ตอนที่ 51: สถานที่ร่วงหล่นของราชามังกรน้ำแข็งและอัคคี! เหนือกว่าราชันย์เทพ!!

ตอนที่ 51: สถานที่ร่วงหล่นของราชามังกรน้ำแข็งและอัคคี! เหนือกว่าราชันย์เทพ!!

หลินโม่ประทับตราพลังจิตลงบนตัวถังซาน

เขาคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของหมอนั่นอยู่ตลอดเวลา

หลินโม่เชื่อว่าถังซานจะช่วยเขาค้นหาตำแหน่งของหุบเขาคนโฉดได้อย่างแน่นอน

และเมื่อถึงเวลานั้น เขาก็แค่ไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เท่านั้น ส่วนหุบเขาคนโฉดจะอยู่ที่ไหนและจะเข้าไปได้อย่างไร ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องน่าปวดหัวของถังซานไปก็แล้วกัน

หลินโม่ใช้ทักษะเร้นกายในความว่างเปล่าเพื่อจากไปอย่างเงียบๆ

เขาทิ้งไว้เพียงโน้ตสั้นๆ ให้หูเลี่ยน่า พรหมยุทธ์มารผี และพรหมยุทธ์เบญจมาศ โดยบอกว่าเขาสัมผัสได้ถึงโอกาสบางอย่างและจำเป็นต้องไปตามหา ดังนั้นจึงไม่ต้องเป็นห่วงเขา

หลินโม่ได้ปูทางเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว โดยใช้ร่างต้นของเขาค้นหาสมบัติล้ำค่าบางอย่าง จากนั้นก็ใช้ข้ออ้างเรื่อง "โอกาส" เพื่อพาปี่ตงและคนอื่นๆ ไปรับผลประโยชน์มากมาย

ดังนั้น เมื่อเห็นโน้ตของหลินโม่ ทั้งหูเลี่ยน่า พรหมยุทธ์มารผี หรือพรหมยุทธ์เบญจมาศจึงไม่รู้สึกสงสัยเลยแม้แต่น้อย

และในเวลานี้

ร่างต้นของหลินโม่ก็อยู่ในป่าอาทิตย์อัสดงมาระยะหนึ่งแล้ว

เขายังได้กลืนกินสัตว์วิญญาณมากมายที่เขาไม่เคยกลืนกินมาก่อนอีกด้วย

เขาได้รับสกิลใหม่ๆ มามากมาย

ต้องบอกเลยว่า

ความหลากหลายของสัตว์วิญญาณบนทวีปโต้วหลัวนั้นอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก และสกิลที่พวกมันบางตัวมอบให้กับเขาก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน!

ยกตัวอย่างเช่น

"ลอกคราบ: จากงูลอกคราบอายุ 50,000 ปี ช่วยให้สามารถหลบหนีด้วยการลอกคราบในยามคับขันและรักษาชีวิตเอาไว้ได้"

สกิลนี้ค่อนข้างคล้ายกับวิชาสลับร่างแบบงูของโอโรจิมารุจากเรื่องนารูโตะ มันเป็นสกิลรักษาชีวิตที่ค่อนข้างโกงเลยทีเดียว!

"พิษสวาท: จากอสรพิษอะคาเซียอายุ 70,000 ปี เมื่อโดนพิษ หากไม่ปลดปล่อยออกมาภายในหนึ่งชั่วโมง ผู้ที่โดนพิษจะตัวระเบิดและตายลง ผลของมันนั้นรุนแรงและครอบงำอย่างมาก"

...

ตอนนี้เขาก็แค่รอให้ร่างแยกเดินทางมาถึง เมื่อพวกเขารวมร่างกันอีกครั้ง เขาก็จะสามารถแจกจ่ายทรัพยากรของธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า

ธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีเป็นดินแดนแห่งสมบัติที่มีบทบาทแทบจะตลอดทั้งซีรีส์โต้วหลัวเลยก็ว่าได้

ในช่วง "ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน " สมุนไพรอมตะที่ปูรากฐานให้เจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อกลายเป็นเทพ ก็ได้มาจากที่นี่!

