บทที่ 356 ความวุ่นวายเร้นลับปะทุ! เผ่ามนุษย์ไร้มหาจักรพรรดิ? บุตรแห่งจักรพรรดิขอรับบัญชา!
บทที่ 356 ความวุ่นวายเร้นลับปะทุ! เผ่ามนุษย์ไร้มหาจักรพรรดิ? บุตรแห่งจักรพรรดิขอรับบัญชา!
"ตู้ม!"
เส้นทางเซียนร่วงโรย
มหาจักรพรรดิและจักรพรรดิในอดีตแต่ละคนล้วนล้มลงบนเส้นทางบรรลุเซียนที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน แขนขาขาดสะบั้นกองระเนระนาด โลหิตสาดกระเซ็น หลงเหลือไว้เพียงความโศกเศร้าและรันทดอันไร้ที่สิ้นสุด
ราชันสูงสุดที่ตกตายไปเหล่านั้น...
พวกเขาใช้เลือดร้อนและชีวิตของตนเองไปพิสูจน์เคล็ดวิชาบรรลุเซียน
เพื่อกวาดล้างหมอกควันแห่งความสับสนให้แก่คนรุ่นหลัง
ในเวลานี้
ทั่วทั้งสี่ทิศในจักรวาลดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเสียงทอดถอนใจ
คำว่า 'เซียน' เพียงคำเดียว สร้างความยากลำบากให้แก่ผู้คนนับไม่ถ้วน กระทั่งราชันสูงสุดแต่โบราณกาลยังต้องล้มเหลว...
หรือว่าบนโลกใบนี้จะไม่มีผู้ใดสามารถบรรลุเซียนได้จริงๆ งั้นหรือ!?
ผู้คนบนโลกต่างเงียบงัน
ในเวลานี้เอง การเปลี่ยนแปลงอันน่าตระหนกกำลังจะเกิดขึ้น
"ตู้ม!"
หกราชันสูงสุดยืนตระหง่านอยู่ริมเส้นทางเซียน ดวงตาอันเย็นชาของพวกเขากวาดมองสรรพสัตว์ แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชาและไร้เยื่อใย
พวกเขาต้องการจะอยู่รอดต่อไป
เช่นนั้น... ก็จำเป็นต้องกลืนกินสรรพสัตว์!
และนี่ ก็คือต้นกำเนิดแห่งความวุ่นวายเร้นลับ!
มีนักปราชญ์โบราณบางส่วนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ พวกเขารีบข้ามผ่านเส้นทางดวงดาว หลบหนีออกจากดินแดนดาราแถบนี้ไปดัวยความเร็วที่ไวที่สุดในทันที
แต่... มันจะมีประโยชน์งั้นหรือ?
สำหรับราชันสูงสุดแต่โบราณกาลแล้ว
พวกเขาเพียงแค่ก้าวเดินไม่กี่ก้าว ก็สามารถข้ามผ่านชายแดนรกร้างแห่งจักรวาลไปได้ ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะหลบซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบใดของสวรรค์หรือใต้หล้า ล้วนไม่อาจหลบหนีพ้นเงื้อมมือของราชันสูงสุดไปได้ ในท้ายที่สุดก็มีเพียงจุดจบเดียวเท่านั้น
ตาย
ภายในห้องถ่ายทอดสด——
ภายในใจของสมาชิกกลุ่มมากมายรู้สึกตึงเครียดเล็กน้อย พวกเขาจ้องมองร่างของหกราชันสูงสุดเหล่านั้น ภายในใจลอบถอนหายใจออกมาอย่างลืมตัว
[จีซวีคงผู้แสนธรรมดา: มีราชันสูงสุดแห่งเขตห้ามเพียงหกคนเท่านั้นงั้นหรือ?]
