ตอนที่ 48 : ฝันร้ายของเสียวอู่! การรักษาแบบโปร่งใสต่อหน้าต่อตา!!

ตอนที่ 48 : ฝันร้ายของเสียวอู่! การรักษาแบบโปร่งใสต่อหน้าต่อตา!!

"ดูเหมือนว่าลูกแมวน้อยจะได้นอนหลับสนิทก็คราวนี้แหละ"

หลินโม่มองไปที่จูจู๋ชิงซึ่งมีรอยยิ้มแห่งความสุขประดับอยู่บนใบหน้า เขายิ้มและหันไปมองทางเสียวอู่ต่อ

"อยากรู้จังแฮะว่ายัยกระต่ายตัวนี้จะฝันแบบไหน"

หลินโม่มองไปที่เสียวอู่

...

"พี่ซาน..."

"พี่ไม่ได้ดีกับข้าเพียงเพราะต้องการวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณของข้าจริงๆ ใช่ไหม?"

ใบหน้าของเสียวอู่เผยให้เห็นถึงความตื่นเต้นเล็กน้อย

"พี่ไม่ได้ดีกับเจ้าเพราะเจ้าเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีจำแลงกายมาจริงๆ นะ!"

"ก่อนหน้านี้พี่ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย!"

"พี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อของพี่เป็นถึงราชทินนามพรหมยุทธ์!"

ถังซานอธิบายให้เสียวอู่ฟัง

"เสียวอู่ ก่อนหน้านี้พี่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะปล่อยให้เจ้าตกไปอยู่ในเงื้อมมือของหลินโม่นะ!"

"ในตอนนั้น..."

สีหน้าของถังซานดูเศร้าหมองและสิ้นหวังเล็กน้อย

"พี่ซาน ข้าเข้าใจ..."

"ความแข็งแกร่งของหลินโม่นั้นทรงพลังมากจริงๆ ข้าเข้าใจพี่นะ!"

เสียวอู่กล่าวกับถังซาน

"เสียวอู่ วางใจได้เลย!"

"พี่จะต้องช่วยเจ้าออกมาให้ได้อย่างแน่นอน!"

ถังซานให้คำมั่นสัญญากับเสียวอู่

"พี่ซาน ข้าเชื่อใจพี่นะ!"

ใบหน้าของเสียวอู่เผยให้เห็นรอยยิ้มแห่งความสุข

"จริงสิ พี่ซาน พี่อยากฟังเรื่องแม่ของข้าไหม?"

เสียวอู่เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความสุขเป็นความเศร้าโศกขณะที่เอ่ยกับถังซาน

"ว่ามาสิ เสียวอู่"

ถังซานชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของเสียวอู่

"แม่ของข้าก็เป็นกระต่ายกระดูกอ่อนแสนปีเช่นเดียวกัน"

"พวกเราเคยใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่ในใจกลางป่าใหญ่ซิงโต่ว"

"แต่จู่ๆ วันหนึ่ง ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งพาราชทินนามพรหมยุทธ์กลุ่มใหญ่มาตามหาข้ากับแม่"

"ถึงแม้ว่าพี่ชายทั้งสองและแม่ของข้าจะสู้จนตัวตาย แต่มันก็ไร้ประโยชน์"

"ในท้ายที่สุด เพื่อปกป้องข้า แม่ของข้าก็เลย..."

เมื่อได้ยินเรื่องราวของเสียวอู่ ใบหน้าของถังซานก็เผยให้เห็นถึงความเห็นอกเห็นใจ

"เสียวอู่..."

"เจ้ารู้ไหมว่าคนกลุ่มนั้นคือใคร?"

"พี่จะช่วยเจ้าล้างแค้นเอง!"

ดวงตาของถังซานเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวขณะที่กล่าวกับเสียวอู่

"สำนักวิญญาณยุทธ์!"

"ผู้หญิงคนนั้นคือองค์สังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์!"

ถังซานชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น

"ตกลง!"

"เสียวอู่ พี่จะช่วยเจ้าล้างแค้นเอง!"

หลังจากนั้น ถังซานก็มุมานะฝึกฝนบ่มเพาะพลังอย่างหนัก

เขาเดินตามเส้นทางเดียวกับในเนื้อเรื่องต้นฉบับเป๊ะๆ

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง กลับไม่มีวี่แววของหลินโม่ปรากฏขึ้นในความฝันของเสียวอู่เลย

และหลังจากนั้น ถังซานก็เหมือนกับเปิดสูตรโกงไปตลอดทาง เขาได้รับตำแหน่งเทพและก้าวขึ้นสู่ความเป็นเทพ!

