บทที่ 122 ถึงตาแกแล้ว

บทที่ 122 ถึงตาแกแล้ว

แม้แต่หลิ่วหว่านชิงที่ได้รับการปกป้องอยู่เบื้องหลังฉินเฟิง เมื่อสัมผัสได้ถึงหมัดอันแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวของหวังเซ่าเจี๋ย สีหน้าของเธอก็เริ่มตื่นตระหนกเช่นกัน

ทว่าในวินาทีต่อมา วินาทีที่หมัดของหวังเซ่าเจี๋ยกำลังจะซัดเข้าใส่ฉินเฟิง ร่างและหมัดของหวังเซ่าเจี๋ยก็หยุดชะงักลงอย่างกะทันหันในระยะห่างจากฉินเฟิงไม่ถึงหนึ่งเชียะ (ประมาณ 1 ฟุต)

ด้วยระยะห่างเพียงแค่นี้ กลับทำให้หวังเซ่าเจี๋ยไม่อาจก้าวไปข้างหน้าได้อีกแม้แต่นิดเดียว

แต่ยังไม่ทันที่หวังเซ่าเจี๋ยและทุกคนจะตั้งตัว พลังอันแข็งแกร่งก็จู่โจมเข้ามา ร่างของหวังเซ่าเจี๋ยปลิวละลิ่วถอยหลังกลับไป และตกลงกระแทกพื้นอย่างแรง

ใบหน้าของเขาซีดเผือด ลมหายใจรวยริน มุมปากมีรอยเลือด เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บไม่เบาเลย

"นายน้อย!"

ชายชราหน้าเปลี่ยนสี รีบเข้าไปดูอาการบาดเจ็บของหวังเซ่าเจี๋ย

หวังเซ่าเจี๋ยลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล เช็ดเลือดที่มุมปาก เขาเงยหน้ามองฉินเฟิง ในดวงตาตอนนี้ไม่มีความดูแคลนเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว แต่กลับมีความตกตะลึง เคร่งเครียด และความอยากรู้อยากเห็นเจือปนอยู่

เขาฝืนทนต่ออาการบาดเจ็บภายใน ความรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่านปั่นป่วน ทำให้เขารู้สึกทรมานมาก

"แก... ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?"

เขาจ้องมองฉินเฟิงเขม็ง สายตาแฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความตกตะลึงอย่างยิ่ง "แกเป็นใครกันแน่?"

การโจมตีสุดกำลังของเขา กลับแตะต้องตัวหมอนี่ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

การโจมตีนี้ของเขา แม้แต่ยอดฝีมือระดับเขตแดนราชันทั่วไปก็ยังรับมือไม่ไหว แต่วันนี้ กลับแตะไม่โดนแม้แต่ชายเสื้อของหมอนี่ แถมด้วยการกระทำเพียงกระบวนท่าเดียว ก็ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสได้ ความแข็งแกร่งของไอ้หมอนี่เกรงว่าคงบรรลุเขตแดนราชันขั้นสี่ หรืออาจจะสูงกว่าขั้นห้าไปแล้วล่ะมั้ง!

ในวินาทีนี้ แม้แต่ยายเฒ่าจินฮวาและชายชราที่ประคองหวังเซ่าเจี๋ยอยู่ก็ยังรู้สึกตกตะลึง

ไอ้หมอนี่มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

โดยเฉพาะยายเฒ่าจินฮวา สายตาที่มองฉินเฟิงก็แฝงไปด้วยความประหลาดใจและอยากรู้อยากเห็น

ไอ้หนุ่มนี่ ตอนแรกคิดว่าเป็นแค่ระดับเขตแดนเทวะวิเศษขั้นสูงสุดเท่านั้น เมื่อเผชิญหน้ากับหวังเซ่าเจี๋ยที่แข็งแกร่ง คงไม่มีทางต่อกรได้แน่ แต่ผลกลับกลายเป็นว่า หมอนี่ซัดหวังเซ่าเจี๋ยจนบาดเจ็บได้ในพริบตา ความแข็งแกร่งระดับนี้ ต้องเป็นยอดฝีมือระดับเขตแดนราชันขั้นสี่ขึ้นไปอย่างแน่นอน!

แม้แต่ตัวหลิ่วหว่านชิงเอง บนใบหน้าที่งดงามอ่อนหวานก็ยังมีความตกตะลึงและประหลาดใจ ริมฝีปากเล็กๆ เผยอขึ้น มองดูฉากนี้ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ฉินเฟิง... แข็งแกร่งกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก!

แข็งแกร่งเสียจนแม้แต่หวังเซ่าเจี๋ยก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!