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: ยังดีอยู่]
[พ่ายแพ้ร้อยครั้งบรรลุจักรพรรดิ: ฝั่งเราพอดีสามารถรวบรวมขุมกำลังรบระดับราชันสูงสุดได้หกคนพอดี การทำให้ความวุ่นวายในครั้งนี้สงบลงไม่น่าจะยากนัก]
[เจ้าพ่อไอเดียอันดับหนึ่งแห่งเจ้อเทียน: ไม่แน่เสมอไป ไก้จิ่วโยวและคนอื่นๆ ล้วนเป็นเพียงผู้บรรลุมรรคานอกวิถี ยิ่งไปกว่านั้นบุตรแห่งจักรพรรดิของสหายเต๋าเหิงอวี่และคนอื่นๆ ก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส ความวุ่นวายในครั้งนี้คงไม่อาจแก้ไขได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น]
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: ราชันสูงสุดแต่โบราณกาลแต่ละคนล้วนเคยเป็นมหาจักรพรรดิและจักรพรรดิมาก่อน ต่อให้สภาวะของพวกเขาจะไม่สู้ดีนัก แต่ก็สามารถยกระดับพลังถึงขีดสุดเพื่อต่อสู้แลกชีวิตได้ ความวุ่นวายในครั้งนี้ไม่มีทางจบลงง่ายๆ แน่นอน]
[แม่ของอู๋สือ: หากไม่มีวิธีอื่นแล้วล่ะก็ เช่นนั้นก็คงทำได้เพียงพึ่งพาสหายเต๋าหนานหน่านให้ช่วยออกโรงเป็นคนสุดท้ายแล้ว หวังว่านางในอนาคตจะปลีกตัวมาช่วยได้นะ]
[ต้าหนานหน่าน: ......]
"ตู้ม!"
ผู้คนบนโลกคิดอย่างไรก็นึกไม่ถึง
การปิดฉากของเส้นทางบรรลุเซียน ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของพายุฝน แต่กลับเป็นจุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย ความวุ่นวายเร้นลับที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในประวัติศาสตร์กำลังจะเปิดฉากขึ้นแล้ว
"พวกเรายังไม่อยากตาย"
"ขอยืมแก่นแท้ชีวิตของพวกเจ้ามาใช้สักหน่อยเถิด เพื่อชะลอรอยร้าวบนเซียนไถของพวกข้า..."
เสียงอันเย็นชาดังก้องขึ้น
สีหน้าของหกราชันสูงสุดเย็นชา ร่างกายของพวกเขาสว่างไสวเจิดจ้าราวกับดวงตะวันและจันทรา เสียงอันเย็นชากวาดล้างไปทั่วแปดทิศหกบรรจบ ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนเกิดความรู้สึกหนาวเหน็บขึ้นมาในใจ
"ตู้ม!"
พริบตาต่อมา
จ้าวแห่งซากเทวะขยับตัวแล้ว
เขาก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวก็ข้ามผ่านดินแดนดาราไปได้ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกวาดล้างพัดกระหน่ำมาอย่างปกคลุมฟ้าคลุมดิน โดยไม่เกรงกลัวสิ่งใด กวาดล้างไปทั่วทั้งสวรรค์และใต้หล้าเช่นนี้เลย
"วืด!"
เพียงชั่วพริบตา
ทั่วทั้งเป่ยโต่วก็แตกกระจายออก
ทวีปที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากร่างของกายหุนตุ้นแห่งนี้แตกออกเป็นเสี่ยงๆ พังทลายลงในทันที
เมื่อเห็นเช่นนี้
ผู้คนบนโลกล้วนตื่นตระหนกหวาดกลัว
เมื่ออยู่เบื้องหน้าราชันสูงสุดที่แท้จริง พวกเขาไม่มีแม้กระทั่งความสามารถในการต่อต้าน
ความสิ้นหวังและความหวาดกลัวถึงขีดสุด...
อารมณ์ความรู้สึกต่างๆ นานาเปรียบดั่งกระแสน้ำที่ถาโถมเข้าท่วมท้นพวกเขา
"โฮโฮ..."
"มหาจักรพรรดิอันสูงสุดเอ๋ย!"
"มหาจักรพรรดิซวีคงและมหาจักรพรรดิเหิงอวี่ในอดีต พวกท่านอยู่ที่ใดกัน?"
"ขอร้องล่ะ..."
"โปรดช่วยพสกนิกรของพวกท่านด้วยเถิด!"
สรรพสัตว์ล้วนกำลังร่ำไห้ ทวีปแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ตัวตนระดับสูงสุดแต่ละคนมองพวกเขาเป็นเพียงมดปลวก ความวุ่นวายเร้นลับที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในประวัติศาสตร์มาเยือนแล้ว
ภายในห้องถ่ายทอดสด——
สมาชิกกลุ่มมากมายล้วนเงียบงัน
พวกเขามองผ่านห้วงมิติเวลาอันไร้ที่สิ้นสุด ได้ยินเสียงเพรียกหาของสรรพสัตว์ในจักรวาล ได้เป็นประจักษ์พยานถึงจุดเริ่มต้นของเลือดและความวุ่นวาย ทว่ากลับไร้ความสามารถจะกระทำสิ่งใดได้
"ฟุ่บ!"
