บทที่ 355 - ภารกิจบ้านพัก: ชาวประมงทองคำ

ฉินจื่อเหวินหยิบการ์ดฟังก์ชันออกมาใช้งานโดยตรงตามปกติ

【เปิดใช้งานฟังก์ชัน: กิลด์ระดับ 4】

【สิทธิ์ได้รับการเลื่อนระดับ สิทธิ์ปัจจุบัน: สิทธิ์ระดับสี่ (11/16)】

【กิลด์ระดับ 3: คุณสามารถเลือกเจ้าของบ้านพักเพื่อผูกมิตรเป็นพันธมิตรได้ จำนวนพันธมิตรสูงสุดปัจจุบันคือ 40 เมื่อผูกมิตรแล้วจะเปิดใช้งานฟังก์ชันดังต่อไปนี้: พันธมิตรเจตนาดี, สิ่งก่อสร้างแบ่งปัน (2), สมาคมพันธมิตรการค้า, ลานประมูล】

มีฟังก์ชันลานประมูลเพิ่มเข้ามาใหม่

หลังจากฉินจื่อเหวินตรวจสอบดู เขาก็เข้าใจจุดประสงค์ของลานประมูล ผลของมันคือหัวหน้ากิลด์และสมาชิกภายในกิลด์สามารถนำสินค้ามาแขวนประมูลบนลานประมูลได้

ดูเผินๆ ฟังก์ชันนี้เหมือนจะทับซ้อนกับสมาคมพันธมิตรการค้า

แต่ที่จริงแล้ว ลานประมูลยังมีฟังก์ชันพิเศษเฉพาะตัวอีกสองอย่าง

หนึ่ง ตั๋วเข้าร่วมงานประมูล ทุกครั้งที่มีการจัดงานประมูล จะมีการสร้างตั๋วที่สอดคล้องกันขึ้นมา จำนวนตั๋วจะขึ้นอยู่กับคุณภาพของงานประมูลครั้งนั้นๆ ยิ่งคุณภาพสูง จำนวนตั๋วที่สร้างได้ก็ยิ่งเยอะ สามารถนำตั๋วไปให้เจ้าของบ้านพักที่ไม่ได้สังกัดกิลด์ เพื่อให้พวกเขาได้รับสิทธิ์เข้าร่วมงานประมูลได้

และผู้เข้าร่วมทุกคนในลานประมูลจะถูกปกปิดตัวตน นอกจากหัวหน้ากิลด์แล้ว จะไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของผู้ซื้อ

สอง ฝากประมูล คนที่ไม่ใช่สมาชิกกิลด์ก็สามารถนำทรัพยากรมาฝากประมูลที่ลานประมูลได้ แต่ต้องมีตั๋วเข้าร่วมงานและต้องจ่ายค่าคอมมิชชันตามจำนวนที่กำหนด

ถ้าบอกว่าสมาคมพันธมิตรการค้าคือการแลกเปลี่ยนทรัพยากรภายในกิลด์ ลานประมูลก็คือการกอบโกยทรัพยากรจากภายนอก และเป็นฟังก์ชันใหม่ที่ช่วยขยายอิทธิพลของกิลด์ให้กว้างไกลยิ่งขึ้น

แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี

ใช้การ์ดฟังก์ชันไปแล้ว ต่อไปก็การ์ดขยายความสูง

ก่อนหน้านี้เขาเคยได้การ์ดขยายความสูง (กลาง) ซึ่งขยายความสูงของพื้นที่ได้ 10 เมตร

แต่การ์ดขยายความสูง (ใหญ่) ใบนี้ ขยายความสูงได้ถึง 50 เมตรเลยทีเดียว

ฉินจื่อเหวินหยิบการ์ดออกมาแล้วบีบให้แตกเพื่อใช้งาน

ท้องฟ้าทั่วทั้งบ้านพักถูกอาบไล้ด้วยแสงสีขาว

จากนั้นก็ค่อยๆ ยืดสูงขึ้นไปทีละชั้นๆ

เมื่อแสงจางหายไป ท้องฟ้าเบื้องบนบ้านพักก็ถูก "ยก" สูงขึ้นไปอีกเยอะเลย

เขาคะเนดู ถ้าคำนวณไม่ผิด ตอนนี้ความสูงของพื้นที่ภายในบ้านพักของเขาน่าจะอยู่ที่ 65 เมตรแล้ว

ถ้าเทียบกับตึกในเมืองยุคปัจจุบัน ก็คงสูงประมาณตึกยี่สิบชั้น

ความสูงขนาดนี้สามารถรองรับความต้องการพื้นที่ของสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ได้สบายๆ

ต่อมาคือการ์ดขยายพื้นที่เปล่า (ใหญ่) พอมีการ์ดขยายพื้นที่เปล่าระดับ (ยักษ์) เป็นบรรทัดฐานอยู่ก่อนแล้ว ความตื่นเต้นที่จะได้ใช้การ์ดใบนี้ก็เลยลดลงไปบ้าง

แต่พื้นที่หนึ่งหมื่นตารางเมตรก็ไม่เลวหรอกนะ ไม่เคยมีใครรังเกียจที่พื้นที่บ้านพักตัวเองกว้างขึ้นหรอก

เขาบีบมันเพื่อใช้งาน ขยายพื้นที่ใหม่ไปต่อกับพื้นที่ว่างอีกจุดหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ด้านข้างของค่ายยุทธภัณฑ์เหยียนอู่

หลังจากใช้งานการ์ดขยายพื้นที่เสร็จ สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ 【การ์ดภารกิจ】การ์ดสร้างภารกิจบ้านพัก นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาได้การ์ดใบนี้

การ์ดภารกิจมีสีทองแดง ขอบการ์ดเป็นสีอำพัน ด้านหน้ามีเครื่องหมายคำถามสีดำสนิท

【การ์ดภารกิจ】การ์ดสร้างภารกิจบ้านพัก (เมื่อเปิดใช้งาน จะสุ่มสร้างภารกิจตามสถานะปัจจุบันของบ้านพัก หากทำสำเร็จจะได้รับรางวัล)

เขาคิดดูแล้ว ในเมื่อมีการ์ดอยู่สองใบ ก็ลองใช้ดูสักใบเพื่อหยั่งเชิงดูความยากของภารกิจบ้านพักหน่อยแล้วกัน

พอบีบการ์ดแตก การ์ดสีทองแดงก็กลายเป็นละอองแสงหลอมละลายไป

ลูกแก้วแสงของบ้านพักกระเด้งออกมา

【กำลังสร้างภารกิจ...】

【ภารกิจบ้านพัก (ชาวประมงทองคำ): โปรดกอบกู้และจับอาหารทะเลให้ได้น้ำหนักรวมเกินกว่า 100 ตันภายในระยะเวลาที่กำหนด】

【รางวัลภารกิจ: วัตถุวิเศษระดับ 4 (รูปปั้นมนุษย์เงือกทองคำ)】

หลังจากอ่านภารกิจจบ คิ้วที่ขมวดอยู่ก็คลายออก ภารกิจนี้ไม่ยากเลย

ก็แค่ภารกิจสะสมยอด นอกจากจะเสียเวลาแล้ว ความยากก็ไม่ได้สูงอะไร

อาหารทะเลหนึ่งร้อยตัน ขยันหน่อยก็ยังมีโอกาสทำสำเร็จอยู่

ถึงอย่างนั้นฉินจื่อเหวินก็ยังมอบหมายภารกิจนี้ให้เจี่ยเหลียงไฉไปจัดการ

ในเวลาที่เหลือ บ้านพักต้องเน้นล่าสัตว์ให้มาก พยายามเคลียร์ภารกิจให้เสร็จก่อนที่แผนที่จะสิ้นสุดลง

นี่มันวัตถุวิเศษระดับ 4 เชียวนะ ขืนพลาดไปคงเสียดายแย่

จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปที่ป่าไผ่หนาน

ป่าไผ่ทางตอนใต้ของบ้านพักดูหรอมแหรมไปถนัดตา เหลือเพียงต้นไผ่อ่อนๆ ต้นเล็กๆ ไม่กี่ต้นเท่านั้น

ต้นไผ่ที่โตเต็มที่ถูกโค่นไปเป็นแถบๆ

ข้างๆ กันคือป่าผลหยาดน้ำค้าง ผลไม้ในป่าถูกเก็บเกี่ยวไปหมดแล้ว ผลผลิตชุดใหม่เพิ่งจะเริ่มแทงยอดออกมา

นอกจากของที่ได้มาในรอบนี้แล้ว เขายังมีการ์ดก๊อปปี้ทรัพยากรทั่วไปที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้อีก

รวมแล้วมีทั้งหมดแปดใบ

ฉินจื่อเหวินเริ่มจากการก๊อปปี้ จากนั้นก็ผสม แล้วก็อัปเกรด

ในที่สุดเขาก็อัปเกรดป่าไผ่หนานจนถึงระดับ 4 ได้สำเร็จ

【ป่าไผ่หนานระดับ 4: ความแข็งของเนื้อไผ่ระดับ 3, ความเหนียวของเนื้อไผ่ระดับ 2, น้ำหนักไผ่ลดลงระดับ 1】

ใช้งานการ์ดอัปเกรดทรัพยากร

ป่าไผ่หนานเบื้องหน้าถูกปกคลุมด้วยแสงสว่างวาบขึ้นมาในทันที

เมื่อแสงสว่างจางลง ป่าไผ่ที่เคยหรอมแหรมเหลือแต่ต้นอ่อนก็กลับมาหนาทึบและสูงตระหง่านอีกครั้ง

ต้นไผ่สีเขียวเข้มขนาดเท่าชามใบใหญ่ตั้งตระหง่านเป็นเส้นตรง ผิวไผ่มีจุดสีทองอ่อนคล้ายดวงดาวกระจายอยู่ทั่ว

แต่ละต้นมีความสูงกว่าสามสิบเมตร

【ทรัพยากรขั้นสูง·ป่าไผ่ลายดาวประกายระดับ 3: เนื้อไผ่แข็งแกร่งระดับ 4, กันน้ำกันไฟระดับ 4, ความเหนียวสุดยอดระดับ 3】 (คุณสมบัติ: เข้ากันได้ดีกับพลังวิญญาณ: ไผ่ลายดาวประกายมีความเข้ากันได้กับพลังระดับเหนือธรรมชาติสูงมาก)

"กันน้ำกันไฟ... ความเหนียวสุดยอด" ฉินจื่อเหวินมองดูป่าไผ่ลายดาวประกายตรงหน้า

"เสี่ยวอู่ เดี๋ยววันหลังนายให้คนมาตัดไผ่พวกนี้ไปสักสองสามต้นนะ ไปดูสิว่าไผ่พวกนี้มันแข็งขนาดไหน แล้วก็ฝั่งหลี่เยว่กำลังหาวิธีปรับปรุงหน้าไม้ติดรถอยู่ไม่ใช่เหรอ ให้พวกเขาลองใช้วัสดุใหม่นี่ดู"

"ได้เลยครับ" ฉินจื่ออู่ตอบรับอย่างตื่นเต้น

ในขณะที่ฝั่งของฉินจื่อเหวินกำลังก้าวเข้าสู่การพัฒนา

อีกด้านหนึ่ง เซี่ยย่าก็ได้รับรายงานจากลูกน้อง

"อะไรนะ? ไม่เคยมีการเปิดจุดเชื่อมต่อเลยงั้นเหรอ?"

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปมา คิดไปถึงความเป็นไปได้ตั้งหลายอย่าง แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่า อีกฝ่ายจะแค่มาแลกเปลี่ยนด้วยครั้งเดียว แล้วก็หนีหายเข้ากลีบเมฆไปเลย?

