ตอนที่ 27 : ราชันย์หลามทองคำสามตา! ความน่าสะพรึงกลัวของหลินโม่!

ตอนที่ 27 : ราชันย์หลามทองคำสามตา! ความน่าสะพรึงกลัวของหลินโม่!

"การประลองคู่ต่อไป! (จันทร์เสี้ยว, ปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 41, วิญญาณการต่อสู้ : ดาบจันทร์เสี้ยว) ปะทะ (มาร์ติน, ราชันย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 53, วิญญาณการต่อสู้ : หมาป่าสีเงิน!)"

"เซี่ยเยว่ ปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 41 เป็นผู้ชนะ!"

"การประลองคู่ต่อไป! (จิ้งจอกจำแลง, ปรมาจารย์วิญญาณสายควบคุมระดับ 41, วิญญาณการต่อสู้ : จิ้งจอกจำแลง) ปะทะ (ถังโหรวเอ๋อร์, ราชันย์วิญญาณสายโจมตีว่องไวระดับ 55, วิญญาณการต่อสู้ : อินทรีหิมะ!)"

"จิ้งจอกจำแลง ปรมาจารย์วิญญาณสายควบคุมระดับ 41 เป็นผู้ชนะ!"

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ปี่ตงได้พาหลินโม่ หูเลี่ยน่า และเซี่ยเยว่ มาที่สนามประลองวิญญาณของสำนักวิญญาณยุทธ์

เพื่อให้แน่ใจว่าหลินโม่และคนอื่นๆ จะไม่ถูกเปิดเผยตัวตน ปี่ตงจึงทำแบบเดียวกับพวกคนจากโรงเรียนสื่อไหลเค่อ

เธอให้หลินโม่และคนอื่นๆ เลือกนามแฝงของตัวเอง จากนั้นก็มอบหน้ากากที่สามารถป้องกันการตรวจสอบได้ให้กับพวกเขา

จากนั้น เธอก็ให้พวกเขาจับฉลากเลือกคู่ต่อสู้

"ดีมาก!"

ปี่ตงเฝ้ามองกระบวนการต่อสู้ของเซี่ยเยว่และหูเลี่ยน่าด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างมาก

ทั้งสองคนสามารถเอาชนะผู้ที่แข็งแกร่งกว่าได้ในขณะที่ตัวเองอ่อนแอกว่า โดยสามารถเอาชนะวิญญาณาจารย์ที่มีระดับสูงกว่าพวกเขาไปได้ถึงหนึ่งขั้นใหญ่ๆ

ตอนนี้ มีเพียงคนเดียวที่ยังไม่ได้ก้าวขึ้นไปบนเวที นั่นก็คือหลินโม่

"การประลองคู่ต่อไป! (เนตรทองคำ, ปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 43, วิญญาณการต่อสู้... หลามทองคำสามตา) ปะทะ (เทียนเฮ่า, ราชันย์วิญญาณสายควบคุมระดับ 52, วิญญาณการต่อสู้ : อสรพิษม่านถัวหลัว)"

หลินโม่เดินขึ้นไปบนเวทีประลองวิญญาณด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายเล็กน้อย

"ฮึ่ม!"

"อยู่แค่ระดับ 43 แต่คิดจะมาสู้ข้ามขั้นงั้นเหรอ? แกคงไม่รู้สินะว่าคำว่าตายมันสะกดยังไง!"

ชายที่อยู่ตรงข้ามกับหลินโม่มีใบหน้าที่แหลมคมคล้ายกับลิง มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าเขาไม่ใช่คนดี

เขาเริ่มเยาะเย้ยหลินโม่ทันทีที่ขึ้นมาบนเวที

อย่างไรก็ตาม หลินโม่กลับเพิกเฉยต่อเขา

"ปลดปล่อยวิญญาณการต่อสู้ของแกออกมาสิไอ้หนู! อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสแกนะ!"

เมื่อมองดูชายที่กำลังกระโดดเหยงๆ อยู่ตรงข้ามเขา วิญญาณการต่อสู้ราชันย์หลามทองคำสามตาอันน่าสะพรึงกลัวของหลินโม่ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาในลานประลองวิญญาณ

ถูกต้องแล้ว วิญญาณการต่อสู้ของหลินโม่ได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ในช่วงหกปีมานี้ หลินโม่ได้กินบุฟเฟ่ต์ในป่าใหญ่ซิงโต่ว วิวัฒนาการอีกครั้งจนกลายเป็นราชันย์หลามทองคำสามตา และร่างแบ่งของเขาก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกัน

ในตอนนั้น ปี่ตงรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากเมื่อเห็นวิญญาณการต่อสู้ของหลินโม่เปลี่ยนไป

จนถึงตอนนี้ วิญญาณการต่อสู้ของหลินโม่ได้วิวัฒนาการไปแล้วถึงสองครั้ง ซึ่งนี่เป็นสถานการณ์ที่แม้แต่ปี่ตงเองก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน

"บ้าเอ๊ย!"

