ตอนที่ 4 : ล้างแค้น! ปะทะหมาป่าสีเงินสามตา!!

ตอนที่ 4 : ล้างแค้น! ปะทะหมาป่าสีเงินสามตา!!

【กลืนกินแมงมุมปีศาจเงาอายุ 769 ปี ตบะการบ่มเพาะเพิ่มขึ้น 23 ปี ได้รับสกิล : เร้นกายในเงามืด! สกิล : พิษอสรพิษม่านถัวหลัว วิวัฒนาการเป็น พิษรุนแรง LV1!】

【เร้นกายในเงามืด : ร่างกายของโฮสต์จะจมดิ่งลงสู่เงามืด สกิลนี้จะต้องใช้งานในตอนกลางคืนเท่านั้น!】

...

【กลืนกินสัตว์ร้ายผลึกน้ำแข็งอายุ 576 ปี ตบะการบ่มเพาะเพิ่มขึ้น 12 ปี ได้รับสกิล : หอกน้ำแข็ง! สกิล : ต้านทานน้ำแข็งระดับต้น อัปเกรดเป็น ต้านทานน้ำแข็งระดับกลาง!】

【หอกน้ำแข็ง : ใช้พลังแห่งน้ำแข็งเพื่ออัญเชิญหอกน้ำแข็งออกมาโจมตีศัตรู!】

...

หนึ่งเดือนต่อมา...

หลังจากที่หลินโม่ได้กลืนกินสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมตัวสุดท้ายที่อยู่ตรงหน้าเขาเข้าไป

【อายุการบ่มเพาะของโฮสต์ถึงเกณฑ์การเลื่อนระดับแล้ว!】

ความรู้สึกคันยุบยิบที่ผสมปนเปไปกับความเจ็บปวดได้กวาดผ่านไปทั่วทั้งร่างกายของหลินโม่ในทันที

"บ้าเอ๊ย!"

หลินโม่ไม่รู้ว่าบริเวณโดยรอบของเขานั้นปลอดภัยหรือไม่

ในสถานการณ์เช่นนี้ หลินโม่ไม่กล้าเสี่ยงดวงว่าโชคของเขาจะดีพอที่จะไม่มีสัตว์วิญญาณตัวใดโผล่มา

เขาอดทนต่อความเจ็บปวดและรีบพุ่งตัวกลับไปยังรังของเขา

"ถึงสักที!"

หลังจากที่กลับมาถึงรัง วิสัยทัศน์ของหลินโม่ก็มืดดับลงในทันที...

...

"ฉัน..."

หลินโม่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น และสะบัดเอาคราบงูของอสรพิษม่านถัวหลัวเดิมออกจากร่างกายของเขา

เขาหันหน้าไปมองร่างกายของตัวเอง

บนร่างกายสีชมพูของเขา มีประกายสีเขียวปรากฏให้เห็นอยู่จางๆ

ความยาวลำตัวของเขามีเพียงแค่หนึ่งเมตรเท่านั้น

มันดูราวกับลูกงูตัวน้อย

"มหาปราชญ์!"

【โฮสต์ : หลินโม่】

【สายพันธุ์ : อสรพิษม่านถัวหลัวกลายพันธุ์】

【อายุการบ่มเพาะ : 1001 ปี】

【สกิล : พิษรุนแรง LV3, มหาปราชญ์, นักล่า, ยิงพิษ, ต้านทานจิตใจระดับต้น...】

"ถึงระดับพันปีแล้วจริงๆ สินะ..."

"ความพยายามอย่างหนักตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ไม่สูญเปล่าเลย!"

"ในที่สุด ฉันก็มีความสามารถที่จะปกป้องตัวเองได้แล้ว"

"และก็..."

มุมปากของหลินโม่ยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม ขณะที่เขามองไปยังทิศทางอาณาเขตของหมาป่าสีเงินสามตาที่เคยนำพาภัยคุกคามถึงชีวิตมาให้เขา

...

"มหาปราชญ์ วิเคราะห์คุณสมบัติของหมาป่าสีเงินสามตาให้ที!"

หลินโม่รู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเขาไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป

อย่างไรก็ตาม การเล่นแบบปลอดภัยไว้ก่อนย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่า

เขาให้มหาปราชญ์ให้ความสำคัญกับการตรวจสอบสกิลของคู่ต่อสู้เป็นอันดับแรก

【กำลังวิเคราะห์...】

【วิเคราะห์เสร็จสมบูรณ์!】

【เป้าหมาย : หมาป่าสีเงินสามตา】

【สายพันธุ์ : หมาป่าสีเงินกลายพันธุ์】

【อายุการบ่มเพาะ : 1300 ปี】

【สกิล : ควบคุมจิตใจ : ทำให้สิ่งมีชีวิตที่มีพลังจิตอ่อนแอกว่าตัวเองตกลงไปในภาพลวงตา และสามารถควบคุมร่างกายของพวกมันได้!】

"1300 ปี งั้นเหรอ..."

