บทที่ 31 ความลำบากของถิงถิง

บทที่ 31 ความลำบากของถิงถิง

ซูหนานเกอกำลังนอนปล่อยใจให้ล่องลอยอยู่บนเตียง จู่ ๆ เขาก็ถูกดึงกลับสู่ความเป็นจริงด้วยเสียงโทรศัพท์

เป็นเลสเตอร์นั่นเอง เขารู้ว่าซูหนานเกอเพิ่งซื้ออสังหาริมทรัพย์เสร็จ และตอนนี้กำลังจะบอกวิธีหาเงินก้อนโตให้เขาฟัง

และวิธีหาเงินก้อนโตนี้ก็ช่างไร้สาระสิ้นดี: ปล้นธนาคาร

อย่างไรก็ตาม ซูหนานเกอรู้ดีว่าไอ้อ้วนคนนี้คืออัจฉริยะด้านอาชญากรรมตัวจริง

แผนการทุกอย่างของเขาสามารถเรียกได้ว่าเป็นแบบเรียนของอาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบเลยทีเดียว

สถานที่อย่างธนาคารในสายตาของเขา ก็เหมือนกับห้องนิรภัยส่วนตัวของเขานั่นแหละ

ดังนั้น ซูหนานเกอจึงลุกจากเตียง เดินเข้าไปในห้องวางแผน และเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมา

คำว่า "ภารกิจปล้นธนาคารฟลีซา" สะดุดตาเป็นพิเศษ

ซูหนานเกอไม่ลังเลและคลิกเข้าไปทันที

อย่างไรก็ตาม หน้าต่างจับคู่ผู้เล่นที่คุ้นเคยกลับไม่ปรากฏขึ้นเลย

แต่กลับมีเสียงเคาะประตูอพาร์ตเมนต์ของเขาแทน

ระบบแจ้งเตือนให้เขาไปเปิดประตูรับแขก

ซูหนานเกอรู้สึกงุนงง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

หรือว่าขั้นตอนของภารกิจจะเปลี่ยนไปทั้งหมดแล้ว?

ถ้าเขาไม่คุ้นเคยกับขั้นตอนแล้วเผลอทำพลาดจนตายขึ้นมา เขาจะทำยังไงดีล่ะ?

ซูหนานเกอเดินไปเปิดประตูด้วยความสับสน และก็ต้องตะลึงทันทีที่เห็นแขกผู้มาเยือน

มีคนสองคนยืนอยู่ข้างนอก นำโดยชายหัวล้านร่างท้วมที่กำลังยืนค้ำไม้เท้าอยู่

นี่คือเลสเตอร์ ซึ่งซูหนานเกอไม่ได้แปลกใจอะไร

แต่คนที่ทำให้ซูหนานเกอประหลาดใจคือคนที่ยืนอยู่ข้างหลังชายร่างท้วมต่างหาก

ซูหนานเกอคุ้นเคยกับคนคนนี้เป็นอย่างดี เขาคือ ไมเคิล เดอ ซานตา หนึ่งในตัวเอกโหมดเนื้อเรื่องจากเกม GTA 5 นั่นเอง

ซูหนานเกอรู้สึกทั้งดีใจและประหลาดใจอย่างมาก!

ถ้าหมอนี่มาเป็นเพื่อนร่วมทีมของเขา แล้วเขาจะต้องไปกังวลอะไรอีกล่ะ?

แต่ทำไมเขาถึงมาโผล่ในโหมดออนไลน์ได้ล่ะ?

ซูหนานเกอพาทั้งสองคนเข้าไปในห้องวางแผน และไมเคิลก็เริ่มเล่าเรื่องราวของเขา

โหมดออนไลน์มีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่ง: ตัวละครที่ผู้เล่นควบคุมทั้งหมดเป็น "คนใบ้" ที่ไม่ยอมพูดจา

แต่พวกเขาจะตอบสนองผ่านภาษากาย ซึ่งทำให้ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติ

ไมเคิลเล่าว่าเมื่อไม่นานมานี้ เขาเพิ่งจะไปล่วงเกินคนใหญ่คนโตเข้าเพราะปัญหาครอบครัวบางอย่าง

เขาไปทำบ้านพักตากอากาศของหมอนั่นในฮอลลีวูดฮิลส์ถล่ม และต้องจ่ายเงินชดเชยก้อนโต

นั่นคือเหตุผลที่เขามาหาเลสเตอร์ เพื่อหวังว่าจะหาวิธีหาเงินได้บ้าง

และนั่นก็คือเหตุผลที่พวกเขาตัดสินใจจะปล้นธนาคารฟลีซา

และเนื่องจากซูหนานเกอตอบรับ เลสเตอร์จึงอยากให้ทั้งสองคนร่วมมือกันทำภารกิจนี้

เมื่อซูหนานเกอได้ยินแบบนี้ เขาก็รู้สึกประหลาดใจมาก

นี่มันเรื่องที่เกิดขึ้นกับไมเคิลในโหมดเนื้อเรื่องไม่ใช่เหรอ?

