บทที่ 101 เยี่ยตี้จุน! ยอมรับมาเถอะว่าเจ้าก็คือตี้จุนกลับชาติมาเกิด!
บทที่ 101 เยี่ยตี้จุน! ยอมรับมาเถอะว่าเจ้าก็คือตี้จุนกลับชาติมาเกิด!
"ตี้จุน!?"
ในวินาทีที่เยี่ยฝานปรากฏตัวขึ้น
เต้าเต๋อเทียนจุนและหลิงเป่าเทียนจุนล้วนเสียอาการไปเล็กน้อย
เหมือน!
ช่างเหมือนเหลือเกิน!
ใบหน้าที่คล้ายคลึงกันถึงเจ็ดแปดส่วน หล่อหลอมติ่งอันหนักอึ้งขึ้นมาเหมือนกัน อีกทั้งพวกเขายังล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่เดินออกมาจากดาวโบราณหงฮวง
"นี่มัน..."
เทียนจุนทั้งสองอดไม่ได้ที่จะหันมองหน้ากัน
ในวินาทีนี้
ในใจของพวกเขากลับมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาพร้อมกัน
——กลับชาติมาเกิด!
หรือว่าเยี่ยฝานจะเป็นตี้จุนกลับชาติมาเกิด!?
"ตี้จุน?"
"ตี้จุนอยู่ที่ใดเล่า?"
เพื่อนสมาชิกกลุ่มหลายคนมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงงเล็กน้อย
แววตาของหลินเจาทอประกายวาบเล็กน้อย เขามองไปยังเยี่ยฝานตามสายตาของเต้าเต๋อเทียนจุนและหลิงเป่าเทียนจุน ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยใคร่รู้ขึ้นมา——
เยี่ยฝานคือตี้จุนกลับชาติมาเกิดจริงๆ อย่างนั้นหรือ?
ย่อมไม่ใช่แน่นอน!
อย่างไรเสีย
ตี้จุนก็ยังมีชีวิตอยู่นี่นา!
คนที่ยังมีชีวิตอยู่จะกลับชาติมาเกิดได้อย่างไรกันเล่า?
หลินเจาคาดเดาว่าน่าจะเป็นเพราะตี้จุนก็เคยสัมผัสกับเก้ามังกรลากโลงมาก่อน
อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าเยี่ยฝานหน้าตาเหมือนตี้จุน
และไม่ใช่ว่าตี้จุนหน้าตาเหมือนเยี่ยฝาน
แต่เป็นเพราะ…
ตี้จุนหน้าตาเหมือนหวงเทียนตี้
อย่าลืมสิว่า
ตี้จุนกับตู้เจี๋ยเทียนจุนเฉาอวี่เซิงมีความสัมพันธ์แบบศิษย์อาจารย์
ตามคำกล่าวของเฉาอวี่เซิง——เขารู้สึกว่าตี้จุนหน้าตาเหมือนหวงเทียนตี้ จึงต้องการหล่อหลอมอีกฝ่ายให้กลายเป็นตัวตนเช่นเดียวกับหวงเทียนตี้
จากตรงนี้จึงเห็นได้ว่า
ในเรื่องของหน้าตา ตี้จุนต้องมีความคล้ายคลึงกับหวงเทียนตี้อยู่บ้างอย่างแน่นอน จุดนี้ผ่านการยอมรับจากตู้เจี๋ยเทียนจุนเฉาอวี่เซิงแล้ว
และเยี่ยฝานก็คล้ายคลึงกับหวงเทียนตี้
ดังนั้น…
ตี้จุนจึงคล้ายคลึงกับเยี่ยฝานเช่นกัน
ปัญหานี้กลับไม่มีสิ่งใดให้ต้องขบคิดมากนัก
หากต้องคิดให้วุ่นวายจริงๆ ละก็
เช่นนั้นก็ต้องไปขบคิดเรื่องของสัตว์ประหลาดขนแดงที่อยู่เหนือระดับเซ่นไหว้มรรคาตนนั้นแล้ว
หลินเจาเลิกคิ้วเล็กน้อย
ในเมื่อปัญหานี้ไม่มีอันใดให้ต้องขบคิดแล้ว
เช่นนั้นก็สามารถพิจารณาดูได้แล้วว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี
หลินเจาในฐานะผู้อาวุโสสูงสุดของพรรคทรมานเยี่ย
เพื่อการพัฒนาของพรรคทรมานเยี่ยแล้ว เขาก็นับว่าใช้ความพยายามอย่างยากลำบากยิ่ง
"เฮ้อ"
"เยี่ยตี้จุน!"
