บทที่ 666: ความเมตตาจากผู้กุมอำนาจที่แท้จริง หน้าที่ของผู้อาวุโสคุมกฎ

ม่าซิงหู่ จ้าวซาลี่หย่า และคุนอู๋ที่เพิ่งจะฟื้นขึ้นมา มองดูอาจารย์ของตัวเองพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย สมองก็ขาวโพลนไปหมด

ความสะใจบนใบหน้าของจอร์จ ชาร์ลส์หายวับไปอย่างไร้ร่องรอยนานแล้ว แทนที่ด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดซึ้ง

เขานึกโชคดีที่ก่อนหน้านี้ตัวเองไม่ได้โง่เขลาไปหาเรื่องหยุนเช่อ มิฉะนั้นจุดจบก็คงจะน่าเวทนายิ่งกว่าหัวหน้าทั้งสามคนนั้นเสียอีก

อลิซยกมือปิดปาก นัยน์ตางดงามมีประกายประหลาดใจเป็นระยะ ความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่อหยุนเช่อในใจเติบโตขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับเถาวัลย์

หยุนเช่อค่อยๆ ชักหมัดกลับ กวาดสายตามองหัวหน้าทั้งสามคนที่นอนบาดเจ็บสาหัสอยู่บนพื้น แววตาเย็นชาไร้ซึ่งความเวทนาใดๆ

"ตอนนี้ยังมีใครมีข้อกังขาเรื่องที่ข้าจะรับตำแหน่งผู้อาวุโสคุมกฎอยู่อีกไหม"

เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสถานีมิติอันเงียบสงัด แฝงไปด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่อาจตั้งข้อสงสัย ทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดหวั่นใจ

ไม่มีใครกล้าปริปากพูด แม้แต่หายใจแรงๆ ก็ยังไม่กล้า

"เจ้านี่ แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วรึ"

มหาเทพประธานเซี่ยฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ข่มความตกตะลึงในใจ ลุกขึ้นยืน น้ำเสียงแฝงความสั่นเครือเล็กน้อยแต่กลับประกาศอย่างหนักแน่นยิ่งนัก

"ข้าขอประกาศว่า ตำแหน่งผู้อาวุโสคุมกฎ ให้หยุนเช่อเป็นผู้ดำรงตำแหน่ง! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หยุนเช่อก็คือผู้อาวุโสคุมกฎแห่งสถานีมิติของพวกเรา มีฐานะเทียบเท่ามหาเทพประธานอย่างพวกข้า ผู้ใดก็ฝ่าฝืนไม่ได้!"

สิ้นเสียงมหาเทพประธานเซี่ยฉิน ทั่วทั้งสถานีมิติก็ระเบิดเสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องดังกึกก้องกัมปนาท ความเคลือบแคลงสงสัยและความกังวลก่อนหน้านี้ ยามนี้ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นความยำเกรงและเลื่อมใสในพลังของหยุนเช่อจนหมดสิ้น

หยุนเช่อ ชื่อนี้ ดังก้องไปทั่วสถานีมิติในวินาทีนี้!

ท่ามกลางความว่างเปล่า ดวงตาหลายคู่จ้องมองหยุนเช่อ พยักหน้าเบาๆ เห็นได้ชัดว่ายอมรับให้หยุนเช่อรับตำแหน่งผู้อาวุโสคุมกฎแล้วเช่นกัน

พวกเขาคือผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของสถานีมิติ ปกติจะไม่ปรากฏตัว หากปรากฏตัวย่อมหมายความว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

หนึ่งในนั้นผู้มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบในดวงตากล่าวขึ้นว่า "เด็กคนนี้ใช้ได้ ปล่อยให้เขามีสิทธิ์มีเสียงสักหน่อย ปล่อยให้เขาจัดการไปเถอะ!"

อีกคนหนึ่งที่มีลายเมฆในดวงตากล่าวเช่นกัน "ได้ยินมาว่าท่านผู้นั้นแห่งแดนแห่งร่างกำลังสนใจเด็กคนนี้อยู่ ทำสัญลักษณ์ไว้ก่อนเถอะ หากจำเป็นก็ช่วยปกป้องเขาสักหน่อย"

คนทางซ้ายมือที่มีเปลวเพลิงห้าสีเต้นเร่าอยู่ในดวงตาก็พยักหน้า "เห็นด้วย ในเมื่อสามารถก้าวขึ้นมาถึงตำแหน่งผู้กุมอำนาจที่แท้จริงของสถานีมิติของพวกเราได้ ต่อไปก็คือคนกันเองแล้ว"

