บทที่ 26 ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล เด็กสาวผู้เด็ดเดี่ยว แพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุด

ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล ราชวงศ์โบราณงั้นหรือ?

ประกายแห่งความอยากรู้อยากเห็นปรากฏขึ้นในแววตาของฉินมู่

เขาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ ทันใดนั้นสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ในชุดคลุมสีม่วงก็ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นคว้าจับเอาไว้ แล้วดึงตัวมาอยู่เบื้องหน้าของฉินมู่

ฉินมู่ไม่ได้คิดจะเอ่ยปากซักถามอีกฝ่ายแต่อย่างใด เขากลับยื่นนิ้วออกไปอย่างใจเย็นและแตะลงบนหน้าผากของสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ในชุดคลุมสีม่วง เพื่อเริ่มต้นการค้นวิญญาณ

การตั้งคำถามนั้นยุ่งยากจนเกินไป และอีกฝ่ายก็อาจจะพูดปดได้

ในเมื่ออีกฝ่ายกล้ามาสอดแนมอยู่ใกล้กับสวรรค์ฟ้าคราม ย่อมต้องมีเจตนาร้ายอย่างแน่นอน ดังนั้นฉินมู่จึงไม่รู้สึกลังเลเลยแม้แต่น้อยที่จะค้นวิญญาณของอีกฝ่าย

สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ในชุดคลุมสีม่วงผู้นี้มีตบะเพียงระดับนิมิตสวรรค์เท่านั้น ย่อมไม่อาจต้านทานวิธีการของฉินมู่ได้

วินาทีต่อมา ฉินมู่ก็มองเห็นความทรงจำทั้งหมดในหัวของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน

"ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล น่าสนใจดีนี่..."

หลังจากค้นวิญญาณเสร็จสิ้น ในที่สุดฉินมู่ก็ละมือออก

สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ในชุดคลุมสีม่วงผู้นี้ถูกทำลายดวงวิญญาณ และถูกฉินมู่สังหารให้ดับสูญไปในทันที!

ฉินมู่ได้รับข้อมูลมากมายจากความทรงจำในหัวของอีกฝ่าย

สิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ในชุดคลุมสีม่วงผู้นี้มีนามว่า กู่ซา

พวกมันมาจากภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล ซึ่งเป็นหนึ่งในเขตหวงห้ามแห่งชีวิตในดินแดนรกร้างตะวันออก

กู่ซาผู้นี้เป็นคนใต้บังคับบัญชาของผู้นำเผ่าพันธุ์โบราณ 'วิญญาณม่วง' ซึ่งอาศัยอยู่ในภูเขาจักรพรรดิบรรพกาลแห่งนี้

เผ่าพันธุ์โบราณเหล่านี้ล้วนเป็นเผ่าพันธุ์ที่เคยอาศัยอยู่บนทวีปอันกว้างใหญ่แห่งนี้เมื่อเนิ่นนานมาแล้วนับยุคสมัยไม่ถ้วน และแต่ละเผ่าพันธุ์ก็มีรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป

ในบรรดาเผ่าพันธุ์โบราณเหล่านี้ เผ่าพันธุ์ใดก็ตามที่สามารถให้กำเนิดตัวตนระดับขอบเขตอริยะได้ จะถูกขนานนามว่าเป็นราชวงศ์โบราณ

เมื่อหลายล้านปีก่อน เผ่าพันธุ์โบราณเหล่านี้คือผู้ปกครองที่แท้จริงของทวีปอันกว้างใหญ่แห่งนี้

ทว่าเมื่อกาลเวลาอันยาวนานผ่านพ้นไป ด้วยเหตุผลบางประการที่ไม่อาจทราบได้ ราชวงศ์โบราณเหล่านี้ก็ได้ค่อยๆ หายสาบสูญไปจากทวีปอันกว้างใหญ่

เผ่าวิญญาณม่วงคือหนึ่งในราชวงศ์โบราณที่อาศัยและยอมสวามิภักดิ์ต่อภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล

ก่อนหน้านี้ กู่ซาได้รับคำสั่งจากยอดฝีมือระดับสูงสุดของภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล ให้ออกเดินทางจากภูเขาแห่งนั้น และมายังเขตหวงห้ามสวรรค์ฟ้าคราม เพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ที่อยู่ภายในเขตหวงห้ามแห่งนี้

ฉินมู่คาดเดาว่า ความวุ่นวายที่เขาก่อขึ้นตอนที่ฟันดวงดาวจากนอกโลกจนร่วงหล่นลงมา คงจะดึงดูดความสนใจของตัวตนระดับสูงสุดที่อยู่ภายในภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล และนั่นคือเหตุผลที่กู่ซาถูกส่งมาเพื่อสืบสวนความเคลื่อนไหวภายในเขตหวงห้ามสวรรค์ฟ้าคราม

ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาลอย่างนั้นหรือ? ช่างน่าสนใจไม่เลว

รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของฉินมู่

ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาลแห่งนี้ ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเขตหวงห้ามแห่งชีวิต ย่อมต้องเป็นที่ซ่อนตัวของตัวตนระดับสูงสุดมากกว่าหนึ่งคนอย่างแน่นอน

ตัวตนระดับสูงสุดเหล่านี้ส่วนใหญ่เคยเป็นมหาจักรพรรดิผู้ทรงพลัง ทว่าพวกเขากลับไม่อาจต้านทานการล่วงเลยของกาลเวลาได้ อายุขัยของพวกเขาเหือดแห้งและร่างกายก็เสื่อมสลาย ดังนั้นพวกเขาจึงปิดผนึกพลังของตนเองและหลับใหลอยู่ภายในเขตหวงห้ามแห่งชีวิต

ตัวตนยุคโบราณที่กำลังหลับใหลอยู่ในเขตหวงห้ามแห่งชีวิตเหล่านี้ ล้วนมีนามเรียกขานร่วมกันว่า ตัวตนระดับสูงสุดแห่งเขตหวงห้าม!

แน่นอนว่าฉินมู่ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวตัวตนระดับสูงสุดแห่งยุคโบราณในเขตหวงห้ามแห่งชีวิตเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

ในตอนนี้เขาคือยอดฝีมือระดับขอบเขตจักรพรรดิที่แท้จริง ซึ่งทั้งดวงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์และร่างกายเนื้อล้วนเหนือล้ำกว่าตัวตนระดับสูงสุดยุคโบราณที่ปิดผนึกตนเองเหล่านั้นอย่างเทียบไม่ติด

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังครอบครองกระบี่จักรพรรดิสูงสุด ซึ่งเป็นสุดยอดศาสตราวุธระดับจักรพรรดิ และยังมีเฒ่าหวง สัตว์เทวะระดับจักรพรรดิอยู่เคียงข้างอีกด้วย

อย่าว่าแต่ตัวตนระดับสูงสุดแห่งยุคโบราณเพียงคนเดียวเลย ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับภูเขาจักรพรรดิบรรพกาลทั้งลูกด้วยตัวคนเดียว เขาก็ไม่เกรงกลัว!

แต่ตอนนี้พวกมันกลับส่งคนมาหยามถึงหน้าประตูบ้าน

การนิ่งเฉยย่อมไม่ใช่สไตล์ของฉินมู่

อดทนงั้นหรือ? นั่นไม่ใช่ทางเลือก

ผู้ใดก็ตามที่กล้ามาท้าทายข้า ย่อมต้องได้รับรู้ถึงผลที่ตามมา!

ฉินมู่สะบัดมือเบาๆ ร่างของกู่ซาก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา ขณะเดียวกันเขาก็กำลังครุ่นคิดหาวิธีตอบโต้ภูเขาจักรพรรดิบรรพกาล

ทันใดนั้น หลัวปิงเหยาก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบมาจากแดนไกลเพื่อรายงาน

"ท่านประมุข! ข้าพบเด็กสาวคนหนึ่งอยู่ด้านนอกอาณาเขตสวรรค์ฟ้าครามของเรา นางหมดสติไปแล้วเจ้าค่ะ!"

เด็กสาวงั้นหรือ?

ฉินมู่มองไปที่หลัวปิงเหยา

ในอ้อมแขนของนางกำลังอุ้มเด็กสาวผู้หนึ่งที่ดูแล้วน่าจะมีอายุเพียงสิบห้าหรือสิบหกปีเท่านั้น

เด็กสาวผู้นี้มีรูปร่างผอมบางและดูบอบบาง สวมเพียงชุดกระโปรงสีขาวเรียบๆ ที่ดูเก่าเล็กน้อย ดวงตาของนางพริ้มหลับอยู่บนใบหน้าอันงดงาม และเห็นได้ชัดว่านางสลบไสลไปแล้ว

ชายกระโปรงบริเวณหัวเข่าของเด็กสาวยังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยโคลน ดูราวกับว่านางได้คุกเข่าอยู่ด้านนอกตำหนักสวรรค์มาเป็นเวลานานแล้ว

ฉินมู่เพียงแค่ปรายตามองนางแวบเดียว ก็ตระหนักได้ทันทีว่าเด็กสาวผู้นี้เป็นเพียงมนุษย์ปุถุชนธรรมดาที่ไม่รู้วิชาบำเพ็ญเพียรใดๆ และสาเหตุที่นางหมดสติไปก็เป็นเพราะความหิวโหย กระหายน้ำ และความเหนื่อยล้า

จากนั้นฉินมู่ก็เงยหน้าขึ้นมองเฒ่าหวง เฒ่าหวงควรจะรู้เรื่องที่เด็กสาวผู้นี้เดินทางมาถึงด้านนอกของเขตสวรรค์ฟ้าคราม

"มอ!"

เฒ่าหวงส่งเสียงร้องออกมาสองสามครั้ง ทำให้ฉินมู่เข้าใจความหมายของมัน

ดูเหมือนว่าเด็กสาวผู้นี้จะพลัดหลงเข้ามาในพื้นที่รอบนอกเขตสวรรค์ฟ้าครามเมื่อสองสามวันก่อน และนางก็คุกเข่าอยู่ที่นั่นมาตลอด ในเมื่อนางเป็นเพียงปุถุชนที่ไร้ซึ่งพลังบำเพ็ญเพียร เฒ่าหวงจึงไม่ได้ใส่ใจนาง

ฉินมู่หันกลับมามองเด็กสาวในอ้อมแขนของหลัวปิงเหยา เขาเพิ่งจะมองนางได้เพียงสองครั้ง เสียงแจ้งเตือนอันไพเราะของระบบก็ดังขึ้นข้างหู

【ติ๊ง! ตรวจพบเด็กสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้มีพรสวรรค์หาใดเปรียบ ภายในที่พำนักสวรรค์ฟ้าคราม ขอให้ท่านโปรดรับนางเป็นศิษย์!】

【หลังจากรับศิษย์สำเร็จ โฮสต์จะได้รับรางวัลตั้งแต่แพ็กเกจของขวัญระดับเริ่มต้นไปจนถึงแพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุด ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ของศิษย์ผู้นั้น!】

เด็กสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์? ตอนนี้อยู่ในเขตสวรรค์ฟ้าครามงั้นหรือ?

ฉินมู่มองดูเด็กสาวที่หลับใหลอยู่ในอ้อมแขนของหลัวปิงเหยาด้วยความประหลาดใจ หรือว่านี่คือเด็กสาวที่ระบบกำลังพูดถึง?

ฉินมู่ยกมือขึ้น และถ่ายทอดพลังปราณวิญญาณสายหนึ่งเข้าไปในร่างกายของเด็กสาว

วินาทีต่อมา ใบหน้าที่ค่อนข้างซีดเซียวของเด็กสาวก็กลับมามีเลือดฝาดอย่างเห็นได้ชัด และดวงตาที่เคยปิดสนิทก็สั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น

เมื่อเด็กสาวฟื้นคืนสติ นางก็มองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง

เมื่อนางเห็นเฒ่าหวงกำลังเอนกายพิงฉินมู่อย่างออดอ้อนและคลอเคลียกับมือของเขา เด็กสาวก็รีบดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของหลัวปิงเหยา และคุกเข่าลงเบื้องหน้าฉินมู่ด้วยท่าทีอ่อนช้อย

"ผู้น้อยมีนามว่า ม่ออี้เซียน ขอท่านเซียนโปรดเมตตาและรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิดเจ้าค่ะ!"

