บทที่ 251 - ปฏิกิริยาของวงการแพทย์ตะวันตก
บทที่ 251 - ปฏิกิริยาของวงการแพทย์ตะวันตก
ทางฝั่งตะวันตก ทันทีที่ฟิลก้าวลงจากเครื่องบิน กลุ่มสื่อมวลชนก็พากันแห่กรูกันเข้ามาหาเขาทันที
"คุณฟิลครับ การที่แพทย์ระดับแนวหน้าของวงการแพทย์ตะวันตกหลายสิบคนเดินทางไปจักรวรรดิพร้อมกัน เป็นเพราะพวกคุณต้องการไปช่วยยกระดับทักษะทางการแพทย์ให้พวกเขาใช่ไหมครับ?"
"คุณฟิลคะ คุณคิดว่าระดับการแพทย์ของแพทย์ในจักรวรรดิตอนนี้มีความสามารถพอที่จะทำการผ่าตัดได้แล้วหรือยังคะ?"
"คุณหมอฟิลครับ เป็นที่รู้กันดีว่าระดับการแพทย์ของจักรวรรดินั้นล้าหลังมาก ทำไมคุณถึงยอมเสียเวลาอันมีค่าไปสอนคนที่เป็นหมอไม่ได้ด้วยซ้ำล่ะครับ?"
เพิ่งจะลงจากเครื่องแท้ๆ ฟิลกลับต้องมาถูกนักข่าวรุมล้อมเสียแล้ว
ในใจของฟิลยังคงนึกถึงการกระทำที่ติงเกอเพิ่งจะหักหน้าเขามาหมาดๆ ยิ่งพอได้ยินคำถามเหล่านี้ ความโกรธในใจของเขาก็ยิ่งปะทุเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
"การไปจักรวรรดิครั้งนี้ ทำให้ผมเข้าใจเลยว่าทำไมประเทศนี้ถึงได้ล้าหลังนัก"
"คนในประเทศนั้นถึงกับกล้าพูดว่าจะแบนวงการแพทย์ตะวันตกทั้งหมด ผมล่ะไม่รู้จริงๆ ว่าเขาไปเอาความกล้ามาจากไหน"
"จองหอง อวดดี ขยะชัดๆ"
"ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมขอประกาศเรื่องหนึ่งตรงนี้เลยว่า ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ผม ฟิล จะไม่ไปทำการผ่าตัดใดๆ ที่จักรวรรดิอีก" ฟิลกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
นายติงเกอก็แค่ทำศัลยกรรมปลูกถ่ายอวัยวะที่ขาดต่อเข้าด้วยกันได้สำเร็จไม่ใช่เหรอ? แล้วมันจะมีอะไรนักหนา? นายทำได้ เขาก็ทำได้เหมือนกันนั่นแหละ
"ฮ่าฮ่าฮ่า" ทันทีที่ได้ยินคำพูดของฟิล นักข่าวทุกคนก็พากันหัวเราะร่วน
เมื่อกี้พวกเขาได้ยินว่าอะไรนะ? คนของจักรวรรดิบอกว่าจะแบนวงการแพทย์ตะวันตกงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องตลกแห่งศตวรรษชัดๆ!
"พวกคุณอย่าเพิ่งหัวเราะไปสิ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงนะ" บนใบหน้าของฟิลเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งได้ใจ
"ก็แค่เรื่องนี้มันตลกเกินไปน่ะสิครับ ประเทศล้าหลังแบบนั้นกลับกล้าพูดว่าจะแบนการแพทย์ตะวันตกที่ทันสมัยที่สุด แล้วแบบนี้พวกเขาจะยังผ่าตัดกันได้ยังไง?"
"เครื่องมือแพทย์ก็ของเรา ยารักษาโรคก็ของเรา พวกเขามีอะไรบ้างล่ะ?"
"หรือว่าจะต้องพึ่งพาวิชาแพทย์แผนจีนอะไรนั่นไปช่วยชีวิตคนล่ะเนี่ย"
บนใบหน้าของเหล่านักข่าวเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน บางทีในสายตาของพวกเขา จักรวรรดิก็คงเป็นแค่ประเทศขยะตลอดกาล
"ก็ไม่แน่หรอกนะ"
"ยังไงซะพวกเขาก็ยังมีวิธีอีกตั้งเยอะ อย่างเช่น ฆ่าคนไข้พวกนั้นทิ้งซะ แบบนี้ก็ไม่ต้องมานั่งผ่าตัดแล้วจริงไหมล่ะ?" ฟิลพูดจาเหน็บแนมเสียงเย็น
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน แพทย์หลายคนก็เริ่มออกมาพูดในทำนองเดียวกัน เรื่องนี้ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว และแพร่กระจายไปทั่วทุกมุมโลก
กลุ่มชาวต่างชาติแห่กันบุกเข้าไปในเวยป๋อ
"พวกขยะเอ๊ย ถึงกับกล้าแบนวงการแพทย์ตะวันตกเลยเหรอ?"