เมื่อมองดูฉินเฟิงที่ยืนบังอยู่เบื้องหน้า แผ่นหลังนั้นช่างองอาจผ่าเผย ราวกับว่าเมื่อมีเขายืนขวางอยู่ข้างหน้า ทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่ต้องให้เธอต้องเป็นกังวลอีกต่อไป

ฉินเฟิงมองหวังเซ่าเจี๋ย แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

"คนที่มาเอาชีวิตแกไง"

หวังเซ่าเจี๋ยตาเย็นเยียบ "อวดดีนักนะ!"

"ผู้อาวุโสหลิน ฆ่ามันให้ผม!"

เมื่อชายชราผมขาวแน่ใจว่าหวังเซ่าเจี๋ยไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแล้ว เขาก็หันกลับไปมองฉินเฟิง บนใบหน้าที่ผอมแห้งแฝงไปด้วยเจตนาฆ่า

"แกแข็งแกร่งจริงๆ นั่นแหละ แต่มันยังไม่พอหรอก กล้าทำให้นายน้อยบาดเจ็บ วันนี้แกก็ทิ้งชีวิตเอาไว้ที่นี่เถอะ!"

ตู้ม!

วินาทีต่อมา ในมือของชายชราก็เปล่งแสงปราณออกมา เขาตบฝ่ามือออกไป ราวกับต้องการจะบดขยี้ฉินเฟิงโดยตรง!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวราวกับทำให้มิติรอบด้านสั่นสะเทือน บริเวณที่มันพาดผ่าน ความว่างเปล่าราวกับทนรับน้ำหนักไม่ไหวจนแตกสลายไป

เมื่อหวังเซ่าเจี๋ยเห็นภาพนี้ ในดวงตาก็แฝงไปด้วยความเย็นชาและได้ใจ

"ฉินเฟิง แกตายแน่!"

ในฐานะผู้อาวุโสรับเชิญของตระกูลหวัง ผู้อาวุโสหลินมีความแข็งแกร่งถึงระดับเขตแดนราชันขั้นห้าจุดสูงสุดแล้ว เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการไอ้หมอนี่ไม่ได้!

แม้แต่ยายเฒ่าจินฮวาก็ไม่คาดคิดว่า ชายชราที่ติดตามหวังเซ่าเจี๋ยมาจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!

เธอมองไปที่ฉินเฟิง แล้วก็อดส่ายหน้าไม่ได้ ไอ้หนุ่มนี่ เมื่อต้องเผชิญกับยอดฝีมือระดับเขตแดนราชันขั้นห้าจุดสูงสุด ต่อให้เก่งแค่ไหนก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้หรอก

ถึงแม้จะฝืนทนรับมือได้ แต่ชายชราผู้นี้ในฐานะผู้อาวุโสของตระกูลหวัง ผู้ที่ถูกส่งมาปกป้องหวังเซ่าเจี๋ยโดยเฉพาะ จะต้องมีไพ่ตายและวิธีการตลบตะแลงที่ยังไม่ได้งัดออกมาใช้อีกแน่นอน

"ตายซะเถอะไอ้หนู!"

ทว่าในวินาทีต่อมา ฉินเฟิงเพียงแค่ยกมือขึ้นเบาๆ แล้วกำหมัด มือใหญ่คู่นั้นก็แตกสลายไปในพริบตา ยังไม่ทันที่ชายชราจะตอบสนอง ร่างของฉินเฟิงก็มาปรากฏอยู่ด้านหลังเขาอย่างกะทันหัน

หวังเซ่าเจี๋ยหน้าเปลี่ยนสีอย่างรุนแรง "ผู้อาวุโสหลิน ระวัง!"

แต่ก็สายไปเสียแล้ว ฉินเฟิงยกมือขึ้นเบาๆ ราวกับวางมือลงบนไหล่ของชายชราอย่างแผ่วเบา

ในชั่วพริบตานั้นเอง มันทำให้ชายชรารู้สึกราวกับถูกภูเขาขนาดยักษ์กดทับลงมา พลังอันแข็งแกร่งไร้เทียมทานนั้น ทำให้เขาทรุดเข่าลงไปกองกับพื้นทันที

"ตุบ!"

เข่าของชายชรากระแทกพื้น เกิดเสียงดังทึบ แม้แต่พื้นดินก็ยังแตกเป็นเสี่ยงๆ แม้แต่ตัวชายชราเอง ก็ราวกับไม่อาจทนรับแรงกดดันนี้ได้ กระอักเลือดคำโตออกมาโดยตรง

หวังเซ่าเจี๋ยและยายเฒ่าจินฮวา มีสีหน้าตกตะลึงและประหลาดใจอย่างที่สุด!

