บทที่ 258 สหายเต๋าทั้งสาม นักพรตผู้นี้ขอคารวะ!
บทที่ 258 สหายเต๋าทั้งสาม นักพรตผู้นี้ขอคารวะ!
พริบตาเดียว ม่านแสงสีทองสายหนึ่งก็ครอบคลุมร่างของกว่างเฉิงจื่อเอาไว้แล้ว
บนร่างของกว่างเฉิงจื่อมีแสงสายรุ้งม่วงไหลเวียน หมายจะต้านทานการดูดเก็บของจินโต่วหุ่นหยวน
ทว่าเมื่อเผชิญกับการดูดเก็บของจินโต่วหุ่นหยวน เขากลับไม่อาจต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย!
เพียงแค่พริบตาเดียว เขาก็ถูกจินโต่วหุ่นหยวนดูดเก็บเข้าไปแล้ว
จากนั้น จินโต่วหุ่นหยวนก็หมุนวน ปราณบริสุทธิ์สายหนึ่งพวยพุ่งออกมา แล้วเทกว่างเฉิงจื่อออกมาอีกครั้ง
และหลังจากที่กว่างเฉิงจื่อออกมาจากจินโต่วหุ่นหยวน ร่างกายกลับซวนเซ แทบจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น
"ตบะ... ตบะบารมีของข้า? สามบุปผาของข้า? ห้าปราณของข้า? เป็นไปได้อย่างไร? พวกเจ้าถึงกับทำลายตบะบารมีของข้า!"
เมื่อกว่างเฉิงจื่อสัมผัสได้ถึงสภาพร่างกายของตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ กล่าวด้วยความตื่นตระหนกเล็กน้อย
เขาใช้เวลาบำเพ็ญเพียรนับหมื่นปี สั่งสมกุศลจากการสั่งสอนราชันย์มนุษย์ จึงได้มีตบะบารมีเช่นทุกวันนี้!
ทว่ายามนี้ ความพยายามทั้งหมดของเขากลับถูกอวิ๋นเซียวลบล้างไปจนสิ้น!
"หึ! กว่างเฉิงจื่อ เจ้ามักจะหยิ่งยโสข่มเหงผู้อื่นมาโดยตลอด การลบล้างสามบุปผาห้าปราณของเจ้าในครั้งนี้ ถือเป็นการสั่งสอนเจ้า เพื่อให้เจ้าได้รู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน!"
อวิ๋นเซียวแค่นเสียงเย็นชา กล่าวอย่างเยือกเย็น
"อวิ๋นเซียว เจ้ากล้าดีอย่างไรมาลบล้างตบะบารมีของข้า ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอวิ๋นเซียว กว่างเฉิงจื่อก็ยิ่งเบิกตาโพลงด้วยความโกรธเกรี้ยว คำรามลั่นออกมา
"โอ้? กล่าวเช่นนี้ ข้าก็ควรจะฉวยโอกาสสังหารเจ้าเสียตอนนี้เลยสินะ?"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของกว่างเฉิงจื่อ อวิ๋นเซียวกลับหัวเราะเบาๆ กล่าวอย่างมีความนัย
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอวิ๋นเซียว กว่างเฉิงจื่อก็จิตใจสั่นสะท้าน เผยสีหน้าหวาดกลัวออกมาในทันที
ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ใช่คู่มือของอวิ๋นเซียวอยู่แล้ว ยามนี้สามบุปผาห้าปราณถูกลบล้างไปจนสิ้น ก็ยิ่งไม่มีทางเป็นคู่มือของอวิ๋นเซียวได้อย่างเด็ดขาด!
หากอวิ๋นเซียวลงมือสังหารเขาในเวลานี้ เขาก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อต้านโดยสิ้นเชิง!