"ไอ้พวกขยะ รีบๆ ไปฆ่าตัวตายซะไป"
"ต่อไปพวกแกจะไม่มีหมอมาผ่าตัดให้แล้วนะ"
ชาวต่างชาติกลุ่มหนึ่งพากันคอมเมนต์ด่าทอไปทั่วเวยป๋อ
ชาวจักรวรรดิถูกคนพวกนี้ทำให้งุนงงไปหมด นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมพวกชาวตะวันตกถึงได้ทำตัวเหมือนหมาบ้ามากัดคนแบบนี้?
ในขณะเดียวกัน ทางโรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งมหานครโมตูก็ได้โพสต์ข้อความลงบนเวยป๋อ
บัญชีทางการของโรงพยาบาลอันดับหนึ่งแห่งโมตู: หมอตะวันตกอย่างพวกคุณนี่เก่งจริงๆ นะ พละกำลังเหลือล้นเชียว
ด้านล่างโพสต์นั้นมีรูปภาพที่ติงเกอถ่ายเอาไว้ พร้อมกับคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดอีกหนึ่งคลิป
'ผมอุตส่าห์มาถึงที่นี่แล้ว คุณยังจะให้ผมไปผ่าตัดช่วยคนอีกเหรอ?'
'ชีวิตคนจักรวรรดิมันมีค่ามากนักหรือไง?'
เมื่อได้เห็นคลิปวิดีโอนี้ ชาวจักรวรรดิทุกคนก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
นี่พวกแกยังกล้ามาโยนความผิดให้คนอื่นอีกเหรอ? เห็นได้ชัดเลยว่าพวกแกเป็นคนหาเรื่องก่อนแท้ๆ!
"พี่น้องทั้งหลาย ปล่อยพวกตะวันตกพวกนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"ใช่แล้ว ลุยเลย!"
"ด่ามันให้ยับ!"
"เหล่านักเลงคีย์บอร์ดทั้งหลาย ตามฉันมา!"
พวกแกตั้งใจมาด่าคนใช่ไหม? ได้ งั้นก็มาสู้กันสักตั้ง!
ใต้คอมเมนต์ของชาวตะวันตก ชาวจักรวรรดิพากันสแปมรูปภาพนั้นอย่างบ้าคลั่ง
แกจะด่าเหรอ? งั้นพวกเราจะสแปมรูป! มาดูกันสิว่าใครจะหน้าด้านกว่ากัน
ในเวลาเดียวกัน ติงเกอก็เห็นข้อความเหล่านี้เช่นกัน
"ไม่มียาเหรอ?"
"พวกตะวันตกนี่คิดจะเหยียบย่ำจักรวรรดิกันใช่ไหม?"
"ได้ ในเมื่อพวกแกมีความเชื่อแบบฝังหัวไปแล้ว งั้นฉันนี่แหละจะเป็นคนทำลายความเชื่อบ้าๆ นั้นของพวกแกเอง" ติงเกอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
"ระบบ อัปเกรดทักษะการวิจัยยาให้ฉันเป็นระดับสมบูรณ์แบบซะ" ติงเกอสั่งเสียงเรียบ
ในเมื่อพวกมันมาหาเรื่องถึงที่ ติงเกอก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป คอยดูเถอะว่าติงเกอคนนี้จะสามารถปิดประตูตีแมว แบนวงการแพทย์ตะวันตกได้หรือไม่!
คอยดูเถอะว่าจักรวรรดิจะยังคงอ่อนแอเหมือนที่พวกแกจินตนาการไว้อีกหรือเปล่า!
