บทที่ 259 ความพูดไม่ออกของหวงเทียนตี้! พี่กระดูกจักรพรรดิดักซุ่มอยู่ในพุ่มไม้หน้าบ่อน้ำพุ?
บทที่ 259 ความพูดไม่ออกของหวงเทียนตี้! พี่กระดูกจักรพรรดิดักซุ่มอยู่ในพุ่มไม้หน้าบ่อน้ำพุ?
ต่อไปนี้คือหน้าจอสนทนาส่วนตัวระหว่างเยี่ยชิงเซียนกับหวงเทียนตี้
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: อยู่หรือไม่?】
【111】
【อยู่หรือเปล่า?】
【?】
【สือเฮ่า?】
【ผู้ที่ชื่นชอบนมสัตว์ป่าที่สุด?】
【หวงเทียนตี้?】
【หากอยู่ท่านก็ตอบกลับมาสักหน่อยสิ】
【ท่านกำลังทำอะไรอยู่? จุ่นเซียนตี้ประหลาดทางฝั่งแม่น้ำวิญญาณมีมากเกินไป พวกเราสู้ไม่ไหว หากท่านว่างก็ลงมือช่วยพวกเราหน่อยสิ?】
【?】
【ท่านพูดอะไรหน่อยสิ!】
【ผู้! ที่! ชื่น! ชอบ! นม! สัตว์! ป่า! ที่! สุด!】
【ติ๊ง! สมาชิกกลุ่ม 'ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้' ส่งนมสัตว์ป่าหนึ่งไหให้แก่คุณ!】
เยี่ยชิงเซียนมองหน้าจอสนทนาส่วนตัวที่อยู่ตรงหน้า
นางขบกัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะส่งข้อความหาหวงเทียนตี้อีกครั้ง
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: อยู่ไหม อยู่ไหม?】
หลังจากส่งเสร็จ เยี่ยชิงเซียนก็เริ่มรอแล้วรอเล่า ภายในใจของนางประหม่าอยู่บ้าง แววตาจดจ้องมองไปยังหน้าต่างกลุ่มแชตอยู่บ่อยครั้ง
น่าเสียดายเพียงว่า...
หวงเทียนตี้ยังคงไม่ตอบกลับนางเลย
"เฮ้อ"
เยี่ยชิงเซียนถอนหายใจออกมาเบาๆ
เก้าสวรรค์สิบพิภพในอนาคตมันช่างยากลำบากเกินไปจริงๆ
นับตั้งแต่แสงกระบี่ที่หวงเทียนตี้ทิ้งเอาไว้สลายหายไป ที่สุดปลายของเจี้ยไห่ก็มีดินแดนประหลาดสี่แห่งปรากฏตัวขึ้น พวกมันได้แก่แม่น้ำวิญญาณ ปรโลกโบราณ ดินลอยซื่อจี๋ และหลุมฝังศพที่เล่าลือกันว่าสามารถฝังเทียนตี้ลงไปได้
สี่ดินแดนประหลาดใหญ่รุกราน
ต่อให้เก้าสวรรค์สิบพิภพจะร่วมมือกับแดนเซียนก็มิอาจต่อกรได้
เพราะว่า...
ศัตรูนั้นแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ
ต่อให้เยี่ยเทียนตี้ มหาจักรพรรดิอู๋สือ และเทียนตี้กู่ทว่อ พวกเขาจะมีขุมพลังแข็งแกร่งดุดัน สามารถต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลายคนได้ ทว่าพวกเขาก็ยังไม่อาจต่อกรกับสี่ดินแดนประหลาดใหญ่ได้อยู่ดี
อย่างไรเสีย จำนวนของอีกฝ่ายก็ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น
ราชันเซียนมีมากมายจนนับไม่ถ้วน จุ่นเซียนตี้ยิ่งมีมากจนนับได้เต็มสองมือ
อีกทั้ง เล่าลือกันว่าปรโลกโบราณแห่งนั้นยังเชื่อมต่อกับโลกที่อยู่เหนือทุกหมื่นโลกธาตุอีกด้วย
เยี่ยชิงเซียนคาดเดา
——หวงเทียนตี้สมควรจะกำลังทำศึกอยู่ในโลกที่อยู่เหนือทุกหมื่นโลกธาตุเป็นแน่
"เฮ้อ"
เยี่ยชิงเซียนถอนหายใจ "หากหวงเทียนตี้สามารถปลีกตัวมาช่วยเหลือพวกเราได้ก็คงจะดีสิ?"
