ตอนที่ 9

“ตู้ม!”

ในที่สุดนกอินทรีทองคำก็บินทะลุขีดจำกัดสองพันเมตรสุดท้ายอย่างกระทันหัน และขึ้นมาอยู่บนความสูงที่อยู่ห่างจากผิวน้ำทะเลถึง 10,000 เมตร!

ในเวลานี้มันพยายามกระพือปีกและสูดอากาศอย่างดีที่สุดแล้ว เพื่อปรับตัวให้เข้ากับระดับความสูงดังกล่าว

ถึงมันจะเป็นนกอินทรีทองคำ แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้บินขึ้นมาสูงเสียดฟ้าขนาดนี้

มันไม่รู้ว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้ต้องการจะทำอะไร ถึงได้ให้มันพามาส่งถึงที่สูงขนาดนี้!

ในขณะที่นกอินทรีทองคำพึมพำในใจของมัน หลัวเหวินก็เงยหน้าขึ้นและมองไปในระยะไกล เขาเห็นเกาะแห่งหนึ่งอยู่ในรูม่านตาของเขา

จู่ๆ มุมปากของหลัวเหวินก็ยกขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

“จริงๆ ด้วย!”

“อย่างที่ฉันคาดเดา สถานที่ที่เรียกว่าอาณาจักรของพระเจ้าบนเกาะแห่งท้องฟ้า มันตั้งอยู่เหนือจากเกาะจายาไม่มากนัก!”

“เอาล่ะ ตอนนี้ฉันคงต้องเตรียมตัวให้พร้อมแล้วสินะ”

ลมหายใจของหลัวเหวินดูเร่งรีบเล็กน้อย เนื่องจากการปรับตัวของออกซิเจนในอากาศที่สูงมาก และเพราะความตื่นเต้นที่จะได้รับผลโกโร โกโร

นกอินทรีทองคำยกหัวของมันขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเหวิน

ทันใดนั้น ดวงตาของมันก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที

เพราะมีเกาะที่ดูสวยงามที่ถูกก้อนเมฆสีขาวปกคลุมเอาไว้อย่างปราณีต และกำลังลอยอยู่บนอากาศอย่างน่าตกตะลึง

‘เป็นไปได้ยังไงกัน?’ ชั่วขณะหนึ่ง นกอินทรีทองคำอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง มันคิดไม่ออกเลยว่าทำไมถึงมีเกาะลอยอยู่บนท้องฟ้าสูงกว่า 10,000 เมตรได้!

แต่ในเวลานี้นกอินทรีทองคำไม่ได้มีความลังเลใจมากนัก ด้วยการกระพือปีกขนาดใหญ่อย่างเร่งรีบ ร่างของมันจึงพุ่งไปหาเกาะที่ลอยอยู่ราวกับลูกธนูอันแหลมคม

ณ เกาะแห่งท้องฟ้า เอเนลที่กำลังงีบหลับอยู่บนบัลลังก์ในพระราชวังก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา

“มีผู้บุกรุกเข้ามาในอาณาจักรของพระเจ้าอย่างงั้นเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนจากเกาะแห่งท้องฟ้า แต่เป็นชาวทะเลสีฟ้า ช่างหาได้ยากจริงๆ”

“แล้วเจ้านกตัวใหญ่นั่น มันเป็นพาหนะของเจ้าผู้บุกรุกอย่างงั้นเหรอ?”

เอเนลพูดอย่างใจเย็น

ชาวทะเลสีฟ้าที่บุกเข้ามาอย่างกระทันหัน และนกอินทรีทองคำที่สามารถบินมาถึงเกาะแห่งท้องฟ้าได้ ดึงดูดความสนใจของเขาเป็นอย่างมาก

เนื่องจากมีนกน้อยมากที่สามารถบินขึ้นมาบนเกาะแห่งท้องฟ้าได้ ยิ่งไปกว่านั้นร่างกายที่ใหญ่โตและรูปร่างหน้าตาของนกอินทรีทองคำก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

สำหรับเจ้านกอินทรีทองคำตัวนี้ มันเหมาะที่จะเป็นสัตว์เลี้ยงของเขามากกว่า

เอเนลไม่ได้สนใจเลยว่าอาณาเขตของเขาจะถูกรุกราน เพราะในสายตาของเขา เขาคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนเกาะแห่งนี้!