ในช่วง "สำนักถังเลิศภพจบแดน " ฮั่วอวี่ฮ่าวก็ได้รับหญ้าหัวใจร้าวปรารถนา  จากที่นี่ และยังได้หญ้าน้ำแข็งลึกลับแปดแฉก  โดยใช้สัตว์วิญญาณประเภทพืชอายุ 100,000 ปีนี้เป็นภูตวิญญาณ

ในช่วง "ตำนานราชามังกร " เจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อในยุคของถังอู่หลินต่างก็เข้าไปในธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคี และนำสมุนไพรอมตะทั้งหมดที่อยู่ภายในมาเป็นภูตวิญญาณของพวกเขา ซึ่งช่วยยกระดับความแข็งแกร่งของพวกเขาขึ้นอย่างมหาศาล และนั่นก็ทำให้ธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีสูญเสียความรุ่งโรจน์ในอดีตไป

ในฐานะดินแดนแห่งสมบัติที่อาจไม่ก่อตัวขึ้นเลยแม้เวลาจะผ่านไปสิบล้านปี มันจึงเป็นหนึ่งในสามแหล่งสมบัติล้ำค่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับสมุนไพร

ต้นกำเนิดของธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีนั้นยิ่งน่าสะพรึงกลัวเข้าไปใหญ่

มันก่อตัวขึ้นหลังจากที่ราชามังกรน้ำแข็งและราชามังกรอัคคี สองในเก้าราชามังกรผู้ยิ่งใหญ่ ร่วงหล่นลงมาพร้อมกัน และซากศพของพวกเขาก็ตกลงมาในป่าอาทิตย์อัสดงและถูกกัดกร่อนโดยกาลเวลา

และซากศพของพวกเขาก็ถูกฝังอยู่ลึกลงไปนับหมื่นจั้งใต้ธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีแห่งนี้

อาจกล่าวได้ว่า

ธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีคือหนึ่งในสูตรโกงที่ใหญ่ที่สุดของถังซานในช่วงแรก มันไม่เพียงแต่วางรากฐานให้เจ็ดประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อกลายเป็นเทพโดยตรงเท่านั้น แต่มันยังช่วยให้ถังซานได้ตัวตู๋กูป๋อ ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการและเป็นพี่เลี้ยงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเขาในช่วงแรกอีกด้วย

หากไม่มีสมุนไพรอมตะในธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคี ไต้มู่ไป๋และกลุ่มของเขาจะอยากเป็นเทพงั้นเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

มีคนที่มีพรสวรรค์ดีกว่าไต้มู่ไป๋และคนอื่นๆ อีกตั้งมากมาย!

มีใครในกลุ่มของหูเลี่ยน่าบ้างล่ะที่พรสวรรค์แย่?

หากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสมุนไพรอมตะในธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคี

ความสำเร็จสูงสุดของพวกเขาก็คงไปได้แค่ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์เท่านั้นแหละ

ส่วนกรณีอย่างนิ่งหรงหรง ซึ่งมีข้อบกพร่องในวิญญาณการต่อสู้ หากไม่มีสมุนไพรอมตะ เธอก็คงไปได้สูงสุดแค่ระดับ 79 ตลอดชีวิตของเธอ

แต่ตอนนี้ ถังซานยังไม่รู้ถึงการมีอยู่ของธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคี

เบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ประหลาด  ที่สามารถทำให้วิญญาณการต่อสู้ของนิ่งหรงหรงวิวัฒนาการได้ ก็ยังคงอยู่ที่นี่!

หลินโม่สามารถใช้สิ่งนี้เพื่อดึงให้สำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติเอนเอียงมาทางสำนักวิญญาณยุทธ์ได้

ด้วยวิธีนี้ เมื่อปราศจากการสนับสนุนทางการเงินจากสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ สำนักถังของถังซานก็จะไม่สามารถก่อตั้งขึ้นมาได้อย่างแน่นอน!

และนั่นก็จะทำให้เขาสูญเสียผู้สนับสนุนระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ไปถึงสองคนด้วย!!

พรหมยุทธ์กระบี่ เฉินซิน และกู่หรง สองคนนี้สร้างปัญหาให้กับสำนักวิญญาณยุทธ์ไว้ไม่น้อยเลยในเนื้อเรื่องต้นฉบับ

...

เมื่อร่างต้นของหลินโม่มาถึงในครั้งนี้ หากตู๋กูป๋ออยู่ที่นี่ล่ะก็

นั่นยิ่งดีเข้าไปใหญ่!

เขาก็แค่กำจัดตู๋กูป๋อไปพร้อมกันเลย

ด้วยวิธีนี้

เบื้องหลังของถังซานก็จะถูกหลินโม่กวาดล้างจนหมดจด!

การแปรพักตร์ของราชทินนามพรหมยุทธ์ทั้งสองแห่งสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ ถังเฮ่าที่ไม่ยอมกลับมาหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัส และแม้แต่ตู๋กูป๋อก็ถูกทำให้พิการ

ตอนนี้ หากเขาต้องการจะฆ่าถังซาน มันก็จะเป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก!

ถังซานในตอนนี้ก็เป็นแค่เครื่องมือตกปลาของเขาเท่านั้นแหละ

หลินโม่ไม่รอช้าและเลื้อยมุ่งหน้าไปยังใจกลางป่าอาทิตย์อัสดงตามคำบรรยายในเนื้อเรื่องต้นฉบับ

...

"น่าจะอยู่ที่นี่แหละ!"

เบื้องหน้าของหลินโม่ มียอดเขาสองลูก ลูกหนึ่งสีฟ้าและอีกลูกหนึ่งสีแดง ตั้งตระหง่านเสียดฟ้า

มีหมอกสีม่วงจางๆ ลอยปกคลุมอยู่รอบๆ

ภูเขาไฟและภูเขาน้ำแข็ง ไฟและน้ำแข็ง สองพลังที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงได้หลอมรวมกันอยู่ที่นี่

มันดูเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก

"ธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคี ตั้งอยู่ใจกลางป่าอาทิตย์อัสดงบนทวีปโต้วหลัว เป็นภูเขาไฟที่ผสมผสานกับภูเขาน้ำแข็ง รอบนอกของภูเขาได้รับการปกป้องโดยดอกเจ็ดเจ็ดพิษมรกต  ซึ่งเป็นบ่อน้ำพุที่ได้รับพรสวรรค์อันเป็นเอกลักษณ์ ถือกำเนิดขึ้นเป็นคู่ โดยที่ขั้วทั้งสองจะคอยควบคุมซึ่งกันและกัน"

"ใช่จริงๆ ด้วย!"

หลินโม่สัมผัสได้ถึงความเป็นพิษในหมอกพิษและมั่นใจยิ่งขึ้นว่าเขามาไม่ผิดที่

ดอกเจ็ดพิษมรกตเป็นหนึ่งในพืชที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกของทวีปโต้วหลัว

มันไม่เพียงแต่มีพิษทำลายระบบประสาทที่รุนแรงเป็นอย่างยิ่ง แต่ยังมีฤทธิ์กัดกร่อนที่น่าสะพรึงกลัวอีกด้วย

พิษชนิดนี้เป็นของหายาก!

"ตอนนี้ก็แค่รอให้ร่างแยกเดินทางมาถึง..."

ดวงตาสีทองของหลินโม่มองไปยังทิศทางของเมืองสั่วถัว

...

"ให้ตายเถอะ!"

"ในที่สุดก็มาถึงสักที!"

ร่างแยกของหลินโม่มองไปที่ร่างต้นอันใหญ่โตตรงหน้าและถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

บริเวณใจกลางป่าอาทิตย์อัสดงยังมีสัตว์วิญญาณที่ทรงพลังอยู่บ้าง

ร่างแยกของหลินโม่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเดินทางมาถึงที่นี่

เมื่อมองไปที่ร่างต้น ร่างแยกของหลินโม่ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง

เขาหลอมรวมเข้ากับร่างต้นโดยตรง

"ความแข็งแกร่งของร่างแยกยังอ่อนแอไปหน่อย..."

พลังวิญญาณในร่างกายของหลินโม่ไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนัก

อย่างไรก็ตาม พลังจิตของเขานั้นบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น

ในตอนนั้น หลินโม่ได้แบ่งพลังจิตบางส่วนเข้าไปในร่างแยกด้วย

"ฉันไม่รู้ว่าความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหนเมื่อร่างแยกบรรลุถึงระดับราชทินนามพรหมยุทธ์..."

"แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก..."

"บทบาทของร่างแยกมีมากกว่านั้นเยอะ!"

เดิมทีหลินโม่ต้องการเข้าสู่สังคมมนุษย์เพื่อสัมผัสกับชีวิตและรังแกถังซาน แต่ประการที่สอง ก็คือเพื่อให้ได้รับความแข็งแกร่งที่ทรงพลังยิ่งขึ้นเมื่อทั้งสองหลอมรวมกันในภายหลัง

โดยพื้นฐานแล้ว ร่างแยกของเขาก็คือมนุษย์เช่นกัน!

แม้ว่าจะไม่มี 'นักล่า' และ 'มหาปราชญ์' แต่มันก็จะไม่ถูกจำกัดด้วยคำสาปของเทพมังกร

มันสามารถรับการสืบทอดบัลลังก์เทพและกลายเป็นเทพได้!

ในเมื่อตอนนี้เขาบังเอิญได้รู้มาว่าเทพอาชูร่าต้องการให้ถังซานสืบทอดตำแหน่งเทพแห่งการสังหาร

หลินโม่จะยอมปล่อยโอกาสนี้หลุดมือไปได้อย่างไร?

เมื่อจัดการเรื่องธารสองขั้วน้ำแข็งอัคคีเสร็จสิ้น ก็จะถึงเวลาที่ร่างแยกจะต้องเดินทางไปยังหุบเขาคนโฉดเพื่อเริ่มต้นการสืบทอดบัลลังก์เทพ!

แม้ว่าร่างต้นของหลินโม่จะมี 'นักล่า' และ 'มหาปราชญ์' ซึ่งเป็นสูตรโกงระดับแนวหน้าทั้งสองนี้ แต่การเติบโตไปจนถึงระดับเทพมังกรนั้นก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

เพียงแต่ว่า การสืบทอดพลังระดับนี้โดยตรงนั้นจะรวดเร็วกว่า

เทพแห่งการสังหารนั้นเป็นตัวตนที่อยู่ในระดับเดียวกับเทพมังกรอยู่แล้ว หลินโม่มีการร่ายแบบไร้เสียง ซึ่งสามารถดูดซับและเลื่อนระดับได้โดยไม่มีผลข้างเคียง

เมื่อเขาสืบทอดพลังของเทพแห่งการสังหารแล้ว เขาก็แค่ต้องทำความคุ้นเคยกับความสามารถของตนเองเท่านั้น

ตราบใดที่ร่างแยกสืบทอดพลังของเทพแห่งการสังหาร หลินโม่ก็จะสามารถก้าวขึ้นสู่สรวงสวรรค์ได้ในก้าวเดียว!

ทะยานขึ้นไปโดยตรงเลย!!

หลินโม่รู้ดีว่า หากต้องการจะไร้เทียมทานอย่างสมบูรณ์ในโลกทวีปโต้วหลัวใบนี้

เขาจะต้องมีความแข็งแกร่งเหนือกว่าราชันย์เทพ!!

การสืบทอดพลังของเทพแห่งการสังหาร เมื่อรวมกับการวิวัฒนาการจากการกลืนกินของหลินโม่ และการดูดซับทุกสิ่งทุกอย่างของเทพมังกร

การหลอมรวมกันระหว่างราชันย์เทพในร่างมนุษย์และราชันย์เทพในร่างสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดจากยุคโบราณ จะต้องก้าวข้ามขอบเขตของราชันย์เทพไปได้อย่างแน่นอน!!