บทที่ 600 - เงาสังหารปรากฏ วิกฤตการณ์บังเกิด

บทที่ 600 - เงาสังหารปรากฏ วิกฤตการณ์บังเกิด

ทันทีที่เสียงถอนหายใจและการปรากฏตัวของผู้อาวุโสสิงฉื่อดังขึ้น บรรยากาศบนยอดเขาชีเสียก็พลันแปลกประหลาดและตึงเครียดขึ้นมาอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

การจุติของยอดฝีมือระดับทงเทียนขั้นกลางจากหอหลางหยาผู้นี้ เป็นการแสดงเจตนารมณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างชัดเจน — พวกเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับตระกูลหวงฝู่

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวนยิ่งกว่านั้นก็คือ

พร้อมๆ กับที่ผู้อาวุโสสิงฉื่อปรากฏตัว

พื้นที่ว่างเปล่าที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเลยข้างกายเขา กลับกระเพื่อมเป็นวงคลื่นเล็กๆ สองวง ราวกับมีก้อนหินสองก้อนตกลงบนผิวน้ำที่นิ่งสงบ

จากนั้น ร่างที่พร่ามัวสองร่าง ราวกับภูตผีที่กลมกลืนไปกับแสงและเงา ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง

พวกเธอปรากฏตัวอยู่ด้านซ้ายและขวา เยื้องไปด้านหลังของผู้อาวุโสสิงฉื่อครึ่งก้าว ราวกับเป็นเงาที่จงรักภักดีที่สุด

เมื่อสายตาทุกคู่พุ่งเป้าไปที่ร่างใหม่ทั้งสองนี้โดยสัญชาตญาณ

และพยายามจะเพ่งมองให้ชัดเจน กลับรู้สึกถึงความเลื่อนลอยและวิงเวียนศีรษะอย่างประหลาด

รูปร่างของพวกเธอดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกที่ไหลเวียนและแสงที่บิดเบี้ยวอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าพร่ามัวจนมองไม่ออก สังเกตเห็นได้เพียงรูปร่างของหญิงสาว สวมชุดต่อสู้รัดรูปสีเทาเข้มที่ดูเหมือนจะดูดกลืนแสงได้

พวกเธอไม่ได้แผ่กลิ่นอายอะไรที่ดูยิ่งใหญ่อลังการออกมาเลย

เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีกลิ่นอายอะไรเลยด้วยซ้ำ

ราวกับมีอยู่จริงแต่ก็เหมือนไม่มี ราวกับจะกลืนหายไปกับสภาพแวดล้อมได้ทุกเมื่อ

แต่ทว่าความรู้สึกที่เร้นลับและไร้ตัวตนขั้นสุดยอดนี้เอง ที่ทำให้ยอดฝีมือทุกคนในที่นั้น รวมถึงผู้ที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอย่างหวงฝู่สยงและเจินเหรินจื่อหยาง ต่างรู้สึกหนาวเยือกและระแวดระวังขึ้นมาในใจอย่างรุนแรง

"นั่นมัน..."

"คู่ดาราเงามืด... งั้นเหรอ?"

"คู่ดาราเงามืดที่ลึกลับที่สุดของหอหลางหยา? เป็นผู้หญิงสองคนงั้นเหรอ?"

"ได้ยินมาว่าพวกเธอเป็นพี่น้องฝาแฝด ถูกหอหลางหยาฝึกฝนด้วยวิชาลับมาตั้งแต่เด็ก เชี่ยวชาญการลอบสังหาร พรางตัว และวิชาผสานโจมตี ว่ากันว่าเคยร่วมมือกันสร้างผลงานทำร้ายยอดฝีมือระดับทงเทียนขั้นกลางจนบาดเจ็บสาหัสมาแล้วด้วย"

"พวกเธอแทบจะไม่เคยเปิดเผยโฉมหน้าที่แท้จริงเลย คนที่เคยเห็นพวกเธอล้วนตายหมดแล้ว... ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะโผล่มา!"