ไอ้หมอนี่ ถึงกับเอาชนะผู้อาวุโสหลินที่มีฐานะการฝึกตนถึงเขตแดนราชันขั้นห้าจุดสูงสุดได้อย่างง่ายดายขนาดนี้เชียวหรือ!

แม้แต่หลิ่วหว่านชิงเมื่อเห็นฉากนี้ ก็รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเหลือเชื่อเช่นกัน

ฉินเฟิง... เขา... แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ!

ผู้อาวุโสหลินคนนี้เธอรู้จักดี เขาคือผู้พิทักษ์ของหวังเซ่าเจี๋ยตั้งแต่เด็กจนโต มีความแข็งแกร่งถึงระดับเขตแดนราชันขั้นห้าจุดสูงสุด!

แม้แต่ในเมืองชิงซาน ความแข็งแกร่งระดับนี้ก็ถือว่าเป็นยอดฝีมือขั้นสูงสุดแล้ว

แต่ผลสรุปก็คือ ยอดฝีมือขั้นสูงสุดท่านนี้ กลับรับมือฉินเฟิงไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!

"อึก!"

หลิ่วหว่านชิงถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ฉินเฟิงเขา... ตกลงแล้วมีความแข็งแกร่งระดับไหนกันแน่?

เธอพบว่า เธอยังคงมองฉินเฟิงไม่ออกอยู่ดี ทุกครั้งที่เธอคิดว่าตัวเองเดาความแข็งแกร่งของฉินเฟิงได้คร่าวๆ แล้ว ฉินเฟิงก็จะสร้างความประหลาดใจให้เธอครั้งแล้วครั้งเล่า พลิกคว่ำความเข้าใจและข้อสันนิษฐานของเธอไปจนหมดสิ้น

ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าฉินเฟิงน่าจะเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับเขตแดนราชันเท่านั้น แต่ใครจะไปรู้ล่ะ ว่าหมอนี่จะเก่งกาจขนาดนี้!

เพียงกระบวนท่าเดียวก็เอาชนะยอดฝีมือระดับเขตแดนราชันขั้นห้าจุดสูงสุดได้แล้ว!

ความแข็งแกร่งของเขา เกรงว่าจะบรรลุเขตแดนราชันขั้นหกหรืออาจจะสูงกว่านั้นไปแล้วล่ะมั้ง?!

ในตอนนี้ ผู้อาวุโสหลินกัดฟันแน่น ทนรับแรงกดดันจากมือข้างเดียวของฉินเฟิง ใบหน้าของเขาซีดเผือด มุมปากมีรอยเลือด สีหน้าดูเจ็บปวดและทรมานอย่างมาก

ในดวงตาของเขาฉายความตกตะลึงอย่างลึกล้ำ ตัวเขาเองกลับทนรับการโจมตีจากมือหมอนี่ไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!

มือเพียงข้างเดียวนี้ กลับทำให้เขารู้สึกราวกับกำลังจะถูกบดขยี้ เขาพอมองออกว่า กระดูกและอวัยวะภายในกำลังแหลกเหลวภายใต้แรงกดดันนี้

ไอ้หมอนี่ ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้!

แม้แต่หวังเซ่าเจี๋ยในตอนนี้ เมื่อเห็นภาพดังกล่าว ในสายตาก็ไม่มีความประมาทและดูแคลนเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป กลับมีความตกตะลึง เคร่งเครียด และอยากรู้อยากเห็นเข้ามาแทนที่

ไอ้หมอนี่ ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสหลินก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน!

หรือว่าความแข็งแกร่งของมันจะบรรลุเขตแดนราชันขั้นหกหรืออาจจะสูงกว่านั้นไปแล้ว?!

ยอดฝีมือระดับนี้ จะมาปรากฏตัวในประเทศเล็กๆ เท่าขี้ปะติ๋วอย่างแคว้นฉู่ได้อย่างไร?!

ในใจหวังเซ่าเจี๋ยมีหมื่นพันความคิดแล่นผ่าน แต่ฉินเฟิงเพียงแค่บีบมือเบาๆ ร่างของชายชราผู้นั้นก็ระเบิดออกในทันที กลายเป็นหมอกเลือดคลุ้งไปทั่ว!

เมื่อเห็นฉากนี้ หวังเซ่าเจี๋ยและยายเฒ่าจินฮวาก็ใจสั่นสะท้าน ความหวาดกลัวผุดขึ้นมาในใจ

ฉินเฟิงมองหวังเซ่าเจี๋ยแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ถึงตาแกแล้ว..."

[จบแล้ว]