"ทำไมวิญญาณการต่อสู้ของฉันถึงต้องการจะยอมจำนนด้วยล่ะ?!"

ชายฝั่งตรงข้ามยังไม่ทันได้คิดอะไรออก เขาก็ถูกทำให้หมดสติไปด้วยทักษะวิญญาณที่สี่ของหลินโม่  อำนาจราชันย์หลามทองคำ

"เอ่อ..."

"ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้คือ เนตรทองคำ ปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 43!"

"เฮ้อ..."

ปี่ตงส่ายหน้า

แน่นอนว่าเธอไม่ได้ส่ายหน้าเพราะการแสดงออกของหลินโม่มีปัญหา แต่เป็นเพราะการต่อสู้แบบนี้ไม่มีคุณค่าทางการศึกษาสำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย!

การฆ่าในพริบตาไม่สามารถเพิ่มประสบการณ์การต่อสู้ของหลินโม่ได้เลย

"ท่านอาจารย์!"

"เสี่ยวโม่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้ในพริบตาเลยนะ ท่านยังไม่พอใจอีกเหรอคะ!"

เมื่อเห็นปี่ตงส่ายหน้า หูเลี่ยน่าก็คิดว่าปี่ตงไม่พอใจกับการต่อสู้ของหลินโม่

"ไม่ใช่หรอก คู่ต่อสู้คนนี้มันอ่อนแอเกินไปต่างหาก"

ปี่ตงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และตัดสินใจที่จะหาคู่ต่อสู้ให้กับหลินโม่ที่มีระดับสูงกว่าเขาสองขั้นใหญ่ๆ

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น หลินโม่ถึงจะได้มีการต่อสู้ที่เหมาะสมแทนที่จะเป็นการเอาชนะในพริบตา

"การประลองคู่ต่อไป! (เนตรทองคำ, ปรมาจารย์วิญญาณสายโจมตีระดับ 43, วิญญาณการต่อสู้ : ราชันย์หลามทองคำสามตา) ปะทะ (ฉีหลัว, จักรพรรดิวิญญาณสายควบคุมระดับ 67, วิญญาณการต่อสู้ : ค้างคาวโลหิต)"

เมื่อได้ยินการประกาศนี้ ทั่วทั้งสนามประลองวิญญาณก็เกิดเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นมาทันที

เพราะไม่ว่าจะมองยังไง การที่ระดับ 40 ไปสู้กับระดับ 60 มันก็เหมือนกับการส่งตัวเองไปตายชัดๆ

อย่างไรก็ตาม เสียงเหล่านั้นไม่สามารถส่งผลกระทบต่อหลินโม่ได้ และชายที่มีใบหน้าซีดเซียวราวกับคนป่วยไร้ซึ่งสีเลือด ก็ก้าวขึ้นมาบนเวทีฝั่งตรงข้ามเขา

"เจ้างูน้อย..."

"ให้ฉันกลืนกินแกซะเถอะ!"

ฉีหลัวถือได้ว่าเป็นวิญญาณาจารย์ที่ฆ่าคนมามากที่สุดในสนามประลองวิญญาณแห่งนี้

คู่ต่อสู้ทุกคนที่สู้กับฉีหลัว ล้วนถูกสูบเลือดจนหมดตัวภายในกลุ่มหมอกสีเลือด

และในครั้งนี้ เมื่อฉีหลัวขึ้นมา เขาก็ทำซ้ำลูกไม้เดิมของเขาอีกครั้ง

"ทักษะวิญญาณที่สี่  หมอกโลหิตแทรกซึม!"

ร่างของหลินโม่และฉีหลัวถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีเลือดในพริบตา

"ท่านอาจารย์คะ..."

"เสี่ยวโม่จะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?!"

หูเลี่ยน่ามองไปที่สนามประลองวิญญาณด้วยความกังวลใจเล็กน้อย

"เขาจะไม่เป็นอะไรหรอก"

แม้ว่าเธอจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ก็ยังมีแววตาของความกังวลปรากฏอยู่ในดวงตาของปี่ตง

"ทักษะวิญญาณที่ห้า  ดูดซับหมอกโลหิต!"

หมอกสีเลือดรอบตัวหลินโม่ดูเหมือนจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง มันเริ่มเกาะติดกับร่างกายของหลินโม่ และต้องการที่จะสูบเลือดของหลินโม่

"ฮึ่ม!"

"ทักษะวิญญาณแรก  กายามังกรหลามทองคำ!"

ด้วยคุณสมบัติทั้งหมดที่เพิ่มขึ้น 150% และพละกำลังที่เพิ่มขึ้นถึง 300% เขาจึงสลายหมอกสีเลือดโดยรอบไปโดยตรง

"แกก็มีฝีมืออยู่เหมือนกันนี่!"