"ผู้อาวุโสสิงฉื่อนี่ขนกำลังรบที่เป็นไพ่ตายมาหมดเลยหรือไง?"

ที่ตีนเขา หลังจากความตกตะลึงชั่วขณะ ก็ตามมาด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดังกระหึ่มและความหวาดกลัวที่ฝังรากลึก

ชื่อเสียงของ "คู่ดาราเงามืด" ในวงการผู้ฝีกตนระดับสูงของจีนนั้น น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการปรากฏตัวจริงๆ ของพวกเธอเสียอีก

พวกเธอคือยมทูตที่เดินอยู่ท่ามกลางเงามืด เป็นหนึ่งในอาวุธสังหารที่เด็ดขาดที่สุดของหอหลางหยาในการจัดการกับศัตรูที่รับมือยากและต้องปิดบังเป็นความลับ

วันนี้ เพื่อเย่ฝานแล้ว ผู้อาวุโสสิงฉื่อไม่เพียงแต่ปรากฏตัวด้วยตัวเอง แต่ยังพก "คู่ดาราเงามืด" มาด้วย

สีหน้าของเจินเหรินจื่อหยาง เจินจวินอวี้ชิง และยายเฒ่าผี กลายเป็นน่าเกลียดสุดๆ ไปในทันที

พวกเขาสามคนร่วมมือกัน ถึงจะพอสะกดหวงฝู่สยงที่กำลังบ้าคลั่งไว้ได้

แม้จะดูได้เปรียบกว่าเล็กน้อย

แต่การจะเอาชนะหรือทำให้บาดเจ็บสาหัสในเวลาอันสั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ทางฝั่งปรมาจารย์ขู่จู๋ แม้จะควบคุมหวงฝู่เจิ้นไว้ได้อย่างมั่นคง แต่การจะเผด็จศึกยอดฝีมือระดับทงเทียนขั้นกลางที่กำลังสู้ตายเหมือนกัน ก็ต้องใช้เวลาเช่นกัน

แผนเดิมของพวกเขาคือใช้เย่ฝานเป็นหมากตัวแปร เพื่อตัดแขนตัดขาของตระกูลหวงฝู่เสียก่อน

จากนั้นค่อยร่วมมือกันจัดการกับพี่น้องตระกูลหวงฝู่

พันธมิตรได้เปรียบทั้งเรื่องความชอบธรรมและจำนวนคน การทำลายล้างตระกูลหวงฝู่ในท้ายที่สุด นอกจากจะได้ตอบแทนน้ำใจเย่ฝานแล้ว ยังเป็นการประกาศศักดาของพันธมิตรไปในตัวด้วย

แต่พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่า ผู้อาวุโสสิงฉื่อแห่งหอหลางหยา จะเดินทางมาด้วย แถมยังพา "คู่ดาราเงามืด" มาอีก

สถานการณ์พลิกกลับตาลปัตรในพริบตา!

ฝ่ายตรงข้ามมีระดับทงเทียนขั้นกลางโผล่มาเพิ่มอีกหนึ่งคน แถมยังมี "คู่ดาราเงามืด" ระดับทงเทียนขั้นต้นที่เชี่ยวชาญการลอบสังหารและวิชาผสานโจมตีอีกสองคน

ในขณะที่ฝ่ายตนเอง ยอดฝีมือระดับท็อปทั้งสี่คนถูกพี่น้องตระกูลหวงฝู่พัวพันไว้อย่างแน่นหนา จนปลีกตัวไปช่วยไม่ได้เลยในระยะเวลาสั้นๆ

ถ้าเป็นอย่างนั้น เย่ฝานก็จะต้องเผชิญหน้ากับการรุมโจมตีของผู้อาวุโสสิงฉื่อและ "คู่ดาราเงามืด" เพียงลำพัง

นี่มันคือสถานการณ์ที่ไร้ทางรอดชัดๆ!