"มีช่องว่างห่างกันแค่ 300 ปีเท่านั้น ความสามารถของฉันในตอนนี้น่าจะบดขยี้มันได้อย่างสบายๆ..."

1300 ปีนั้นสูงกว่าหลินโม่เพียง 300 ปีเท่านั้น มันเป็นระดับที่เขาสามารถจัดการได้อย่างแน่นอน

"แต่เจ้าหมาป่าสีเงินสามตากลายพันธุ์ตัวนี้ สกิลนี้น่ารำคาญอยู่นิดหน่อยนะ"

【เผ่าพันธุ์หมาป่าสีเงินคือสัตว์วิญญาณที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ซึ่งสามารถดูดซับพลังของแสงจันทร์ได้】

【ความสามารถทั้งหมดของพวกมันจะได้รับการเสริมพลังในตอนกลางคืน พวกมันคือสัตว์วิญญาณประเภทลม】

【หลังจากที่หมาป่าสีเงินสามตาดูดซับพลังของแสงจันทร์ มันก็ได้รับการกลายพันธุ์ที่ไม่ทราบสาเหตุ】

【มันได้รับคุณสมบัติทางจิตใจเพิ่มเข้ามา!】

【อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเหตุนี้ มันจึงไม่ได้รับการยอมรับจากเผ่าพันธุ์หมาป่าสีเงิน มันถูกขับไล่ออกจากฝูง และสร้างอาณาเขตของตัวเองขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยว!】

เมื่อได้ยินเสียงของ 'มหาปราชญ์' ในหัว

หลินโม่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

"เป็นอย่างนั้นเองเหรอ..."

"สวรรค์เข้าข้างฉันจริงๆ!"

หากจะถามว่าสัตว์วิญญาณประเภทใดที่รับมือได้ยากที่สุด

นั่นก็คือสัตว์วิญญาณที่อยู่รวมกันเป็นฝูง

แม้แต่ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของหลินโม่ เขาก็ไม่สามารถเอาชนะสัตว์วิญญาณระดับร้อยปีบางชนิดที่อยู่รวมกันเป็นฝูงได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

กลยุทธ์คลื่นทะเลสัตว์วิญญาณยังคงเป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง!

ในเมื่อตอนนี้หมาป่าสีเงินสามตาที่เป็นสัตว์สังคมตัวนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากเผ่าพันธุ์ของมันเอง มันก็มอบโอกาสนี้ให้กับหลินโม่

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อความสามารถของอีกฝ่ายนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการที่หลินโม่จะสามารถหลบหนีออกจากป่าสงวนวิญญาณได้หรือไม่!

"เพียงแต่ฉันไม่รู้ว่าสกิลควบคุมจิตใจนี้ จะสามารถถูกต้านทานได้ด้วยต้านทานจิตใจระดับต้นหรือเปล่านี่สิ..."

หลินโม่ไม่ค่อยชัดเจนเกี่ยวกับแนวคิดของพลังจิตนัก และเขาก็ไม่แน่ใจเกี่ยวกับระดับพลังจิตของเขาเองด้วยเช่นกัน

เขายังไม่มีสกิลอย่างเนตรปีศาจสีม่วงของถังซานที่สามารถยกระดับพลังจิตได้อยู่เสมออีกด้วย

【ความต้านทานทางจิตใจของโฮสต์เพียงพอที่จะต้านทานการควบคุมจิตใจของหมาป่าสีเงินสามตาได้!】

เสียงของมหาปราชญ์ดังขึ้นในเวลาที่เหมาะสม ช่วยคลี่คลายความกังวลของหลินโม่ได้เป็นอย่างดี

"เยี่ยม!"

ตราบใดที่เขาค้นพบวิธีจัดการกับการควบคุมจิตใจของคู่ต่อสู้ได้ หมาป่าสีเงินสามตาก็ไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไรมากมายสำหรับหลินโม่เลย

ร่างกายที่เคยยาวถึงสิบเมตรของเขาได้ถูกบีบอัดลงมาเหลือเพียงหนึ่งเมตรในปัจจุบัน และด้วยเกล็ดแข็งแกร่งที่หลินโม่ได้รับมา หากดูจากพลังป้องกันของเขาในตอนนี้ เขาคาดเดาว่าคงมีเพียงสัตว์วิญญาณประเภทพละกำลังที่มีอายุมากกว่า 2000 ปีเท่านั้นที่จะสามารถทำลายการป้องกันของเขาได้

สำหรับการให้หมาป่าสีเงินสามตาที่เป็นประเภทจิตใจและลมมาทำลายพลังป้องกันของเขานั้น มันช่างเป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญ!