นี่มันหมายความว่าไง

มาหลอกกินฟรีงั้นเหรอ

เซี่ยย่าก้มหน้าลง เปล่งเสียงหัวเราะเยาะหยันออกมา "ดูเหมือนว่าแค่คิดจะมาทำธุรกิจด้วยรอบเดียวแล้วก็ชิ่งเลยสินะ ช่างเถอะ หมอนั่นคงไม่รู้ตัวหรอกว่าตัวเองพลาดโอกาสทองอะไรไป จะมาโทษฉันก็ไม่ได้นะ"

"ทำรุ่นใหม่เสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

ฉินจื่อเหวินยืนอยู่บนลานกว้างของโรงงานในค่ายยุทธภัณฑ์เหยียนอู่ เบื้องหน้าของเขามีหน้าไม้หนักรุ่นดัดแปลงตั้งตระหง่านแผ่รังสีอำมหิตอยู่

ฐานของหน้าไม้ติดรถคันนี้มีการติดล้อหน้ากว้างแบบพิเศษเพิ่มเข้าไป รอบๆ รถมีช่างฝีมือและเด็กฝึกงานยืนอออยู่สิบกว่าคน หลี่เยว่กับช่างฝีมือหลักอีกสองสามคนกำลังรุมล้อมปรับแต่งรถอยู่

หลี่เยว่ตบไปที่โครงรถ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด "ลูกพี่ฉิน นี่คือรถต้นแบบคันแรกที่ใช้วัสดุใหม่ดัดแปลงขึ้นมาครับ แค่ความแข็งแรงของคันธนูกับการถ่วงน้ำหนักของลูกธนูก็เหนือกว่ารุ่นเก่าไปโขแล้ว พวกเราประเมินไว้เบื้องต้น พลังเจาะทะลวงกับรัศมีทำลายล้างน่าจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าของเมื่อก่อนเลยครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินจื่อเหวินก็ก้าวเข้าไปใกล้ กวาดสายตามองไปที่จุดรับน้ำหนักสำคัญๆ ของหน้าไม้ติดรถ

โดยเฉพาะบริเวณรอยต่อระหว่างคันธนูกับฐานรถ ระหว่างลายไม้ตรงนั้น มีจุดสีทองเล็กๆ กระจายตัวอยู่จางๆ ให้เห็น

ภาพนั้นทำให้เขานึกถึงจุดทรัพยากรขั้นสูงแห่งใหม่ที่เขาเพิ่งได้รับมาเมื่อไม่นานมานี้ ป่าไผ่ลายดาวประกาย

"ไป" เขาละสายตากลับมา "ตั้งเป้า ซ้อมยิงเลย"

หลี่เยว่โบกมือ ช่างฝีมือสองสามคนก็รีบเข็นรถลากที่มีก้อนหินแกรนิตเนื้อตันก้อนใหญ่วางอยู่ ไปตั้งเป็นเป้าไว้ที่ระยะสองร้อยก้าวอย่างมั่นคง

ทุกคนถอยไปอยู่ด้านหลังหน้าไม้ติดรถ

เมื่อหลี่เยว่ให้สัญญาณ

"ปัง!"

เสียงทุ้มหนักดังกึกก้องจนอากาศสั่นสะเทือน ลูกหน้าไม้พุ่งทะยานออกไปเป็นเงาสีดำพร่ามัว

ที่ระยะสองร้อยก้าว เสียงระเบิดของการปะทะกันระหว่างเหล็กกับหินก็ดังสนั่นขึ้น

ที่ปลายทางไกลออกไป หัวลูกหน้าไม้ฝังลึกเข้าไปในหินแกรนิต ภายใต้แรงกระแทกอันมหาศาล ตัวลูกธนุก็แตกออกเป็นสี่แฉก สั่นสะท้านไม่หยุด

หลี่เยว่เอ่ยขึ้น "ตอนนี้เราติดปัญหาเรื่องวัสดุที่ใช้ทำตัวลูกธนูน่ะครับ วัสดุทั่วๆ ไปรับแรงกระแทกมหาศาลขนาดนี้ไม่ไหว ถ้ามีวัสดุที่แข็งแกร่งพอมาทำเป็นลูกธนู พลังทำลายล้างน่าจะเพิ่มขึ้นได้อีกขั้นเลยครับ"

(จบแล้ว)