ต่อให้เย่ฝานจะเก่งกาจปานปีศาจ จนสามารถต่อกรหรือถึงขั้นสังหารระดับทงเทียนขั้นต้นอย่างหมิงกู่และโยวเฉวียนได้

แต่เมื่อต้องเจอกับสิงฉื่อที่เป็นระดับทงเทียนขั้นกลาง บวกกับ "คู่ดาราเงามืด" อีกสองคนที่ไปมาไร้ร่องรอยและเชี่ยวชาญการลอบสังหาร ย่อมไม่มีโอกาสชนะแม้แต่นิดเดียว!

"สิงฉื่อ" เจินเหรินจื่อหยางทั้งร้อนรนทั้งโกรธ ซัดฝ่ามือสกัดคลื่นพลังหมัดของหวงฝู่สยง พลางตวาดเสียงกร้าว "หอหลางหยาของแก จะแตกหักกับพันธมิตรของเราให้ได้เลยใช่ไหม? เย่ฝานคือคนของพันธมิตร ถ้าแกกล้าแตะต้องเขาแม้แต่ปลายก้อย พันธมิตรของเราจะทุ่มกำลังทั้งหมด เหยียบสำนักหอหลางหยาให้ราบเป็นหน้ากลอง!"

คำขู่ของเขานั้นแข็งนอกแต่อ่อนใน

พันธมิตรแข็งแกร่งก็จริง แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดศึกกับทั้งหอหลางหยาและตระกูลหวงฝู่พร้อมกันเพียงเพราะเย่ฝานคนเดียว

ที่พูดออกมาตอนนี้ ก็เพื่อข่มขวัญสิงฉื่อ หวังจะซื้อเวลาให้เย่ฝานรอดชีวิตไปได้บ้าง

ทว่า บนใบหน้าที่ดูคร่ำครึของผู้อาวุโสสิงฉื่อ กลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ

เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองเจินเหรินจื่อหยาง ราวกับคำขู่นั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านหู

สายตาของเขาราวกับอสรพิษที่เย็นชา ตั้งแต่ปรากฏตัว ก็ล็อกเป้าหมายไปที่เย่ฝานอย่างแน่นหนา

ในสายตานั้น มีความเคียดแค้นฝังลึกต่อการตายของอีเจี้ยนและเถียอิง และยังมี... ความเด็ดขาดที่จะต้องฆ่าให้ตาย!

"พันธมิตร?" เสียงของผู้อาวุโสสิงฉื่อแฝงความเย้ยหยัน "จื่อหยาง มือของพันธมิตรแก ยื่นมายาวเกินไปแล้วนะ"

"ไอ้เด็กนี่มันฆ่าผู้อาวุโสของหอหลางหยา นี่คือความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมโลกกันได้"

"วันนี้ ฉันก็แค่มาเป็นตัวแทนของหอหลางหยา เพื่อสะสางเรื่องภายในบ้าน และลงทัณฑ์คนชั่วผู้นี้ ถ้าพันธมิตรของแกจะขัดขวาง ก็ลองดูได้เลย!"

เขาไม่สนข้ออ้างเรื่อง "คนของพันธมิตร" แต่ยัดเยียดสถานะ "ศัตรูของหอหลางหยา" ให้เย่ฝานแทน การฆ่าคนล้างแค้น ถือเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลตามกฎของสวรรค์ เป็นการอุดช่องโหว่ไม่ให้พันธมิตรเข้ามาแทรกแซงได้

ยังไม่ทันขาดคำ ผู้อาวุโสสิงฉื่อก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

ไม้บรรทัดดาราเคลือบสีดำในมือเขาสั่นไหวเบาๆ บนไม้บรรทัดราวกับมีภาพมายาของหมู่ดาวนับไม่ถ้วนกำลังหมุนวนเปล่งประกาย กลิ่นอายอันลึกล้ำยากหยั่งถึง ราวกับสามารถชั่งตวงฟ้าดินและสยบทางช้างเผือกได้ แผ่ขยายออกมา

"เย่ฝาน รับความตาย!"