ถึงเวลานั้น พวกเขาร่วมกันบุกเบิกทำศึกในโลกที่อยู่เหนือทุกหมื่นโลกธาตุด้วยกันมิใช่ว่าดีกว่าหรอกหรือ?
เยี่ยชิงเซียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
นางเรียบเรียงความคิดในใจออกมาแล้วส่งไปให้หวงเทียนตี้
หวังว่า... หวงเทียนตี้เห็นแล้วจะสามารถปลีกตัวมาช่วยเหลือพวกเราได้บ้าง
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: หวงเทียนตี้ เก้าสวรรค์สิบพิภพในอนาคตช่างยากลำบากเหลือเกิน หากท่านสามารถปลีกตัวมาได้ มิสู้มาช่วยพวกเราสักหน่อยเถิด ถึงเวลานั้นพวกเราก็จะสามารถติดตามท่านไปทำศึกยังโลกที่อยู่เหนือทุกหมื่นโลกธาตุได้ คนมากย่อมมีพลังมาก】
เยี่ยชิงเซียนไม่รู้ว่าหวงเทียนตี้จะสามารถมองเห็นข้อความของนางได้หรือไม่
หากเห็นได้ล่ะก็...
เช่นนั้นหวงเทียนตี้ก็คงจะพูดไม่ออกอย่างแน่นอน
อย่ามาทำให้พี่ฮวงของเจ้าต้องขำหน่อยเลย แค่สมุนระดับสูงไม่กี่ตัวที่จงใจปล่อยให้หลุดรอดไปยังสู้ไม่ไหว แล้วยังคิดจะไปบุกตีเหนือสวรรค์พร้อมกับเขาอีกหรือ?
อืม...
มาส่งตัวเองไปตายหรืออย่างไร?
…
…
เซ่นไหว้มรรคา
ขอบเขตนี้สามารถทำได้ทุกสิ่งทุกอย่าง
แม้ว่ามันจะเป็นขอบเขตที่อยู่เหนือกว่าจักรพรรดิเซียน ทว่าในแก่นแท้แล้วมันก็ยังคงเป็นขอบเขตจักรพรรดิเซียนอยู่ดี อย่างไรเสียขอบเขตจักรพรรดิเซียนนี้ก็คือที่สุดปลายแห่งมรรคาแล้ว สิ่งมีชีวิตทุกตนที่หยัดยืนอยู่ในขอบเขตนี้ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่สุดปลายเส้นทางอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นตัวแทนของจุดสิ้นสุดแห่งมรรคาสายหนึ่ง
ไม่อาจก้าวหน้าไปได้อีกแล้ว
ขอบเขตเซ่นไหว้มรรคาในความเป็นจริงก็คือการยกระดับของจักรพรรดิเซียน
นี่เป็นขอบเขตที่พิเศษเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งในแก่นแท้แล้วก็ยังคงอยู่ในระดับจักรพรรดิเซียน
แต่...
พลังต่อสู้ของมันกลับแข็งแกร่งดุดันมากยิ่งกว่า
"ตู้ม!"
เหนือทุกหมื่นโลกธาตุ
ที่แห่งนี้มีทะเลเซ่นไหว้สีเลือดแห่งหนึ่งตั้งอยู่
แตกต่างจากเจี้ยไห่ ทะเลเซ่นไหว้สีเลือดแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่า คลื่นทุกระลอก น้ำทะเลทุกหยด ล้วนเทียบเท่ากับขนาดของเจี้ยไห่ เมื่อนำทุกหมื่นโลกธาตุมาวางเทียบกับทั่วทั้งทะเลเซ่นไหว้ ก็เป็นเพียงหยดน้ำเล็กๆ หยดหนึ่งเท่านั้น
"วิ้ง!"
