บทที่ 7: อนุมานวิชาระดับสวรรค์! ร่างทองเคลือบแก้วสุริยันมหาเทพ!

โลกจูเซียน สำนักชิงอวิ๋น

ลู่เสวี่ยฉีมองข้อความในห้วงความคิดของตน พลางขมวดคิ้วงดงามเล็กน้อย

“เหตุใดคนผู้นี้ถึงพูดจาหยาบคายเช่นนี้ ไม่มีท่าทีของผู้บำเพ็ญเพียรเลยแม้แต่น้อย?”

คุณชายเทพทูต:

“...”

พ่อครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ:

“จอมยุทธ์จาง ท่านก็เป็นคนมีฝีมือไม่ธรรมดา เหตุใดถึงกล่าวคำไร้ศักดิ์ศรีเช่นนี้ ช่างไร้ยางอายจริง ๆ”

เย่เซวียนนั่งอยู่ข้างโต๊ะหิน มองคำพูดไร้ขอบเขตของจางฉู่หลานแล้วอดหัวเราะไม่ได้

เขาส่ายหน้า ก่อนจะส่งข้อความออกไป

ศิษย์พี่สำนักอวิ๋นหลาน:

“สมกับเป็นจางฉู่หลานผู้ไร้ยางอายจริง ๆ”

ทันทีที่ข้อความนี้ถูกส่งออกไป กลุ่มก็เงียบไปชั่วขณะ

จากนั้นทุกคนก็ได้ลิ้มรสความหมายของคำทั้งสี่นี้ และบรรยากาศครึกครื้นก็ปะทุขึ้นทันที

จางฉู่หลาน:

“ท่านพี่ใหญ่เกินไปแล้วนะ! นี่เรียกว่ารู้จักยืดหยุ่นต่างหาก จะเรียกว่าไร้ยางอายได้ยังไง? ผมขอประท้วง!”

พ่อครัวน้อยแห่งเกาะดอกท้อ:

“ฮ่า ๆ ไร้ยางอายจริง ๆ สรุปได้ยอดเยี่ยมและเหมาะสมมาก”

คุณชายเทพทูต:

“เห็นด้วยอย่างยิ่ง เหมาะกับพฤติกรรมของจางฉู่หลานมาก ศิษย์พี่ช่างมีสายตาเฉียบคม”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของสมาชิก บรรยากาศในกลุ่มก็ยิ่งกลมเกลียวมากขึ้น

เย่เซวียนไม่ได้แกล้งจางฉู่หลานต่อ แต่หันไปมองรายการสินค้าในร้านค้าแทน

ตอนนี้เขามีแต้มกลุ่มมากกว่าสองแสนแต้มแล้ว

ย่อมต้องใช้มันให้คุ้มค่าที่สุด

แม้วิชาที่สมาชิกคนอื่นอัปโหลดจะไม่ได้สูงส่งนักสำหรับเขาซึ่งอยู่ในระดับ จิ่วซิงโต้วจง (โต้วจงเก้าดาว)

แต่สำหรับผู้ที่มีพรสวรรค์ “ความเข้าใจเหนือสวรรค์”

สิ่งที่เขาให้ความสำคัญไม่ใช่พลังของวิชา

แต่เป็นแนวคิดการฝึกฝนและเค้าโครงแห่งกฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่ภายในต่างหาก

สายตาของเย่เซวียนกวาดผ่านหน้าร้านค้าอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดอยู่ที่วิชาสองสามเล่ม

เขาใช้ 200 แต้ม ดาวน์โหลด คัมภีร์แสงทอง และ อสนีห้าธาตุหยาง ของจางฉู่หลาน

จากนั้นใช้ 3,000 แต้ม ดาวน์โหลด วิชาอสนีควบคุมเมฆเทพ ของลู่เสวี่ยฉี

ข้อมูลเกี่ยวกับวิธีฝึกฝนและเส้นทางการไหลเวียนพลังของทั้งสามวิชา กลายเป็นกระแสข้อมูลมหาศาล หลั่งไหลเข้าสู่ทะเลจิตสำนึกของเขา

เย่เซวียนค่อย ๆ หลับตาลง

จิตใจจมดิ่งเข้าสู่การอนุมานวิชาจากต่างโลกอย่างสมบูรณ์

หยุนยวิ่นซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รู้ว่าศิษย์พี่ได้เข้าสู่สภาวะฝึกฝนอีกครั้งแล้ว

นางไม่ได้รบกวน

เพียงเก็บกวาดชุดน้ำชาบนโต๊ะหินอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะถอยไปยังชายป่าไผ่ คอยพิทักษ์ให้เขาอย่างสงบ

