บทที่ 748 - หนอนบ่อนไส้ปรากฏตัว

บทที่ 748 - หนอนบ่อนไส้ปรากฏตัว

ผู้ฝึกตนวิชามารของลัทธิอินหยางที่เป็นผู้นำเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเงากระบี่ชุดขาวบนท้องฟ้า สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ร้องอุทานด้วยความตกใจ

"แย่แล้ว! เป็นคนของสำนักกระบี่เขาสู่..."

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ประกายกระบี่หลายสายก็พาดผ่านท้องฟ้ามา ศิษย์สำนักกระบี่เขาสู่ยืนเด่นอยู่กลางอากาศ ปลายกระบี่ชี้ตรงไปยังเบื้องล่าง น้ำเสียงเย็นเยียบดั่งน้ำแข็ง

"ลัทธิอินหยางบังอาจนัก หยุดกำแหงได้แล้ว ยังไม่รีบวางอาวุธยอมจำนนอีก!"

สิ้นคำพูดนี้ คนของลัทธิอินหยางก็แตกตื่นลนลานทันที

ด้านหน้ามีหน่วยองครักษ์เหล็กที่สู้ตายไม่ยอมถอย ด้านหลังมีดาวข่มสายธรรมะอย่างสำนักกระบี่เขาสู่ขวางทาง ภายใต้การถูกประกบหน้าหลังเช่นนี้ พวกเขาหมดหนทางรอดแล้ว

ผู้ฝึกตนวิชามารที่เป็นผู้นำกัดฟันกรอด รู้ดีว่ายอมจำนนก็มีแต่ตายสถานเดียว จึงตะโกนเสียงหลง

"ศิษย์ทุกคน ตามข้าฝ่าออกไป!"

"ฆ่า—"

"รนหาที่ตาย... ฆ่า!"

ศิษย์สำนักกระบี่เขาสู่ตวาดเสียงเย็น ประกายกระบี่รอบกายพุ่งสูงขึ้นอย่างฉับพลัน เจตจำนงกระบี่อันคมกริบพุ่งทะยานเสียดฟ้า ค่ายกลกระบี่กางออกในพริบตา ราวกับตาข่ายฟ้าดินที่พุ่งเข้าปะทะผู้ฝึกตนวิชามารที่พุ่งเข้ามา

ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันในชั่วพริบตา ปราณกระบี่เย็นยะเยือกฉีกกระชากหมอกควันชั่วร้าย อาวุธเวทปะทะกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สถานการณ์ที่เคยตึงเครียด บัดนี้ถูกเจตจำนงกระบี่ที่ไม่อาจต้านทานได้ของสำนักกระบี่เขาสู่ฉีกทิ้งจนขาดสะบั้น

ในขณะเดียวกัน สองพ่อลูกตระกูลเฉียนก็อาศัยจังหวะชุลมุนพาคนของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ แอบเปลี่ยนเส้นทาง มุ่งตรงไปยังฐานการผลิตของกลุ่มเฉวียนเซิ่ง

พื้นที่ของมหานครนั้นกว้างใหญ่ พวกเขาสู้กันอย่างดุเดือดและวุ่นวายสุดๆ ทางฝั่งนี้! ในขณะที่ในตัวเมืองแทบจะไม่รู้สึกอะไรเลย แน่นอนว่าหน่วยงานความมั่นคงพิเศษได้ทำการปิดล้อมไว้ก่อนการต่อสู้แล้ว ไม่อย่างนั้นถ้าทำให้คนบริสุทธิ์บาดเจ็บคงจะวุ่นวายไปกันใหญ่

สองพ่อลูกตระกูลเฉียนนำยอดฝีมือของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติขับรถพุ่งทะยาน ฝ่าด่านตรวจต่างๆ มุ่งตรงไปยังฐานวิจัยและโรงงานผลิตหลักของกลุ่มเฉวียนเซิ่งที่อยู่ชานเมือง ทันทีที่ขบวนรถเบรกกะทันหันหน้าประตูฐาน เฉียนว่านไฉก็รีบโบกมือสั่งการทันที "เร็ว! ปิดล้อมทางเข้าออกทั้งหมด ควบคุมตัวคนข้างใน ห้ามใครเข้าออก และห้ามเคลื่อนย้ายข้อมูลหรืออุปกรณ์ใดๆ เด็ดขาด!"

เจ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติหลายสิบคนกระจายกำลังกันทันที ถือปืนปิดล้อมประตู ดึงสายกั้นเขตแดน ท่าทางดุดันเตรียมจะบุกเข้าไปข้างใน

ภาพนี้ทำให้พนักงานในโรงงานตกใจกลัว เฉียนเฟิงและเฉียนหงหยางลูกชายของเขาแต่เดิมถูกขังไว้ แต่เฟิงเส้าเฟิงแห่งสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติได้ปล่อยพวกเขาออกมา แถมยังช่วยพวกเขาก่อตั้งสำนักมังกรดำ แต่สำนักมังกรดำถูกเจี้ยนตงกวาดล้างไปแล้ว พวกเขาสองคนจึงเข้าร่วมกับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าหน่วยในสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ เรียกได้ว่าอยากได้ลมได้ลม อยากได้ฝนได้ฝนเลยทีเดียว

ครั้งนี้เฟิงเส้าเฟิงสั่งให้พวกเขาสองพ่อลูกมายึดกลุ่มเฉวียนเซิ่ง พอได้ยินข่าวนี้ สองพ่อลูกก็แทบจะเนื้อเต้น รีบพาคนวิ่งแจ้นมาทันที ต้องรู้ว่ากลุ่มเฉวียนเซิ่งคือชิ้นเนื้อมันย่องชิ้นใหญ่ที่สุดในมหานคร มีคนตั้งเท่าไหร่ที่อยากจะฮุบกลุ่มเฉวียนเซิ่ง ถ้าพวกเขาสามารถฮุบกลุ่มเฉวียนเซิ่งได้ ตระกูลเฉียนของพวกเขาก็จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง

สองพ่อลูกตระกูลเฉียนภาคภูมิใจสุดๆ สั่งคนให้เข้าควบคุมพื้นที่ทันที การบุกมาอย่างกะทันหันของพวกเขาก็ทำให้พนักงานของกลุ่มเฉวียนเซิ่งตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ต่างพากันหยุดงานในมือด้วยความสับสน

เฉียนเฟิงตะโกนเสียงดัง "ทุกคนหยุดงานในมือให้หมด และยอมรับการสอบสวนซะ"

แต่พอพวกเขากำลังจะก้าวเท้า เสียงที่เย็นชาและทรงอำนาจก็ดังก้องขึ้นมาจากระเบียงชั้นสองของฐาน "สองพ่อลูกตระกูลเฉียน สบายดีไหม?"

สองพ่อลูกตระกูลเฉียนสะดุ้งโหยง เงยหน้ามองขึ้นไป ก็เห็นเซียวฉูรันสวมเสื้อคลุมกันลมสีขาวดูทะมัดทะแมง ยืนตัวตรงสง่างาม สีหน้าเย็นชา คนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอ ก็คือผู้อำนวยการหูแห่งกองร้อยที่หนึ่งหน่วยงานความมั่นคงพิเศษ!

ภาพนี้ทำให้สองพ่อลูกตระกูลเฉียนและคนของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติที่ตามมาตกตะลึงไปตามๆ กัน

"เซียวฉูรัน? ผู้อำนวยการหู? พวกคุณ... พวกคุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" เฉียนเฟิงตัวสั่นเผลอกำปืนในมือแน่น "ไม่ได้บอกว่าหน่วยงานความมั่นคงพิเศษกับหน่วยองครักษ์เหล็กไปสนับสนุนแนวหน้าหมดแล้วเหรอ? พวกคุณนี่มัน..."

"สนับสนุน? พวกเราอยู่ที่นี่มาตลอด รอจับหนอนบ่อนไส้อยู่น่ะสิ" เซียวฉูรันยกยิ้มเย็นชาที่มุมปาก ในมือปรากฏแฟลชไดร์ฟที่ส่องแสงริบหรี่ "เฟิงเส้าเฟิงสั่งให้พวกแกมาปิดล้อมฐาน จุดประสงค์ก็เพื่อทำลายข้อมูลหลักของที่นี่ แล้วโยนความผิดให้กลุ่มเฉวียนเซิ่ง ใช่ไหมล่ะ?"

ผู้อำนวยการหูก้าวออกมาข้างหน้า สายตาคมกริบดั่งใบมีด ตะโกนเสียงก้อง "เฉียนเฟิง, เฉียนหงหยาง! พวกแกร่วมมือกับเฟิงเส้าเฟิง ใช้ฐานะสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติกวาดล้างผู้เห็นต่าง ตั้งใจจะยักยอกทรัพย์สินของกลุ่มเฉวียนเซิ่ง แถมยังแอบสมคบคิดกับลัทธิอินหยางอย่างลับๆ! พวกแกคิดว่าอาศัยความชุลมุนที่แนวหน้าแล้วจะปิดฟ้าด้วยฝ่ามือเดียวได้งั้นเหรอ? ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!"

สองพ่อลูกตระกูลเฉียนหน้าซีดเผือด เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้า พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่า ภารกิจปิดล้อมที่ดูเหมือนง่ายดายนี่ จะเป็นกับดัก!

"พวก... พวกคุณใส่ร้าย!" เฉียนหงหยางตะโกนเสียงแข็งแต่ใจฝ่อ "พวกเราเป็นคนของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ พวกคุณกล้าแตะต้องพวกเราเหรอ?"

"สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติงั้นเหรอ?" เซียวฉูรันยิ้มบางๆ ยกมือขึ้นโบก

ตามป่าไม้รอบๆ ฐาน และที่ซ่อนบนดาดฟ้าตึก ทหารหัวกะทิในเครื่องแบบสีดำติดตราสัญลักษณ์หน่วยงานความมั่นคงพิเศษหลายสิบคนก็พุ่งตัวออกมาทันที! พวกเขาถืออาวุธ ล้อมคนของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติกลุ่มนี้ไว้อย่างแน่นหนา ปลายกระบอกปืนดำทะมึนเล็งตรงไปยังสองพ่อลูกตระกูลเฉียนพร้อมกัน

ในขณะเดียวกัน บนท้องฟ้าไกลออกไปก็มีเสียงแหวกอากาศดังขึ้น กงเทียนนำกองกำลังหน่วยองครักษ์เหล็กที่เหลือพุ่งทะยานมา ร่อนลงด้านหลังเซียวฉูรัน ก่อตัวเป็นแนวป้องกันดุจเหล็กกล้า

"ด้านหน้ามีหน่วยงานความมั่นคงพิเศษวางกำลังรัดกุม ด้านหลังมีหน่วยองครักษ์เหล็กกลับมาตั้งรับ พวกแกติดปีกก็หนีไม่พ้นแล้ว" เสียงของกงเทียนเย็นชา แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจปฏิเสธได้

สองพ่อลูกตระกูลเฉียนแตกตื่นจนเสียสติ พวกเขาพยายามจะขัดขืน แต่ก็พบว่าอากาศรอบด้านถูกปิดล็อกด้วยพลังที่มองไม่เห็นไปเรียบร้อยแล้ว

"แย่แล้ว! พวกเราโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่มันกับดักที่พวกมันเตรียมไว้ล่วงหน้า รอให้พวกเรามากระโดดลงไปชัดๆ" เฉียนเฟิงร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง

"สายไปแล้ว" ผู้อำนวยการหูออกคำสั่งเสียงเย็น "เจ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติทุกคนที่ร่วมปฏิบัติการครั้งนี้ วางอาวุธและยอมจำนนเดี๋ยวนี้! มิฉะนั้น จะถูกตัดสินข้อหากบฏสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู ฆ่าทิ้งไม่เว้น!"

และในตอนนั้นเอง เสียงของบุฝานก็ดังก้องไปทั่วท้องฟ้าเหนือฐาน "ผู้อำนวยการหู เก็บชีวิตมันไว้ เฟิงเส้าเฟิงคือปลาตัวใหญ่ ผมจะล่อมันออกมาด้วยตัวเอง"

ร่างของบุฝานค่อยๆ ร่อนลงมา พลังปราณรอบกายกระเพื่อมไหว สายตากวาดมองสองพ่อลูกตระกูลเฉียนที่ทรุดฮวบลงกับพื้น จิตสังหารเยือกเย็น

แผนการร้ายที่มุ่งเป้าไปที่กลุ่มเฉวียนเซิ่ง ถูกเปิดโปงอย่างหมดจดในวินาทีนี้ และพายุในมหานครครั้งนี้ ก็เพิ่งจะเข้าสู่ช่วงดุเดือดเลือดพล่านที่สุด!

บุฝานเดินเข้าไปปรายตามองสองพ่อลูกตระกูลเฉียน แสยะยิ้มเย็นชาพลางพูดว่า "ครั้งนี้ฉันจะทำให้ตระกูลเฉียนของพวกแก ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดอีกเลย"

บรรยากาศภายในฐานตึงเครียดถึงขีดสุด และไม่มีใครล่วงรู้เลยว่า ในมุมมืดของนครหลวงจิงตู เฟิงเส้าเฟิงกำลังจ้องมองหลอดฉีดยาสีเขียวหลอดหนึ่ง — นั่นคืออาวุธชีวภาพที่เส้าเสียนให้เขามา อ้างว่าฉีดแล้วจะทำให้เป็นอมตะไม่ตาย และสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ได้

เขารู้ดีว่าหากฉีดเข้าไป ตัวเขาจะกลายเป็นสัตว์ประหลาด แต่เมื่อเผชิญกับความเย้ายวนของการเป็นอมตะ ความหวาดกลัวที่มีเพียงน้อยนิดก็ถูกความโลภกลืนกินไปในที่สุด

เฟิงเส้าเฟิงไม่ลังเลอีกต่อไป ฉีดของเหลวสีเขียวเข้าเส้นเลือดดำโดยตรง! วินาทีที่ของเหลวเข้าสู่ร่างกาย เส้นเอ็นของเขาก็ปูดโปนขยายตัวขึ้นทันที ดวงตากลายเป็นสีเขียวมรกตในชั่วพริบตา ก้อนไขมันและผิวหนังเหี่ยวย่นตามตัวหดหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ปูดโปนและรูปร่างที่กระชับเต่งตึง

ภาพลักษณ์ของคุณลุงอ้วนฉุหน้ามันเยิ้ม ถูกลบล้างไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้ ทั้งร่างแผ่ซ่านกลิ่นอายความดุร้ายที่น่าสะพรึงกลัวและแปลกประหลาด

เขาลุกขึ้นยืน สัมผัสถึงพลังใหม่ที่ก่อตัวขึ้นในร่างกาย มุมปากค่อยๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอย่างบ้าคลั่ง