เพื่อช่วยเสียวอู่ล้างแค้น เขาไม่สนใจชีวิตของชาวบ้านตาดำๆ ในภายหลังเลย เขาทำลายสำนักวิญญาณยุทธ์จนย่อยยับลงโดยตรง

"ฉันล่ะทึ่งจริงๆ!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลินโม่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

สาเหตุหลักก็เพราะหลังจากที่เผชิญอะไรมามากมาย หลินโม่ก็รู้สึกจริงๆ ว่าเสียวอู่กับถังซานมันก็แค่นี้แหละ!

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเสียวอู่และถังซานจะสามารถอธิบายทุกอย่างได้ชัดเจนเคลียร์ใจกันในความฝันแบบนี้

นอกจากการบ่นว่าออร่าตัวเอกของถังซานมันโกงเกินไปหน่อย หลินโม่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว

"ฮึ่ม!"

หลินโม่ขี้เกียจพูดอะไรให้มากความและเปิดใช้งาน 'ฝันสวรรค์' อีกครั้ง

"เกิดอะไรขึ้นกัน!"

ชีวิตที่มีความสุขตรงหน้าเสียวอู่จู่ๆ ก็หายวับไป

สิ่งที่มาแทนที่คือใจกลางป่าใหญ่ซิงโต่วที่กลายสภาพเป็นทะเลเพลิง

ต้าหมิง วัวอสรพิษมรกต และเอ้อหมิง มหาวานรยักษ์ไททัน กำลังนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

ถังซานซึ่งกลายเป็นเทพไปแล้ว ยืนตระหง่านอยู่บนท้องฟ้า มองดูทุกสิ่งรอบตัวด้วยสายตาที่เย็นชา

"ปฏิเสธที่จะมาเป็นวงแหวนวิญญาณและกระดูกวิญญาณของข้าดีๆ!"

"ดึงดันที่จะดิ้นรนเฮือกสุดท้าย งั้นข้าก็จะมอบความตายให้พวกเจ้าเอง!"

เสียวอู่มองไปที่ถังซานที่ยืนอยู่บนท้องฟ้า ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"พี่... พี่ซาน!"

เสียวอู่ทนไม่ได้ที่จะส่งเสียงเรียกถังซาน

"หืม?"

"โอ้... เสียวอู่!"

"จะว่าไป ข้าก็เลี้ยงดูเจ้ามาตั้งหลายปี ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องตอบแทนบุญคุณข้าแล้วล่ะ!"

มุมปากของถังซานเผยให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้าย และดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยตัณหาราคะ

"ไม่!"

"เป็นไปไม่ได้!"

"พี่ซานไม่มีทางพูดเรื่องพวกนี้กับข้าเด็ดขาด!"

แต่ถังซานไม่สนสภาพจิตใจของเสียวอู่เลยแม้แต่น้อย เขาต้องการจะคว้าตัวเสียวอู่และจับเธอมาเป็นของเล่น

"ในที่สุดก็เจอตัวแกสักที!"

"ไอ้ขี้แพ้!"

ร่างของหลินโม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเสียวอู่ในทันที

เขาใช้มือเพียงข้างเดียวรับตรีศูลเทพสมุทรของถังซานเอาไว้สบายๆ

"หืม?"

"หลินโม่!"

"ข้าตามหาแกมาตั้งนานแล้ว!"

ถังซานโกรธจัดในทันที เขาใช้พลังวิญญาณพุ่งทะยานเข้าหาหลินโม่

"พายุสมุทรไร้ขอบเขต!"

ทักษะที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นทักษะควบคุมที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนเทพ ถูกปลดปล่อยเข้าใส่หลินโม่

"ก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ!"

หลินโม่แค่นเสียงหัวเราะ และพลังของเจียวหลงทองคำสามตาบนร่างของเขาก็ปะทุขึ้น

มันสลายพายุสมุทรไร้ขอบเขตบนท้องฟ้าไปโดยตรงอย่างไม่น่าเชื่อ

"เป็นไปได้ยังไง!"

ถังซานสัมผัสได้ว่าหลินโม่ในตอนนี้ยังไม่ได้เป็นเทพ!

คนที่ไม่ได้เป็นเทพกลับสามารถทำลายทักษะศักดิ์สิทธิ์ของเขาซึ่งหน้าได้อย่างไรกัน!

"หวนไม่คืน!"

กระบวนท่าที่มีพลังโจมตีเป้าหมายเดี่ยวรุนแรงที่สุดในบรรดาสิบสามง้าวทองคำถูกปลดปล่อยออกมา

พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้มิติรอบๆ เริ่มแตกร้าว

"ฉันบอกแกไปกี่ครั้งแล้ว"

"ว่ามันเปล่าประโยชน์!"