คลื่นม้วนตัวสาดซัด เกลียวคลื่นถาโถมโหมกระหน่ำ
ทั่วทั้งทะเลเซ่นไหว้สีเลือดเงียบสงัดราวกับไร้ชีวิต
เพราะดินแดนแห่งชีวิตทั้งหมดล้วนถูกสังเวยด้วยเลือดไปจนสิ้นแล้ว
ภายในทะเลเซ่นไหว้ที่กว้างใหญ่ไร้ขอบเขตแห่งนี้ ไม่อาจมองเห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ ได้อีกแล้ว แม้กระทั่งกลิ่นอายแห่งชีวิตเพียงน้อยนิดก็ยังไม่มี
ณ ที่แห่งนี้
มีเพียงแผ่นดินใหญ่เหนือสวรรค์ที่อยู่ตรงสุดปลายนั้นเท่านั้น ที่ยังคงมีพลังแห่งชีวิตโอบล้อมอยู่
"ตู้ม!"
อีกฝั่งของสรวงสวรรค์
ที่แห่งนี้มีดินแดนแห่งความตายประหลาดตั้งอยู่
นี่คือโลกใบใหญ่อันเป็นเอกเทศซึ่งอยู่นอกเหนือทะเลเซ่นไหว้
ความมืดมิดและความประหลาดอันเข้มข้นปกคลุมทั่วทั้งดินแดนแห่งความตายประหลาดอยู่ตลอดทั้งปี ภายในดินแดนแห่งความตายนั้น ยังมีที่ราบสูงอันสูงตระหง่านแห่งหนึ่ง ที่แห่งนี้ก็คือต้นกำเนิดของความประหลาดและความอัปมงคลทั้งมวล
เนิ่นนานมาแล้ว
มีตัวตนผู้ตัดขาดหมื่นกาลท่านหนึ่ง นำทัพทหารกล้าที่เหลือรอดของเหนือสวรรค์บุกโจมตีมาถึงที่นี่ เขาบุกทะลวงเข้าไปในที่ราบสูงประหลาดเพียงลำพัง
ท้ายที่สุดก็หายตัวไป...
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเขาไปที่ใด
มีคนกล่าวว่า เขากำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายอยู่กับต้นกำเนิดของความประหลาด
อีกทั้งยังมีคนกล่าวว่า เขาได้ตายตกไปในที่ราบสูงประหลาดนานแล้ว
"ตู้ม!"
วันนี้
แสงสีทองเจิดจ้าสายหนึ่งพาดผ่านทะลุแม่น้ำแห่งกาลเวลา
เผยให้เห็นเงาร่างของผู้ตัดขาดหมื่นกาลก้าวเดินออกมาจากห้วงมิตินับหมื่นพัน บนฝ่ามือของเขาประคองบ่อสายฟ้า เรือนผมสีดำปลิวไสว ใบหน้าพร่ามัวเลือนราง ดวงตาอันลึกล้ำคู่หนึ่งราวกับสามารถมองทะลุทุกสรรพสิ่งได้
"สู้ศึกที่ราบสูงอีกครา!"
เขากล่าว ——
"ฆ่า!"
แผ่นดินใหญ่เหนือสวรรค์มีเสียงขานรับ
มีคนตอบรับเสียงเพรียกของหวงเทียนตี้
วันนี้
จิตสังหารอันไร้ขอบเขตกวาดล้างไปทั่วทั้งทะเลเซ่นไหว้อีกครั้ง
หวงเทียนตี้ก้าวออกไปหนึ่งก้าว เขาเพิ่งจะคิดบุกเดี่ยวเข้าไปในที่ราบสูง ก็พบว่าภายในกลุ่มแชตกำลังมีคนส่งข้อความหาเขาอย่างไม่หยุดหย่อน
หวงเทียนตี้ปรายตามองคราหนึ่ง
【ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: อยู่ไหม อยู่ไหม?】
"......"
เขาไม่รู้ว่าควรจะกล่าวอะไรดีแล้ว
เมื่อหันกลับไปมองทุกหมื่นโลกธาตุ ก็แค่จุ่นเซียนตี้ประหลาดไม่กี่คนมิใช่หรือ?
พูดตามตรง
สิ่งมีชีวิตประหลาดเหล่านั้นล้วนเป็นเขาที่จงใจปล่อยไปทั้งสิ้น
จุดประสงค์ก็เพื่อนำมาใช้เป็นบททดสอบขัดเกลาสิ่งมีชีวิตในทุกหมื่นโลกธาตุ
ผลลัพธ์คือ...
เจ้ามาบอกเขาว่าแค่สมุนระดับสูงก็ยังสู้ไม่ไหวอย่างนั้นหรือ?
