ตอนที่ 41 : พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน? กระดูกวิญญาณหกชิ้นเดินได้ต่างหาก!

ตอนที่ 41 : พรหมยุทธ์เฮ่าเทียน? กระดูกวิญญาณหกชิ้นเดินได้ต่างหาก!

"โธ่ นายน้อยของข้า!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินโม่ พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีก็หันขวับมามองหลินโม่พร้อมกัน

สายตาของพวกเขาราวกับกำลังจะบอกว่า "พี่ชาย เจ้าพอจะรู้บ้างไหมว่าคนตรงหน้าเราคือใคร!"

"แค่พวกเราที่เป็นปลาซิวปลาสร้อยสองคน คิดจะฆ่าพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนเนี่ยนะ?"

"กระดูกของอดีตองค์สังฆราชยังกองอยู่ตรงนั้นอยู่เลย!"

แต่ก็ไม่มีทางเลือก ทั้งสองคนรู้ดีว่าหลินโม่มีสถานะสำคัญเพียงใดในใจของปี่ตง

การถ่วงเวลาถังเฮ่าไม่ใช่เรื่องยาก แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหลินโม่... ความโกรธเกรี้ยวของปี่ตงคงจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพรหมยุทธ์เฮ่าเทียนคนเดียวเสียอีก!

"พวกเจ้าสองคน รีบหนีไปเร็ว!"

"หนีไปให้ไกลที่สุด แล้วรอจนกว่าท่านองค์สังฆราชจะมาถึง!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศกล่าวกับหลินโม่และหูเลี่ยน่า

"รีบไปเร็วเข้า!"

"พวกเราสองคนทำได้แค่ถ่วงเวลาเขาไว้ชั่วครู่เท่านั้น!"

ตอนนี้พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีกำลังตื่นตระหนกอย่างแท้จริง!

ย้อนกลับไปตอนนั้น ตอนที่ถังเฮ่าเพิ่งจะทะลวงระดับเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ เขาก็สามารถต่อสู้กับยอดฝีมือระดับราชทินนามพรหมยุทธ์หลายคนได้ด้วยตัวคนเดียว

ใครจะรู้ว่าตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน

และพวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะสามารถถ่วงเวลาเขาไว้ได้นานแค่ไหน!

เมื่อได้ยินคำพูดของพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผี หลินโม่กลับไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

กลับกัน เขายิ้มและส่ายหน้าเบาๆ

"เสี่ยวโม่ จะดีจริงๆ เหรอ..."

หูเลี่ยน่าเฝ้ามองดูการพัฒนาของสถานการณ์มาตลอด และในสถานการณ์ปัจจุบัน การชิ่งหนีไปก่อนคือทางเลือกที่ดีกว่าจริงๆ

"ใจเย็นๆ ครับ ศิษย์พี่หญิง เชื่อข้าสิ"

หลินโม่ตบมือหูเลี่ยน่าเบาๆ

หูเลี่ยน่ารู้ดีว่าหลินโม่จะไม่ทำในสิ่งที่เขาไม่มั่นใจ ดังนั้นเธอจึงค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง

นับตั้งแต่ที่ถังเฮ่าปรากฏตัวขึ้น สีหน้าของเสียวอู่ก็เต็มไปด้วยความวิตกกังวล

และต่อมา เมื่อเห็นยอดฝีมือระดับราชทินนามพรหมยุทธ์อีกสองคน ร่างกายของเธอก็เริ่มสั่นสะท้าน

'เสี่ยวซาน...'

'ดูเหมือนว่าพวกเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ...'

'อย่างไรก็ตาม การตายไปพร้อมกับหมอนี่ก็ดูเหมือนจะไม่เลวร้ายเท่าไหร่นะ...'

เสียวอู่รู้ชะตากรรมของตัวเองดี ไม่มีพรหมยุทธ์คนไหนเลยที่จะปล่อยเธอไป

จากนั้นเธอก็มองไปที่หลินโม่ซึ่งกำลังกอดเธออยู่ และในใจลึกๆ เธอกลับรู้สึกลอบยินดีอยู่บ้าง

หลินโม่เองก็รับรู้ถึงความคิดของเสียวอู่ จึงหันกลับไปส่งยิ้มให้เธอ

สิ่งนี้ทำให้เสียวอู่ถึงกับตกตะลึง

'เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เขายังจะหัวเราะออกอยู่อีกเหรอ?'

ส่วนพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีไม่ได้มีอารมณ์สุนทรีย์แบบนั้นในเวลานี้แน่นอน

'ท่านบรรพบุรุษน้อยสองคนนี้เอ๊ย!'

เมื่อมองดูการกระทำของหลินโม่และหูเลี่ยน่า พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีก็รู้สึกปวดหัวตุบๆ

แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ จะให้ทำยังไงได้นอกจากต้องตามใจล่ะ!