ในเวลานี้เอง
บทเพลงเซียนตู้เจี๋ยพลันดังกังวานขึ้นมา
เห็นเพียงชายชราผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นกลางเส้นทางดวงดาว
ร่างกายของเขาแก่ชรา
ทว่าอานุภาพบนร่างกลับยิ่งทวีความแข็งแกร่ง
ทุกครั้งที่เขาก้าวเดินออกไปหนึ่งก้าว อานุภาพความน่าเกรงขามบนร่างล้วนค่อยๆ ทะยานขึ้นทีละน้อย พลังปราณแก่นแท้ภายในร่างถูกชำระล้างอย่างต่อเนื่อง ยกระดับพลังขึ้นท่ามกลางขีดจำกัด จนกระทั่งฟื้นฟูกลับคืนสู่จุดสูงสุดอย่างสมบูรณ์
ครู่ต่อมา
ชายชราก็หายตัวไป
สิ่งที่มาแทนที่ก็คือชายหนุ่มผู้หนึ่ง
ปราณโลหิตบนร่างของเขาพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา รูปลักษณ์เทวะสูงส่งสง่างาม อยู่เหนือโลกีย์วิสัย
นี่คือรูปลักษณ์ในวัยเยาว์ของไก้จิ่วโยว
เขาขวางอยู่เบื้องหน้าจ้าวแห่งซากเทวะอย่างสงบนิ่งเช่นนี้ รูปลักษณ์องอาจเหนือผู้คน ดวงตาสว่างไสวเจิดจ้า เส้นผมสีดำดกดำ เปรียบประดุจมหาจักรพรรดิแห่งยุคคนหนึ่ง
"กล้าต่อสู้กับข้าหรือไม่?"
ไก้จิ่วโยวจ้องมองจ้าวแห่งซากเทวะอย่างสงบนิ่ง
เขาคือยอดวีรบุรุษเหนือผู้คนที่มีความเสียใจอยู่ลึกๆ ในใจ ภายในใจมีความใฝ่ฝันประการหนึ่งมาโดยตลอด
วันนี้
เขาจะโอบกอดความฝันภายในใจนั้นไว้
แล้วปิดฉากลงอย่างงดงามท่ามกลางการต่อสู้ที่สว่างไสวเจิดจ้าที่สุด!
"ตู้ม!"
ทั่วทั้งร่างของจ้าวแห่งซากเทวะเปล่งประกายแสง
เขาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตนเองในชั่วพริบตา สายตาจ้องมองไก้จิ่วโยวที่อยู่ตรงหน้า "เจ้า? จุ่นตี้คนหนึ่ง กล้าท้าทายราชันสูงสุดเชียวหรือ?"
"เช่นนั้นก็ดี!"
"ข้าจะทำให้ความปรารถนาในการรนหาที่ตายของเจ้าเป็นจริงเอง!"
กล่าวจบ
ภายใต้สายตาจับจ้องจากผู้คนนับหมื่น
"ตู้ม!"
การต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ได้ปะทุขึ้นแล้ว
จุ่นตี้คนหนึ่งท้าทายราชันสูงสุด ผลลัพธ์สุดท้ายช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!
"วืด!"
บทเพลงเซียนตู้เจี๋ยพลันดังกังวานขึ้นมา
พลังรบของไก้จิ่วโยวช่างน่าตื่นตะลึง เขาต่อสู้กับจ้าวแห่งซากเทวะไปตลอดทางจนถึงชายแดนรกร้างแห่งจักรวาล นึกไม่ถึงว่าจะไม่ถูกอีกฝ่ายสะกดข่ม กลับยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น!
เมื่อเห็นเช่นนี้
ผู้คนบนโลกล้วนสั่นสะเทือน
จุ่นตี้ท้าทายราชันสูงสุดแต่โบราณกาล! นี่เดิมทีก็เป็นเรื่องที่น่าตื่นตะลึงเป็นอย่างมากอยู่แล้ว ใครจะไปคาดคิดว่าไก้จิ่วโยวยังไม่เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย?