เมื่อเห็นท่าทีปฏิกิริยาเช่นนี้ของกว่างเฉิงจื่อ อวิ๋นเซียวก็หัวเราะเบาๆ ยิ่งขึ้น
ขณะนั้นนางจึงไม่สนใจกว่างเฉิงจื่ออีกต่อไป ทว่าหันไปให้ความสนใจกับพวกไท่อี่แทน
และในเวลานี้ พวกไท่อี่ก็ได้เข้ามาในค่ายกลเก้าคดฮวงโหแล้ว
ทว่าพวกเขาก็ล้วนเป็นเฉกเช่นเดียวกับกว่างเฉิงจื่อ เมื่อเผชิญกับการบดบังของทรายสีเหลืองที่คละคลุ้งเต็มท้องฟ้า ก็แยกแยะทิศเหนือใต้ออกตกไม่ออกโดยสิ้นเชิง ยิ่งไม่อาจค้นหาตำแหน่งของกว่างเฉิงจื่อพบ!
"เกิดอันใดขึ้น? เมื่อครู่นี้อยู่ด้านนอกยังได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของศิษย์พี่กว่างเฉิงจื่ออยู่แท้ๆ เหตุใดยามนี้จึงไม่สามารถสัมผัสได้เลยแม้แต่น้อย?"
"ทรายสีเหลืองเหล่านี้ ค่ายกลนี้ มีความแปลกประหลาด!"
"พวกเราอย่าได้แยกย้ายกันไปเลย ลงมือพร้อมกัน จะได้คอยดูแลช่วยเหลือกันได้!"
"..."
พวกเขาระแวดระวังสถานการณ์รอบทิศทาง พลางพึมพำกับตัวเอง
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของพวกเขา อวิ๋นเซียวก็อดไม่ได้ที่จะมีประกายแสงวาบผ่านก้นบึ้งดวงตา สั่งความกับฉงเซียวและปี้เซียวในทันทีว่า "น้องสอง น้องสาม พวกเจ้าอาศัยค่ายกลคอยกำบัง แยกย้ายกันไปลอบโจมตีพวกเขา ทำให้พวกเขาแตกแยกกัน จากนั้นพวกเราค่อยทะลวงทำลายไปทีละคน"
"รับทราบพี่ใหญ่!"
เมื่อได้ยินคำสั่งความเช่นนี้ของอวิ๋นเซียว ฉงเซียวและปี้เซียวย่อมไม่ลังเล รับคำในทันที
และในเวลานี้ อวิ๋นเซียวก็พลิกฝ่ามือเรียวงามอีกครั้ง เรียกค้อนอัสนีม่วงออกมาแล้ว
"น้องสอง เจ้าไม่มีของวิเศษคุ้มกาย สมบัติวิญญาณชิ้นนี้ข้ามอบให้เจ้าใช้ไปก่อน"
กล่าวเช่นนั้น อวิ๋นเซียวก็ส่งค้อนอัสนีม่วงไปอยู่เบื้องหน้าของฉงเซียวแล้ว
"รับทราบพี่ใหญ่!"
เมื่อฉงเซียวเห็นเช่นนี้ ก็ไม่ลังเล รับคำในทันทีเช่นกัน
จากนั้น หญิงสาวทั้งสองก็เริ่มแยกย้ายกันลงมือ เร้นกายหายเข้าไปในทรายสีเหลือง ไร้ซึ่งร่องรอย
และในเวลานี้ ภายในค่ายกลเก้าคดฮวงโห พวกไท่อี่ยังคงรวมตัวอยู่ด้วยกัน เคลื่อนที่ไปอย่างช้าๆ
ทว่า ในเวลานี้นี่เอง!
"สหายเต๋า รับกระบวนท่า!"
จู่ๆ ก็มีเสียงตวาดใสกังวานดังแว่วมา ฉงเซียวขับเคลื่อนค้อนอัสนีม่วง ฟาดเข้าใส่ชื่อจิงจื่อโดยตรงแล้ว
"แย่แล้ว!"
เมื่อชื่อจิงจื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งนี้ ก็จิตใจสั่นสะท้าน พลิกกระจกวิเศษในมือ ลำแสงมรณะสายหนึ่งก็สาดส่องออกไปในทันที
"กระจกวิเศษหยินหยาง?!"
เมื่อฉงเซียวเห็นกระจกวิเศษบานนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ รีบดึงค้อนอัสนีม่วงกลับมา หลบหนีเข้าไปในทรายสีเหลืองในทันที
"ฮ่าฮ่า ในเมื่อรู้จักกระจกวิเศษของนักพรตผู้นี้ เช่นนั้นเจ้าก็เอาชีวิตมาเถอะ!"