ไม่คิดเลยว่าตอนนี้มันจะถูกย้ายมาอยู่ในโหมดออนไลน์

เมื่อก่อนเขาเป็นผู้เล่นที่ควบคุมไมเคิล แต่ตอนนี้ ด้วยวิธีนี้ เขาได้กลายมาเป็นเพื่อนร่วมทีมของเขาแทน

มันให้ความรู้สึกที่พิเศษมากจริง ๆ

จากนั้น เลสเตอร์ก็เริ่มแนะนำรายละเอียดของภารกิจปล้น

ขั้นตอนเหล่านี้ค่อนข้างคล้ายกับที่ซูหนานเกอเคยเล่นมาก่อน

ก่อนจะเริ่มการปล้น จะต้องทำภารกิจเตรียมการสองภารกิจเสียก่อน

หนึ่งคือไปที่แก๊งเกาหลีท้องถิ่นและขโมยรถ Kuruma มา

อีกภารกิจคือไปกับเลสเตอร์เพื่อดูลาดเลารอบ ๆ ธนาคารและเจาะระบบเข้ารหัสของห้องนิรภัย

เดิมที ภารกิจเหล่านี้ผู้เล่นต้องทำคนเดียวทั้งหมด

แต่ในตอนนี้ เลสเตอร์บอกให้ซูหนานเกอกับไมเคิลเลือกกันเอง โดยให้แต่ละคนรับผิดชอบภารกิจคนละหนึ่งอย่าง

ภารกิจแรกต้องมีการยิงปะทะกับ NPC แก๊งเกาหลีและมีความเสี่ยงพอสมควร ดังนั้น ซูหนานเกอจึงไม่ขอเลือกอันนี้เด็ดขาด

ส่วนภารกิจที่สองนั้นปลอดภัย เขาแค่ต้องเล่นเกมงู (มินิเกมเพื่อเจาะระบบ)

และก็เป็นไปตามคาด ตัวเลือกปรากฏขึ้นบนหน้าจอของซูหนานเกอ เพื่อให้เขาเลือกว่าจะทำภารกิจไหน

ซูหนานเกอไม่มีอะไรต้องลังเล เขาจึงตัดสินใจเลือกภารกิจที่สองทันที: ดูลาดเลาธนาคารฟลีซา

หลังจากแบ่งงานเสร็จ เลสเตอร์ก็บอกว่าไม่มีเวลาให้เสียแล้ว พวกเขาจะแยกย้ายกันไปเตรียมตัวและเริ่มลงมือในวันพรุ่งนี้

ซูหนานเกอมองดูทั้งสองคนเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ของเขา พลางพึมพำกับตัวเอง: ดูเหมือนว่าฉันจะต้องรอจนถึงพรุ่งนี้จริง ๆ แฮะ?

มันจำเป็นต้องสมจริงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?

อย่างไรก็ตาม ระบบไม่ได้มีการแจ้งเตือนอะไรเพิ่มเติม ซูหนานเกอจึงทำได้เพียงแค่รอ

วันนี้เขาเล่นแข่งรถไปนิดหน่อยและได้เงินมาแค่นิดเดียว

จากนั้นเขาก็ขายรถไปคันหนึ่งและทำเงินได้อีกแสนกว่าหยวน

เช้าวันรุ่งขึ้น เย่ถิงถิงมาถึงธนาคารแต่เช้าเพื่อเข้าร่วมการประชุมตอนเช้าเหมือนเช่นเคย

อย่างไรก็ตาม วันนี้ผู้จัดการฮวา หัวหน้าสาขา กลับดุถูกด่าเย่ถิงถิง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี

เย่ถิงถิงรู้สึกสับสน เธอทำอะไรผิดไปงั้นเหรอ?

ผู้จัดการสาขาเป็นชายสูงอายุ เขามองเย่ถิงถิงด้วยสีหน้าจริงจัง "ถิงถิง ผมบอกคุณแล้วใช่ไหมให้ดูแลลูกค้าของคุณให้ดี ๆ คุณต้องโน้มน้าวให้เขาเปลี่ยนเงินฝากออมทรัพย์เป็นผลิตภัณฑ์บริหารความมั่งคั่งและเงินฝากประจำให้ได้"

"คุณทำงานของคุณได้ดีแล้วหรือยัง?"

