้แล้ว”

เจียงเทาหัวเราะลั่น แขนขวาโอบไหล่หลินฉีด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“ใจเย็นๆ” หลินฉีอมยิ้มบางๆ

...

“ข้าได้อันดับ 9 รึ! อันดับ 58 ของระดับชั้น?!”

หลี่เส้าตงลุกพรวดจากที่นั่งด้วยความเหลือเชื่อ

“ค่าโลหิตปราณของข้าทะลวงผ่าน 6.0 แถมวิชาหมัดห้ารูปลักษณ์ก็บรรลุความสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่ เหตุใดถึงไม่ติดอันดับ 50 เล่า”

“จะแข่งขันกันดุเดือดเกินไปแล้วกระมัง”

“เรื่องปกติ การทดสอบย่อยครั้งนี้มีคนค่าโลหิตปราณทะลวงผ่าน 6.0 ไม่น้อยเลย ไม่ติดอันดับก็เป็นเรื่องปกติ”

เพื่อนร่วมโต๊ะของเขากล่าวอย่างใจเย็น

หลี่เส้าตงเป็นคนมองโลกในแง่ดี เขาจึงกลับมาสงบใจได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ไล่ดูอันดับขึ้นไปด้านบน

“แม่เจ้า หลินฉีได้อันดับ 6 ของห้องเลยรึ แซงหน้าข้าไปอีก ก้าวหน้าไปมากขนาดนี้เชียว”

จู่ๆ หลี่เส้าตงก็อุทานด้วยความประหลาดใจ

คนอื่นๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยคำพูดของเขา ทำให้หลายคนตกตะลึงไปตามๆ กัน

“ข้าจำได้ว่าภาคเรียนที่แล้วหลินฉียังอยู่อันดับ 10 ของห้อง อันดับ 100 กว่าๆ ของระดับชั้น ผ่านไปช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็พุ่งมาติด 50 อันดับแรกของสายชั้นเลยรึ ไปกินยาชูกำลังมาหรืออย่างไร”

“จริงด้วย ร้ายกาจนัก!”

หลายคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

ส่วนหยางเหล่ยที่อยู่ไม่ไกลกำลังเบิกตากว้าง จ้องเขม็งไปที่ตารางคะแนนบนภาพฉาย

ชื่อของเขากลับปรากฏอยู่ในอันดับ 7 อย่างชัดเจน

ตามหลังหลินฉีพอดี

“อันดับของหลินฉีจะสูงกว่าข้าได้อย่างไร”

“นี่มันเป็นไปไม่ได้?!”

หยางเหล่ยไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ เมื่อไม่นานมานี้เขายังเยาะเย้ยหลินฉีว่าเป็นแค่ตัวประกอบอยู่เลย

ผลลัพธ์คือวันนี้เขากลับถูกหลินฉีแซงหน้าไปแล้ว แถมยังนำหน้าเขาไปหนึ่งอันดับพอดิบพอดี

แถมเขายังอยู่อันดับ 49 เกือบจะตกรอบเสียแล้ว

เกือบจะตกรอบ กลายเป็นตัวประกอบเสียเอง ตอนนี้หยางเหล่ยรู้สึกเหมือนถูกบูมเมอแรงซัดกลับ ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความอับอาย

“บัดซบ ไม่ได้การ ข้าต้องหาวิธีแซงหน้าหลินฉีให้ได้”

...

แถวที่สองซึ่งอยู่ไม่ไกล เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งขมวดคิ้วมองใบแจ้งผลคะแนน

“ยังคงเป็นอันดับ 2 อีกรึ ไม่ ข้าจะต้องเป็นอันดับ 1 ให้จงได้”

“หลี่โจว ในห้องเรียนหัวกะทิ ข้าอยากจะรู้เสียจริงว่าเจ้าบำเพ็ญเพียรเช่นไร!”

หลังจากนั้นไม่นาน

“กริ๊ง กริ๊ง!!”

“เลิกเรียน นักศึกษาแปดอันดับแรกเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้พวกเจ้าต้องย้ายไปห้องเรียนหัวกะทิ”

อาจารย์ประจำชั้นกำชับก่อนเดินจากไป

นักศึกษาทั้งหมดลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปที่โรงอาหาร

“พี่ฉี พวกเราเข้าห้องเรียนหัวกะทิแล้ว จะได้รับสิทธิพิเศษมากมาย แถมท่านยังเริ่มยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะได้แล้วด้วย!”

บริเวณมุมหนึ่งบนชั้นสองของโรงอาหาร

หลินฉีและเจียงเทาตักอาหารโภชนาการเสร็จก็ลงนั่งรับประทาน เจียงเทาเป็นฝ่ายกล่าวแสดงความยินดีก่อน

หลินฉีพยักหน้า การเข้าสู่ห้องเรียนหัวกะทิคือจุดเริ่มต้นใหม่

ทว่าเงินติดตัวของเขาก็ร่อยหรอลงไปมาก เพื่อยกระดับค่าโลหิตปราณ เขาจึงนำเงินไปซื้อแคปซูลโลหิตปราณและยาน้ำโลหิตปราณ

กินแต่อาหารโภชนาการ เวลาเพียงสัปดาห์เดียว เงิน 3,000 หยวนก็แทบจะหมดเกลี้ยง

“ฟู่ว~”

หลังรับประทานอาหารโภชนาการเสร็จ กระเพาะอาหารก็อุ่นวาบ มันย่อยและดูดซึมสารอาหารอย่างบ้าคลั่ง

หลินฉีลูบท้อง สองสามวันนี้เสริมแกร่งกระเพาะอาหาร ความสามารถในการดูดซึมเพิ่มขึ้น การที่ค่าโลหิตปราณของเขาทะลวงผ่าน 6.0 ได้ ก็เป็นผลงานของมันเช่นกัน

แต่ทว่าเมื่อวานนี้ เขารู้สึกถึงความผิดปกติ เพราะอาหารโภชนาการเพียงหนึ่งชุดไม่อาจทำให้เขาอิ่มได้อีกต่อไป

เขากังวลว่าในอนาคตอาจจะต้องกินอาหารโภชนาการถึงสองชุด เฉกเช่นเดียวกับเจียงเทา

เจียงเทาในยามนี้ก็ต้องกินถึงสองชุดจึงจะอิ่มท้อง

ตอนนี้หลินฉียังคงขัดสนเงินทอง กัวเหิงตกลงให้พวกเขาทำงานระยะยาว แต่ผ่านไปเกือบสัปดาห์แล้ว เพิ่งจะมาแจ้งให้พวกเขาไปทำงานพาร์ตไทม์

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ หลินฉีก็ยิ่งตั้งตารอสินเชื่ออัจฉริยะมากยิ่งขึ้น ท้ายที่สุดแล้ว อย่างแย่ที่สุด สินเชื่ออัจฉริยะระดับสามก็ยังมีมูลค่าถึง สกุลเงินเซี่ย 200,000 เหรียญ

...