ร่างเงาของเจียวหลงทองคำสามตาเบื้องหลังหลินโม่งับหางของตัวเองและเริ่มหมุนวน

ความสามารถด้านมิติอันทรงพลังอย่างยิ่งยวดฉีกกระชากตรีศูลเทพสมุทรที่ลอยอยู่กลางอากาศ ทำให้มันส่ายไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

มันไม่มีทางเข้าใกล้หลินโม่ได้เลยแม้แต่น้อย

"เป็นไปไม่ได้!"

"ทำไมมนุษย์ธรรมดาอย่างแกถึงต้านทานพลังเทพของข้าได้!"

ดวงตาของถังซานเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนการบ่มเพาะพลังที่ผ่านมาทั้งหมดสูญเปล่า!

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอกน่า"

"ขยะต่อให้กลายเป็นเทพ มันก็ยังเป็นขยะอยู่ดี!"

พายุมิติอันน่าสะพรึงกลัวที่ถูกปลุกปั่นโดยเจียวหลงทองคำสามตาพุ่งทะยานเข้าหาถังซานบนท้องฟ้า

"ก็แค่มนุษย์ธรรมดา!"

"แสงสนธยาแห่งเทพสมุทร!"

วงแหวนวิญญาณทั้งสิบวงเบื้องหลังถังซานระเบิดออกทั้งหมด มอบพลังอันแข็งแกร่งให้กับเขา

"หวนไม่คืน!"

ถังซานไม่เชื่อว่าหลินโม่จะยังสามารถบล็อกการโจมตีของเขาได้อีก!

ตรีศูลเทพสมุทรแทงตรงไปยังเจียวหลงทองคำสามตาที่กำลังหมุนวนอย่างต่อเนื่อง

ในวินาทีที่ทั้งสองปะทะกัน พายุพลังงานขนาดมหึมาก็ทำลายล้างทุกสิ่งรอบตัวพวกเขา

ใจกลางป่าใหญ่ซิงโต่วอันงดงามกลายสภาพเป็นทะเลทรายอันเวิ้งว้าง

"ไม่!"

"นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

ตรีศูลเทพสมุทรหักสะบั้นลง ในขณะที่การหมุนของเจียวหลงทองคำสามตากลับไม่พบกับอุปสรรคใดๆ

มันพุ่งตรงเข้าหาถังซาน

"หลินโม่!"

"แกชอบเสียวอู่ไม่ใช่เหรอ!"

"นางอยู่ตรงนั้นไง!"

"ปล่อยข้าไปเถอะ!"

"ข้าเป็นเทพนะ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของถังซาน เสียวอู่ก็รู้สึกเศร้าสลดใจเป็นอย่างยิ่ง

"หึหึ..."

หลินโม่หัวเราะออกมาเมื่อได้ยินประโยคนี้

"เสียวอู่งั้นเหรอ?"

"เธอก็อยู่ในกำมือของฉันอยู่แล้วไง!"

หลินโม่คว้าตัวเสียวอู่เข้ามาแนบชิด เพื่อให้ถังซานเห็นได้อย่างชัดเจน

"แกยังคิดจะมาต่อรองกับฉันอีกเหรอ?"

"ความแข็งแกร่งของแกไม่ได้พัฒนาขึ้นเลยหลังจากกลายเป็นเทพ แถมสมองก็ยังไม่ค่อยทำงานอีกนะ!"

หลินโม่รู้ดีว่าถังซานมองว่าเสียวอู่เป็นของเล่นของเขา ดังนั้นวิธีแก้แค้นที่ง่ายที่สุดก็คือ...

แคว่ก~

"อ๊ายย!"

พร้อมกับเสียงฉีกขาดของเสื้อผ้า ก็มีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น

หลินโม่เริ่มดำเนินการ 'รักษาแบบโปร่งใส' และ 'ขุดลอกคลอง' ให้เสียวอู่ต่อหน้าต่อตาถังซาน!

สภาพจิตใจของถังซานแหลกสลายในพริบตา!

"แก!"

ความโกรธแค้นไร้ที่สิ้นสุดพลุ่งพล่านขึ้นในใจ เขาเองยังไม่เคยแม้แต่จะแตะต้องเสียวอู่เลยนะ!

"แกตายไปซะเถอะ!"

หลินโม่ไม่อยากให้กิจกรรมของเขาถูกขัดจังหวะ ความเร็วของเจียวหลงทองคำสามตาที่กำลังไล่ล่าถังซานจึงเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน

พุ่งเข้ากลืนกินร่างของถังซานเข้าไปภายในนั้น...