ตอนที่ 3 วิถีพ่อค้าหน้าเลือด

ตอนที่ 3 วิถีพ่อค้าหน้าเลือด

รถคันนี้ใช้ได้เลย! ไฟหน้าสองดวงนั้นสว่างจ้าบาดตาจริงๆ ที่สำคัญคือเส้นสายของตัวรถนั้นไหลลื่นมาก แม้ว่าจะมีคราบสกปรกบดบังรูปลักษณ์ภายนอกอยู่บ้าง แต่ก็ยังยากที่จะปกปิดความเป็นที่สุดของที่สุดไว้ได้

ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากของจางจื่อซิงมองสำรวจรถระดับท็อปที่ดูทุลักทุเลตรงหน้าขึ้นลง... เอ่อ ไม่สิ... หญิงสาวต่างหาก เขารู้สึกเหมือนเคยพบเธอที่ไหนมาก่อน แต่คิดไม่ออกในทันที

แต่ถึงแม้จะรู้จักกัน ก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจของฉันได้ ถึงเวลาเชือดก็ต้องเชือด ท้ายที่สุดฉันก็เริ่มต้นชีวิตใหม่แล้วไม่ใช่หรือ

ตั้งแต่รู้ว่าฉันจะต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มหายนะลำดับที่สี่ ฉันไม่ได้ว่างเว้นเลยในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

ฉันไม่เพียงแต่เรียนรู้เกี่ยวกับระบบการค้าทั้งหมดของฐานด่านหน้าเท่านั้น แต่ยังใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเตรียมวัสดุอุปกรณ์จำนวนมาก เพื่อรอคอยการมาเยือนของกลุ่มหายนะพวกนี้โดยเฉพาะ

ในขณะนี้ เมื่อแกะอ้วนตัวแรกมาถึงหน้าประตู มีหรือที่จะปล่อยไป

แม้ว่าจะเป็นคนรู้จัก แต่เธอคงจะขอบคุณในความมีน้ำใจของฉันแน่!

"คนแปลกหน้า ฉันมีภารกิจเล็กๆ น้อยๆ ที่จะมอบหมายให้คุณ ไม่รู้ว่าคุณจะทำมันได้หรือไม่ แน่นอนว่า มีรางวัลให้ด้วยนะ"

จางจื่อซิงจงใจกดเสียงให้ต่ำลง นั่งยองๆ อยู่หน้าห่อผ้า ชี้ไปที่หน้าจอแสดงผลที่อยู่ด้านข้าง

ท่าทางนั้นเหมือนกับคุณลุงใจร้ายที่ให้คุณช้อนปลาทองเสียจริงๆ

[หน้าจอแสดงผลภารกิจอิสระ]: ไอเทมพิเศษ: ไอเทมที่ไม่ใช่สำหรับต่อสู้ ไม่สามารถทำลายได้

สถานะ: ไม่มี

คำประเมินอุปกรณ์: ไอเทมเฉพาะสำหรับ NPC สามารถแก้ไขภารกิจที่มอบหมายบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อให้อีกฝ่ายรับภารกิจได้สะดวก จำนวนภารกิจที่มอบหมายได้ 3/3

'ไอเทมสำคัญแบบหนึ่งต่อหลายคน' 'NPC ทุกคนควรมี' 'ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีใครรับภารกิจของฉันอีกต่อไปแล้ว'

ในฐานะ NPC จะไม่มอบหมายภารกิจได้ยังไง? จางจื่อซิงได้ศึกษาอย่างเจาะลึกเกี่ยวกับเทมเพลตภารกิจ ซึ่งเป็นรากฐานของ NPC มาแล้ว

เช่นเดียวกับภายในฐานด่านหน้า ก็มีหน้าจอภารกิจขนาดใหญ่ ซึ่งรวบรวมภารกิจที่ NPC ทั้งฐานทัพมอบหมาย ตราบใดที่คุณมีเลเวลถึง คุณก็สามารถรับภารกิจที่นั่นได้

แต่ในฐานะคนเถื่อน จางจื่อซิงไม่มีสิทธิ์มอบหมายภารกิจ เว้นแต่เขาจะทำข้อตกลงด้วยวาจากับผู้เล่น

หลิงอวิ๋นคงคาดเดาไว้ก่อนแล้ว ในบรรดาไอเทมที่เขามอบให้ ก็มีหน้าจอขนาดเล็กสูงครึ่งคนนี้อยู่ด้วย

แม้ว่ามันจะดูเหมือนของแถมราคา 30 หยวนที่ซื้อผ่านแอปพลิเคชัน แต่มันก็สามารถมอบหมายภารกิจได้จริงๆ!

ถือเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้กับฉันได้

หลินเมิ่งเซียนชะงักไปเล็กน้อย ในใจคิดว่า: npc ของเกมนี้แต่งตัวได้นำสมัยขนาดนี้เลยเหรอ?

เธอรีบเงยหน้าขึ้นมองไปที่หน้าจอนั้น

เห็นบนหน้าจอมีภารกิจสามอย่างเขียนด้วยตัวอักษรทั่วไปของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ซึ่งทำให้เธอในเวลานี้รู้สึกอยากจะร้องเหมียวๆ ออกมา

[ส่งมอบค่าประสบการณ์ 10 แต้ม รางวัล: ผลไม้ป่าสามผล; ผลไม้ป่า: ฟื้นฟูพลังชีวิต 5 หน่วยต่อวินาที ต่อเนื่อง 3 วินาที]

[ส่งมอบแครอท 3 หัว รางวัล: น้ำแครอทสกัดเย็นหนึ่งขวด; น้ำแครอทสกัดเย็น: ฟื้นฟูพลังชีวิต 30 หน่วยในครั้งเดียว พร้อมกับฟื้นฟูพลังกาย 10 หน่วย]

[ส่งมอบหนังกระต่าย 5 ผืน รางวัล: กระเป๋าคาดเอวหนังกระต่ายหนึ่งใบ; กระเป๋าคาดเอวหนังกระต่าย: กระเป๋าคาดเอวที่มีช่องเก็บของ 4 ช่อง แต่ละคนสามารถสวมใส่ได้สองใบ]

(╯°Д°)╯ "พี่ชาย? คุณพูดจริงเหรอ? ภารกิจของคุณไม่ให้ค่าประสบการณ์ก็ว่าไปอย่าง! นี่ยังจะให้ฉันจ่ายค่าประสบการณ์อีกเหรอ?"

หลินเมิ่งเซียนตกตะลึงไปเลย

ให้ตายเถอะ เธอเริ่มเล่นเกมออนไลน์ตั้งแต่อายุ 12 ขวบ เล่นมาหกปีเต็ม นี่เป็นครั้งแรกที่เจอภารกิจแบบนี้ ขอถามหน่อยเถอะว่าภารกิจนี้มันสมเหตุสมผลหรือเปล่า?

แต่รางวัลสำหรับภารกิจที่สองและสามนั้น เธอก็อยากได้มาก มันเป็นยารักษาทันทีและกระเป๋าเพิ่มเติมที่หาได้ยาก!

ในเวลานี้ กระเป๋านักเรียนใบเล็กสำหรับมือใหม่ที่เธอกำลังสะพายอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลกร้ายนั้นมีพื้นที่เก็บของเพียงหกช่อง แต่กระเป๋าคาดเอวหนังกระต่ายหนึ่งใบก็มีพื้นที่เก็บของถึงสี่ช่อง แต่ละคนยังสามารถสะพายได้สองใบ นั่นก็คือแปดช่อง!

นี่ไม่เท่ากับเป็นการชนะตั้งแต่จุดเริ่มต้นเลยเหรอ?

แต่มองดูทั่วทั้งตัวเธอ อย่าว่าแต่พวกแครอทหรือหนังกระต่ายเลย แม้แต่ค่าประสบการณ์ เธอก็ไม่มีเลยแม้แต่น้อย

(•́.•̀, ) "เอ่อ พี่ชายคะ ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลยค่ะ แล้วหนังกระต่ายกับแครอทที่คุณพูดถึง จะหามาได้ยังไงคะ?"

ประสบการณ์การเล่นเกมออนไลน์หลายปีบอกเธอว่า รางวัลภารกิจดีขนาดนี้ ภารกิจต้องไม่ง่ายอย่างแน่นอน!

เมื่อมองดูสีหน้าที่ค่อนข้างอึดอัดของหญิงสาว มุมปากใต้หน้ากากของจางจื่อซิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย

หึหึ ปลาฮุบเหยื่อแล้ว!

รู้อยู่แล้วว่าการเลือกรางวัลภารกิจนี้จะจี้จุดผู้เล่นได้ตรงเป้า!

ฉันแสร้งทำเป็นคนมีประสบการณ์และอธิบายว่า

"แครอท มีโอกาสดรอปจากกระต่ายในทุ่งหญ้าด้านนอก ส่วนหนังกระต่ายก็ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่ คุณเพียงแค่ต้องฆ่ากระต่าย คุณก็สามารถเก็บเกี่ยวจากตัวมันได้"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ คิ้วของหลินเมิ่งเซียนก็เลิกขึ้น

เธอเปิดหน้าต่างตัวละครของตัวเอง มองดูช่องทักษะที่ว่างเปล่า ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มบ่นจากตรงไหนดี

ผู้เริ่มต้นไม่มีแม้แต่ทักษะการโจมตี แล้วจะมีทักษะชีวิตได้ยังไง!

ยิ่งไปกว่านั้น ในมือของเธอก็มีเพียงไม้พลองมือใหม่ ไม่ว่าจะดูยังไงก็ไม่เหมือนสิ่งที่จะใช้แล่หนังได้เลย?

ราวกับจะมองเห็นความอึดอัดของหญิงสาว เจ้าของจุดพักนักรบมือใหม่ก็พูดขึ้นอีกครั้ง

"คุณไม่มีทักษะการเก็บเกี่ยวใช่ไหม? ไม่เป็นไร ฉันคิดเรื่องนี้ไว้แล้ว ฉันมีภารกิจลับอยู่ที่นี่ ไม่รู้ว่าคุณยินดีที่จะรับหรือไม่?"

(｡ớ₃ờ)ھ "ยินดีค่ะ! ฉันยินดีแน่นอนค่ะ! คุณรีบบอกมาเลย"

หญิงสาวพพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

ภารกิจลับเชียวนะ! ภารกิจที่ไม่ปรากฏบนอินเทอร์เฟซภารกิจเช่นนี้ ร้อยทั้งร้อยต้องเป็นของดี ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะได้พบกับมัน หรือว่าเป็นเพราะคำพูดในสถานะของตัวเอง? ที่บอกว่ามีดีแค่หน้าตา?

"นี่คือมีดเก็บเกี่ยวระดับตำนานสีทอง ฉันสามารถให้คุณยืมทักษะการเก็บเกี่ยวของฉันได้ชั่วคราว เพื่อที่คุณจะได้เก็บเกี่ยวหนังกระต่ายได้! แน่นอนว่า ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน"

มือของจางจื่อซิงเหมือนกับเล่นกล หยิบกล่องออกมาจากด้านหลังแล้วค่อยๆ เปิดออก ทันใดนั้นแสงสีทองก็เปล่งประกายออกมาจากรอยแยกของกล่อง ทำให้หญิงสาวหายใจถี่ขึ้นเล็กน้อย

ระดับตำนานสีทองเชียวนะ!

แต่เมื่อเปิดกล่องออกจนหมด สีหน้าของหญิงสาวก็มืดมนลงทันที

มีดพับขนาดเล็กที่ทาสีทองสว่างไสวทั้งเล่มวางอยู่ในกล่อง ดูจากรูปแบบแล้ว น่าจะทำมาจากแผ่นเหล็กทั้งแผ่น แม้แต่ด้ามจับก็ไม่มี!

[มีดเก็บเกี่ยวระดับตำนานสีทอง]: พลังโจมตี 1-1, มีดพับที่เสริมพลังด้วยทักษะการเก็บเกี่ยวชั่วคราว สามารถใช้เพื่อการเก็บเกี่ยวได้; (ผลิตโดยสตูดิโอจางเอ้อร์ต้า ต้องเป็นของดีมีคุณภาพแน่นอน)

ที่แท้ก็ชื่อระดับตำนานสีทองนี่เอง!

หญิงสาวมองดูสถานะของมีดพับเล่มนั้น สีหน้าดูแปลกประหลาดเล็กน้อย เธอรีบหันไปมองไอเทมอีกสามอย่าง

แน่นอนว่า นอกจากผลไม้ป่าอย่างแรกแล้ว ไอเทมอีกสองอย่างต่างก็มีหมายเหตุ 'ผลิตโดยสตูดิโอจางเอ้อร์ต้า ต้องเป็นของดีมีคุณภาพแน่นอน'

หญิงสาวเงยหน้าขึ้น สบตากับใบหน้าที่อยู่ใต้ฮู้ดของ npc ตรงหน้าพอดี บนหน้ากากที่ปกปิดใบหน้าที่แท้จริงนั้น ปรากฏตัวอักษร 'ต้า' อย่างชัดเจน!

ที่แท้ NPC ตรงหน้านี้ก็ชื่อจางเอ้อร์ต้า! และของพวกนี้เขาก็เป็นคนสร้างมันขึ้นมา!

เมื่อคิดถึงจุดนี้ หญิงสาวก็รีบยกมือขึ้นปิดปาก พยายามกลั้นเสียงหัวเราะอย่างเต็มที่

(๑•́₃•̀๑) "เอ้อร์... ไม่ใช่สิ พี่... พี่ชาย แล้วข้อแลกเปลี่ยนนั่นคืออะไรคะ?"

"ค่าประสบการณ์ร้อยแต้มต่อหนึ่งชั่วโมง ถูกมากใช่ไหม? คุณต้องรู้ไว้นะว่า ทักษะการเก็บเกี่ยว คุณต้องรอจนถึงเลเวล 10 จึงจะเรียนได้ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อมีมีดเล่มนี้ คุณไม่เพียงแต่เก็บเกี่ยวหนังกระต่ายได้เท่านั้น แต่ยังสามารถรับไอเทมจากการเก็บเกี่ยวอื่นๆ ได้อีกด้วย แน่นอนว่า หากคุณนำมันมา ฉันก็สามารถให้ไอเทมพิเศษที่เกี่ยวข้องอื่นๆ แก่คุณได้เช่นกัน"

สายตาที่หญิงสาวมองชายตรงหน้าเปลี่ยนไปเป็นแปลกประหลาดในทันที!

ทำไม npc คนนี้ถึงหมกมุ่นอยู่กับค่าประสบการณ์ขนาดนี้? หรือว่าเป็นคนที่ทางผู้พัฒนาส่งมาเพื่อจงใจดึงรั้งความก้าวหน้าในการอัปเลเวลของผู้เล่น?

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ได้ตอบตกลง จางจื่อซิงก็คิดว่าตัวเองเสนอราคาสูงเกินไป จึงรีบเสริมว่า

"แน่นอน หากคุณสามารถแนะนำลูกค้าใหม่มาให้ฉันได้ ฉันยังลดราคาให้คุณได้ด้วย อืม แนะนำ 10 คน ลดให้ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็แล้วกัน"

แปลกจริงๆ ด้วย! มันแปลกมากจริงๆ นะ!

