ตอนที่ 29 : ราชามังกรทองตื่นรู้!!

ตอนที่ 29 : ราชามังกรทองตื่นรู้!!

ดวงตาของหลินโม่มืดมิดลง และเขาก็สูญเสียสติสัมปชัญญะไปจนหมดสิ้น

"หลินโม่?"

"หลินโม่!"

"เอาจริงๆ นะ เขาเริ่มวิวัฒนาการอีกแล้วเหรอ..."

"เขาไม่คิดจะบอกข้าสักคำเลย"

หวังชิวเอ๋อร์ร้องเรียกหลินโม่สองครั้ง เมื่อเห็นว่าหลินโม่ไม่ตอบสนอง เธอจึงเริ่มยืนเฝ้ายามอยู่ข้างกายเขา

ตอนที่หลินโมวิวัฒนาการในครั้งก่อนก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

ในตอนนั้นมันทำให้หวังชิวเอ๋อร์ตกใจแทบแย่ เพราะคิดว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นกับหลินโม่

พอเขาตื่นขึ้นมา เธอก็ระบายความหงุดหงิดใส่เขาอยู่นานเลยทีเดียว

เมื่อการวิวัฒนาการของหลินโม่เริ่มต้นขึ้น

สัตว์วิญญาณที่มีสายเลือดทองคำทั้งหมดในป่าใหญ่ซิงโต่วต่างสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันทรงพลังเป็นพิเศษ

พวกมันก้มหัวยอมจำนนไปทางทิศทางของหลินโม่โดยไม่รู้ตัว

นี่คือการสะกดข่มทางสายเลือด แม้แต่สัตว์วิญญาณที่อายุใกล้จะถึงหนึ่งแสนปีก็ไม่มีทางต่อต้านได้

ลำแสงสีทองพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าจากร่างของหลินโม่

มันสว่างไสวชัดเจนจนสัตว์วิญญาณและมนุษย์ทั้งหมดในรัศมีพันลี้สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

"ทำไมความวุ่นวายจากการวิวัฒนาการของหลินโม่ในครั้งนี้ถึงได้ยิ่งใหญ่นักล่ะ?"

หวังชิวเอ๋อร์มองดูลำแสงที่พุ่งทะลุฟ้า แววตาของเธอแฝงไปด้วยความประหลาดใจ

พายุพลังสีทองอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้นรอบตัวหลินโม่

แม้แต่หวังชิวเอ๋อร์ก็ยังรู้สึกว่ายากที่จะต้านทาน

เธอทำได้เพียงลดตัวลงให้ต่ำ พยายามอย่างเต็มที่เพื่อลดแรงปะทะจากกระแสลม

ผืนป่าโดยรอบถูกคลื่นกระแทกขนาดมหึมาพัดกวาดไปกองรวมกันด้านหนึ่ง

กลิ่นอายอันทรงพลังของสายเลือดทองคำพุ่งทะยานออกไปยังรอบนอกของป่าใหญ่ซิงโต่วพร้อมกับคลื่นกระแทกนั้น

ในเขตหวงห้ามตอนกลางของป่าใหญ่ซิงโต่ว แม้แต่ตี้เทียนก็ยังประหลาดใจกับพายุพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวนี้

"กลิ่นอายนี้..."

"หลามทองคำตัวนั้นงั้นหรือ..."

"ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะวิวัฒนาการอีกครั้ง..."

ตี้เทียนสัมผัสได้ถึงสายเลือดทองคำภายในร่างกายของหลินโม่ และตอนนี้เขาก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า ถึงไม่ยอมให้พวกเขาโจมตีหลินโม่

ในฐานะคนที่เฝ้ามองหลินโม่ก้าวเดินทีละก้าวจากสัตว์วิญญาณระดับพันปีมาจนถึงวันนี้ ตี้เทียนตระหนักดีว่าอัตราการเติบโตของหลินโม่นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

"สมแล้ว ความคิดของนายท่านไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะคาดเดาได้เลยจริงๆ..."

ตี้เทียนส่ายหน้า

ในขณะเดียวกัน อสูรร้ายตนอื่นๆ ในเขตหวงห้ามตอนกลางต่างมองไปยังทิศทางของหลินโม่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลังจากการวิวัฒนาการครั้งนี้ หลินโม่จะก้าวเข้าสู่ทำเนียบ สัตว์วิญญาณแสนปี อย่างเป็นทางการ

เมื่อรวมกับความเข้มข้นของสายเลือดทองคำของหลินโม่ในปัจจุบัน แม้แต่พวกมันที่เป็นถึงอสูรร้ายระดับสองแสนปีขึ้นไป ก็คงทำได้แค่เสมอกับหลินโม่เท่านั้น

พวกมันไม่มีทางฆ่าหลินโม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพิจารณาจากอัตราการเจริญเติบโตของอีกฝ่าย ตอนนี้พวกมันก็ไม่กล้าไปยั่วยุหลินโม่แล้ว

ในใจของพวกมัน ล้วนถือว่าหลินโม่เป็นสัตว์วิญญาณในระดับเดียวกับพวกมันไปแล้ว

"วิสัยทัศน์ของนายท่านไม่ใช่สิ่งที่พวกเราจะเทียบได้เลยจริงๆ..."