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของฉงเซียว ชื่อจิงจื่อก็อดไม่ได้ที่จะดีใจในทันที กล่าวเช่นนั้น ก็ไล่ล่าสังหารฉงเซียวไปแล้ว
"ศิษย์พี่ชื่อจิงจื่อระวังแผนการทำให้แตกแยกของพวกนางด้วย"
เมื่อไท่อี่เห็นเช่นนี้ ก็รีบกล่าวเตือน
ทว่ายามนี้ชื่อจิงจื่อกำลังฮึกเหิม จึงไม่สนใจคำเตือนของไท่อี่เลยแม้แต่น้อย
เพียงชั่วพริบตาเดียว ชื่อจิงจื่อก็เร้นกายเข้าไปในทรายสีเหลือง ไร้ซึ่งร่องรอยแล้ว
เมื่อไท่อี่เห็นเช่นนี้ ก็ยิ่งทอดถอนใจออกมา
ยามนี้เมื่อชื่อจิงจื่อจากไป พวกเขาก็ขาดผู้ช่วยที่แข็งแกร่งไปหนึ่งคนแล้ว!
ท้ายที่สุดแล้ว ของวิเศษและพลังเทวะของชื่อจิงจื่อ หากนำไปจัดอันดับในหมู่สิบสองเซียนทองของพวกเขา ก็ถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าเลยทีเดียว!
ทว่า ยังไม่ทันที่ไท่อี่จะได้กล่าวสิ่งใด ก็มีเสียงตวาดของหญิงสาวดังแว่วมาอีกครั้ง
"รับกรรไกรของข้าไปซะ!"
สิ้นเสียงตวาดของปี้เซียว นางก็ขับเคลื่อนกรรไกรเจียวทอง พุ่งทะยานเข้าบดขยี้สังหารไท่อี่แล้ว
"ศิษย์พี่ไท่อี่ระวัง!"
เมื่อหวงหลงเห็นเช่นนี้ ก็รีบขวางอยู่เบื้องหน้าของไท่อี่
ทว่าเมื่อเผชิญกับการพุ่งสังหารของกรรไกรเจียวทอง เขากลับไม่ใช่คู่มือโดยสิ้นเชิง ถูกซัดกระเด็นเข้าไปในทรายสีเหลืองโดยตรง
"ศิษย์น้องหวงหลง!"
เมื่อไท่อี่เห็นเช่นนี้ ก็ยิ่งมีสีหน้าเคร่งขรึม ขณะนั้นก็ไม่สนใจสิ่งใดอีก รีบเรียกครอบเพลิงเทวะเก้ามังกรออกมา หมายจะครอบคลุมร่างของปี้เซียวในทันที
เมื่อปี้เซียวเห็นเช่นนี้ก็ไม่รั้งอยู่ต่อ รีบหลบหนีเข้าไปในทรายสีเหลือง หายตัวไปในทันที!
แม้ครอบเพลิงเทวะเก้ามังกรจะมีอานุภาพแข็งแกร่ง ทว่าเมื่ออยู่ภายในค่ายกลเก้าคดฮวงโห ก็ทำได้เพียงคว้าน้ำเหลวเท่านั้น!
อีกทั้ง หลังจากปี้เซียวจากไป ฉงเซียวก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง และลอบโจมตีจวี้หลิวซุน
เมื่อจวี้หลิวซุนลงมือ นางก็หลบหนีเข้าไปในทรายสีเหลืองอีกครั้ง
หลังจากนั้น ก็เป็นปี้เซียว
เป็นเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงไม่นานก็ล่อหลอกให้หลายคนเข้าไปในทรายสีเหลืองได้สำเร็จ
และในสถานที่แห่งนี้ ยามนี้จึงเหลือเพียงไท่อี่ ชิงซวี ฉือหัง และหลิงเป่าต้าฝ่าซือสี่คนเท่านั้น
เมื่อเห็นภาพนี้ ไท่อี่ก็ยิ่งมีสีหน้ามืดมน อัปลักษณ์อย่างถึงที่สุด!
เขามองออกแล้ว
พวกอวิ๋นเซียวสามคนจงใจใช้แผนการทำให้แตกแยก เพื่อแยกพวกเขาสิบสองเซียนทองออกจากกันอย่างชัดเจน
เช่นนี้แล้ว พวกสามเซียวก็สามารถทะลวงทำลายไปทีละคนได้!
ขณะนั้น เขาจึงกล่าวกับพวกฉือหังว่า "สหายเต๋าทั้งสาม พวกเรารักษาการณ์กันคนละทิศ ห้ามถูกพวกนางทำให้แตกแยกกันอย่างเด็ดขาด!"
"อืม!"
"ถูกต้อง!"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของไท่อี่ ทั้งสามคนอย่างฉือหังก็ไม่ลังเล รับคำในทันที
เรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเขาทั้งสามคนก็มองออกเช่นกัน
ทว่าเมื่อเทียบกับพวกเขาที่เป็นเช่นนี้ อวิ๋นเซียวกลับไม่มีความคิดที่จะทำให้แตกแยกต่อไป
ขณะนั้น นางเรียกฉงเซียวและปี้เซียวกลับมา จากนั้นก็ขับเคลื่อนจินโต่วหุ่นหยวน ครอบคลุมร่างของชื่อจิงจื่อในทันที
เฉกเช่นเดียวกับกว่างเฉิงจื่อ เมื่อเผชิญกับการครอบคลุมของจินโต่วหุ่นหยวน ชื่อจิงจื่อกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย
และเมื่อจินโต่วหุ่นหยวนหมุนวน สามบุปผาห้าปราณของชื่อจิงจื่อก็ถูกลบล้างไปจนหมดสิ้น
และหลังจากชื่อจิงจื่อ อวิ๋นเซียวก็ยังคงทำตามวิธีเดิม ลบล้างสามบุปผาห้าปราณของพวกหวงหลงต่อไป
เพียงไม่นาน ภายในค่ายกลเก้าคดฮวงโหนี้ ก็เหลือเพียงพวกไท่อี่สี่คนเท่านั้นที่ยังไม่ถูกลบล้าง!
"สหายเต๋า เชิญ!"
เมื่ออวิ๋นเซียวเห็นเช่นนี้ ใบหน้างดงามก็เคร่งขรึมลงเล็กน้อย ขับเคลื่อนจินโต่วหุ่นหยวน ครอบคลุมร่างของพวกไท่อี่ทั้งสี่คนในทันที
"แย่แล้ว!"
"คือจินโต่วหุ่นหยวน!"
"รีบขอความช่วยเหลือจากสหายเต๋าอวี้ติ่งเร็วเข้า!"
"..."
เมื่อพวกไท่อี่ทั้งสี่สัมผัสได้ถึงสิ่งนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจหน้าถอดสี รีบร้องอุทานออกมา
และทันทีที่พวกเขากล่าวจบ จินโต่วหุ่นหยวนก็ครอบคลุมร่างของพวกเขาเอาไว้แล้ว
จากนั้น กลิ่นอายแห่งความโกลาหลสายหนึ่งก็ปกคลุมลงมา ราวกับมีดอันแหลมคม ลบล้างสามบุปผาห้าปราณของพวกเขาไป
ฉือหัง จบสิ้น!
ชิงซวี จบสิ้น!
หลิงเป่า จบสิ้น!
ไท่อี่...
และในเวลานี้นี่เอง!
"สหายเต๋าทั้งสาม นักพรตผู้นี้ขอคารวะ!"
ในยามที่อวิ๋นเซียวเพิ่งจะลบล้างสามบุปผาของไท่อี่ แต่ยังไม่ทันได้ลบล้างห้าปราณของเขานั้น อวี้ติ่งก็ก้าวเข้ามาในค่ายกลเก้าคดฮวงโหแล้ว
เมื่อก้าวเท้านี้เข้ามา ค่ายกลเก้าคดฮวงโหก็สั่นสะเทือนอย่างไม่อาจควบคุมได้
ทุกสิ่งภายในค่ายกล ล้วนกระจ่างแจ้งแก่ใจ!