บทที่ 13 - ชักนำภัยสู่คนอื่น

บทที่ 13 - ชักนำภัยสู่คนอื่น

หนึ่งวันต่อมา บนกิ่งไม้ใหญ่ของต้นไม้โบราณต้นหนึ่ง เย่ซีเหวินนั่งขัดสมาธิ ถอนหายใจอย่างโล่งอก บาดแผลบนร่างกายหายไปกว่าเจ็ดถึงแปดส่วนแล้ว ผลการรักษาของ 'เคล็ดวิชาหยกกระจ่าง' นั้นดีเยี่ยมมาก หากเป็นบนโลกมนุษย์ บาดแผลเช่นนี้คงต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะหายสนิท แต่ที่นี่ เพียงแค่วันเดียวก็ฟื้นฟูได้เกือบแปดส่วนแล้ว วิทยายุทธ์ช่างมหัศจรรย์จริงๆ

ในหนึ่งวันนี้ เขาได้แต่หลบซ่อนตัวไปทั่ว คนของตระกูลจางเข้าร่วมขบวนการไล่ล่ามากขึ้นเรื่อยๆ ศิษย์ตระกูลจางที่ฝึกฝนอยู่ในบริเวณนี้ แม้จะไม่รู้หน้าตาของเย่ซีเหวิน แต่คนที่เคยเห็นเย่ซีเหวินก็ถูกเขาฆ่าตายหมดแล้ว ทว่านั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการไล่ล่าของพวกเขา ใครก็ตามที่ดูน่าสงสัยจะถูกจับและฆ่าทิ้งทั้งหมด

ยอมฆ่าผิดสามพันคน ดีกว่าปล่อยให้รอดไปแม้แต่คนเดียว!

ไล่ล่ามาทั้งวัน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก ก็แน่ล่ะ เย่ซีเหวินฆ่านายน้อยตระกูลจางไปถึงสองคน ตระกูลจางจะไม่โกรธเกรี้ยวได้อย่างไร อีกทั้งเมื่อเวลาผ่านไป ยอดฝีมือที่ปรากฏตัวก็จะยิ่งมากขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ต้องหาวิธีสลัดพวกมันให้หลุด หรือไม่ก็ทำให้พวกมันบาดเจ็บสาหัส!

"โฮก!" จู่ๆ เสียงคำรามของสัตว์ร้ายก็ดังก้องขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับเสียงร้องของลิงที่ถูกขยายให้ดังขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน

เสียงของลิงยักษ์ไม่รู้กี่สิบตัวดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วท้องฟ้า

เย่ซีเหวินลุกขึ้นยืนทันที กระโดดไปยังต้นไม้ใหญ่อีกต้น พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเสียงอย่างรวดเร็ว

มองจากที่ไกลๆ เย่ซีเหวินก็เห็นลิงยักษ์กว่าร้อยตัว ลิงยักษ์เหล่านี้มีขนสีเงินปกคลุมทั่วร่าง สูงประมาณสองเมตรกว่า หน้าตาดุร้าย เขี้ยวยาว ดูน่ากลัวยิ่งนัก

ฝูงลิงหลังเหล็กขนเงิน!

สัตว์อสูรประเภทลิงบนเขาชิงเฟิงนั้นมีไม่น้อย มีหลากหลายเผ่าพันธุ์ ในจำนวนนั้น ลิงหลังเหล็กขนเงินถือว่ามีชื่อเสียงพอสมควร ลิงยักษ์เหล่านี้แต่ละตัวล้วนมีพละกำลังมหาศาล ลิงหลังเหล็กขนเงินที่โตเต็มวัยจะมีพลังเกินสี่พยัคฆ์ ไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อเกิดขั้นห้า สามารถฉีกเสือดาวให้ขาดเป็นชิ้นๆ ได้ ร่างกายกำยำแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า ดาบหอกฟันแทงไม่เข้า

ท่ามกลางสีเงินยวงของฝูงลิงยักษ์ มีลิงยักษ์ขนสีทองตัวหนึ่งยืนหยัดอย่างองอาจอยู่บนยอดไม้ สูงเกือบสามเมตร สูงกว่าลิงยักษ์สีเงินทั่วไปมากนัก

นี่คือราชาลิงหลังเหล็กขนเงิน กลิ่นอายน่าเกรงขามอย่างยิ่ง หากเทียบกับระดับของมนุษย์ อย่างน้อยก็ต้องเกินขั้นก่อเกิดระดับแปด พละกำลังมหาศาล

ลิงหลังเหล็กขนเงินกว่าร้อยตัว หากดูจากขนาดแล้วก็ถือว่าเป็นฝูงที่ไม่เล็กเลยทีเดียว

เย่ซีเหวินเกิดความคิดขึ้นมาทันที ล่อให้คนตระกูลจางมาที่นี่ ลิงหลังเหล็กขนเงินเป็นสัตว์ที่หวงอาณาเขตมาก สิ่งมีชีวิตใดที่พยายามเข้าใกล้อาณาเขตของพวกมัน จะถูกมองว่าเป็นการท้าทาย และถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

เมื่อถึงเวลานั้น เย่ซีเหวินก็จะสามารถฉวยโอกาสหลบหนีไปได้ในความชุลมุน

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เย่ซีเหวินก็หันหลังกลับ เดินตรงไปยังทิศทางของกลุ่มคนตระกูลจาง

ในป่าลึก กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลจางกำลังค้นหาร่องรอยของเย่ซีเหวินอย่างละเอียด หวังจะพบเบาะแสบางอย่าง ตอนนี้เบื้องบนได้ออกคำสั่งมาแล้วว่าต้องจับเป็นหรือตายเย่ซีเหวินให้ได้ ยอมฆ่าผิดดีกว่าปล่อยไป

ทันใดนั้น บนยอดไม้ต้นหนึ่งก็มีเงาดำพุ่งทะยานลงมา เสียง 'ครืน' ดังกึกก้อง ฝ่ามือใหญ่ตบลงมาจากกลางอากาศ

"ตู้ม!" ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งในกลุ่มตายคาที่ทันที

"เจ้านี่แหละคือคนที่ฆ่าคนตระกูลจางเราไปตั้งเยอะแยะ จับมันไว้!" ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งจำเย่ซีเหวินได้และตะโกนขึ้นมาทันที

เย่ซีเหวินฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ไปคนหนึ่งแล้วหันหลังหนีทันที ยอดฝีมือตระกูลจางด้านหลังรีบตามมาอย่างกระชั้นชิด

เย่ซีเหวินกระโดดสองสามทีก็หายวับเข้าไปในป่า ยอดฝีมือตระกูลจางที่ตามมามีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกองทัพอันยิ่งใหญ่ นับสิบชีวิต

"ตามไป วันนี้ต้องตามจับฆาตกรคนนี้ให้ได้!"

"ฆ่ามัน สับมันเป็นหมื่นชิ้น คนของตระกูลจางเรายังกล้าแตะต้อง!"

"ฆ่ามัน แก้แค้นให้นายน้อย!"

"ไอ้หนู ไปลงนรกซะ!" เสียงตะโกนก้องดังขึ้น ชายหน้าบากวัยกลางคนเข้าร่วมขบวนการไล่ล่าเย่ซีเหวิน

เย่ซีเหวินสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารอันรุนแรงหลายสายจากด้านหลัง จึงแค่นเสียงเย็น มาเลย ยิ่งมาเยอะ เขาก็ยิ่งมีโอกาสฉวยจังหวะชุลมุน

ผู้ไล่ล่าด้านหลังเข้าใกล้มาเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน อาณาเขตของฝูงลิงหลังเหล็กขนเงินก็อยู่ตรงหน้า เย่ซีเหวินหยิบก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น แล้วขว้างใส่ลิงหลังเหล็กขนเงินตัวหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป

จากนั้นเย่ซีเหวินก็พุ่งตัวดำดิ่งเข้าไปในพุ่มไม้ทันที หมอบราบไปกับพื้น ซ่อนเร้นลมปราณทั้งหมด

"ตู้ม!" ก้อนหินก้อนใหญ่ก้อนนั้นกระแทกลิงหลังเหล็กขนเงินตัวนั้นจนสลบเหมือดไปเลย พละกำลังของเย่ซีเหวินมหาศาลเพียงใด วัดเป็นชั่งก็หลักพันชั่ง นั่นก็คือลิงหลังเหล็กขนเงินที่มีร่างกายแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า หากเปลี่ยนเป็นสัตว์อสูรทั่วไป การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้ก็คงทำให้หัวแตกได้เลยทีเดียว

"โฮก!"

"โฮก!"

"โฮก!"