อย่ามาทำให้พี่ฮวงของเจ้าต้องขำหน่อยเลย
เรื่องนี้มันไม่น่าตลกเลยสักนิดนะ
หวงเทียนตี้พูดไม่ออกอยู่บ้าง
เขาไม่ได้ชุบชีวิตจักรพรรดิเซียนซากศพขึ้นมาเพื่อให้ช่วยดูแลทุกหมื่นโลกธาตุหรอกหรือ?
แล้วคนล่ะ?
สายตาของหวงเทียนตี้กวาดมองไป
เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าจักรพรรดิเซียนซากศพได้วิ่งไปดักซุ่มอยู่ด้านนอกดินแดนแห่งความตายประหลาดตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบได้
เอาเถอะ
ยิ่งทำให้คนพูดไม่ออกเข้าไปใหญ่
ให้เจ้าปกป้องดูแลทุกหมื่นโลกธาตุ
ทว่าผลลัพธ์คือเจ้ากลับวิ่งไปดักซุ่มอยู่ในพุ่มไม้หน้าบ่อน้ำพุของคนอื่น?
แถมซุ่มทีก็ปาไปหลายร้อยหลายสิบล้านปีอีก!
หวงเทียนตี้: "......"
เจ้าพวกว่อหลงเฟิ่งฉูกลุ่มนี้ตกลงแล้วมันมาจากที่ใดกันเนี่ย?
หวงเทียนตี้ไม่อยากจะเอ่ยสิ่งใดแล้ว
เขาปรายตามองจักรพรรดิเซียนซากศพที่กำลังดักซุ่มอยู่ในพุ่มไม้ จากนั้นก็ดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามาในกลุ่มแชตโดยตรงเสียเลย
ซุ่มมานานถึงเพียงนี้
เจ้านี่ก็คงจะเบื่อแย่แล้วใช่หรือไม่?
พอดีเลย
โยนเขาเข้าไปในกลุ่ม
ให้พวกว่อหลงเฟิ่งฉูในกลุ่มได้สงบเสงี่ยมลงบ้าง
【ติ๊ง!】
【หวงเทียนตี้ (เซ่นไหว้มรรคา) เชิญคุณเข้าร่วมกลุ่มแชต 'ครอบครัวรักใคร่ปรองดอง' !】
【ไม่ทราบว่ายินยอมหรือไม่?】
ด้านนอกของดินแดนแห่งความตายประหลาด
จักรพรรดิเซียนซากศพที่กำลังดักซุ่มอยู่ในพุ่มไม้ชะงักไปเล็กน้อย
"หืม?"
เขามองหน้าต่างกลุ่มแชตที่อยู่ตรงหน้า ภายในส่วนลึกของดวงตาฉายแววประหลาดใจพาดผ่าน
"วิ้ง!"
สายตาของเขามองตรงไปยังแม่น้ำแห่งกาลเวลา
มองเห็นเพียงเส้นด้ายแห่งกรรมสายหนึ่งที่เชื่อมโยงบรรดาสมาชิกกลุ่มมากมายปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา
"เอ๋?"
"จักรพรรดิมนุษย์?"
"เขาก็อยู่ในกลุ่มด้วยหรือ?"
ภายในส่วนลึกของดวงตาจักรพรรดิเซียนซากศพฉายแววประหลาดใจพาดผ่าน
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ท้ายที่สุดก็ตอบรับคำเชิญ
【ติ๊ง!】
【พี่กระดูกจักรพรรดิ】
【ขอแสดงความยินดี คุณได้เข้าร่วมกลุ่มแชต 'ครอบครัวรักใคร่ปรองดอง' !】
"หา?"
"พี่กระดูกจักรพรรดิคือผู้ใด?"
จักรพรรดิเซียนซากศพมึนงงไปหมด
…
…
ปล. ในต้นฉบับแดนเซียนมีเทียนตี้ดั้งเดิมท่านหนึ่งนามว่ากู่ทว่อ เขาเคยยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่กับสามเทียนตี้ ระดับการบำเพ็ญเพียรอย่างน้อยก็คือจุ่นเซียนตี้ ภายหลังเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตในการต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตประหลาด บุตรชายของเขาก็คือเทียนตี้ผู้ล่มสลายกู่ชิงในยุคเซิ่งซวี