เมื่อนึกย้อนกลับไปตอนที่ราชามังกรเงินตื่นขึ้นมาเพราะหลินโม่ ในตอนนั้นพวกมันยังสงสัยอยู่เลยว่าราชามังกรเงินตัดสินใจผิดพลาดหรือไม่

แต่เมื่อดูตอนนี้ อนาคตของเหล่าสัตว์วิญญาณอาจจะถูกฝากฝังไว้กับหลามทองคำตัวนี้จริงๆ ก็ได้

ในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการวิวัฒนาการของราชามังกรทอง กลิ่นอายสายเลือดทองคำที่มีความเข้มข้นสูงได้ทำให้ราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

"กลิ่นอายนี้..."

"เจ้าหนูน้อยนั่นไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายการตื่นรู้ของราชามังกรเงิน ตี้เทียนและเหล่าอสูรร้ายในเขตหวงห้ามตอนกลางก็รีบคุกเข่าลงเบื้องหน้าราชามังกรเงินในทันที

"วิสัยทัศน์ของนายท่านช่างล้ำเลิศนัก!"

"อัตราการเติบโตของหลามทองคำตัวนี้เหนือล้ำจินตนาการของพวกเราไปมากทีเดียว!"

ตี้เทียนเอ่ยประจบ

"ในอนาคต สถานะของหลามทองคำตัวนี้จะเทียบเท่ากับหลามทองคำสามตา"

"พวกเจ้าต้องปกป้องเขาให้ดี ห้ามให้เขาได้รับอันตรายใดๆ โดยเด็ดขาด"

คำพูดของราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า ทำให้เหล่าอสูรร้ายในเขตหวงห้ามตอนกลางรู้สึกจนใจเล็กน้อย

ให้ตายเถอะ...

ตอนนี้หลามทองคำตัวนี้ยังต้องการให้พวกเราปกป้องอยู่อีกเหรอ?

ความแข็งแกร่งของเขาเกือบจะเท่ากับพวกเราอยู่แล้วนะ!

เขาต่างหากที่ควรจะเป็นคนปกป้องพวกเรา!

อย่างไรก็ตาม พวกมันก็ไม่กล้าพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

พวกมันทำได้เพียงพยักหน้ารับเพื่อแสดงว่าเข้าใจ

"ไปเถอะ..."

อาการบาดเจ็บของกู่เยว่น่านั้นสาหัสเกินไป

หากเธอไม่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยความวุ่นวายจากการวิวัฒนาการของหลินโม่ เธอคงไม่มีทางลืมตาตื่นขึ้นมา

"พวกเจ้าได้ยินคำสั่งของนายท่านแล้ว"

"ในอนาคต พวกเจ้าก็ต้องให้ความเคารพต่อหลามทองคำตัวนั้นด้วย"

ตี้เทียนมองไปที่อสูรร้ายตนต่างๆ โดยเฉพาะสยงจวิน สายตาอันล้ำลึกของเขาทำให้สยงจวินรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่งในเวลานี้

อสูรร้ายตนอื่นๆ ไม่ได้มีความแค้นใดๆ กับหลินโม่

มีเพียงมันตนเดียวเท่านั้นที่เคยอยากจะฆ่าหลินโม่จริงๆ ในตอนนั้น

หากจะถามว่าใครหวาดกลัวการเติบโตของหลินโม่มากที่สุด ก็คงต้องเป็นสยงจวินนี่แหละ

ในขณะเดียวกัน สภาพจิตใจของหนอนน้ำแข็งเทียนเมิ่งก็พังทลายลง

มันก็ได้ยินคำพูดของราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า เช่นกัน

แค่นั้นยังไม่พอ หลามทองคำสามตาตัวนั้นก็ยังวิวัฒนาการกลายเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีไปแล้วด้วย

ตอนนี้ มีสัตว์วิญญาณเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัวที่ต้องการจะดูดซับมัน

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเคยได้ยินจากปากของอสูรร้ายพวกนี้ว่า ความอยากอาหารของหลามทองคำตัวนี้น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

"หรือว่าข้าจะไม่มีโอกาสรอดไปได้เลยจริงๆ!"