'สภาพจิตใจของไอ้เด็กนี่ก็ถือว่าไม่เลวเลยนะ!'

'และการที่สำนักวิญญาณยุทธ์ถึงกับส่งราชทินนามพรหมยุทธ์สองคนมาปกป้องเขา พรสวรรค์ของเขาจะต้องอยู่ในระดับสูงสุดอย่างแน่นอน!'

'อย่างไรก็ตาม...'

'บังอาจทำร้ายเสี่ยวซาน แถมยังเป็นคนของสำนักวิญญาณยุทธ์ แกต้องตาย!'

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของหลินโม่ ถังเฮ่าก็ชะงักไปเช่นกัน

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าหลินโม่จะเยือกเย็นได้ขนาดนี้ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

แต่เขาก็ชะงักไปเพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้น

"ต่อให้วันนี้จะมีราชทินนามพรหมยุทธ์ถึงสองคนอยู่ที่นี่ แกก็ต้องตายอยู่ดี!"

ถังเฮ่ายกค้อนเฮ่าเทียนขึ้นและพุ่งเข้าใส่หลินโม่

"ทักษะวิญญาณที่เก้า  เบญจมาศร่วงโรย บาดแผลเกลื่อนปฐพี กลีบดอกร่วงหล่นบาดใจ!"

กลีบดอกเบญจมาศสวรรค์กำมะหยี่ประหลาดที่แตกกระจายแต่ละกลีบหมุนวนราวกับใบมีดจันทร์เสี้ยว ก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดสีทองขนาดยักษ์

มันพุ่งตรงเข้าใส่ถังเฮ่า

"ก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ!"

ถังเฮ่าฟาดค้อนของเขาเข้าใส่ทักษะวิญญาณที่เก้าของพรหมยุทธ์เบญจมาศโดยตรง

พลังอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้พายุทอร์นาโดสีทองจนแหลกสลาย

"เป็นไปไม่ได้!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศไม่คาดคิดเลยว่าถังเฮ่าจะทำลายทักษะวิญญาณที่เก้าอันทรงพลังที่สุดของเขาได้โดยไม่ต้องใช้ทักษะวิญญาณใดๆ เลยด้วยซ้ำ

"แล้วก็อย่าลืมข้าสิ!"

"ทักษะวิญญาณที่เก้า  ภูตผีนรกานต์!"

รอบตัวพรหมยุทธ์มารผี มีมือเงาสีดำขนาดยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วนเอื้อมออกมาจากพื้นดิน หวังจะคว้าร่างของถังเฮ่า

"เปล่าประโยชน์น่า!"

ถังเฮ่ากระโดดขึ้นและแผดเสียงคำราม ค้อนเฮ่าเทียนของเขาที่แฝงไปด้วยพลังอันมหาศาลทุบลงบนพื้นดิน ทำลายทักษะวิญญาณของพรหมยุทธ์มารผีลงด้วยกำลังอย่างดุดัน

เมื่อเห็นความแข็งแกร่งของถังเฮ่า ใบหน้าของพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า ทั้งๆ ที่ต่างก็เป็นราชทินนามพรหมยุทธ์เหมือนกัน แต่เขากลับสามารถบดขยี้ทักษะของพวกเขาได้โดยไม่ต้องเปิดใช้ทักษะวิญญาณเลยด้วยซ้ำ

"บ้าจริง!"

"ตาเฒ่าผี!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศตะโกนบอกพรหมยุทธ์มารผี

"เข้าใจแล้ว!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีรู้ดีว่าพลังของพวกเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าถังเฮ่าแล้วแทบไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง

มีเพียงทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้เท่านั้นที่จะสามารถหยุดยั้งถังเฮ่าได้

"เขตแดนสถิตสองขั้ว!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีตะโกนออกมาพร้อมกัน

พลังที่มองไม่เห็นเข้าแช่แข็งพื้นที่โดยรอบทั้งหมด

แม้แต่ร่างกายของถังเฮ่าก็ยังหยุดชะงักอยู่กลางอากาศ

"พวกเจ้าสองคน รีบหนีไปเร็ว!"

"พวกเราต้านไว้ได้ไม่นานหรอกนะ!"

พรหมยุทธ์เบญจมาศตะโกนบอกหลินโม่อีกครั้ง

"พวกเจ้า..."

"บัดซบ!"

ถังเฮ่าไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเขตแดนสถิตสองขั้ว ในทางกลับกัน เขาคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี

ย้อนกลับไปตอนนั้น ก็เพราะเขตแดนสถิตสองขั้วนั่นแหละ ที่ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากดาบศักดิ์สิทธิ์ทูตสวรรค์ของเชียนสวินจี๋

ซึ่งนำไปสู่การที่อาอิ๋นต้องพลีชีพตัวเองเพื่อเขา

หากไม่ใช่เพราะทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้นี้ เขาและอาอิ๋นก็คงมีโอกาสรอดพ้นไปได้อย่างสมบูรณ์!

