บทที่ 9: จางฉู่หลาน — ศิษย์พี่ ท่านกำลังใช้โปรโกงอยู่หรือเปล่า!?
บทที่ 9: จางฉู่หลาน — ศิษย์พี่ ท่านกำลังใช้โปรโกงอยู่หรือเปล่า!?
เย่เซวียนนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้หิน
นิ้วมือเคาะบนโต๊ะเบา ๆ เป็นจังหวะ ขณะครุ่นคิดเงียบ ๆ
แม้ด้วยพลังและวิธีการทำงานในปัจจุบันของเขา จะไม่มีทางทำเรื่องโง่เขลาจนก่อให้เกิดความไม่พอใจของคนทั้งกลุ่มแน่นอน
แต่ใจคนยากแท้หยั่งถึง
ผู้คนจากหมื่นโลกต่างมีนิสัยและแนวคิดแตกต่างกัน
ไม่มีใครรับประกันได้ว่า ในสมาชิกใหม่ที่จะเข้ามาภายหลัง จะไม่มีพวกจิตใจบิดเบี้ยว หรือพวกชอบสร้างปัญหาปรากฏตัวขึ้น
ในฐานะคนข้ามมิติที่มีเหตุผล
เย่เซวียนไม่เคยชอบฝากชะตากรรมของตนไว้ในมือผู้อื่น
และยิ่งไม่ชอบฝากความหวังไว้กับโชคชะตาอันเลื่อนลอย
การเตรียมพร้อมล่วงหน้า
คือหลักการสำคัญที่สุดของเขา
เขาจำเป็นต้องสร้างอำนาจที่มั่นคง และสถานะที่ไม่มีใครแทนที่ได้ภายในกลุ่มแชตแห่งนี้
ตราบใดที่เขากลายเป็นผู้ช่วยเหลืออันขาดไม่ได้บนเส้นทางแห่งการฝึกตนของสมาชิกทุกคน
ต่อให้มีใครเข้ากลุ่มมาในอนาคต
ก็ไม่มีใครอยากเป็นศัตรูกับเขา
ยิ่งไม่มีทางโหวตไล่เขาออกจากกลุ่ม
ตรงกันข้าม
คนเหล่านั้นจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาใจและผูกมิตรกับเขา
กลายเป็นหมากตัวหนึ่งในแผนการที่เขาวางไว้ข้ามหมื่นโลก
เมื่อนึกถึงจุดนี้
ประกายแสงสายหนึ่งก็วาบผ่านดวงตาของเย่เซวียน
เขาขยับความคิดเล็กน้อย
ก่อนพิมพ์ข้อความหนึ่งลงในช่องสนทนา
แล้วกดส่งออกไป
ศิษย์พี่สำนักอวิ๋นหลาน:
“ทุกคน ข้าเพิ่งตรวจดูร้านค้าแล้วพบว่า วิชาที่ทุกคนอัปโหลดล้วนมีจุดเด่นเป็นของตัวเอง”
“แต่หากใครรู้สึกว่าวิชาของตนมีระดับต่ำเกินไป หรือพบคอขวดในการฝึกฝน”
“สามารถใช้แต้มกลุ่มทำการซื้อขายส่วนตัวกับข้า เพื่อแลกกับโอกาสในการเสริมพลังวิชาได้”
“เพียงส่งวิชาต้นฉบับมาให้ข้า”
“ข้าสามารถช่วยอนุมานและปรับปรุงมันได้”
“ยกระดับและพลังของวิชาให้สูงขึ้น”
ทันทีที่ข้อความนี้ปรากฏ
ทั้งกลุ่มแชตราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลา
ความเงียบปกคลุมอยู่ชั่วขณะ
สมาชิกทุกคนที่กำลังออนไลน์
เมื่อมองประโยคเรียบเฉยแต่หยิ่งผยองบนหน้าจอ
ต่างมีความคิดเดียวกันผุดขึ้นในใจ
เป็นไปได้ด้วยหรือ!?