ผู้อาวุโสสิงฉื่อก้าวออกไป ร่างกายราวกับวาร์ปหายไป ข้ามผ่านระยะทางหลายสิบจาง มาปรากฏตัวอยู่เหนือศีรษะของเย่ฝานโดยตรง

เขามองลงมาจากเบื้องบน ใช้ไม้บรรทัดดาราจิ้มลงไปที่เย่ฝาน

ไม่มีกระบวนท่าที่สวยงาม ไม่มีการสร้างคลื่นสะเทือนฟ้าดิน

มีเพียงการ "จิ้ม" ง่ายๆ

แต่การจิ้มนี้ ราวกับรวบรวมพลังของดวงดาวทั่วท้องฟ้ามาไว้ หนักอึ้งดั่งดาวตก ลึกล้ำดั่งทางช้างเผือก ล็อกวิถีปราณรอบตัวเย่ฝานไว้ทั้งหมด ทำให้เขาไร้ทางหลบหนี ต้องรับมือสถานเดียว!

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง "คู่ดาราเงามืด" ที่ยืนนิ่งราวกับเงา ก็หายตัวไปอย่างเงียบเชียบ... ในวินาทีที่ผู้อาวุโสสิงฉื่อลงมือ

ไม่ใช่การพุ่งตัวหรือเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง แต่เป็นการ "หายตัว" ไปอย่างแท้จริง ราวกับกลืนหายเข้าไปในอากาศ แสงแดด และเงามืด ซ่อนเร้นแม้กระทั่งลมปราณจนมิดชิด

แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่า พวกเธอต้องกำลังหาจังหวะลอบสังหารที่ดีที่สุดอยู่แน่ๆ เหมือนกับงูพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า พร้อมที่จะฉกเหยื่อให้ตายได้ทุกเมื่อ!

เมื่อเผชิญกับการโจมตีปลิดชีพจากยอดฝีมือระดับทงเทียนขั้นกลาง และการจ้องเล่นงานจากสุดยอดนักฆ่าอีกสองคน รูม่านตาของเย่ฝานก็หดเล็กลง

แรงกดดัน มหาศาลกว่าครั้งไหนๆ!

แต่ในดวงตาของเขา กลับไม่มีความตื่นตระหนกหรือสิ้นหวังเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่มีอยู่ มีเพียงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่เยือกเย็นและสติสัมปชัญญะที่เด็ดขาดที่สุด

"มาได้จังหวะ"

เย่ฝานตะโกนเสียงต่ำ พลังเจินหยวนในร่างกายหมุนเวียนด้วยความเร็วที่เหนือกว่าที่เคยเป็นมา

เขารู้ดีว่า เมื่อเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสสิงฉื่อ การใช้เล่ห์เหลี่ยมหรือการหลบหลีกใดๆ ล้วนไร้ผล มีเพียงการปะทะด้วยกำลังเท่านั้น

เขาใช้เท้าทั้งสองข้างกระทืบลงบนพื้นอย่างแรงจนหินใต้เท้าแตกกระจาย

ตัวเขาไม่ถอยแต่กลับพุ่งสวนขึ้นไป ราวกับมังกรที่พุ่งทวนน้ำ ชกหมัดเข้าใส่ไม้บรรทัดดาราที่กำลังจิ้มลงมา

หมัดนี้ เขาไม่กั๊กพลังไว้อีกต่อไป

พลังเจินหยวนเดือดพล่าน เปลวไฟต้นกำเนิดสีทองแดงอมแดง สายฟ้าสีม่วงอ่อน และไอเย็นยะเยือกของน้ำแข็งทมิฬ พลังทั้งสามสายรวมตัวและบีบอัดกันอย่างบ้าคลั่งที่ผิวหมัด

เจตจำนงแห่งหมัดดึกดำบรรพ์ที่แยกฟ้าผ่าดินและหวนคืนสู่รากเหง้า พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

หมัดปฐมกาล... สามพลังคืนสู่รากเหง้า!

(จบแล้ว)