ฝูงลิงหลังเหล็กขนเงินโกรธจัด มีคนกล้าบุกรุกอาณาเขตและโจมตีเผ่าพันธุ์ของพวกมัน พวกมันต่างพากันแหงนหน้าคำรามก้องฟ้า ทุบอกตัวเอง เสียงร้องดุดันกึกก้องกังวาน

ฝูงลิงหลังเหล็กขนเงินพุ่งทะยานไปในทิศทางที่เย่ซีเหวินเพิ่งจากมาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าครั้งใดๆ ภายใต้การนำของราชาลิง สัตว์ร่างยักษ์ที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เหล่านี้เคลื่อนที่บนต้นไม้ด้วยความเร็วสูงมาก แขนห้อยโหนไปตามกิ่งไม้ เพียงแค่สลับมือก็กระโดดข้ามระยะทางหลายเมตรได้แล้ว

และในเวลานี้เอง กลุ่มคนที่ตามล่าเย่ซีเหวินของตระกูลจางก็มาถึงพอดี พวกเขาส่งเสียงตะโกนก้องหมายจะสังหารเย่ซีเหวินอย่างเต็มที่

ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ทันตั้งตัว ทัศนวิสัยในป่าทึบก็ถูกจำกัดอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองฝ่ายยังพุ่งเข้าหากันด้วยความเร็วสูง ราวกับกระแสน้ำสองสายที่พุ่งเข้าชนกันอย่างรุนแรง

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่ของตระกูลจางที่วิ่งนำหน้าสุด ถูกลิงหลังเหล็กขนเงินตัวหนึ่งชนกระเด็นจนตายคาที่

ลิงหลังเหล็กขนเงินเหล่านี้เมื่อวิ่งด้วยความเร็วสูง ก็ราวกับรถถังเนื้อ ห้าวหาญไร้เทียมทาน

"เวรเอ๊ย ทำไมที่นี่ถึงมีลิงหลังเหล็กขนเงินเยอะขนาดนี้!" ชายหน้าบากวัยกลางคนใช้ดาบฟันลิงหลังเหล็กขนเงินตัวหนึ่งขาดเป็นสองท่อน พลางสบถด่าในใจ ฝูงลิงหลังเหล็กขนเงินในเขาชิงเฟิงไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่จะต่อกรด้วยง่ายๆ แม้ตระกูลจางจะโอหัง แต่ก็ไม่กล้าไปยั่วยุเผ่าพันธุ์แบบนี้สุ่มสี่สุ่มห้า แม้แต่เวลาออกมาฝึกประสบการณ์ ก็จะเลือกโจมตีเฉพาะสัตว์อสูรที่แตกฝูงเท่านั้น จะไม่ไปยุ่งกับทั้งฝูงเด็ดขาด

ยิ่งไปกว่านั้น ฝูงลิงหลังเหล็กขนเงินก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว

กระแสน้ำสองสายพุ่งเข้าชนกันอย่างรุนแรง ทันใดนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลจางหลายคนก็ถูกลิงหลังเหล็กขนเงินฆ่าตายล้มลุกคลุกคลาน แต่ก็มีลิงหลังเหล็กขนเงินหลายตัวถูกผู้ฝึกยุทธ์สังหารเช่นกัน

"โฮก!" ราชาลิงหลังเหล็กขนเงินสีทองอร่ามคำรามลั่น เสียงดังกึกก้องกังวาน กระโดดลงมาจากยอดไม้

"ตู้ม!" เหยียบผู้ฝึกยุทธ์ตระกูลจางคนหนึ่งจนแหลกละเอียด แรงสั่นสะเทือนทำเอาแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น

"ปึง!" ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งฟันดาบลงมา กลับถูกราชาลิงหลังเหล็กขนเงินใช้มือเปล่ารับไว้ ดาบเหล็กกล้าถูกบีบจนบิดเบี้ยวเป็นแผ่นเหล็ก ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นก็ถูกราชาลิงหลังเหล็กขนเงินชกตายไป

ท่ามกลางเงาหมัดที่ซ้อนทับกัน กลับแฝงด้วยเค้าโครงของวิชาหมัด เย่ซีเหวินตกตะลึงอย่างยิ่ง สัตว์อสูรตัวนี้กลับใช้วิชาหมัดเป็น น่าจะเป็นวิชาหมัดวานรสินะ!

(จบแล้ว)