"ไก้จิ่วโยวเมื่อแปดพันปีก่อน!"
"หรือว่า..."
"เขาผ่านทัณฑ์สวรรค์สำเร็จแล้วงั้นหรือ?"
"เขาคือมหาจักรพรรดิคนหนึ่ง? มหาจักรพรรดิจิ่วโยว!"
ผู้คนบนโลกล้วนสั่นสะเทือน
ในเวลานี้ ไม่ว่าไก้จิ่วโยวจะผ่านทัณฑ์บรรลุจักรพรรดิมาได้แล้วหรือไม่ก็ตาม แต่ภายในใจของผู้คนบนโลก เขาได้กลายเป็นมหาจักรพรรดิไปแล้ว——มหาจักรพรรดิจิ่วโยว!
"ตู้ม!"
เจ้าแห่งสังสารวัฏก็ขยับตัวแล้วเช่นกัน
เขาก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวก็ข้ามผ่านดินแดนดารานับหมื่นพันก้าว มาถึงดาวจื่อเวยที่เคยมีมหาจักรพรรดิถือกำเนิดขึ้นหลายคน ดวงตาอันเย็นชาจ้องมองสรรพสัตว์ระหว่างฟ้าดิน
"ฟุ่บ!"
ในเวลานี้เอง
เงาร่างสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้น
เขายืนตระหง่านอยู่กลางเส้นทางดวงดาวอย่างสงบนิ่ง รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม หล่อเหลาดุจหยก กลิ่นอายทั่วร่างดูสง่าผ่าเผยราวกับเซียนลงมาจุติบนโลกมนุษย์
"หืม?"
สีหน้าของเจ้าแห่งสังสารวัฏแปรเปลี่ยนไป
เขามองดูชายหนุ่มเบื้องหน้าด้วยความระแวดระวัง "มหาจักรพรรดิเหิงอวี่งั้นหรือ?"
"ไม่!"
"เจ้าไม่ใช่เขา!"
"เจ้าคือบุตรแห่งจักรพรรดิเหิงอวี่!"
สีหน้าของเจียงจื่อเรียบเฉย
เขาขวางอยู่ด้านนอกดาวจื่อเวยเพียงลำพัง จ้องมองเจ้าแห่งสังสารวัฏอย่างสงบนิ่ง พลางกล่าวว่า
"กล้าต่อสู้กับข้าหรือไม่?"
ในเวลานี้
สรรพสัตว์บนดาวจื่อเวยล้วนตื่นเต้นดีใจ
ผู้คนนับไม่ถ้วนร่ำไห้ ระเบิดความโศกเศร้าและความปีติยินดีอย่างรุนแรงออกมา
"มหาจักรพรรดิเหิงอวี่จากไปแล้ว"
"แต่เขายังมีบุตรแห่งจักรพรรดิดำรงอยู่ บุตรแห่งจักรพรรดิจะสืบทอดภารกิจของเขา ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อต่อสู้!"
เผ่ามนุษย์ไร้มหาจักรพรรดิ!
แต่ยังมีบุตรแห่งจักรพรรดิขอรับบัญชา ถือกำเนิดขึ้นในยุคเร้นลับ เพื่อทำให้เลือดและความวุ่นวายสงบลง!
"หึ"
"ภายในร่างของเจ้ามีสายเลือดของเหิงอวี่ไหลเวียนอยู่ ครอบครองมรรคาของเหิงอวี่ แต่สุดท้ายแล้วเจ้าก็ไม่ใช่เขา เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะสามารถขัดขวางข้าได้?"
เจ้าแห่งสังสารวัฏกล่าวอย่างเรียบเฉย
"ลองดูเดี๋ยวก็รู้!"
กลิ่นอายบนร่างของเจียงจื่อพุ่งทะยานขึ้นเป็นระลอก เขาสะกดข่มบาดแผลแห่งมรรคาเอาไว้อย่างฝืนทน ใช้สภาวะที่อยู่จุดสูงสุดไปต่อสู้กับเจ้าแห่งสังสารวัฏ
ชั่วขณะนั้น
ฟ้าดินสั่นสะเทือน
หมื่นมรรคาเกิดการสั่นพ้อง
...
...