บทที่ 208 มหาจักรพรรดิอู๋สือปรากฏตัว! มหาจักรพรรดิในอดีตล้วนยังไม่ตาย?
บทที่ 208 มหาจักรพรรดิอู๋สือปรากฏตัว! มหาจักรพรรดิในอดีตล้วนยังไม่ตาย?
ภูเขาจักรพรรดิมนุษย์
ทุกคนล้วนตกตะลึงไปตามๆ กัน
สายตาของพวกเขาถูกดึงดูดด้วยตราประทับมรรคาของ 'มหาจักรพรรดินีทุนเทียน' แต่ละคนต่างสั่นสะท้านขณะมองไปยังร่างนั้น นี่หรือคือมหาจักรพรรดิโบราณ?
เพียงแค่กลิ่นอายสายหนึ่ง
ก็เปล่งอานุภาพกดดันอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา ทำให้เกิดเสียงกึกก้องกังวานแห่งมรรคาระหว่างฟ้าดิน!
ชั่วขณะหนึ่ง
ขุมกำลังใหญ่ทั้งหลายต่างรู้สึกสะเทือนใจ
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง ผู้สืบทอดสายทุนเทียนลอบตื่นเต้นขึ้นมา
ทว่า...
พวกเขาหารู้ไม่ว่า
อันที่จริงแล้ว 'มหาจักรพรรดินีทุนเทียน' ได้มาปรากฏตัวด้วยตนเอง
ภายในตำหนัก
เยี่ยฝานมองไปเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย
มองเห็นมหาจักรพรรดินีผู้มีรูปโฉมงดงามเหนือผู้ใดปรากฏตัวขึ้นที่นั่น นางสวมชุดกระโปรงสีขาว รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น กลิ่นอายเยือกเย็นราวกับเซียนตกสวรรค์ ดวงตาอันกระจ่างใสคู่หนึ่งทอประกายอารมณ์บางอย่างที่ยากจะอธิบาย
"ท่านพี่!"
เยี่ยฝานตื่นเต้นในใจ
เขาไม่นึกเลยว่าบรรพบุรุษหนานหน่านจะออกหน้าด้วยตนเอง?
จึงเตรียมตัวจะโขกศีรษะให้มหาจักรพรรดินีตรงหน้าทันที
ทว่า...
เยี่ยฝานเพิ่งจะขยับตัว
มหาจักรพรรดินีตรงหน้าก็หายวับไปในพริบตา
เห็นได้ชัดว่า
นางก็แค่เพียงออกมาเผยโฉมหน้าเท่านั้น
ภายในห้องถ่ายทอดสด...
สหายในกลุ่มมากมายต่างเดือดพล่านขึ้นมาแล้ว
[ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งวิถีปรารถนามนุษย์: บ้าเอ๊ย! สหายเต๋าหนานหน่านในอนาคตปรากฏตัวแล้วหรือ?]
[จีซวีคงผู้แสนธรรมดา: สหายเต๋าหนานหน่านในช่วงเวลานี้มีความแข็งแกร่งมากเพียงใด? ข้ารู้สึกว่าอย่างน้อยก็น่าจะเป็นเซียนธุลีแดงชาติภพที่สี่แล้วกระมัง?]
[เจ้าพ่อไอเดียอันดับหนึ่งแห่งเจ้อเทียน: ก็อาจจะเป็นชาติภพที่ห้า]
[ลูกพี่หญิงของหวงเทียนตี้: น่าจะอยู่ราวๆ ชาติภพที่ห้า]
[พ่ายแพ้ร้อยครั้งบรรลุจักรพรรดิ: สุดยอด!]
[ต้าหนานหน่าน: เห็นหรือไม่ ข้าก็บอกแล้ว ว่าสิ่งที่เยี่ยฝานทำนั้นไม่ผิด]
กล่าวอย่างเป็นธรรมจากมุมมองที่เป็นกลาง
เยี่ยฝานทำไม่ผิดจริงๆ
[แม่ของอู๋สือ: ......]
[ฉู่หลัวลี่: เกิดเรื่องอันใดขึ้น? สตรีชุดขาวที่ปรากฏในห้องถ่ายทอดสดเมื่อครู่นี้คือผู้ใดกัน? นั่นคือสหายในกลุ่มในอนาคตงั้นหรือ?]
[มีใครสนใจข้าบ้างหรือไม่?]
[เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ได้โปรดพาข้าไปเล่นด้วยเถิด]
[อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียวสิ!]
ภูเขาจักรพรรดิมนุษย์
ใต้ต้นชาโบราณรู้แจ้ง
หลินเจา หนวี่อัว เต้าเต๋อ และหลิงเป่าทั้งสี่คนกำลังจับจ้องภาพในการถ่ายทอดสด วินาทีที่พวกเขามองเห็นมหาจักรพรรดินีในอนาคต ภายในแววตาของพวกเขาต่างก็เผยให้เห็นความประหลาดใจเล็กน้อยเช่นเดียวกัน
"ไม่นึกเลยว่าในอนาคตสหายเต๋าหนานหน่านผู้นี้จะเดินบนเส้นทางเซียนธุลีแดงไปได้ไกลถึงเพียงนี้?"
เต้าเต๋อเทียนจุนทอดถอนใจ
"ดูท่าทางเหมือนจะลอกคราบมาจนถึงชาติภพที่ห้าแล้ว"
หลิงเป่าเทียนจุนเอ่ยปาก
เป็นอย่างที่คิด
ภายในกลุ่มแชทไม่มีผู้ใดธรรมดาเลย
แม้แต่สุนัขอย่างเฮยหวงก็ยังมีที่มาที่ไปลึกลับสุดจะหยั่งถึง
...สันนิษฐานว่าจะเป็น 'เซียนที่แท้จริง' กลับชาติมาเกิด!
ภายในแววตาของหนวี่อัวก็มีประกายความประหลาดใจเล็กน้อยพาดผ่านเช่นกัน
หลินเจาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
วินาทีที่เขาเห็นมหาจักรพรรดินีปรากฏตัว ภายในใจของเขากลับไม่ได้รู้สึกประหลาดใจมากนัก ท้ายที่สุดเขาก็รู้ดีว่ามหาจักรพรรดินีนั้นน่าทึ่งมากเพียงใด
ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ
มหาจักรพรรดินีพึ่งพาเพียงตนเองก็สามารถบรรลุเป็นเซียนธุลีแดงได้แล้ว
บัดนี้เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มแชท นางรังแต่จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก
ในจุดนี้
สามารถมองเห็นได้จากสถานะปัจจุบันของนาง
ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ มหาจักรพรรดินีในช่วงเวลานี้มีสถานะการลอกคราบที่ไม่ดีนัก มักจะเลอะเลือนอยู่บ่อยครั้ง ทว่าบัดนี้นางกลับมีสติแจ่มชัดมาก
นี่ก็คือความแตกต่าง
…
…
ภายในห้องถ่ายทอดสด...
หลังจากที่มหาจักรพรรดินีจากไป
เยี่ยฝานก็ข่มความตื่นเต้นในใจลง
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ดำเนินพิธีบวงสรวงสวรรค์ต่อไป
"ขอเชิญ..."
"รูปลักษณ์ธรรมซีหวงเข้าสู่ตำหนัก!"
ในมือของเยี่ยฝานปรากฏป้ายวิญญาณขึ้นมาอีกหนึ่งแผ่น
เขานำป้ายวิญญาณของซีหวงไปจัดวางไว้ข้างกายจักรพรรดิมนุษย์เช่นกัน เพียงแต่ด้อยกว่ามหาจักรพรรดินีอยู่ขั้นหนึ่ง สิ่งนี้ก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงทัศนคติของเขาเช่นกันว่า...
ข้า เยี่ยฝาน คือฝ่ายมหาจักรพรรดินี
ภายในห้องถ่ายทอดสด
อู๋สือกำลังระบายความไม่เป็นธรรมแทนมารดาของตนอย่างเกรี้ยวกราด
[สตรีศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือรุ่นแรก: เยี่ยฝาน เจ้าลูกทรพีอกตัญญูผู้นี้ เจ้าจบสิ้นแล้ว เจ้าจบสิ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว รอให้พบกันคราวหน้าข้าจะต้องสั่งสอนเจ้าอย่างหนัก เพื่อให้เจ้าได้ลิ้มรสความรักอันยิ่งใหญ่ของบิดา!]
"ครืน!"