ภายในส่วนลึกของจิตสำนึก

พรสวรรค์ ความเข้าใจเหนือสวรรค์ ของเย่เซวียนเริ่มทำงานอย่างเต็มกำลัง

สิ่งแรกที่เขาวิเคราะห์คือ คัมภีร์แสงทอง

แก่นแท้ของวิชานี้คือการใช้พลังลมปราณกำเนิดเป็นตัวนำ กระตุ้นแสงแห่งชีวิตภายในร่างกายให้กลายเป็นเกราะแสงสีทอง

แนวคิดนั้นยอดเยี่ยมไม่น้อย

แต่ถูกจำกัดด้วยระดับพลังของโลก The Outcast ทำให้พลังป้องกันมีขีดจำกัด

เย่เซวียนจึงผสานกฎพลังแห่งฟ้าดินของทวีปโต้วชี่เข้าไป

พลังโต้วชี่ทั้งรุนแรงและหนาแน่น

เหนือกว่าลมปราณกำเนิดหลายเท่า

เขาปรับโครงสร้างเส้นลมปราณใหม่ทั้งหมด

ตัดกระบวนการแปลงพลังที่ซับซ้อนและไร้ประสิทธิภาพออกไป

ภายใต้พรสวรรค์ความเข้าใจเหนือสวรรค์

เขาใช้โต้วชี่มหาศาลของตนเป็นเตาหลอม หล่อหลอมแนวคิดของคัมภีร์แสงทองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ไม่นาน

โต้วชี่ภายในร่างเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

จากพลังไร้รูปร่าง

กลายเป็นประกายแก้วสีทองเข้มที่จับต้องได้

ประกายนี้ไม่เพียงปกคลุมผิวหนัง

แต่ยังแทรกซึมสู่กระดูก เลือด และอวัยวะทุกส่วน

ไม่จำเป็นต้องใช้ผนึกมือซับซ้อน

เพียงคิดขึ้นมา

แสงแก้วสีทองเข้มก็จะทะลักออกจากร่าง ก่อเป็นกายทองคำที่ไม่อาจทำลายได้

นี่ไม่ใช่คัมภีร์แสงทองเดิมอีกต่อไป

แต่เป็นวิชาต่อสู้ใหม่ที่เย่เซวียนสร้างขึ้นโดยสมบูรณ์ หลังผสานแก่นแท้ของระบบโต้วชี่เข้าไป

