บทที่ 20 คมศรสยบคุณชายหื่น! ...ความตายของเทียนเหิง!
บทที่ 20 คมศรสยบคุณชายหื่น! ...ความตายของเทียนเหิง!
บทที่ 20 คมศรสยบคุณชายหื่น! ...ความตายของเทียนเหิง!
“เห้ย! ...แม่นางคนสวย!”
เทียนเหิงควบม้าฝ่าวงล้อมเข้ามา... แววตาหื่นกระหายจ้องมองเรือนร่างกวนจินผิงไม่วางตา
“เจ้าสนใจไปอยู่กับข้าไหม? ...ข้ารับรองว่าจะเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดี! ...ดีกว่ามาคลุกคลีกับพวกขอทานพวกนี้เป็นไหนๆ!”
คำพูดจาแทะโลมดังลั่น... สร้างความขยะแขยงให้แก่กวนจินผิง นางถอยหลังหนึ่งก้าว แววตาเต็มไปด้วยรังเกียจ
ซิฮวงที่ยืนขวางหน้าอยู่... เส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธ
“ไอ้สารเลว! ...กล้าลบหลู่ฮูหยิน!”
“เคร้ง!”
ซิฮวงชักดาบออกจากฝัก! ฟันฉับเข้าใส่เทียนเหิงอย่างรวดเร็ว!
เทียนเหิงหน้าซีดเผือด... รีบกระตุกม้าถอยหนี
“แก... แกกล้าดียังไง!”
“หยุดนะ ซิฮวง!”
เสียงหวานแต่ทรงอำนาจดังขึ้น... กวนจินผิงใช้ท่อนฟืนยาวในมือ พุ่งเข้าไปขัดดาบซิฮวงไว้ได้ทันท่วงที
ซิฮวงชะงัก... หันมามองฮูหยินด้วยความไม่เข้าใจ
“ฮูหยิน! ...มันดูถูกท่าน!”
“ข้ารู้...” กวนจินผิงตอบเสียงเรียบ แต่แววตาเย็นชา
“แต่เราจะสร้างปัญหาให้ท่านพี่ไม่ได้... แค่นี้ก็น่ารำคาญพอแล้ว”
นางหันไปจ้องหน้าเทียนเหิง
“คุณชาย... กรุณาให้เกียรติตัวเองด้วย! หากยังทำตัวต่ำตมเช่นนี้... อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!”
เทียนเหิงหน้าแดงสลับเขียว... ทั้งโกรธทั้งอายที่โดนผู้หญิงด่า แถมยังโดนไอ้ไพร่ชักดาบใส่
“หนอยแน่! ...พวกแกมันกบฏ! กล้าชักดาบใส่ข้า!”
“ฆ่ามัน! ...ฆ่าพวกมันให้หมด!” เทียนเหิงตะโกนสั่งลูกน้องเสียงหลง
บ่าวรับใช้และองครักษ์นับสิบคนชักอาวุธกรูเข้ามา!
ฝั่งซิฮวงและเด็กหนุ่มตระกูลกู้ก็ไม่ยอมถอย... ตั้งแนวโล่เตรียมปะทะ!
สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุด!
“หยุดเดี๋ยวนี้!!!”
เสียงตะโกนดังก้อง... นายอำเภอซินตี้ ขี่ม้าเข้ามาพร้อมทหารประจำเมือง
ทหารรีบเข้ามาแยกทั้งสองฝ่ายออกจากกัน
“ท่านนายอำเภอ! ...ท่านมาก็ดีแล้ว!” เวินหรานโวยวาย
“ไอ้พวกไพร่นี่มันบังอาจชักดาบใส่พวกเรา! ...ท่านต้องจัดการมัน!”
ซินตี้ปาดเหงื่อ... พยายามไกล่เกลี่ย
“ใจเย็นๆ คุณชาย... ค่อยพูดค่อยจากัน”
“พูดบ้าอะไร! ...ไล่พวกมันไปให้พ้น! แล้วพังโรงทานนี่ซะ!” เทียนเหิงตะคอก
“ใครกล้า!!!” ซิฮวงตวาดสวน
เทียนเหิงเลือดขึ้นหน้า... ความหื่นบังตา ความโกรธบังใจ
“บุกเข้าไป! ...พังให้ราบ!”
“แล้วจับนังผู้หญิงนั่นมาให้ข้า! ...ข้าจะเอามันไปเป็นทาสรับใช้บนเตียง!”
คำพูดต่ำช้านั้น... คือฟางเส้นสุดท้าย!
“ฟุ่บ!”
เสียงแหวกอากาศหวีดหวิวดังมาจากด้านหลังฝูงชน!
“ฉึก!”
ลูกธนูเหล็กพุ่งทะลุเกราะอ่อน... ปักเข้ากลางอกเทียนเหิงอย่างแม่นยำ! ทะลุออกด้านหลัง!
“อึก...”
เทียนเหิงเบิกตากว้าง... ก้มมองหน้าอกตัวเองที่มีเลือดพุ่งกระฉูดด้วยความงุนงง
‘ข้า... โดนยิง?’
ความคิดสุดท้ายยังไม่ทันจบ... ร่างก็ร่วงผล็อยลงจากหลังม้า
“ตุบ!”
ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ... ทุกคนหันขวับไปมองที่มาของลูกธนู
บนถนนสายหลัก...
ขบวนเกวียนเสบียง 3 คันค่อยๆ เคลื่อนเข้ามา...
นำหน้าด้วยชายหนุ่มบนหลังม้าสีดำทมึน... ในมือถือคันธนูยักษ์ที่เพิ่งลดระดับลง
แววตาของเขา... เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลก
“นายท่าน!”
“ท่านพี่!”
ซิฮวงและกวนจินผิงอุทานด้วยความโล่งอกระคนตกใจ
กู้เหยียนกลับมาแล้ว... และสังหารเทียนเหิงไปแล้ว!
เรื่องใหญ่ระเบิดขึ้นแล้ว!
.................................................................................. โปรดติดตามตอนต่อไป - จบตอน -