"พวกเจ้าสองคนต้องตาย!"

อันที่จริงถังเฮ่าไม่รู้หรอกว่า 'เขตแดนสถิตสองขั้ว' คือทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้ของพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผี

ในเวลานั้น มียอดฝีมือระดับราชทินนามพรหมยุทธ์มากเกินไป เขาจึงรู้เพียงแค่ว่าพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีคือราชทินนามพรหมยุทธ์ของสำนักวิญญาณยุทธ์

ประกอบกับการต่อสู้ที่วุ่นวายโกลาหล เขาจึงไม่ได้สังเกตว่าใครเป็นคนร่าย 'เขตแดนสถิตสองขั้ว'

เมื่อนึกถึงความตายอันน่าสลดใจของภรรยาและอาการบาดเจ็บสาหัสของลูกชาย ความโกรธแค้นก็ทำให้พลังของถังเฮ่าพุ่งพล่านขึ้นในทันที

"พวกเจ้า..."

"ต้องตายกันให้หมด!"

ถังเฮ่าไม่สนใจร่างกายที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสของตนเองและปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มีออกมา

ในฐานะวิญญาณการต่อสู้สายโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดในโต้วหลัวภาค 1 พลังของค้อนเฮ่าเทียนเมื่อถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่นั้นน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

มันบดขยี้เขตแดนสถิตสองขั้วจนแหลกสลายโดยตรง

"แย่แล้ว!"

"เป็นไปไม่ได้!"

ใบหน้าของพรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ถังเฮ่าคือคนแรกที่สามารถทะลวงผ่านทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้ของพวกเขาด้วยพละกำลังของตัวเองอย่างดุดัน

ต้องเข้าใจก่อนว่า ทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้ไม่ใช่แค่ผลลัพธ์ของหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง

ทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้ส่วนใหญ่นั้น หนึ่งบวกหนึ่งจะมากกว่าสอง ซึ่งหมายความว่า เว้นแต่คุณจะสามารถปลดปล่อยพลังที่เหนือล้ำกว่าระดับราชทินนามพรหมยุทธ์สองคนไปมากโข มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทะลวงผ่านทักษะผสานวิญญาณการต่อสู้ระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ไปได้!

"ลงนรกไปซะ!"

ถังเฮ่าไม่ลังเล เขายกค้อนเฮ่าเทียนขึ้นและทุบมันลงมาที่กลางกระหม่อมของหลินโม่

"หึหึ..."

หลินโม่มีรอยยิ้มประดับอยู่บนริมฝีปาก ซึ่งทำให้หัวใจของถังเฮ่าสั่นสะท้านขึ้นมาในทันที

พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนงั้นหรือ?

ก็แค่กระดูกวิญญาณหกชิ้นเดินได้ต่างหาก!

ในพริบตานั้นเอง พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ล็อกเป้าหมายไปที่ถังเฮ่า

"โฮก~~~"

เสียงคำรามของมังกรที่ดังกึกก้องไปทั่วสวรรค์และปฐพี บีบบังคับให้ถังเฮ่าต้องหยุดการโจมตี

"นี่มันตัวบ้าอะไรกันเนี่ย!"

เมื่อมองดูเจียวหลงสีทองความยาวห้าร้อยเมตรที่อยู่ตรงหน้า พรหมยุทธ์เบญจมาศและพรหมยุทธ์มารผีก็ไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะต่อต้านเลยสักนิด

กลิ่นอายของสัตว์วิญญาณแสนปีทำให้สิ่งมีชีวิตโดยรอบสั่นสะท้านไปด้วยความหวาดกลัว

หลังจากที่เสียวอู่ได้เห็นร่างที่แท้จริงของหลินโม่ เธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

'อย่างน้อยเขาก็เป็นสัตว์วิญญาณแสนปีเหมือนกัน เขาคงจะสามารถพาข้ากลับไปที่ป่าใหญ่ซิงโต่วได้...'

เมื่อมองดูสัตว์วิญญาณแสนปีตรงหน้า ดวงตาของถังเฮ่าก็เต็มไปด้วยความตึงเครียดเช่นกัน

ไม่ใช่ว่าถังเฮ่าไม่เคยเห็นสัตว์วิญญาณแสนปีมาก่อน แต่สัตว์วิญญาณแสนปีที่ผ่านมาพวกนั้นจะมีกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ได้อย่างไร!

ถังเฮ่าเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่อาจจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาในชีวิตเลยก็เป็นได้!!