เนื่องจากเขามีพลังในการควบคุมสายฟ้า มันจึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาควรได้รับการปฏิบัติเหมือนกับพระเจ้า

สำหรับองค์ครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่ พวกเขามีความตื่นเต้นทันทีเมื่อได้ยินเอเนลพูดว่ามีผู้บุกรุก

พวกเขาทั้งสี่หวังว่าเอเนลจะให้โอกาสพวกเขาในการฆ่าผู้บุกรุกคนนี้

เพราะนี่เป็นช่วงเวลาที่หายาก ในการเพิ่มความชื่นชอบของเอเนล

มักจะมีพวกที่ชอบมองหาความตายอยู่เสมอ พวกมันพยายามรุกรานเทพเจ้าของพวกเขา และนี่คือเหตุผลของการดำรงอยู่ขององค์ครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่

เอเนลโบกมือให้องค์ครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่หยุด ก่อนจะหาวออกมาเล็กน้อย

“ถ้าฉันปล่อยให้พวกแกไป แล้วพวกแกบังเอิญทำร้ายนกอินทรีทองคำตัวนั้นล่ะ มันคือสัตว์เลี้ยงที่พระเจ้าอย่างฉันชอบ”

“เป็นการดีกว่าที่พระเจ้าอย่างฉันจะลงมือด้วยตัวเอง”

ทันทีหลังจากนั้น เอเนลก็ลุกขึ้นมาจากบัลลังก์ พร้อมกับถือไม้เท้าสีทองอันเป็นสัญลักษณ์ของเขาไว้ในมือ โดยมีกลองสายฟ้าอยู่ด้านหลัง

ในมุมมองของเอเนล หากองค์ครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่ไปที่นั่น มันก็คงจะไม่ดีแน่หากนกอินทรีทองคำได้รับบาดเจ็บหรือตายไป

อีกทั้งในการรับรู้ของเขา ลมหายใจแห่งชีวิตของชาวทะเลสีฟ้าบนหลังของนกอินทรีทองคำตัวนั้น มันก็อยู่ห่างไกลเกินกว่าระดับของคนธรรมดาไปมาก

แต่เมื่อเทียบกับสายฟ้าของเขาแล้ว มันก็ไม่มีอะไรให้น่าพูดถึง

เอเนลยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างมั่นใจ ในพริบตา กระแสไฟฟ้าสีน้ำเงินก็พุ่งวาบไปตามไม้พลองสีทองในมือของเขา ก่อนที่ร่างของเขาจะหายไปราวกับการเทเลพอร์ต

หลงเหลืออยู่เพียงองค์ครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่ที่หันมามองหน้ากัน และอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“พระเจ้าตั้งใจที่จะลงมือด้วยตัวเอง!”

“ความสนุกที่หาได้ยากแบบนี้หายไปแล้ว ฉันคาดว่าผู้บุกรุกจะถูกเผาเป็นเถ้าถ่านในเวลาไม่กี่นาที”

“แน่นอน พลังของพระเจ้าแข็งแกร่งที่สุด!”

“ชาวทะเลสีฟ้าคนนั้นจะเข้าใจความจริงนี้ได้ยังไง?”

…

เหนือเกาะแห่งท้องฟ้า

ในเวลานี้ นกอินทรีทองคำกำลังพาหลัวเหวินไปยังพื้นดินบนเกาะ

แต่ทันใดนั้นอากาศโดยรอบก็แข็งตัวขึ้น และลมหายใจแห่งความตายก็เต็มไปทั่วในอากาศ

นกอินทรีทองคำลังเล แต่เมื่อมองไปที่หลัวเหวินที่อยู่บนหลังของมัน มันก็ทำได้เพียงกัดฟันและเร่งความเร็วในการบิน เพื่อบินไปข้างหน้าได้เท่านั้น

แต่ในขณะนี่นกอินทรีทองคำกำลังจะบินออกไปนั้นเอง…

“เปรี้ยง!”

สายฟ้าขนาดใหญ่ก็ตกลงมาจากท้องฟ้าและโจมตีใส่นกอินทรีทองคำในทันที

ก่อนที่นกอินทรีทองคำจะทันได้ตอบโต้ หลัวเหวินก็ทำการเคลื่อนไหว!

“ตู้ม!”

หมัดของเขาปะทะเข้ากับสายฟ้า และทำลายมันออกไป

หลัวเหวินซึ่งเป็นเจ้าของฮาคิสังเกตรู้อยู่แล้วว่าเอเนลกำลังจะมา

อีกทั้งท่านี้เขาก็เคยเห็นในทีวีเมื่อชาติที่แล้ว และเป็นท่าคลาสสิคของเอเนล การลงทัณฑ์ของพระเจ้า!

ในเวลานี้สายฟ้ากำลังไหลผ่านแขนของหลัวเหวินอย่างต่อเนื่อง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่รู้สึกถึงอาการชาเกิดขึ้น

…