[ ติ๊ด ระบบกำลังเปิดใช้งานทักษะการวิจัยยา ]
[ ติ๊ด เปิดใช้งานทักษะการวิจัยยาสำเร็จ ]
[ ติ๊ด ระบบกำลังอัปเกรดทักษะการวิจัยยา ]
[ ติ๊ด อัปเกรดทักษะการวิจัยยาเป็นระดับสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว ]
เสียงของระบบดังขึ้นตามคาด
หลังจากเตรียมตัวพร้อมแล้ว ติงเกอก็เดินมาหาเซียวเกินที่ห้อง
"ผู้อำนวยการครับ"
พอเซียวเกินเห็นติงเกอเดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที
"ความเห็นของพวกชาวต่างชาติพวกนั้น นายอย่าเก็บไปใส่ใจเลยนะ"
"ไอ้พวกนั้นมันดูถูกจักรวรรดิมาตลอด นายทำถูกแล้วล่ะ" เซียวเกินเป็นฝ่ายออกปากสนับสนุนติงเกอก่อนเลย
"ผู้อำนวยการครับ ผมไม่ได้มาเพราะเรื่องนี้หรอก" ติงเกอพูดเรียบๆ
เขารู้ดีว่าการไปเถียงกับพวกคนบ้าไม่เคยเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เขาต้องเอาผลงานของตัวเองออกมาโชว์เท่านั้น ถึงจะทำให้พวกนั้นยอมรับความจริงได้ ว่าตอนนี้จักรวรรดิไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะมาล้อเล่นได้อีกต่อไป
"อ้าว แล้วมีเรื่องอะไรล่ะ ว่ามาสิ?" เซียวเกินรีบถาม
ติงเกอไม่เคยเป็นฝ่ายมาหาเขาเพื่อขออะไรเลย นี่เป็นครั้งแรกจริงๆ
"ช่วงนี้ผมอยากจะทำงานวิจัยทางการแพทย์น่ะครับ ผมหวังว่าทางโรงพยาบาลจะจัดเตรียมพื้นที่กว้างๆ ให้ผมสักหน่อย" ติงเกอบอกความต้องการออกไป
"ทำงานวิจัยทางการแพทย์เหรอ?"
"แต่เรื่องนี้มันไม่เหมือนกับการผ่าตัดนะ นาย..." เซียวเกินเชื่อมั่นในตัวติงเกอมาตลอด แต่กับเรื่องนี้เขาชักจะไม่ค่อยมั่นใจในตัวติงเกอเสียแล้วสิ
ความแตกต่างระหว่างการทำงานวิจัยกับการผ่าตัดมันห่างไกลกันเกินไปจริงๆ
"ผมทำได้แน่นอนครับ"
"ผู้อำนวยการครับ ในพจนานุกรมของผมไม่มีคำว่าล้มเหลว"
"อดีตไม่เคยมี ปัจจุบันไม่มี และอนาคตก็จะไม่มีด้วย"
"ผมต้องการการสนับสนุนจากคุณครับ" ติงเกอโค้งคำนับอย่างลึกซึ้ง
"เอ่อ..." ตอนนี้เซียวเกินเริ่มรู้สึกลังเลแล้ว
การทำงานวิจัยทางการแพทย์ต้องใช้เงินทุนมหาศาลเลยนะ แต่ตอนนี้โรงพยาบาลกำลังยุ่งอยู่กับการช่วยเหลือผู้ประสบภัย เงินทุนสำรองไม่มีเหลือแล้ว
ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีคนเดินเข้ามาจากข้างนอก
"ประธานหลิน ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับ?" เซียวเกินรีบเอ่ยถามเมื่อเห็นประธานหลินเดินเข้ามา
"คุณพ่อของผมฟื้นแล้วครับ ผมเลยอยากจะมาแสดงความขอบคุณต่อคุณหมอติงสักหน่อย" บนใบหน้าของประธานหลินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"ประธานหลิน คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ เรื่องนี้มันเป็นหน้าที่ของหมออย่างผมที่ต้องทำอยู่แล้ว" ติงเกอมีสีหน้าเขินอายเล็กน้อย
"ถ้าผมไม่ได้มาขอบคุณคุณด้วยตัวเอง ผมคงรู้สึกผิดไปตลอดแน่ๆ" ประธานหลินพูดเรียบๆ
"จริงสิ เมื่อกี้ผมได้ยินพวกคุณคุยกันว่าคุณหมอติงอยากจะทำงานวิจัยเหรอครับ?"
"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ผมในนามของบริษัท ขอเป็นตัวแทนบริจาคเงินจำนวนหนึ่งพันล้านหยวนให้กับคุณหมอติง เพื่อสนับสนุนการทำวิจัยของคุณหมอติงครับ" ประธานหลินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับเป็นเรื่องปกติ
"นี่..." พอติงเกอได้ยินจำนวนเงินก็ถึงกับอึ้งไปเลย
หนึ่งพันล้านหยวน? นี่มันเศรษฐีเงินถังชัดๆ!
"หวังว่าคุณหมอติงจะรับไว้นะครับ" ประธานหลินโค้งคำนับให้ติงเกอ
ตอนนี้ติงเกอถูกประธานหลินทำให้ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะพูดอะไรดีแล้ว
"ติงเกอ ฉันขอถามนายคำเดียว การวิจัยครั้งนี้นายมีความมั่นใจไหม?" เซียวเกินสูดหายใจเข้าลึกๆ
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสนับสนุนติงเกอ เขาหวังว่าสถิติที่ติงเกอไม่เคยล้มเหลวมาก่อน จะยังคงดำเนินต่อไปได้ในแวดวงการวิจัยยารักษาโรค
(จบแล้ว)