เย่ถิงถิงยืนอยู่ตรงนั้นและถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ "ผู้จัดการฮวาคะ? เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?"

ผู้จัดการฮวาขึ้นเสียงดังกว่าเดิม "เกิดอะไรขึ้นน่ะเหรอ? ยอดเงินฝากที่คุณดูแลอยู่มันหายวับไปกว่า 3 ล้านหยวนในคืนเดียว! มาดูกันสิว่าตอนนี้คุณจะทำยอดเป้าหมายของเดือนนี้ให้ถึงได้ยังไง!"

หลังจากการประชุม เพื่อนร่วมงานหญิงหลายคนในธนาคารดูเหมือนจะแอบสะใจกับความโชคร้ายของเธอ

เดิมที พวกเธอก็แอบอิจฉาเด็กสาวที่ทั้งเด็กและสวยคนนี้อยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น เย่ถิงถิงยังเป็นที่โปรดปรานของผู้จัดการฮวามาโดยตลอด ซึ่งทำให้ทุกคนรู้สึกไม่พอใจ

แต่ตอนนี้ผู้จัดการฮวาได้ตำหนิเธออย่างตรงไปตรงมาแบบนี้ แล้วพวกผู้หญิงเหล่านี้จะไม่รู้สึกสะใจได้ยังไงล่ะ?

อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าพวกเธอก็ยังแสร้งทำเป็นเห็นอกเห็นใจกับสถานการณ์ของเธออย่างสุดซึ้ง

เย่ถิงถิงเดินไปที่เคาน์เตอร์ของเธอและหยิบแบบฟอร์มที่ผู้จัดการแจกให้ขึ้นมาดู

เย่ถิงถิงเองก็สับสนเหมือนกัน หมอนี่กำลังทำอะไรของเขา? จ่ายเงินไปกว่า 3 ล้านหยวนในคืนเดียวเนี่ยนะ? เขาเป็นบ้าไปแล้วหรือไง?

แต่เธอก็ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่

เธอคิดว่าจะโทรหาเขาหลังเลิกงานวันนี้เพื่อถามดู หรือไม่ก็ไปหาเขาที่อพาร์ตเมนต์โดยตรงเลยดีกว่า

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะให้บริการลูกค้าไปได้กี่คน จู่ ๆ ผู้อำนวยการก็เดินมาหาเย่ถิงถิง "ผู้จัดการเรียกให้คุณไปพบที่ห้องทำงานน่ะ"

สาขานี้มีขนาดไม่ใหญ่มาก และพื้นที่บริหารกับห้องโถงบริการก็ไม่ได้อยู่ชั้นเดียวกัน

เย่ถิงถิงเดินขึ้นบันไดสำหรับพนักงาน พลางสงสัยว่าทำไมวันนี้จู่ ๆ ถึงมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นเยอะแยะจัง

เย่ถิงถิงเคาะประตูและพบว่าในห้องทำงานเล็ก ๆ ของผู้จัดการ มีผู้ชายท่าทางภูมิฐานคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย

เย่ถิงถิงประหลาดใจ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

ผู้จัดการที่เพิ่งจะดุเย่ถิงถิงไปเมื่อเช้านี้ รีบฉีกยิ้มต้อนรับทันทีที่เห็นเธอเดินเข้ามา

เขาทักทายเธอ "ถิงถิง เข้ามาสิ เข้ามา"

ชายคนนั้นเห็นเย่ถิงถิงและยิ้มให้ "ถิงถิง เราเจอกันอีกแล้วนะครับ"

เย่ถิงถิงยังคงสับสนเล็กน้อย "ประธานหลี่ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?"

เมื่อผู้จัดการฮวาได้ยินดังนั้น เขาก็รีบตบไหล่เย่ถิงถิง ยิ้มแฉ่งราวกับดอกเบญจมาศบาน "ถิงถิง ก็เพราะประธานหลี่เห็นคุณค่าในตัวคุณไงล่ะครับ วันนี้เขาตั้งใจมาหาคุณโดยเฉพาะเลยนะ!"

เย่ถิงถิงไม่รู้จะตอบยังไง และเธอก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

ผู้จัดการฮวาเชิญให้ทั้งสองคนนั่งลงและพูดต่อ "ประธานหลี่ วางใจได้เลยครับ ในฐานะผู้จัดการสาขานี้ ผมขอให้คำมั่นสัญญากับคุณเลยว่า ต่อจากนี้ไป เย่ถิงถิงจะเป็นตัวแทนคอยดูแลให้บริการคุณแต่เพียงผู้เดียวครับ"

อะไรนะ? เย่ถิงถิงยิ่งสับสนเข้าไปใหญ่ ทำไมเธอถึงต้องเป็นตัวแทนบริการส่วนตัวของเขาด้วยล่ะ?

วันนี้ผู้จัดการฮวาดีใจจนเนื้อเต้น ราวกับมีลาภก้อนโตหล่นทับ

เขาอธิบายให้เย่ถิงถิงฟังอีกครั้ง "วันนี้ประธานหลี่มาเยี่ยมเราและบอกว่าเขาต้องการจะฝากทรัพย์สินมูลค่า 50 ล้านหยวนไว้ที่สาขาของเรา"

"และเงินทุนเหล่านี้ก็จะถูกนับรวมในยอดเป้าหมายส่วนตัวของคุณด้วย ดังนั้น คุณก็ไปช่วยประธานหลี่วางแผนอย่างละเอียดเถอะ ว่าส่วนไหนควรจะเป็นการลงทุนระยะยาว และส่วนไหนควรจะนำไปซื้อพันธบัตรและประกันภัย ตั้งแต่นี้ไป คุณจะให้บริการประธานหลี่เพียงคนเดียวเท่านั้น!"

ในที่สุด เขาก็ไม่ลืมที่จะตบไหล่เย่ถิงถิงอีกครั้ง และพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงนัยยะอย่างลึกซึ้ง "ถิงถิง คุณนี่โชคดีจริง ๆ ผมล่ะอิจฉาคุณจริง ๆ!"

เย่ถิงถิงทำตัวไม่ถูก

เป้าหมายทางธุรกิจระดับ 50 ล้านหยวนถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในระบบธนาคารเลยทีเดียว

ผู้จัดการความมั่งคั่งที่มีสินทรัพย์ภายใต้การดูแลมากกว่า 50 ล้านหยวน ถือเป็นเสาหลักทางธุรกิจที่สำคัญของสาขา รายได้ของพวกเขาจะแซงหน้าพนักงานออฟฟิศทั่วไปไปไกลลิบ

อย่างไรก็ตาม เย่ถิงถิงไม่ใช่คนที่ไม่รู้จุดประสงค์เบื้องหลังสิ่งที่ประธานหลี่กำลังทำอยู่

เมื่อเห็นว่าเย่ถิงถิงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ผู้จัดการฮวาก็รีบพูดขึ้น "มัวยืนบื้ออะไรอยู่อีกล่ะ? รีบไปเอาอุปกรณ์มาเปิดบัญชีให้ประธานหลี่สิ!"

ในที่สุดเย่ถิงถิงก็ตอบสนอง "อ้อ ค่ะ ๆ ประธานหลี่ รบกวนขอบัตรประชาชนด้วยนะคะ เดี๋ยวฉันจะรีบไปดำเนินการที่เคาน์เตอร์ให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

ประธานหลี่ หรือ หลี่หรุนฟา คือหนึ่งในนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองเชียนเจียง

โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่บริษัทของเขาพัฒนาขึ้นล้วนเป็นโครงการที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์และมีคุณภาพสูง ทุกโครงการถือเป็นผลิตภัณฑ์ระดับดาวเด่นที่เป็นที่ต้องการของเหล่าชนชั้นนำจากทุกวงการ

แม้แต่เศรษฐีหลายคนในเมืองเชียนเจียงก็ยังเป็นลูกค้าของเขา และเคยซื้อบ้านหรูจากเขากันทั้งนั้น

หลี่หรุนฟายื่นบัตรประชาชนให้ พลางจ้องมองใบหน้าที่สวยงามคุ้นเคยตรงหน้า และเผยรอยยิ้มแบบสุภาพบุรุษออกมา

แต่ภายในใจของหลี่หรุนฟา เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้มีความปรารถนาแบบนี้มานานแล้ว

ภายใต้การแนะนำของหวังเฉิง เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้ตกหลุมรักเด็กสาววัยรุ่นที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาคนนี้เข้าแล้ว

ราวกับว่าแค่ได้อยู่กับเย่ถิงถิง เขาก็รู้สึกเด็กลงไปหลายปี

โดยเฉพาะเรียวขายาวที่ได้สัดส่วนสมบูรณ์แบบของเย่ถิงถิง มันตามมาหลอกหลอนเขาแม้กระทั่งในความฝัน

หลี่หรุนฟาแสดงความสง่างามและท่วงท่าที่ไม่ธรรมดาออกมา "ถิงถิง จากนี้ไปคงต้องรบกวนคุณเยอะเลยนะครับ! คืนนี้ผมขอเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อก็แล้วกันนะครับ~"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═