เด็กสาวนามว่าม่ออี้เซียนคุกเข่าต่อหน้าฉินมู่ด้วยความเคารพนบนอบ เสื้อผ้าสีขาวเรียบๆ ของนางมีรอยปะชุน ทำให้นางดูซอมซ่ออยู่บ้าง ร่างกายและใบหน้าของนางเต็มไปด้วยฝุ่นควัน ทำให้นางดูมอมแมมไม่น้อย

อย่างไรก็ตาม ภายในดวงตากระจ่างใสราวกับอัญมณีสีดำขลับคู่นั้น กลับเปล่งประกายเจตนารมณ์แห่งความมุ่งมั่นและความเด็ดเดี่ยวออกมา

ราวกับต้นกล้าอ่อนที่ถูกหินก้อนใหญ่ทับเอาไว้ ทว่ายังคงยืนหยัดและทรหดอดทนแม้จะต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้ง

ฉินมู่มองไปที่ม่ออี้เซียนซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา

ด้วยระดับความแข็งแกร่งของเขา เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าเด็กสาวผู้นี้ เป็นเพียงปุถุชนที่ยังไม่ได้เริ่มบำเพ็ญเพียร เฉกเช่นเดียวกับเย่เฉิน ศิษย์คนที่สามของเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างจากเย่เฉินก็คือ...

เย่เฉินครอบครองร่างกายศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลอันเป็นเอกลักษณ์และทรงพลัง

แต่เด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ เป็นเพียงสตรีปุถุชนธรรมดา ปราศจากความสามารถทางร่างกายที่พิเศษใดๆ ทั้งสิ้น

ทว่า ฉินมู่รู้ดีว่าในเมื่อระบบประเมินว่าเด็กสาวนามม่ออี้เซียนผู้นี้มีพรสวรรค์หาใดเปรียบ นางย่อมต้องมีบางสิ่งที่พิเศษไม่ธรรมดาซุกซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

เมื่อเห็นว่าฉินมู่ยังไม่ตอบตกลงในทันที เด็กสาวก็ก้มหน้าโขกศีรษะลงกับพื้นอย่างแรงต่อไป

"ข้าทราบดีว่าตนเองนั้นหัวทึบและโง่เขลา แต่ขอท่านเซียนโปรดวางใจ ข้าจะตั้งใจบำเพ็ญเพียรอย่างหนัก งานหนักหรืองานสกปรกใดๆ ในสำนัก ข้าล้วนยินดีทำทั้งสิ้น ข้าขอเพียงให้ท่านรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถิดเจ้าค่ะ!"

หลังจากกล่าวจบ เด็กสาวก็ทำท่าจะโขกศีรษะต่อไป แต่ฉินมู่ได้ยื่นมือออกไปห้ามปรามนางเอาไว้เสียก่อน

"ในเมื่อเจ้ามีความศรัทธาอันแรงกล้าในการแสวงหาหนทางแห่งเซียนถึงเพียงนี้ เช่นนั้นข้าก็จะรับเจ้าเข้าสู่สวรรค์ฟ้าคราม และให้เจ้าเป็นศิษย์คนที่สี่ของข้า!"

ทันทีที่ฉินมู่กล่าวจบ เสียงแจ้งเตือนอันไพเราะของระบบก็ดังขึ้นข้างหูของเขา

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีที่รับม่ออี้เซียนเป็นศิษย์ได้สำเร็จ ระดับการประเมินพรสวรรค์: สิบเอ็ดดาว ท่านได้รับแพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุดเป็นรางวัล!】

ฉินมู่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของระบบที่ดังอยู่ข้างหู

สวรรค์ พรสวรรค์ระดับสิบเอ็ดดาวเชียวหรือ? แถมยังได้แพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุดเป็นรางวัลอีก?

ดูเหมือนว่าข้าจะถูกรางวัลใหญ่เข้าให้แล้ว!