ต้องรู้ก่อนว่า
การแก้ไขและเสริมพลังวิชา
ไม่ใช่การแก้คำผิดบนกระดาษไม่กี่จุด
วิชาทุกแขนง
ล้วนเป็นผลสรุปจากการทดลองนับพันนับหมื่นครั้งของคนรุ่นก่อน
หลายคนถึงกับต้องแลกมาด้วยอาการธาตุไฟเข้าแทรกหรือบาดเจ็บสาหัส
แม้จะเป็นผู้ฝึกตนระดับสูง
หากต้องการพัฒนาวิชาที่ไม่คุ้นเคยจากต่างโลก
ก็มักต้องใช้เวลาหลายปีหรือกระทั่งหลายสิบปี
ค่อย ๆ ศึกษาและทดลองอย่างระมัดระวัง
พลาดเพียงเล็กน้อย
ก็อาจโดนพลังย้อนกลับจนเส้นลมปราณแตกสลาย
แต่ศิษย์พี่สำนักอวิ๋นหลานกลับพูดว่า
แค่ส่งวิชามาให้ ก็สามารถเสริมพลังให้ได้
มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
คนแรกที่ทำลายความเงียบ
ยังคงเป็นจางฉู่หลานเช่นเดิม
จางฉู่หลาน:
“เชี่ย! ศิษย์พี่ พูดจริงเหรอครับ?”
“เอาวิชาของคนอื่นมาดูแล้วเสริมพลังได้เลยเนี่ยนะ?”
“ท่านแอบเปิดโปรโกงอยู่หรือเปล่า!?”
ณ สำนักชิงอวิ๋น
ลู่เสวี่ยฉีกำลังนั่งสมาธิอยู่บนแท่นชมจันทร์
มือถือกระบี่เทียนหยาสวรรค์เอาไว้
เมื่อเห็นข้อความดังกล่าว
ความตกตะลึงที่หาได้ยากก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันเย็นชาดุจนางฟ้า
เซียนกระบี่ชิงอวิ๋น:
“สิ่งที่ศิษย์พี่กล่าวเป็นความจริงหรือ?”
“วิถีแห่งเต๋าเน้นการสอดคล้องกับสวรรค์และก้าวหน้าอย่างค่อยเป็นค่อยไป”
“คัมภีร์ไท่จี๋เสวียนชิงเต้าของสำนักชิงอวิ๋น เป็นวิชาสูงสุดที่ท่านบรรพจารย์ชิงเยี่ยใช้เวลาหลายปีบำเพ็ญอยู่ในถ้ำเซียนจันทรามายา จนสมบูรณ์แบบ”
“ต่อให้พลังของท่านสูงส่งถึงสวรรค์จริง”
“จะสามารถอนุมานให้สูงขึ้นได้ภายในเวลาอันสั้นจริงหรือ?”
ขณะเดียวกัน
เชียนเริ่นเสวี่ยกำลังกำดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งเทพทูตอยู่ในมือ
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เซวียน
ลมหายใจของนางก็ถี่ขึ้นทันที
คุณชายเทพทูต:
“หากศิษย์พี่มีความสามารถเช่นนั้นจริง”
“วิธีทำสมาธิที่สืบทอดในเผ่าเทพทูตของข้า”
“จะสามารถก้าวข้ามพันธนาการระหว่างมนุษย์กับเทพได้หรือไม่?”
ภายในพระราชวังต้าฉิน
หยิงเจิ้งเพิ่งรับประทานโอสถที่เย่เซวียนมอบให้
กำลังรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายอย่างยิ่ง
เมื่อเห็นข้อความนี้
แววตาของเขาก็ลุกโชนขึ้นด้วยความคลั่งไคล้
บรรพชนมังกรแห่งต้าฉิน:
“วิธีการของท่านเซียนเหนือกว่าที่ปุถุชนเช่นพวกเราจะคาดเดาได้”
“หากท่านเซียนสามารถเสริมพลังวิชาหายใจของเหล่านักพรตที่ข้าสะสมไว้”
“กองทัพม้าของต้าฉินจะออกค้นหาสมบัติล้ำค่าทั่วหล้าเพื่อตอบแทนท่าน!”
พ่อครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ:
“พลังอันยิ่งใหญ่ในการอนุมานสรรพวิชาเช่นนี้”
“หรงเอ๋อร์ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
“หรือว่าศิษย์พี่เป็นเซียนที่ลงมาจากสวรรค์จริง ๆ?”
เมื่อเผชิญกับความตกตะลึง ความสงสัย และความคลั่งไคล้จากสมาชิกทุกคน
สีหน้าของเย่เซวียนยังคงสงบนิ่ง
เขาคาดการณ์ปฏิกิริยาเหล่านี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
จึงพิมพ์ข้อความตอบกลับอย่างไม่เร่งรีบ
ศิษย์พี่สำนักอวิ๋นหลาน:
“หึหึ”
“ในเมื่อข้าเป็นผู้ข้ามมิติ”
“ถ้าไม่มีโปรโกงติดตัวมา”
“จะไม่เสียเที่ยวเกินไปหน่อยหรือ?”
ทันทีที่ข้อความนี้ถูกส่งออกไป
ทั้งกลุ่มก็เงียบงันอีกครั้ง
ประโยคนี้ฟังดูสมเหตุสมผลเกินไป
จนไม่มีใครรู้จะเถียงอย่างไร
ภายในหอพักนักศึกษา
จางฉู่หลานนอนอยู่บนเตียง
จ้องข้อความนั้นอยู่เป็นเวลานาน
สุดท้ายก็ทำได้เพียงถอนหายใจด้วยความชื่นชม
เพราะในกลุ่มนี้
คนอื่นอาจไม่เข้าใจความหมายของคำว่า “โปรโกง”
แต่ในฐานะคนยุคใหม่
เขาเข้าใจดีว่ามันหมายถึงอะไร
จางฉู่หลาน:
“ศิษย์พี่สุดยอด!”
“666!”
“ผมไม่พูดอะไรแล้ว”
“ขอเกาะต้นขาท่านให้แน่น ๆ เลย!”
“พอเก็บแต้มได้เมื่อไร”
“สิ่งแรกที่ผมจะทำก็คือขอให้ศิษย์พี่ช่วยเสริมพลังคัมภีร์แสงทองของผม!”
เมื่อเห็นจางฉู่หลานเป็นคนนำ
สมาชิกคนอื่น ๆ ก็เริ่มมีความคิดของตัวเอง
ลู่เสวี่ยฉีสูดหายใจลึก
กดความตกตะลึงในใจลง
หากเย่เซวียนมีความสามารถในการอนุมานระดับนี้จริง
คัมภีร์ไท่จี๋เสวียนชิงเต้า
อาจมีโอกาสทะลุขีดจำกัดของระดับไท่ชิง
ไปสู่ดินแดนที่บรรพจารย์สำนักชิงอวิ๋นไม่เคยเข้าถึง
ดูเหมือนในอนาคต
นางคงต้องละทิ้งความหยิ่งในใจ
และขอคำชี้แนะจากศิษย์พี่ผู้นี้มากขึ้น
เชียนเริ่นเสวี่ยกำหมัดแน่น
ประกายแห่งความทะเยอทะยานลุกโชนในดวงตา
สถานการณ์ภายในตำหนักวิญญาณซับซ้อนเกินไป
หากนางต้องการควบคุมทุกอย่างอย่างแท้จริง
ศิษย์พี่ผู้นี้คือความหวังที่ต้องคว้าเอาไว้ให้มั่น
ส่วนหยิงเจิ้ง
เริ่มคิดแล้วว่าจะระดมกำลังของจักรวรรดิต้าฉินอย่างไร
เพื่อรวบรวมสมบัติที่ร้านค้ากลุ่มยอมรับ
นำมาแลกเป็นแต้ม
แล้วให้ท่านเซียนสร้างวิชาอมตะ
ที่จะนำพาต้าฉินไปสู่ความเป็นนิรันดร์
หวงหรงกลอกดวงตาใสแจ๋วไปมา
ก่อนตัดสินใจเงียบ ๆ ว่า
ต่อจากนี้จะส่งอาหารอร่อยเข้ากลุ่มให้บ่อยขึ้น
เพื่อสร้างความประทับใจให้ศิษย์พี่คนนี้ก่อน
ช่วงเวลาหนึ่ง
บรรยากาศภายในกลุ่มกลายเป็นเรื่องละเอียดอ่อนอย่างประหลาด
แต่ในส่วนลึกของจิตใจ
ทุกคนต่างยอมรับแล้วว่า
“ศิษย์พี่สำนักอวิ๋นหลาน”
คือบุคคลลึกลับ
ไร้เทียมทาน
และไม่ควรเป็นศัตรูด้วยเด็ดขาด
เย่เซวียนมองข้อความต่าง ๆ ที่แสดงท่าทีเข้าหาและผูกมิตรกับเขา
มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพึงพอใจ
ปลา...
ติดเบ็ดกันหมดแล้ว
เมื่อมีผลประโยชน์เป็นเครื่องผูกมัด
สถานะของเขาในกลุ่มแชตแห่งนี้
ก็มั่นคงดุจภูผาไท่ซาน
จากนี้ไป
เขาเพียงเก็บแต้มอย่างสบายใจ
ใช้วิชาจากหมื่นโลกหล่อเลี้ยงตนเอง
เส้นทางสู่การเป็น โต้วตี้ ของเขา
ก็จะราบรื่นไร้อุปสรรค
หยุนยวิ่นมองเย่เซวียนที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ
แววตางดงามของนางเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความผูกพัน
ในใจอดคิดไม่ได้ว่า
“ศิษย์พี่เย่เซวียน... ดูเหมือนจะลึกลับขึ้นเรื่อย ๆ แล้วจริง ๆ...”