วิชาต่อสู้ระดับสวรรค์สายป้องกัน — ร่างทองเคลือบแก้วสุริยันมหาเทพ

หลังอนุมานวิชาป้องกันสำเร็จ

เย่เซวียนยังไม่หยุด

จิตสำนึกของเขาหันไปยังอีกสองวิชาที่เหลือ

อสนีห้าธาตุหยาง

เน้นใช้พลังจากอวัยวะภายในทั้งห้า ก่อกำเนิดสายฟ้า

เป็นแนวทางฝึกฝนภายในที่แข็งกร้าวและดุดัน

ส่วน

วิชาอสนีควบคุมเมฆเทพ

ใช้กระบี่หรืออาวุธเป็นสื่อ เชื่อมต่อกับสายฟ้าธรรมชาติบนสวรรค์ทั้งเก้า

เป็นแนวทางยืมพลังฟ้าดินจากภายนอก

หนึ่งภายใน

หนึ่งภายนอก

หนึ่งดุดัน

หนึ่งยิ่งใหญ่อลังการ

ในจิตของเย่เซวียน ราวกับมีโลกแห่งสายฟ้าสองโลกปรากฏขึ้นพร้อมกัน

เขาใช้หลักการกำเนิดสายฟ้าจากห้าธาตุเป็นรากฐาน

จำลองวงจรการก่อกำเนิดและข่มกันของธาตุทั้งห้าด้วยโต้วชี่

ควบแน่นเป็น เมล็ดพันธุ์สายฟ้า อันบริสุทธิ์ภายในร่าง

จากนั้น

จึงผสานวิธีอัญเชิญสายฟ้าของวิชาอสนีควบคุมเมฆเทพเข้าไป

เขาไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธเป็นตัวกลาง

แต่ใช้ร่างกายของตนเป็นสะพานเชื่อมฟ้าดิน

เมื่อเมล็ดพันธุ์สายฟ้าถูกกระตุ้น

ก็สามารถก่อให้เกิดการสั่นพ้องอย่างรุนแรงกับพลังแห่งฟ้าดินภายนอกได้ทันที

สายฟ้าภายในชักนำสายฟ้าภายนอก

มนุษย์และสวรรค์หลอมรวมเป็นหนึ่ง

ท่ามกลางการแยก วิเคราะห์ ผสาน และยกระดับอย่างต่อเนื่อง

ข้อบกพร่องและคอขวดของวิชาดั้งเดิมทั้งหมดถูกขัดเกลาจนหมดสิ้น

ในที่สุด

สายฟ้าสีม่วงทองที่เต็มไปด้วยอำนาจทำลายล้างก็ระเบิดขึ้นภายในทะเลจิตสำนึกของเขา

วิชาต่อสู้ระดับสวรรค์สายโจมตี — อสนีเทพม่วงชั้นฟ้า

เย่เซวียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

ประกายสายฟ้าสีม่วงทองวาบผ่านดวงตาอันลึกล้ำ

หลังอนุมานวิชาระดับสวรรค์ทั้งสองสำเร็จ

ความเข้าใจของเขาต่อพลังแห่งฟ้าดินก็ลึกซึ้งขึ้นอีกขั้น

ร่างทองเคลือบแก้วสุริยันมหาเทพ สำหรับป้องกัน

อสนีเทพม่วงชั้นฟ้า สำหรับโจมตี

แม้ตอนนี้เขาจะยังอยู่ในระดับโต้วจงเก้าดาว

แต่รากฐานพลังของเขากลับแน่นหนาขึ้นอีกหลายเท่า

ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งระดับ โต้วจุน ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับนั้น

เขาก็มั่นใจว่าจะสามารถต่อสู้ตรงหน้าได้โดยไม่เสียเปรียบ

เย่เซวียนสัมผัสพลังมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่าง

ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย

หยุนยวิ่นเฝ้าอยู่ข้างกายเขามาตลอด

ในเวลานี้ นางรู้สึกได้ว่ากลิ่นอายของศิษย์พี่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ความลึกล้ำที่หยั่งไม่ถึงนั้นยิ่งทวีความชัดเจนขึ้น

“ศิษย์พี่ เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

หยุนยวิ่นถามด้วยความสงสัย

“ข้ารู้สึกว่ากลิ่นอายของท่านเปลี่ยนไปนิดหน่อย”

เย่เซวียนหยิบถ้วยชาที่เริ่มเย็นบนโต๊ะขึ้นมาจิบ

รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏที่มุมปาก

เขามองไปยังหยุนยวิ่นแล้วกล่าวอย่างเรียบง่าย

“ไม่มีอะไรมาก”

“เพียงนั่งอยู่ตรงนี้ เกิดความเข้าใจบางอย่างขึ้นมา แล้วก็สร้างวิชาระดับสวรรค์ใหม่ขึ้นมาสองวิชาเท่านั้น”

เสียงนั้นเบาเสียจนแทบกลืนหายไปกับความเงียบของภูเขาหลังสำนัก

แต่เมื่อเข้าสู่หูของหยุนยวิ่น

กลับไม่ต่างจากสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ

ดวงตางดงามดุจสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วงของนางเบิกกว้างทันที

ริมฝีปากสีแดงแย้มออกเล็กน้อย

จ้องมองเย่เซวียนอย่างเหม่อลอย

ไม่อาจกล่าวคำใดออกมาได้เป็นเวลานาน

สร้างวิชาระดับสวรรค์...

คำเหล่านี้ดังก้องอยู่ในจิตใจของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนสมองแทบว่างเปล่า

ในทวีปโต้วชี่

วิชาฝึกฝนและวิชาต่อสู้ถูกแบ่งเป็น

สวรรค์ ปฐพี ลึกลับ และเหลือง

แต่ละระดับยังแบ่งเป็น

ต่ำ กลาง และสูง

สำนักอวิ๋นหลานซึ่งเป็นสำนักอันดับหนึ่งแห่งจักรวรรดิเจียหม่า

ก่อตั้งมายาวนานหลายร้อยปี

สมบัติล้ำค่าที่สุดของสำนัก

ก็เป็นเพียงวิชาระดับลึกลับขั้นสูง และวิชาต่อสู้ไม่กี่อย่างที่เพิ่งแตะขอบเขตระดับปฐพีเท่านั้น

ส่วน วิชาระดับสวรรค์

นั่นคือสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่มีอยู่เพียงในตำนานและซากโบราณเท่านั้น

แม้แต่ในดินแดนภาคกลาง

ซึ่งเต็มไปด้วยยอดฝีมือและอำนาจนับไม่ถ้วน

หากมีวิชาระดับสวรรค์ปรากฏขึ้นสักเล่ม

ก็เพียงพอที่จะก่อให้เกิดพายุเลือดครั้งใหญ่

ทำให้แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับ โต้วจุน หรือกระทั่ง โต้วเซิ่ง ในตำนาน

ต้องลงมือแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง.