บทที่ 15 ซิฮวง... หนึ่งในห้าทหารเสือ สวามิภักดิ์รับรางวัลใหญ่!

บทที่ 15 ซิฮวง... หนึ่งในห้าทหารเสือ สวามิภักดิ์รับรางวัลใหญ่!

กู้เหยียนและกวนจินผิงเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินในป่า... แสงแดดรำไรส่องลอดแมกไม้ เสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว

“ท่านพี่... ถึงจวนท่านโหวจะเต็มไปด้วยพวกนักเลงหัวไม้... แต่คนที่กำราบพวกมันได้ราบคาบแบบนี้... พวกท่านมัน ‘สัตว์ประหลาด’ ชัดๆ!”

กวนจินผิงมองสามีด้วยสายตาพราวระยับ แม้จะยังสงสัยเรื่องที่มาของ “สิบแปดอาชาเยี่ยนหยุน” แต่ก็เลือกที่จะไม่ถาม

นางรู้แค่ว่าสามีของนาง... ผู้ที่เคยคิดว่าเป็นแค่พรานหนุ่มธรรมดา แท้จริงแล้วซ่อนเขี้ยวเล็บไว้มากมาย

โดยเฉพาะฝีมือธนูที่เหนือชั้นยิ่งกว่าตำนาน “หยางโหยวจี”  ผู้ยิงใบหลิวร้อยก้าวไม่พลาดเป้าเสียอีก!

ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินคุยกันกระหนุงกระหนิง... เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้น

ซิฮวงเดินนำขบวนลูกน้องเข้ามาหา... สีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง

ทันใดนั้น...

ซิฮวงหยุดยืนตรงหน้าทั้งสอง... แล้วทิ้งตัวลงคุกเข่าดัง “ตึง!”

ตามมาด้วยลูกน้องนับสิบคนที่คุกเข่าลงพร้อมเพรียงกัน!

“คารวะนายท่าน! ...คารวะฮูหยิน!” เสียงตะโกนกึกก้องป่า!

กู้เหยียนและกวนจินผิงชะงักกึก... ไม่ทันตั้งตัวกับฉากนี้

กู้เหยียนตั้งใจจะดึงตัวซิฮวงมาใช้งานอยู่แล้ว... ไม่ว่าจะเป็นซิฮวงตัวจริงหรือไม่ แต่ฝีมือและความใจสู้ที่แสดงให้เห็นตลอดภารกิจนั้น คือของจริง!

แต่ไม่นึกว่า... เด็กหนุ่มผู้หยิ่งทระนงจะยอมก้มหัวสวามิภักดิ์ง่ายดายปานนี้

ในยุคนี้... คำว่า “นายท่าน”  ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก!

มันคือพันธะสัญญาใจระหว่าง “นาย” กับ “บ่าว”... เป็นความภักดีที่มอบให้กันด้วยชีวิต ยากจะแปรเปลี่ยน!

และที่ทำให้กู้เหยียนตะลึงยิ่งกว่า... คือการสั่นสะเทือนของ “ระบบ” ในหัวสมอง!

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาเช็กระบบ...

กู้เหยียนรีบเข้าไปประคองซิฮวงให้ลุกขึ้น

“น้องซิฮวง... ลุกขึ้นเถิด! ...นี่เจ้าทำอะไรกัน?”

ซิฮวงเงยหน้าขึ้น แววตาแน่วแน่มั่นคง

“นายท่าน... พวกข้าเคยใช้ชีวิตเสเพล เป็นโจรดักปล้นชาวบ้าน ไร้จุดหมาย...”

“แต่วันนี้... พวกข้าเห็นแจ้งแล้ว! พวกข้าขอปวารณาตัวรับใช้ท่าน! ...ขอติดตามท่านไปสร้างตำนานด้วยชีวิต!”

ลูกน้องด้านหลังต่างพยักหน้าสนับสนุน แววตาเปี่ยมด้วยความหวัง... หวังจะได้มีชีวิตที่มีเกียรติและศักดิ์ศรี

กู้เหยียนมองสบตาทุกคน... สูดหายใจลึก

“ในเมื่อพวกเจ้ายอมฝากชีวิตไว้กับข้า... ข้ากู้เหยียน ขอสัญญา! ข้าจะไม่ทำให้พวกเจ้าผิดหวัง!”