"ทักษะวิญญาณที่สอง  ค้างคาวโลหิตจู่โจม!"

เมื่อมองดูฝูงค้างคาวที่กำลังพุ่งเข้าโจมตีเขา หลินโม่ก็ปล่อยหมัดออกไป

หมอกสีเลือดโดยรอบถูกพัดกระจุยกระจายด้วยหมัดนี้ของหลินโม่

"บ้าจริง!"

ฉีหลัวรู้ดีว่าถ้าเขารับการโจมตีนี้เข้าไปเต็มๆ เขาจะต้องได้รับความเสียหายอย่างหนักแน่นอน

เขารีบหยุดการเคลื่อนไหวของเขาอย่างรวดเร็ว

"หลบๆ ซ่อนๆ ไม่ยอมเผยตัว..."

หลินโม่เกลียดพวกขี้ขลาดที่คอยหลบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดแบบนี้จริงๆ

"ทักษะวิญญาณที่สอง หลามทองคำทะยานฟ้า!"

มังกรหลามทองคำขนาดยักษ์เริ่มหมุนวน และพายุหมุนที่ก่อตัวขึ้นจากการพันผูกของพลังสายเลือดอันน่าสะพรึงกลัวและพลังวิญญาณ ก็พัดพาเอาแสงไฟของสนามประลองวิญญาณให้แกว่งไกวไปมาทางซ้ายและขวา

และหมอกสีเลือดบนเวทีก็ถูกพัดกระจายไปจนหมดสิ้นด้วยแรงลมอันน่าสะพรึงกลัว

"เป็นไปไม่ได้!"

ในที่สุดร่างของฉีหลัวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินโม่ ดวงตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

สาเหตุหลักเป็นเพราะหลินโม่คือคนแรกที่สามารถพัดหมอกสีเลือดของเขาให้กระจายหายไปได้

"ทักษะวิญญาณที่หก  คลุ้มคลั่งโลหิต!"

ร่างกายของฉีหลัวถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีเลือดในพริบตาขณะที่เขาพุ่งตรงเข้าหาหลินโม่

อย่างไรก็ตาม หลินโม่รู้สึกรำคาญกับลูกไม้ในหมอกสีเลือดของฉีหลัวมามากพอแล้ว เขาจึงไม่สะกดกลั้นความแข็งแกร่งของเขาอีกต่อไป

"ทักษะวิญญาณที่สี่  อำนาจราชันย์หลามทองคำ!"

พลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวส่งผลให้ฉีหลัวตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ในทันที

"ทักษะวิญญาณที่สอง... หลามทองคำทะยานฟ้า!"

คราวนี้ ทักษะหลามทองคำทะยานฟ้าของหลินโม่มาในรูปแบบของการโจมตี!

ร่างเงาของมังกรหลามทองคำ ซึ่งก่อตัวขึ้นจากการผสมผสานระหว่างพลังสายเลือดอันมหาศาลและพลังวิญญาณ ได้พุ่งกวาดเข้าใส่ฉีหลัว

ร่างกายของฉีหลัวไม่สามารถทนรับการโจมตีจากร่างเงาของมังกรหลามทองคำนี้ได้

พลังอันมหาศาลบดขยี้ร่างกายของฉีหลัวอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมังกรหลามพุ่งผ่านไป สิ่งที่หลงเหลืออยู่ในจุดที่ฉีหลัวเคยยืนอยู่ก็มีเพียงกองเลือดกองใหญ่และเศษเนื้อที่แหลกเหลวเท่านั้น...

"ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้..."

"เนตรทองคำ!"

พิธีกรไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่าคนที่โหดเหี้ยมอำมหิตอย่างฉีหลัว...

...จะถูกบดขยี้จนตายอย่างน่าสยดสยองโดยวิญญาณาจารย์ระดับ 40 เขาตกตะลึงไปพักใหญ่กว่าจะประกาศผลการต่อสู้ครั้งนี้ออกมา

...

"ทำได้ดีมาก เสี่ยวโม่!"

เมื่อเห็นหลินโม่เดินเข้ามา ปี่ตงก็ให้รางวัลเขาด้วยการหอมแก้มฟอดใหญ่

สาเหตุหลักเป็นเพราะในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รางวัลทั้งหมดก็ล้วนแต่เป็นเรื่องพวกนี้ทั้งนั้น ดังนั้นตอนนี้ปี่ตงจึงแค่หอมแก้มเขาตรงๆ ก็เป็นอันจบ!

"ฮึ่ม!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ หูเลี่ยน่าก็รู้สึกหึงหวงขึ้นมานิดหน่อยเช่นกัน

เธอวิ่งไปที่อีกด้านของหลินโม่ และประทับรอยจูบอันแสนหวานลงบนแก้มอีกข้างของเขา

ส่วนเซี่ยเยว่นั้น เขาชินกับเรื่องแบบนี้ไปเสียแล้ว และไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลย...