ตอนที่ 4
ตอนที่ 4
“เอาล่ะ มาเริ่มจากการฝึกพลังของผลปีศาจเบเฮมอธกันก่อนดีกว่า”
“รอจนกว่าฉันจะมีพลังมากพอในอนาคต”
“บัญชีแค้นนี้จะถูกกู้คืนจากไอ้สารเลวรัฐบาลโลกและ CP0 ในไม่ช้าก็เร็ว!”
หลัวเหวินกำหมัดแน่นและกระซิบกับตัวเอง
รอจนกว่าเขาจะเติบโต ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะกลายเป็นผู้นำกลุ่มโจรสลัดของเขาเอง และเอาชนะไอ้สารเลวรัฐบาลโลกให้หมดสิ้น
แต่ก่อนหน้านั้น… การเชี่ยวชาญฮาคิเกราะเป็นสิ่งที่จำเป็นในการจัดการกับเอเนล
เขาไม่มีออร่าของตัวเอกเหมือนอย่างลูฟี่ ดังนั้นมันคงจะไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ๆ ที่เขาจะฝึกฝนฮาคิเกราะได้สำเร็จโดยไว
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลัวเหวินก็แทบจะไม่สามารถควบคุมความตั้งใจของตัวเองได้ เขาหันหลังกลับและเดินเข้าไปในป่าทันที
“ตู้ม!”
แต่เมื่อหลัวเหวินเผลอเหยียบเท้าลงบนพื้น มันก็ทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้น
เขาจึงอดไม่ได้ที่จะใช้มือลูบจมูกและยิ้มอย่างขมขื่น
“คู่ควรกับการเป็นผลปีศาจโซออนสายพันธ์ุสัตว์มายาที่อยู่ในระดับสูงสุดจริงๆ ฉันคงต้องเริ่มจากการฝึกควบคุมพลังของตัวเองให้ได้ก่อนสินะ”
“อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะสามารถเอาชนะเอเนลได้”
“มันก็ยังไม่สายเกินไปที่จะออกไปจากที่นี่”
หลัวเหวินพึมพำเบาๆ ก่อนที่ร่างของเขาจะหายเข้าไปในป่า
…
ห้าปีต่อมา ชายฝั่งบนเกาะแห่งหนึ่งในทะเลคาล์มเบลต์
“ตู้ม!!!”
พร้อมกับคลื่นยักษ์ที่คำรามไปทั่ว ร่างของเจ้าทะเลที่มีความสูงมากกว่าสิบเมตรก็ถูกทุบลงบนชายฝั่ง
ที่หัวของเจ้าทะเลขนาดใหญ่นั้นมีบาดแผลฉกรรจ์ที่น่ากลัวจนน่าตกใจ เหมือนกับโดนอะไรที่แหลมคมเจาะทะลุมา
“อืม... คราวนี้เป็นเจ้าทะเลตัวน้อย”
“น่าเบื่อจริงๆ”
“เจ้าทะเลเข้ามาใกล้เกาะแห่งนี้น้อยลงเรื่อยๆ”
“พวกมันกลัวที่จะโดนฉันจับอย่างงั้นเหรอ?”