ภูเขาจักรพรรดิมนุษย์สั่นสะเทือน
ตราประทับมรรคาอีกสายหนึ่งปรากฏขึ้น
มองเห็นร่างที่งดงามเหนือผู้ใดปรากฏขึ้นระหว่างฟ้าดิน การปรากฏตัวของนางทำให้หมื่นมรรคาเกิดการสั่นพ้อง สอดรับกับเจดีย์ซีหวงที่อยู่บนท้องนภาเบื้องบน นี่คือตราประทับมรรคาที่ซีหวงทิ้งไว้
เมื่อเห็นเช่นนี้
ผู้คนที่อยู่ในลานก็ตกตะลึงอีกครั้ง
"ซีหวงก็มีตราประทับมรรคาปรากฏขึ้นเช่นกันหรือ?"
"นางก็เห็นด้วยกับการที่เยี่ยฝานก่อตั้งศาลสวรรค์แล้วหรือ?"
"นี่..."
"เพราะเหตุใดกัน!"
"เยี่ยฝานมีสิทธิ์อันใดจึงได้รับการยอมรับจากมหาจักรพรรดิมากมายถึงเพียงนี้?"
มีบางคนไม่ยินยอมพร้อมใจอยู่ในใจ
พวกเราต่างก็ยังคงบำเพ็ญเพียรอย่างซื่อสัตย์ เพื่อไขว่คว้าหาโอกาสที่จะก้าวขึ้นสู่เส้นทางดวงดาวโบราณในอนาคต ผลปรากฏว่าพอเจ้าขึ้นมาก็ตั้งตนเป็นเทียนตี้เลยหรือ?
ยอดยุทธ์รุ่นเยาว์จำนวนไม่น้อยต่างรู้สึกไร้กำลังใจ
ทว่า...
เรื่องที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่ายังคงอยู่ด้านหลัง
ภายในตำหนัก
เยี่ยฝานทยอยเชิญรูปลักษณ์ธรรมของหนวี่อัว เต้าเต๋อ และหลิงเป่าทั้งสามคนเข้าสู่ตำหนัก ทว่าระหว่างฟ้าดินกลับไม่มีตราประทับมรรคาของพวกเขาปรากฏขึ้น เพราะหนวี่อัวและคนอื่นๆ ในช่วงเวลานี้ได้บรรลุมรรคากลายเป็นราชันเซียนไปนานแล้ว
"ครืน!"
ท่ามกลางความลี้ลับ
เยี่ยฝานสัมผัสได้ว่ามีสายตาหลายสายทอดมองลงมา
เขาตระหนักดีในใจว่านี่คือสายตาของเต้าเต๋อเทียนจุนและคนอื่นๆ ที่มองมา
ราชันเซียน... ผู้เป็นอมตะ
จิตวิญญาณดั้งเดิมไม่มีวันดับสูญ กายเนื้อไร้ตำหนิ!
นามที่แท้จริงคือสิ่งต้องห้าม วาจาสิทธิ์สั่งฟ้าดิน!
เพียงแค่มีคนเอ่ยนามที่แท้จริง พวกเขาก็สามารถรับรู้ได้
เยี่ยฝานสูดลมหายใจเข้าลึก
เขาเชิญรูปลักษณ์ธรรมของจักรพรรดิและมหาจักรพรรดิแต่ละองค์เข้าสู่ตำหนักอย่างต่อเนื่อง ในจำนวนนั้นมีมหาจักรพรรดิแห่งยุคฮวงกู่ และมีจักรพรรดิแห่งยุคไท่กู่ด้วย
เมื่อไม่นานมานี้
เยี่ยฝานเคยเหยียบย่างขึ้นสู่ยอดภูเขาจักรพรรดิมนุษย์
เขาได้เป็นประจักษ์พยานต่อเงาร่างมรรคาของสามสิบจักรพรรดิและมหาจักรพรรดิแห่งหมื่นกาลใต้ต้นชาโบราณรู้แจ้งต้นนั้น เขารู้ดีว่าศาลสวรรค์ไท่กู่มีผู้สนับสนุนมากมายเพียงใด
จักรพรรดิและมหาจักรพรรดิที่ถูกเขาเชิญเข้าสู่ตำหนัก
ล้วนเป็นจักรพรรดิที่เคยสนับสนุนศาลสวรรค์ไท่กู่ในอดีตทั้งสิ้น
ยุคไท่กู่... จักรพรรดิกิเลน, จักรพรรดิหมื่นมังกร, จักรพรรดิหวงจิน, จักรพรรดิศพ, หรูอี้หวง, จักรพรรดิอสูร, จักรพรรดิโบราณหงส์โลหิต, จักรพรรดิหยวน, จักรพรรดิโบราณหนอนไหมเทวะ, โต้วจ้านเซิ่งหวง
ยุคฮวงกู่... มหาจักรพรรดิฝูซี, มหาจักรพรรดิหย่งเหิง, มหาจักรพรรดิเต้าเหยี่ยน, มหาจักรพรรดิอมิตาภพุทธะ, มหาจักรพรรดิเสินโจว, มหาจักรพรรดิโกวเฉิน, มหาจักรพรรดิจิ่วหลี, มหาจักรพรรดิซวีคง, มหาจักรพรรดิเหิงอวี่, มหาจักรพรรดิล่วนกู่, มหาจักรพรรดิไท่หวง, มหาจักรพรรดิอวี่ฮว่า, ชิงตี้, เก้ากายศักดิ์สิทธิ์
เยี่ยฝานคาดเดาว่า
จักรพรรดิและมหาจักรพรรดิเหล่านี้อาจจะยังไม่ตาย
พวกเขาน่าจะไปยังโลกพิสดารแล้ว และเป็นผู้สนับสนุนศาลสวรรค์ไท่กู่
"ครืน!"