“นับแต่นี้... เราคือพี่น้องร่วมสาบาน! ร่วมเป็นร่วมตาย! สุขด้วยกัน... ทุกข์ด้วยกัน!”

“ขอบคุณนายท่าน!!!” เสียงตอบรับดังกึกก้อง

...

หลังภารกิจโหดหินระยะทางหลายร้อยลี้... ทุกคนต่างอ่อนล้าถึงขีดสุด

เมื่อคลายความกังวลลง... กู้เหยียนและเหล่าขุนพลต่างล้มตัวลงนอนแผ่หลากับพื้นหญ้า และหลับสนิทไปในทันที

กวนจินผิงนั่งเฝ้าสามีอยู่ข้างๆ... มองใบหน้ายามหลับใหลของเขาด้วยความรักและภาคภูมิใจ

...

“เปรี๊ยะ!”

เสียงไม้แห้งแตกในกองไฟ ปลุกให้กู้เหยียนตื่นจากภวังค์

ความเหนื่อยล้ามลายหายไปจนสิ้น... ร่างกายกลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

เขายังไม่ลืมตา... แต่เรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาตรวจสอบทันที

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน... ได้รับความจงรักภักดีจากขุนพลระดับตำนาน: “ซิฮวง” !】 【อำนาจตระกูลเพิ่มขึ้น! ...ได้รับรางวัลใหญ่!】

“เชรดดด!!!”

กู้เหยียนแทบจะอุทานลั่น!

รางวัลจากการได้ซิฮวง... มันมหาศาลกว่าตอนแต่งงานกับกวนจินผิงหลายเท่า!

และระบบยืนยันชัดเจน... “ซิฮวง ขุนพลระดับตำนาน”

นี่คือ “ซิฮวง แห่งห้าทหารเสือ” ตัวจริงเสียงจริง!

ใครจะไปคิด... ว่าขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคต จะเริ่มต้นจากการเป็นหัวโจกเด็กแว้นคุมซอยแบบนี้!

กู้เหยียนเริ่มจับจุดได้... ระบบนี้ให้ค่ากับ “ความดังในประวัติศาสตร์” สินะ?

กวนจินผิงแม้จะสวยระดับซูเปอร์โมเดล... แต่ในหน้าประวัติศาสตร์นางไม่มีตัวตน รางวัลจึงน้อยกว่า

ส่วนคำทำนายเรื่อง “นางพญาหงส์” นั่น... ก็คงเป็นแค่เรื่องมั่วซั่วของหมอดู หรือไม่ก็เป็นเรื่องของอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

แต่ช่างเถอะ... ตอนนี้เขาอยู่ “ปิงโจว” แดนเถื่อน!

แหล่งรวมยอดขุนพลระดับท็อป!

“ลิโป้” ... “เตียวเลี้ยว” ... “กัวหวย” 

พวกนี้ล้วนวนเวียนอยู่ในปิงโจวทั้งนั้น!

โดยเฉพาะ “ลิโป้”... เทพเจ้าสงคราม! ตอนนี้น่าจะอายุราว 28-29 ปี กำลังสร้างชื่อจากการไล่ฆ่าพวกเซียนเปย จนเข้าตา “เต็งหงวน”  ผู้ว่าการมณฑล

แม้ตอนนี้กู้เหยียนจะเป็นแค่ “ถิงจ่าง” (หัวหน้าศาลา) กระจอกๆ ที่ไม่อาจดึงดูดพวกนั้นได้...

แต่ด้วยรางวัล “บัฟการฝึกฝนขั้นเทพ” นี้...

กู้เหยียนลืมตาโพลง... มองไปที่กลุ่มเด็กหนุ่ม 15 คนของตระกูล และกลุ่มลูกน้องซิฮวงอีกนับสิบ

รวมแล้วเกือบ 30 คน...

“ถ้าข้าเอาไอ้หนูพวกนี้มาฝึกด้วยบัฟ +50% ความชำนาญ... แถมล็อกความภักดีเต็มร้อย...”

“ข้าจะสร้างกองกำลังปีศาจได้เร็วแค่ไหนกันนะ?”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก...

การเดินทางไปรับตำแหน่งที่ “ศาลาหนิวซิน”... จะไม่ใช่การไปตาย

แต่จะเป็นการไป “สร้างกองทัพ”!

.................................................................................. โปรดติดตามตอนต่อไป - จบตอน -