บทที่ 7: ความสำเร็จโรงแรมมีผู้เข้าพักเต็มเป็นครั้งแรก

เฉินเจี้ยนไห่ใช้เวลาทั้งวันอย่างผ่อนคลายสบายใจ

อาจเป็นเพราะเตียงในห้องพักแขกนั้นนุ่มนวลชวนฝันจนเกินไป

หลังจากลูกค้าส่วนใหญ่ก้าวเข้าไปในห้องพัก พวกเขาก็แทบจะไม่ออกมาอีกเลย

นอกจากการรับอาหารจากพนักงานส่งอาหารที่ล็อบบี้โรงแรมเพื่อนำขึ้นไปส่งชั้นบนแล้ว เขาก็แทบไม่มีอะไรให้ทำเลย

...

"นี่คือคีย์การ์ดของคุณครับ ขอให้พักผ่อนอย่างมีความสุขนะครับ"

หลังจากยื่นคีย์การ์ดให้ชายวัยกลางคน เฉินเจี้ยนไห่ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะหยิบป้าย "ห้องเต็ม" ออกมาจากใต้เคาน์เตอร์บริการ

เขาเดินไปที่หน้าโรงแรมและแขวนป้ายนั้นไว้

"นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้แขวนป้ายนี้"

สมัยที่พ่อกับแม่ของเขาบริหารโรงแรม ลูกค้าแวะเวียนมาไม่ขาดสายในแต่ละวัน

ในตอนนั้น สิ่งที่ทำให้เฉินเจี้ยนไห่วัยเด็กมีความสุขที่สุดคือการได้นำป้าย "ห้องเต็ม" แผ่นเล็กๆ ไปแขวนไว้ที่ประตู

เพราะทุกครั้งที่เขาแขวนป้ายนี้ พ่อกับแม่จะยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเสมอ

ชีวิตในตอนนั้น ที่มีพ่อแม่อยู่เคียงข้างและคอยปกป้อง ช่างเป็นชีวิตที่ไร้กังวลอย่างแท้จริง

บัดนี้เมื่อเติบโตขึ้น เขาก็เข้าใจถึงความยากลำบากของชีวิตอย่างถ่องแท้

การหาเงินไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด

"ถึงแม้ว่าภารกิจของระบบจะสำเร็จลุล่วงแล้วก็เถอะ"

"แต่ฉันก็ขาดทุนย่อยยับเลย..."

เฉินเจี้ยนไห่ถอนหายใจด้วยความสับสน

วันนี้โรงแรมขายห้องพักมาตรฐานได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยห้อง และห้องพักดีลักซ์อีกสี่สิบห้อง

รายได้รวมต่อวันอยู่ที่หนึ่งหมื่นเก้าพันห้าร้อยยี่สิบหยวนถ้วน

มันเทียบไม่ได้เลยแม้แต่เศษเสี้ยวรายได้ต่อวันของโรงแรมระดับห้าดาวแห่งอื่น

เมื่อมองดูรายได้ เฉินเจี้ยนไห่ก็รู้สึกหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก

"ช่างเถอะ ถือซะว่าเป็นการโฆษณาให้ตัวเองฟรีๆ ก็แล้วกัน!"

"โปรโมชันระลอกนี้จะต้องช่วยสะสมชื่อเสียงได้มากแน่ๆ"

"ลับขวานให้คมไว้ ย่อมไม่เสียเวลาตัดฟืนหรอก!"

เฉินเจี้ยนไห่ให้กำลังใจตัวเองอย่างมองโลกในแง่ดี เขาเปิดโทรศัพท์มือถือและแก้ไขข้อความบนหน้าโปรโมชันของโรงแรมที่เพิ่งโพสต์ไปว่า

"ห้องพักทั้งหมดของโรงแรมล่างอ้ายถูกจองเต็มแล้วในวันนี้ ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนกิจกรรมนี้ครับ"

ทันใดนั้น เฉินเจี้ยนไห่ก็กดปุ่มสิ้นสุดกิจกรรม

หน้าเพจแฟลชเซลล์เปลี่ยนเป็นสีเทาทันที

ข้อความจากชาวเน็ตหลั่งไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"ให้ตายเถอะ! ขายหมดแล้วเหรอเนี่ย?? นี่มันเรื่องจริงดิ!!"

"เสียดายชะมัด รู้อย่างนี้ฉันจองไว้สักห้องดีกว่า"

"เหมือนกันเลย ฉันก็นึกว่าเป็นกิจกรรมหลอกลวง ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง"

"ถ้าอย่างนั้น... เถ้าแก่สมองกลับไปแล้วเหรอ ถึงขายราคานี้"

"มีใครที่ไปพักมาแล้วช่วยรีวิวพร้อมรูปถ่ายหน่อยได้ไหม บรรยากาศมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ!!"

เฉินเจี้ยนไห่เลื่อนดูคอมเมนต์ของชาวเน็ตด้วยความพอใจ ขณะมองดูความนิยมของโรงแรมที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ระบบก็ส่งเสียงดังขึ้น

"ติ๊ง"

"โฮสต์ต้อนรับลูกค้าครบหนึ่งร้อยคนภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงสำเร็จ ภารกิจลุล่วง!"

"ได้รับรางวัล: ปรับปรุงเคาน์เตอร์บริการล็อบบี้โรงแรมฟรี!"

"ติ๊ง"

"โฮสต์บรรลุความสำเร็จโรงแรมมีผู้เข้าพักเต็มเป็นครั้งแรก"

"รางวัลสำหรับโฮสต์: ได้รับแพ็กเกจของขวัญลึกลับหนึ่งกล่อง"

แม้ว่าวันนี้เฉินเจี้ยนไห่แทบจะหมดตัว แต่ถึงอย่างไรชื่อเสียงของโรงแรมและฐานลูกค้าก็ได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว

แพ็กเกจของขวัญลึกลับจากระบบคือโบนัสที่คาดไม่ถึง!

เฉินเจี้ยนไห่แทบรอไม่ไหวที่จะเปิดรับแพ็กเกจของขวัญ!

"ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับสิทธิ์ปรับปรุงพื้นห้องพักแขกใหม่"

พระเจ้ายอด ในที่สุดก็มาถึง!

เฉินเจี้ยนไห่ดีใจจนเนื้อเต้น ถ้าไม่กลัวว่าจู่ๆ จะมีลูกค้าเดินลงบันไดมา เขาคงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังๆ แล้ว

ทั่วทั้งโรงแรม สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดก็คือพื้นนี่แหละ

สมัยก่อน พ่อของเขาทุ่มเทความพยายามอย่างมหาศาลในการตกแต่งโรงแรม โดยเลือกใช้พื้นไม้แท้บริสุทธิ์เพื่อมอบประสบการณ์การเข้าพักที่สะดวกสบายให้กับลูกค้า

โชคร้ายที่เพียงไม่กี่ปี พื้นไม้ก็เริ่มชื้น แม้จะบำรุงรักษาอย่างระมัดระวัง แต่ปัญหารอยร้าวและการโก่งตัวก็ยังคงปรากฏให้เห็น

บางห้องแค่เหยียบลงไปก็ส่งเสียง "เอี๊ยดอ๊าด" แล้ว

มันส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประสบการณ์การเข้าพักของลูกค้า

"ล็อบบี้ เตียง พื้นที่ให้บริการ และพื้นห้องพักแขก..." เฉินเจี้ยนไห่นับนิ้วไปพลาง ริมฝีปากก็ยกยิ้มอย่างมีความสุข

อาจกล่าวได้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานของโรงแรมที่พร้อมต้อนรับลูกค้านั้น เกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว

ในที่สุดเขาก็สามารถปลดเปลื้องความกดดัน และลงมือทำได้อย่างเต็มที่เสียที!

"ระบบ การปรับปรุงจะเสร็จเมื่อไหร่เหรอ?!" เฉินเจี้ยนไห่ถามอย่างตื่นเต้น

"โฮสต์สามารถจัดสรรเวลาในการปรับปรุงได้ตามต้องการ" เสียงของระบบดังขึ้น

ข่าวดีที่ประดังประเดเข้ามา ทำให้เฉินเจี้ยนไห่ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่

"เยี่ยมไปเลย!"

"หลังจากแขกคนสุดท้ายออกจากโรงแรมในวันพรุ่งนี้ เราจะเริ่มการปรับปรุงทันที!"

...

เที่ยงวันรุ่งขึ้น

เฉินเจี้ยนไห่ใช้ข้ออ้างเรื่องการปรับปรุงบริการของโรงแรม เพื่อปฏิเสธคำขอต่อเวลาเข้าพักของลูกค้าอย่างปวดใจ

พอถึงบ่ายสองโมง ทั่วทั้งโรงแรมก็ว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์

"ติ๊ง"

"ติ๊ง โฮสต์ คุณได้รับรีวิวที่แสดงความพึงพอใจอย่างจริงใจจากลูกค้า!"

"เมื่อวานนี้ จำนวนลูกค้าที่เข้าพักในโรงแรมคือ 254 คน มีรีวิวเชิงบวก 182 รายการ คิดเป็นอัตราความพึงพอใจ 71.6 เปอร์เซ็นต์"

"ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์ คุณได้รับคะแนนสะสมสำหรับการจับรางวัล 71 คะแนน"

"วงล้อจับรางวัลของระบบถูกเปิดใช้งานแล้ว"

"ระบบจะคำนวณอัตราความพึงพอใจของลูกค้าในเวลาเที่ยงตรงของทุกวัน"

"อัตราความพึงพอใจจะถูกเก็บสะสมในรูปแบบของคะแนน เมื่อสะสมครบ 1000 คะแนน โฮสต์จะได้รับสิทธิ์หมุนวงล้อจับรางวัลหนึ่งครั้ง"

"หากอัตราความพึงพอใจของวันนั้นถึง 100 เปอร์เซ็นต์ โฮสต์สามารถรับรางวัลจากระบบได้โดยตรง"

เสียงของระบบดังขึ้นข้างหูเฉินเจี้ยนไห่

"ฉันจับรางวัลได้ด้วยเหรอเนี่ย"

สีหน้าของเฉินเจี้ยนไห่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าระบบนี้จะมีลูกเล่นมากมายขนาดนี้

ต้องใช้ถึง 1000 คะแนนสำหรับการจับรางวัลหนึ่งครั้ง...

ฉันสามารถจ่ายเงินจ้างคนมาช่วยปั่นรีวิวเชิงบวกได้ไหมนะ

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา

จู่ๆ

เสียงแหลมบาดแก้วหูคล้ายกับเสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นในหัวของเขา

"คำเตือน: โฮสต์ละเมิดหลักการของระบบ โปรดลบความคิดนี้ทิ้งทันที!"

"คำเตือน: โฮสต์ละเมิดหลักการของระบบ โปรดลบความคิดนี้ทิ้งทันที!"

"คำเตือน: โฮสต์ละเมิดหลักการของระบบ โปรดลบความคิดนี้ทิ้งทันที!"

เฉินเจี้ยนไห่ถูกกระแทกจนปวดหัวแทบระเบิด เขากุมหูด้วยความเจ็บปวดและรีบตะโกนลั่น

"ไม่จ้างแล้ว ไม่จ้างใครทั้งนั้น ฉันจะไม่จ้างแล้ว!"

เสียงสัญญาณเตือนภัยเงียบลง

"ระบบนี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว แค่คิดก็ยังไม่ได้เลย..."

เฉินเจี้ยนไห่พรูลมหายใจออกมา ศีรษะยังคงอื้ออึงจากอาการตกใจ

หลังจากพักฟื้นอยู่ครู่หนึ่ง

เฉินเจี้ยนไห่ไม่ได้รีบร้อนดำเนินการปรับปรุงล็อบบี้บริการและห้องพักแขก แต่เขากลับเข็นรถเข็นทำความสะอาด และเริ่มลงมือทำความสะอาดทีละห้อง

"ฉันจะทำความสะอาดห้องพักให้เสร็จก่อน พอโรงแรมปรับปรุงเสร็จ แขกจะได้เช็กอินได้ทันที"

เฉินเจี้ยนไห่เปิดประตู

เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกผ้านวมผืนเก่า ดึงฟูกที่นอนออกมา ยัดมุมผ้าปู สวมปลอกผ้านวมและปลอกหมอน จัดระเบียบผ้าคาดเตียง...

ทุกการกระทำเป็นไปอย่างลื่นไหลและรวดเร็วในรวดเดียว

เพียงสิบนาที พื้นผิวเตียงที่เรียบตึง สะอาดสะอ้าน และดูสวยงามก็เสร็จสมบูรณ์

"ติ๊ง! ประสบการณ์จัดเตียงเพิ่มขึ้น 1!"

ตามมาด้วยแถบประสบการณ์ที่ปรากฏขึ้นในหัวของเฉินเจี้ยนไห่

"การจัดเตียงสามารถเพิ่มแต้มสถานะได้ด้วยเหรอเนี่ย?!"

เฉินเจี้ยนไห่ตกตะลึง

จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปที่อีกห้องหนึ่งทันที

เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและปลอกผ้านวมผืนเก่า ดึงฟูกที่นอนออกมา ยัดมุมผ้าปู สวมปลอกผ้านวมและปลอกหมอน จัดระเบียบผ้าคาดเตียง...

"ติ๊ง! ประสบการณ์จัดเตียงเพิ่มขึ้น 1!"

เมื่อมองดูแถบประสบการณ์ที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ในหัว

เฉินเจี้ยนไห่ก็ตื่นเต้นขึ้นมาในทันที!

"อยากรู้จังว่าระบบจะให้รางวัลอะไรตอนที่ฉันเก็บประสบการณ์จนเต็มหลอด"

ดวงตาของเฉินเจี้ยนไห่เปล่งประกายด้วยความเจ้าเล่ห์ และเขาก็เข้าสู่โหมดบ้าคลั่งในทันที

เขาพุ่งตัวไปจัดการทุกห้องโดยไม่หยุดพัก