ยิ่งไปกว่านั้น เผ่าพันธุ์หมาป่าสีเงินจะมีความแข็งแกร่งมากขึ้นในตอนกลางคืนเท่านั้น และตอนนี้ก็เป็นเวลากลางวัน ความสามารถทางเผ่าพันธุ์ของอีกฝ่ายจึงไม่สามารถนำมาใช้งานได้

เมื่อคิดได้เช่นนี้

หลินโม่ก็ไม่ได้ลอบโจมตีอีกฝ่ายเหมือนตอนที่จัดการกับแมวเพลิง ตรงกันข้าม เขากลับเลื้อยเข้าไปอย่างโอ่อ่าผ่าเผยและปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าหมาป่าสีเงินสามตา

ในครั้งนี้ เขาต้องการล้างแค้น! เพื่อระบายความโกรธของเขา!!

"วู้ววว..."

หลังจากที่เห็นร่างของหลินโม่ หมาป่าสีเงินสามตาก็เข้าสู่สภาวะตื่นตัวในทันที

"วู้ววว?"

หลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลินโม่ หมาป่าสีเงินสามตาก็ส่งเสียงคำรามต่ำ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความสับสน

หมาป่าสีเงินสามตาไม่สามารถทำความเข้าใจได้เลยว่า ทำไมอสรพิษม่านถัวหลัวที่มีอายุเพียง 400 ปีเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ถึงสามารถบ่มเพาะตบะจนถึงระดับพันปีได้ในเวลาเพียงแค่หนึ่งเดือนสั้นๆ?

สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับรูปแบบการเจริญเติบโตของสัตว์วิญญาณเลยสักนิด!

หากมนุษย์มาพบเจอกับสถานการณ์เช่นนี้ ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาก็คืออีกฝ่ายจะต้องเป็นอัจฉริยะ และพวกเขาควรจะผูกมิตรด้วย

แต่อย่างไรเสีย หมาป่าสีเงินสามตาก็ไม่ใช่มนุษย์

แม้ว่ามันจะได้รับคุณสมบัติทางจิตใจมาหลังจากการกลายพันธุ์ และมีความฉลาดมากกว่าสัตว์ในสายพันธุ์เดียวกันอยู่บ้าง แต่โดยพื้นฐานแล้วมันก็ยังคงเป็นสัตว์เดรัจฉาน และไม่มีทางที่จะคิดเรื่องแบบนี้ออกได้อย่างแน่นอน

อีกทั้ง อายุการบ่มเพาะของหลินโม่ก็ไม่ได้สูงไปกว่าหมาป่าสีเงินสามตา และไม่มีความสัมพันธ์แบบข่มกันระหว่างสายพันธุ์อสรพิษม่านถัวหลัวกับหมาป่าสีเงิน

หมาป่าสีเงินสามตารู้สึกว่ามันมีพลังมากพอที่จะต่อสู้ และเซลล์ในร่างกายของมันก็ยังบอกมันด้วยว่า การพัฒนาที่มันจะได้รับหลังจากการกลืนกินหลินโม่เข้าไปนั้น จะต้องเหนือกว่าจินตนาการของมันไปไกลอย่างแน่นอน!

สำหรับหลินโม่แล้ว สกิลของคู่ต่อสู้ก็มีความสำคัญมากต่อการหลบหนีออกจากป่าสงวนวิญญาณของเขาเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนกว่าๆ ตั้งแต่ที่หลินโม่ได้ทะลุมิติมาอยู่ที่นี่

หมาป่าสีเงินสามตาคือสัตว์วิญญาณเพียงตัวเดียวที่นำพาวิกฤตความเป็นความตายมาสู่หลินโม่

มันยังเป็นสัตว์วิญญาณเพียงตัวเดียวที่สร้างบาดแผลให้กับหลินโม่ได้

ตัวหลินโม่เองก็ไม่มีทางปล่อยหมาป่าสีเงินสามตาไปเช่นกัน

กลิ่นอายแห่งจิตสังหารได้เข้าปกคลุมพื้นที่โดยรอบของทั้งสองในทันที

นกที่แต่เดิมเคยส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้วได้หายวับไปนานแล้ว

สิ่งที่สามารถได้ยินได้ในบริเวณโดยรอบมีเพียงแค่เสียงของสายลมที่พัดผ่านใบไม้

ร่างสองร่าง หนึ่งใหญ่และหนึ่งเล็ก หนึ่งสีเงินและหนึ่งสีชมพู ได้หายวับไปจากจุดที่พวกเขายืนอยู่ในทันที

ผืนดินก็ปริแตกออกท่ามกลางพลังอันรุนแรงนี้ สาดกระเซ็นฝุ่นผงนับไม่ถ้วนให้ฟุ้งกระจายขึ้นมา...

ขอแนะนำอย่างยิ่ง! ขอแนะนำอย่างยิ่ง!!