หากเมื่อครู่นี้รู้สึกว่าเขาแปลกประหลาดแล้ว ตอนนี้สามารถยืนยันได้อย่างแน่นอนว่า เจ้านี่ไม่ใช่ npc ปกติอย่างแน่นอน!

ทำไมรูปแบบนี้มันฟังดูคุ้นหูจังเลย?

หากเธอไม่แน่ใจว่าเครื่องแต่งกายของอีกฝ่ายไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นจะสามารถครอบครองได้อย่างแน่นอน เธอคงคิดว่านี่เป็นผู้เล่นจากอุตสาหกรรมบางอย่างในดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่ปลอมตัวเป็น NPC มาล้อเล่นกับเธอ

เมื่อเห็นหญิงสาวไม่พูดอะไร เอาแต่จ้องมองเขาด้วยสีหน้าแปลกประหลาด ฉันจึงตัดสินใจเพิ่มความเข้มข้นขึ้นไปอีก

"คนแปลกหน้า ไม่มีอะไรต้องลังเลเลย ค่าประสบการณ์สำหรับพวกคุณนั้น เป็นการลงทุนที่ไม่มีต้นทุน การใช้สิ่งที่ไม่มีต้นทุนมาแลกเปลี่ยนกับมูลค่าที่จับต้องได้ มันไม่คุ้มค่าหรือยังไง? เข้าใจแล้วก็ขอเสียงปรบมือหน่อย!"

หลินเมิ่งเซียน: Σ(°△°|||) บ้าจริง แม่จ๋าช่วยด้วย ฉันเจอคนแปลกประหลาดเข้าให้แล้ว!

ท้ายที่สุดหญิงสาวก็ไม่สามารถทนต่อความต้องการที่จะครอบครองกระเป๋าในส่วนลึกของจิตวิญญาณได้ เหน็บมีดพับที่เปล่งประกายแพรวพราวไว้ที่เอว หันหลังวิ่งเข้าไปในทุ่งหญ้าที่อยู่ไม่ไกล พร้อมกับตะโกนไปด้วย

"ที่จุดพักนักรบมือใหม่มี NPC ลับ! ราคายุติธรรม ของดีมีคุณภาพ! บอกชื่อฉันลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์!"

เมื่อมองดูแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินจากไป ในใจของจางจื่อซิงก็เบ่งบานไปด้วยความสุขทันที

"ฉันปลูกเมล็ดพันธุ์ไว้ ในที่สุดก็ออกผล วันนี้เป็นวันที่ดีจริงๆ...."

เขาฮัมเพลง ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าคาดเอว หยิบแผ่นเหล็กออกมาแผ่นหนึ่ง ซึ่งก็คือหนึ่งในชิ้นส่วนที่ได้จากการแยกส่วนแคปซูลอวกาศก่อนหน้านี้

หลังจากประกายไฟกระพริบ แผ่นเหล็กแผ่นหนึ่งก็กลายเป็นมีดพับห้าเล่มที่เปล่งประกายเย็นเยียบหล่นลงบนผ้าปูพื้น

"คิกคิกคิก! ผลไม้ป่าต้นทุนศูนย์ แครอทหนึ่งหัวสามารถคั้นน้ำแครอทได้หนึ่งขวด หนังกระต่ายหนึ่งผืนสามารถเย็บกระเป๋าคาดเอวได้หนึ่งใบ ยิ่งไปกว่านั้นพวกคุณยังเป็นคนเอามาให้เองด้วย หึหึ อัปเลเวลไปทำเงินไป คนโง่เท่านั้นแหละที่ไปตีมอนสเตอร์เอง! มิน่าล่ะถึงมีคนชอบเป็นพ่อค้าหน้าเลือดตั้งมากมาย!"

……..