คนทางขวามือที่มีดวงตาราวกับอัดแน่นไปด้วยดวงดาวเงียบไปชั่วครู่ มองลงไปยังหัวหน้าจุดพักระดับพิเศษทั้งสามคนเบื้องล่างที่มีใบหน้าดุร้ายและเคียดแค้น "ช่วงหลายปีมานี้สามคนนี้ชักจะเหิมเกริมไปหน่อยแล้ว ในเมื่อมีผู้อาวุโสคุมกฎคนใหม่ปรากฏตัว ข้าคิดว่า ถึงเวลาต้องทำความสะอาดกันสักหน่อยแล้วล่ะ"

คนที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบในดวงตาพยักหน้า "งั้นก็เปลี่ยนคนเถอะ! จะได้ไม่ทำให้สถานีมิติของพวกเราต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้"

หัวหน้าเหลย, หัวหน้าตู๋, หัวหน้าเฟิง ทั้งสามคนเพิ่งจะลุกขึ้นยืน ยังไม่ทันจะได้กล่าววาจาข่มขู่หยุนเช่อ สายฟ้าขนาดมหึมาก็ฟาดลงบนร่างของพวกเขาทั้งสามคนในทันที

"อ๊าก!" ทั้งสามคนแผดเสียงร้องโหยหวนพร้อมกัน คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร้องขอความเมตตาอย่างต่อเนื่อง "ไม่ ท่านผู้อาวุโส พวกเราผิดไปแล้ว ไว้ชีวิตด้วยเถอะ!"

เมื่อหยุนเช่อเห็นดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย การที่เขาไม่ลงมือสังหารก็ถือว่าไว้หน้าสถานีมิติแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้ว ดังนั้นเขาต้องรีบชิงตัดหน้าเก็บสามหัวนี้ให้ได้

เมื่อคิดได้เช่นนี้ กฎแห่งความว่างเปล่าก็กลายเป็นกระบี่จักรพรรดิไร้รูปร่างสามเล่มฟาดฟันลงมาในทันที ในเสี้ยววินาทีก่อนที่ทั้งสามคนจะกลายเป็นเถ้าถ่าน ก็ฟันเข้าที่วิญญาณเทพของทั้งสามคน

"ติ๊ง! สังหารมหาเทพประธานขั้นสูงสุด หัวหน้าเหลย ค่าประสบการณ์ +8,900 ล้านล้าน!"

"ติ๊ง! สังหารมหาเทพประธานขั้นสูงสุด หัวหน้าตู๋ ค่าประสบการณ์ +9,000 ล้านล้าน!"

"ติ๊ง! สังหารมหาเทพประธานขั้นสูงสุด หัวหน้าเฟิง ค่าประสบการณ์ +8,600 ล้านล้าน!"

ท่ามกลางความว่างเปล่า ตัวตนที่กุมอำนาจที่แท้จริงหลายท่านเห็นหยุนเช่อลงมือทำลายวิญญาณเทพของหัวหน้าทั้งสามคนในวินาทีสุดท้าย ในดวงตาก็ฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง จากนั้นก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม

คนที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบในดวงตากล่าวเสียงเรียบ "เป็นเด็กหนุ่มที่เด็ดขาดใช้ได้เลย"

คนที่มีดวงตาราวกับอัดแน่นไปด้วยดวงดาวพยักหน้าเล็กน้อย "วิญญาณเทพแตกสลาย จบสิ้นกันไป แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ทิ้งปัญหาอะไรไว้ทีหลัง"

ผู้ชมด้านล่างเวทีก็ต้องตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้อีกครั้ง

เดิมทีพวกเขาคิดว่าการที่หัวหน้าทั้งสามคนได้รับบาดเจ็บสาหัสก็คือบทสรุปแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะดึงดูดท่านหัวหน้าใหญ่แห่งสถานีมิติหลายท่านให้มาที่นี่

“......”

"นี่... นี่คือท่านผู้กุมอำนาจที่แท้จริงแห่งสถานีมิติงั้นหรือ ช่างน่าสะพรึงกลัวสมคำร่ำลือจริงๆ"

"ไร้สาระน่า แม้แต่มหาเทพประธานขั้นสูงสุดเมื่ออยู่ในมืออีกฝ่ายก็ยังโดนสังหารในพริบตา ไม่น่ากลัวสิแปลก"

"เฮ้อ ดูออกเลยนะว่าท่านผู้ใหญ่หลายท่านให้ความสำคัญกับหยุนเช่อมาก ต่อไปในสถานีมิติแห่งนี้ เกรงว่าคงไม่มีใครกล้าหาเรื่องผู้อาวุโสคุมกฎท่านนี้แล้วล่ะมั้ง"

หลังจากหัวหน้าจุดพักระดับพิเศษทั้งสามคนตายไป แหวนมิติของทั้งสามคนก็ลอยมาอยู่ตรงหน้าหยุนเช่อ ท่ามกลางความว่างเปล่ามีเสียงดังกังวานขึ้น

"การคัดเลือกผู้อาวุโสคุมกฎไม่มีรางวัล แหวนมิติของสามคนนี้ก็ยกให้เจ้าแล้วกัน!"