ตราประทับมรรคาสายแล้วสายเล่าปรากฏขึ้น
ระหว่างฟ้าดินปรากฏร่างของจักรพรรดิแต่ละองค์ขึ้นมา
ชั่วพริบตา กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็กดทับลงบนร่างของทุกคนในชั่วขณะนี้
เมื่อเห็นเช่นนี้
ผู้คนที่เดิมทีเตรียมตัวจะมาดูเรื่องสนุกล้วนแข็งค้างไปตรงนั้น พวกเขาไม่นึกเลยว่าการบวงสรวงสวรรค์ของเยี่ยฝานจะสามารถดึงดูดนิมิตเช่นนี้มาได้?
สามสิบจักรพรรดิและมหาจักรพรรดิแห่งหมื่นกาลปรากฏตัว!
จักรพรรดิและมหาจักรพรรดิเหล่านี้ล้วนเห็นด้วยกับการที่เยี่ยฝานก่อตั้งศาลสวรรค์หรือ?
เพราะเหตุใดกัน!
มีบางคนไม่ยินยอมพร้อมใจ
เยี่ยฝานแอบไปขายเรือนร่างมาหรืออย่างไร?
เขาที่เป็นเพียงกายศักดิ์สิทธิ์ตัวเล็กๆ มีสิทธิ์อะไรจึงสามารถดึงดูดความสนใจจากมหาจักรพรรดิได้มากมายถึงเพียงนี้?
ภายในตำหนัก
เยี่ยฝานมีสีหน้าเคร่งขรึม
ในมือของเขาประคองป้ายวิญญาณแผ่นสุดท้ายขึ้นมา ด้านบนสลักคำว่า 'มหาจักรพรรดิอู๋สือ' สี่คำ นี่คือมหาจักรพรรดิเผ่ามนุษย์องค์สุดท้ายที่เขาต้องการจะอัญเชิญ
"ขอเชิญ..."
"รูปลักษณ์ธรรมมหาจักรพรรดิอู๋สือเข้าสู่ตำหนัก!"
เสียงอันกังวานใสของเยี่ยฝานดังกึกก้องไปทั่วฟ้าดิน
วินาทีต่อมา
"ครืน!"
ภูเขาจักรพรรดิมนุษย์ทั้งลูกเกิดการสั่นสะเทือน
"ตึง..."
ได้ยินเพียงเสียงระฆังอันดังกึกก้องจนหูอื้อดังขึ้น หมื่นมรรคาระหว่างฟ้าดินล้วนถูกแช่แข็งในชั่วขณะนี้ แผ่นหลังอันสูงตระหง่านค้ำฟ้าปรากฏขึ้นเบื้องหน้าสายตาของผู้คนบนโลก เขาหันหลังให้กับสรรพชีวิตในจักรวาล รูปร่างสูงใหญ่ ผมสีดำสยายปรกบ่า กลิ่นอายกวาดล้างไปทั่วทั้งแปดทิศหกบรรจบ
สุดปลายทางสายเซียนผู้ใดคือยอดเขา? เมื่อพบพานอู๋สือมรรคาพลันสูญสิ้น!
…
…