ชายหนุ่มร่างใหญ่สูงประมาณสองเมตรยืนอยู่บนชายฝั่งด้วยท่าทางที่สงบ
ในมือของเขามีเศษหินอยู่สองสามชิ้น เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่ฆ่าเจ้าทะเล
ในเวลานี้หลัวเหวินรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย
หลังจากกินผลเบเฮมอธ เขาก็พบว่าความอยากอาหารของเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ในเวลาเดียวกัน ด้วยการอาศัยเพียงสัตว์ร้ายบนเกาะแห่งนี้เพียงอย่างเดียว มันก็ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของเขาได้อีกต่อไป
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้หลัวเหวินมีความคิดที่จะจัดการกับเจ้าทะเลมาทำเป็นอาหาร
ในคาล์มเบลต์ เจ้าทะเลเหล่านี้เป็นนักล่าที่น่าเกรงขามอย่างมาก
แต่ก็น่าเสียดาย ต่อหน้าหลัวเหวินผู้ควบคุมพลังของเบเฮมอธ สถานะของผู้ล่าและผู้ถูกล่าก็กลับกันอย่างสิ้นเชิง
เจ้าทะเลที่มีคุณสมบัติที่แข็งแกร่ง อย่างน้อยก็เพียงพอที่จะทำให้หลัวเหวินกินอิ่มเป็นเวลาครึ่งเดือน
พูดถึงเรื่องนี้ เมื่อผู้ติดตามของพ่อเขาพาเขามาที่คาล์มเบลต์
เรือของพวกเขาก็ถูกโจมตีโดยเจ้าทะเลเหล่านี้เช่นกัน และเรือทั้งลำก็ถูกทุบเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
มิฉะนั้น หลัวเหวินก็คงจะไม่ต้องล่องลอยมาที่เกาะร้างแห่งนี้ด้วยความลำบากใจ
“ถึงรูปร่างของมันจะไม่เหมาะก็เถอะ”
“แต่อย่างน้อยมันก็ยังสามารถทำให้ท้องอิ่มได้อยู่ดี ดังนั้นฉันจะทำเสียของแบบนี้ไม่ได้”
หลัวเหวินมองไปที่ร่างของเจ้าทะเล และเตรียมพร้อมสำหรับมื้ออาหารแสนอร่อย
ห่างไกลออกไป จู่ๆ ระดับน้ำทะเลก็สูงขึ้นอย่างน่าตกใจในพริบตา
“ซู่!” ปลาหมึกยักษ์สีแดงเข้มที่มีความสูงเกือบร้อยเมตรด้วยลำตัวเพียงลำพัง โบกหนวดที่เต็มไปด้วยหน่อไปทางเจ้าทะเลที่ถูกหลัวเหวินสังหารในพริบตา
ใช่แล้ว มันกำลังจับตามองอาหารมื้อเที่ยงของหลัวเหวินอยู่
ปลาหมึกยักษ์ไม่สนใจหลัวเหวินที่กำลังยืนอยู่ข้างหน้ามันเลยสักนิด
เพราะในมุมมองของมัน หลัวเหวินเป็นแค่สิ่งมีชีวิตตัวเล็กที่ไม่คุ้มค่าให้มันใส่ใจ
ตรงกันข้าม ร่างของเจ้าทะเลตัวนี้สามารถเติมเต็มท้องที่หิวโหยของมันได้
เมื่อเร็วๆ นี้มีเจ้าทะเลน้อยลงในบริเวณทะเลแห่งนี้ มิฉะนั้นมันคงจะไม่โผล่ขึ้นมาจากท้องทะเลเพื่อทำแบบนี้แน่นอน
หลัวเหวินชำเลืองมองเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ดึงดาบที่ถูกปกคลุมไปด้วยช่องว่างและสนิมออกมาจากเอว
ชั่วพริบตา ฮาคิเกราะสีดำสนิทก็เข้าปกคลุมไปทั่วใบดาบทันที ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงมันออกไป
“วิชาดาบเดียว ไพซอนสแลช”
เมื่อเสียงของหลัวเหวินหายไป แสงดาบสีเงินขาวก็ปรากฏขึ้นในอากาศ
“ซั่ว!” หนวดปลาหมึกที่สูงหลายสิบเมตรถูกตัดครึ่งได้อย่างง่ายดาย
ทันทีหลังจากนั้น คลื่นดาบที่เกิดจากไพซอนสแลชก็ได้แยกหนวดออกเป็นหลายสิบชิ้นตกลงมาบนชายฝั่ง
“เยี่ยม! ในที่สุดก็ได้ปลาตัวใหญ่มาสักที”
“บังเอิญมากที่เมื่อเร็วๆ นี้ฉันรู้สึกอยากกินปลาหมึกย่าง แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวังเลยว่ามันจะมีปลาหมึกส่งตรงมาถึงประตูบ้านของฉัน น่าประทับใจจริงๆ”
หลัวเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะถือดาบขึ้นสนิมอยู่ในมือ
ห้าปีที่ผ่านมานี้ เขาไม่เพียงแต่จะสามารถใช้พลังของผลปีศาจได้อย่างเชี่ยวชาญเท่านั้น
แต่ฝีมือดาบในปัจจุบันของเขา ก็ยังประสบความสำเร็จในการเข้าใจขอบเขตของการตัดเหล็กอีกด้วย!
ใช่แล้ว เขากลายเป็นนักดาบ!
ด้วยความแข็งแกร่งที่ดุร้ายและวิชาดาบที่ปราณีตของเขา คลื่นดาบที่ฟันออกไปนั้นจึงทรงพลังอย่างมาก
สำหรับปลาหมึกยักษ์ที่เป็นเจ้าทะเล แค่นี้มันไม่คนามือของเขาหรอก
…