ม่าซิงหู่, จ้าวซาลี่หย่า, และคุนอู๋ ทั้งสามคนเดิมทียังคิดจะเก็บสมบัติที่อาจารย์ทิ้งไว้กลับมา แต่ดูจากตอนนี้แล้ว พวกเขาคงไม่มีโอกาสแล้วล่ะ

เผชิญกับการตัดสินใจของบุคคลระดับนั้น พวกเขาจะกล้าขัดขืนได้อย่างไร ยามนี้ทำได้เพียงกำหมัดแน่น ยืนอยู่กับที่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่ยินยอม

"ขอบคุณผู้อาวุโส" หยุนเช่อเก็บแหวนมิติทั้งสามวง ประสานมือคารวะขอบคุณด้วยรอยยิ้ม ดูท่าทางแล้วผู้ยิ่งใหญ่ก็ใช่ว่าจะมีเจตนาแอบแฝงกันทุกคนนี่นา! แบบนี้สิถึงจะเป็นมิตร

มหาเทพประธานทั้งสามคนที่รับหน้าที่จัดการแข่งขันคัดเลือกมองหยุนเช่อด้วยแววตาซับซ้อน ในที่สุดก็เป็นเซี่ยฉินที่ลุกขึ้นประกาศ

"การคัดเลือกผู้อาวุโสคุมกฎแห่งสถานีมิติในครั้งนี้จบลงอย่างสมบูรณ์ หยุนเช่อได้รับตำแหน่งผู้อาวุโสคุมกฎด้วยพลังที่ไม่อาจโต้แย้งได้ มีผลในทันที ผู้ใดที่อยู่ในตำแหน่งผู้ตัดสินความว่างเปล่าลงไป ล้วนต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้อาวุโสคุมกฎหยุนเช่อ หากมีผู้ใดฝ่าฝืน จะถูกลงโทษตามกฎของสถานีมิติอย่างเด็ดขาด!"

สิ้นเสียงของเซี่ยฉิน เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่หยุนเช่อตั้งตารอมานานก็ดังขึ้นในที่สุด

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านทำภารกิจระดับเทพสำเร็จ กลายเป็นผู้อาวุโสคุมกฎแห่งสถานีมิติ ได้รับรางวัล: ชิ้นส่วนต้นกำเนิดมรรคา x1, น้ำยาวิวัฒนาการเทวฐานะ x1, ผลึกเทพ x200 ล้าน, ชื่อเสียง x100 ล้าน, ผลึกแห่งความว่างเปล่า x50,000, ค่าประสบการณ์ x8 ล้านล้าน"

"ติ๊ง! ตรวจพบการ์ดค่าประสบการณ์ร้อยเท่า ค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นเป็น 800 ล้านล้าน"

ในตอนนั้นเอง มหาเทพประธานทั้งสามคนก็เดินเข้ามาหาหยุนเช่อด้วยรอยยิ้ม มหาเทพประธานอ้าวทัวยื่นป้ายประจำตัวที่ทำจากวัสดุพิเศษให้หยุนเช่อ

"ขอแสดงความยินดีด้วย นี่คือป้ายประจำตัวผู้อาวุโสคุมกฎ เจ้าเก็บไว้ให้ดีล่ะ"

"ขอบคุณ" หยุนเช่อรับป้ายมาด้วยรอยยิ้ม

ขณะที่เขากำลังคิดว่าเรื่องนี้ได้สิ้นสุดลงเสียที มหาเทพประธานชิงเฮ่อที่อยู่ข้างๆ ก็กล่าวว่า "ในเมื่อเจ้าเป็นผู้อาวุโสคุมกฎของสถานีมิติของพวกเราแล้ว แล้วเจ้าตั้งใจจะไปจัดการเรื่องนั้นเมื่อไหร่ล่ะ"

รอยยิ้มบนใบหน้าของหยุนเช่อชะงักไป เอ่ยถามด้วยความงุนงงเล็กน้อย "จัดการ... เรื่องอะไร"

คราวนี้ถึงตาที่ทั้งสามคนจะต้องทำหน้างงบ้างแล้ว เซี่ยฉินขมวดคิ้ว "หรือว่าหัวหน้าสวี่ไม่ได้บอกเจ้างั้นหรือ การเป็นผู้อาวุโสคุมกฎแม้จะมีข้อดีมากมาย แต่ก็ต้องรับผิดชอบในส่วนที่เกี่ยวข้องด้วยเช่นกัน"

ใจของหยุนเช่อกระตุกวูบ ตระหนักได้ในทันทีว่าตัวเองโดนตาเฒ่าสวี่นั่นหลอกเข้าให้แล้ว

เขากล่าวเสียงทุ้ม "เขาบอกข้าแค่เรื่องข้อดีของการเป็นผู้อาวุโสคุมกฎเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นไม่ได้เอ่ยถึงเลยแม้แต่คำเดียว"

......