ใบหน้าอวบอ้วนของเทียนเมิ่งเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและสิ้นหวัง

ณ แดนเหนือสุดขั้ว จักรพรรดินีหิมะมองไปยังทิศทางของป่าใหญ่ซิงโต่วด้วยความระแวดระวัง

กลิ่นอายการวิวัฒนาการของสัตว์วิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เธอสามารถสัมผัสได้แม้จะอยู่ห่างไกลออกไปขนาดนี้

จักรพรรดินีหิมะไม่กล้าจินตนาการเลยว่าสัตว์วิญญาณตัวนี้จะทรงพลังมากเพียงใด

"ตี้เทียนทะลวงระดับงั้นหรือ?"

"ไม่!"

"เป็นไปไม่ได้!"

"สัตว์วิญญาณไม่มีทางกลายเป็นเทพได้ แล้วจะเป็นใครกันล่ะ..."

จักรพรรดินีหิมะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในป่าใหญ่ซิงโต่ว ดูเหมือนจะไม่มีสัตว์วิญญาณตัวไหนที่ครอบครองสายเลือดทองคำอันทรงพลังเช่นนี้

และไม่มีตัวไหนเลยที่เป็นสัตว์วิญญาณแสนปี

"หรือว่าจะมีสัตว์วิญญาณสายเลือดทองคำบางตัววิวัฒนาการเป็นสัตว์วิญญาณแสนปี?"

"เป็นไปไม่ได้ พวกมันไม่น่าจะก่อความวุ่นวายได้ใหญ่โตขนาดนี้..."

"กลิ่นอายนี้..."

"มีสัตว์วิญญาณในป่าใหญ่ซิงโต่วทะลวงระดับอีกตัวแล้วเหรอเนี่ย..."

จักรพรรดินีน้ำแข็งไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

อย่างไรเสีย ในสายตาของเธอก็มีเพียงแค่จักรพรรดินีหิมะเท่านั้น เรื่องอื่นๆ โดยพื้นฐานแล้วไม่สามารถทำให้สภาพจิตใจของเธอสั่นคลอนได้เลย

"กลิ่นอายนี้..."

"สัตว์วิญญาณแสนปีงั้นหรือ?"

"สัตว์วิญญาณสายเลือดทองคำ ชายชราผู้นี้ขอจองวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณของเจ้าไว้ให้เสวี่ยเอ๋อร์ก็แล้วกัน!"

ดวงตาของเชียนเต้าหลิวเบิกกว้างเล็กน้อยขณะที่เขาปรายตามองไปยังทิศทางของป่าใหญ่ซิงโต่ว

"ความวุ่นวายใหญ่โตขนาดนี้ สัตว์วิญญาณในเขตหวงห้ามของป่าใหญ่ซิงโต่วทะลวงระดับอีกแล้วงั้นหรือ..."

ปัวไซซีก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ป่าใหญ่ซิงโต่วไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเกาะเทพสมุทรของพวกเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้สนใจมัน

"กลิ่นอายนี้..."

"ท่านพี่ ดูเหมือนว่าจะมีอสูรร้ายปรากฏตัวขึ้นในป่าใหญ่ซิงโต่วอีกตนแล้วล่ะ!"

ราชินีวาฬปีศาจห้วงลึกกล่าวกับราชันย์วาฬปีศาจห้วงลึก

"มีเพิ่มมาก็ช่างประไร"

"อย่างไรเสีย พวกมันในป่าใหญ่ซิงโต่วก็เป็นแค่สัตว์วิญญาณบนบก ไม่มีอะไรมาเกี่ยวข้องกับพวกเราที่เป็นสัตว์วิญญาณในทะเลอยู่แล้ว"

สำหรับราชันย์วาฬปีศาจห้วงลึก สัตว์วิญญาณบนบกจะเป็นอย่างไรก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

แม้แต่ตี้เทียน หากลงมาในทะเล ก็อย่าได้หวังว่าจะเอาชนะเขาได้เลย!

"นั่นก็จริง..."

ราชันย์วาฬปีศาจห้วงลึกและภรรยายังคงว่ายเวียนอยู่ในทะเลลึกต่อไป...

แดนเทพ ดินแดนแห่งการลงทัณฑ์...

จากภายในไข่ยักษ์สีทองอร่ามที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร มีเสียงอันทรงอำนาจไร้ที่เปรียบดังออกมา

"สายเลือดทองคำที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้..."

"ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่ข้าหลับใหลไปสินะ!"

"บางทีข้าอาจจะใช้สัตว์วิญญาณตัวนี้ในการหลบหนีได้..."

ในฐานะแก่นแท้แห่งความพินาศของเทพมังกร นิสัยของราชามังกรทองนั้นค่อนข้างที่จะบ้าคลั่งเป็นอย่างมาก

เพื่อที่จะแก้แค้นแดนเทพ ชีวิตของสัตว์วิญญาณตัวหนึ่งย่อมไร้ความหมายในสายตาของมัน

"พวกแดนเทพเฮงซวย!"

"คอยก่อนเถอะ!"

ราชามังกรทองมองไปยังทิศทางของแดนเทพด้วยความเคียดแค้น

หลังจากนั้น มันก็จมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราต่อไป...