"ยอมรับมาเถอะว่าเจ้าก็คือตี้จุนกลับชาติมาเกิด!"
——ผู้อาวุโสสูงสุดพรรคทรมานเยี่ย·จักรพรรดิมนุษย์หลินกล่าวไว้เช่นนี้
ในขณะนี้
เพื่อนสมาชิกกลุ่มหลายคนมองไปยังเยี่ยฝานตามสายตาของเทียนจุนทั้งสอง
สีหน้าของพวกเขาล้วนประหลาดพิกลเล็กน้อย
ตี้จุน?
เมื่อครู่เทียนจุนทั้งสองคงไม่ได้กำลังเรียกเยี่ยฝานหรอกกระมัง?
มหาจักรพรรดิล่วนกู่ลี่จิ่วเจี๋ยถอยหลังไปด้านข้างหลายก้าวอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นเยี่ยฝานที่อยู่ด้านหลังของเขา
"หา!?"
เยี่ยฝานเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงงเล็กน้อย
บนศีรษะของเขามีติ่งปราณมารดาสรรพสิ่ง ในมือยังถือเอี๊ยมผืนหนึ่งเอาไว้
"เทียนจุนทั้งสองท่าน"
"เมื่อครู่พวกท่านกำลังเรียกข้าอยู่หรือ?"
เยี่ยฝานเอ่ยถามด้วยความสงสัยเล็กน้อย
เมื่อได้ยินดังนั้น
เพื่อนสมาชิกกลุ่มหลายคนล้วนเบนสายตาไปมองเทียนจุนทั้งสอง
เต้าเต๋อเทียนจุนและหลิงเป่าเทียนจุนสบตากัน ทั้งคู่ต่างมองเห็นความตื่นตระหนกและยากจะเชื่อในแววตาของกันและกัน
เมื่อเผชิญกับสายตาจับจ้องของเพื่อนสมาชิกกลุ่มจำนวนมาก
หลิงเป่าเทียนจุนยกมือขึ้นเบาๆ ใช้กฎเกณฑ์แห่งมรรคาตวัดวาดเป็นภาพใบหนึ่ง
ภายในภาพ——
เห็นเพียงเทียนตี้หนุ่มผู้หนึ่งยืนตระหง่านอยู่บนท้องนภา
ใบหน้าของเขาหล่อเหลาองอาจเหนือธรรมดา ท่วงท่าสง่างามผ่าเผย แววตาคมกริบ กลิ่นอายความกดดันน่าสะพรึงกลัว บนศีรษะมีติ่งทองแดงเขียวใบหนึ่ง ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายประหนึ่งว่าเหนือฟ้าใต้หล้าข้าเป็นใหญ่เพียงผู้เดียว
"นี่คือ..."
"รูปลักษณ์ของตี้จุนในวัยหนุ่ม"
หลิงเป่าเทียนจุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสลับซับซ้อนเล็กน้อย
เมื่อได้ยินดังนั้น
เพื่อนสมาชิกกลุ่มหลายคนก็หันไปมองตามสัญชาตญาณ
ผลปรากฏว่า...
ไม่มองยังไม่เท่าไร
พอมองดูกลับต้องสะดุ้งตกใจ
นี่มันเยี่ยฝานไม่ใช่หรือ?
คล้ายคลึงกันถึงเจ็ดแปดส่วนเลยทีเดียว!
"บัดซบเอ๊ย!"
เจียงเหิงอวี่เบิกตากว้าง "เหลนของเหลนของเหลนข้าคือตี้จุนกลับชาติมาเกิดหรือ!?"
"นี่..."
จีซวีคงก็รู้สึกตกตะลึงไปเล็กน้อยเช่นกัน
สองแม่ลูกเซียวอิ๋งฮว๋าและอู๋สือจ้องตากันปริบๆ
เยี่ยฝานคือตี้จุนกลับชาติมาเกิด?
"โฮ่ง!"
เฮยหวงกล่าวด้วยความตกตะลึง "ไอ้หนู เจ้าเป็นตี้จุนกลับชาติมาเกิดจริงๆ หรือวะเนี่ย?"
สายตาที่ลี่จิ่วเจี๋ยใช้มองเยี่ยฝานก็มีความตกตะลึงเล็กน้อย
"ตี้จุน?!"
แววตาของว่านชิงทอประกายวาบเล็กน้อย
สมัยที่เขายังคงเป็นบัวเขียวหุนตุ้น
ก็เคยหยั่งรากดูดซับสารอาหารอยู่บนเศษซากของติ่งบรรลุเซียน
หากกล่าวอย่างเคร่งครัดแล้ว
ระหว่างเขากับตี้จุนก็ถือว่ามีบ่วงกรรมต่อกันอยู่ส่วนหนึ่ง
ต้าหนานหน่านจ้องมองเยี่ยฝานเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย แวบแรกที่นางเห็นเยี่ยฝาน ก็รู้สึกได้ว่าในใจสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง
เหมือน!
เหมือนเกินไปแล้ว!
เหมือนกับพี่ชายของนางจริงๆ!
ในสิบส่วนอย่างน้อยก็มีความคล้ายคลึงถึงแปดเก้าส่วน!
นี่มันเรื่องอันใดกันแน่?
ทั้งที่ตอนที่นางพบกับเยี่ยฝานคราวก่อน เยี่ยฝานยังไม่หน้าเหมือนขนาดนี้เลยนี่นา...
อีกอย่าง
ตี้จุนนี่มันสถานการณ์อันใดกัน?
ในใจของต้าหนานหน่านแทบจะสับสนวุ่นวายไปหมด
นางหันไปมองภาพของตี้จุนที่หลิงเป่าเทียนจุนวาดขึ้นมาแวบหนึ่ง
สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือ...
ตี้จุนกลับมีความคล้ายคลึงกับพี่ชายของนางอยู่หลายส่วนเช่นกัน
โลกใบนี้มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่? เหตุใดใครหน้าไหนก็มีหน้าตาคล้ายคลึงกับพี่ชายของนางกันไปหมด!
ต้าหนานหน่านทำอันใดไม่ถูกเล็กน้อย นางช้อนตาขึ้นมองหลินเจาที่อยู่ข้างกายตามสัญชาตญาณ อยากจะระบายความสงสัยในใจให้จักรพรรดิมนุษย์ได้รับฟัง
แต่นางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
สุดท้ายก็หุบปากลงอย่างเงียบๆ
รอดูไปก่อนเถอะ...
"บรรพบุรุษหลิงเป่า"
เยี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะเกาหัว "จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญหรือไม่?"
"โลกใบใหญ่ออกปานนี้"
"คนหน้าตาคล้ายกันมีถมเถไป"
เมื่อได้ยินดังนั้น
เทียนจุนทั้งสองก็สบตากัน
ในแววตาของพวกเขามีความจนใจพาดผ่านวาบหนึ่ง
เรื่องบังเอิญ?
พวกเขาก็เคยคิดเหมือนกัน
แต่ว่า...
ต่อให้บังเอิญเพียงใด ก็ไม่น่าจะบังเอิญถึงเพียงนี้กระมัง?
"โฮ่ง!"
เฮยหวงส่งเสียงดังลั่น "ไอ้หนู เจ้ากับตี้จุนหน้าตาแทบจะเหมือนกันทุกกระเบียดนิ้ว แถมยังมาจากดาวโบราณแห่งชีวิตดวงเดียวกันกับตี้จุน แม้กระทั่งหล่อหลอมติ่งหนักขึ้นมาเหมือนกัน เรื่องพวกนี้เป็นแค่เรื่องบังเอิญอย่างนั้นหรือ!?"
เมื่อได้ยินดังนั้น
เทียนจุนทั้งสองก็สบตากัน
เรื่องเหล่านี้ก็คือสิ่งที่พวกเขาอยากจะพูดเช่นกัน
บังเอิญสักเรื่องสองเรื่องก็ยังพอทำเนา
แต่...
ชาติกำเนิด หน้าตา อาวุธ ล้วนเหมือนกันหมด เช่นนั้นก็คงทำให้คนอดสงสัยไม่ได้แล้ว ต่อให้บังเอิญอย่างไรก็คงไม่บังเอิญถึงเพียงนี้กระมัง!
ในวินาทีนี้
ทุกคนล้วนหันไปมองเยี่ยฝาน
เมื่อเผชิญกับข้อกังขาของเฮยหวง
เยี่ยฝานอดไม่ได้ที่จะแก้ต่างว่า "หน้าตาคล้ายกันมันต้องเป็นเรื่องบังเอิญอยู่แล้ว โลกใบใหญ่ออกปานนี้ คนหน้าตาเหมือนกันมีถมเถไป"
"อีกอย่าง เจ้าก็รู้ว่าข้ากับตี้จุนมาจากที่เดียวกัน เช่นนั้นข้าก็อาจจะเป็นลูกหลานของตี้จุนก็ได้นี่? ในฐานะลูกหลานของตี้จุน ข้าหน้าตาคล้ายคลึงกับตี้จุนก็ถือเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?"
"ส่วนเรื่องติ่ง?"
"ข้าชอบติ่งไม่ได้หรือไง?"
"ผู้ใดบอกว่ามีแต่ตี้จุนที่ใช้ติ่งได้?"
"ยิ่งไปกว่านั้น ของข้าคือติ่งปราณมารดาสรรพสิ่งพี่สาวมหาจักรพรรดินีประทานให้!"
"ไม่ใช่ติ่งบรรลุเซียนของตี้จุนเสียหน่อย!"
เยี่ยฝานโต้แย้งคำพูดทั้งหมดของเฮยหวงรวดเดียวจบ
อีกทั้งยังมีเหตุมีผลรองรับ
กลับชาติมาเกิด?
เขาไม่เคยเชื่อเรื่องการกลับชาติมาเกิดอันใดเลย!
เขาคือเยี่ยฝาน!
เป็นตัวตนที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน!
เมื่อได้ยินดังนั้น
ทุกคนก็หันมองหน้ากัน
สิ่งที่พูดก็มีเหตุผลอยู่บ้างจริงๆ
หรือว่า...
จะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญจริงๆ?
เทียนจุนทั้งสองสบตากัน
ทั้งคู่ต่างมองเห็นความตื่นตระหนกและไม่แน่ใจในแววตาของอีกฝ่าย
ตกลงแล้วมันคือเรื่องบังเอิญ?
หรือว่า...
หลินเจามองดูฉากเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้ม
เขาไม่ได้ลงไปเอ่ยสิ่งใด
เพราะเขารู้ดีว่า
ในวินาทีที่เยี่ยฝานล้วงก้อนทองแดงเขียวออกมา
ปัญหาทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปเอง
เยี่ยตี้จุน!
ยอมรับมาเถอะว่าเจ้าก็คือตี้จุนกลับชาติมาเกิด!