บทที่ 281 งานวิวาห์สะท้านโลก

บทที่ 281 งานวิวาห์สะท้านโลก

โอรอนจะยอมจำนนงั้นเหรอ? ไม่มีทาง!

ดังนั้น... สามวันให้หลัง ทั่วทั้งเกาะอเมซอนลิลลี่จึงอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลอง ดอกไม้สีแดงและผ้าสีแดงถูกประดับประดาไปทั่วทุกหนแห่ง

การแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างจักรพรรดินีแห่งอเมซอนลิลลี่และบุตรชายของจอมพลเรือ งานวิวาห์ที่สถานะของทั้งสองฝ่ายเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก กำลังจะอุบัติขึ้นบนเกาะแห่งนี้

บนเรือรบของกองทัพเรือ... โอรอนกำลังถูกทหารเรือหญิงหลายนายรุมทึ้งจัดแจงชุดแต่งงานราวกับตุ๊กตาเชิด โดยมีพลเรือโทการ์ปยืนกอดอกเฝ้าดูอยู่ไม่ห่าง สายตาจับจ้องเขม็งราวกับกลัวว่าเจ้าบ่าวจะระเหยหายไป

‘...ชั้นอยากหนีชะมัด แต่ดันหนีไม่ได้นี่สิ...’

ในทางนิตินัยแล้ว โอรอนที่ยังถูกสวมกุญแจมือหินไคโรไว้ที่ข้อมือย่อมไม่มีทางหนีรอดได้เลย

มิหนำซ้ำ พลเรือโทการ์ปยังตามติดโอรอนเป็นเงาตามตัว แม้แต่ตอนเข้าห้องน้ำหรือตอนนอนก็ยังเฝ้าไม่ห่าง ไม่เปิดโอกาสให้โอรอนหนีได้แม้แต่เสี้ยววินาที

“นี่ ตาแก่ ปล่อยชั้นไปไม่ได้เหรอ?”

โอรอนเอ่ยถามด้วยสีหน้าแข็งทื่อขณะที่ถูกจับหมุนตัวไปมา พลางหันไปคุยกับหอยทากสื่อสารที่เกาะอยู่บนไหล่ของการ์ป

เสียงที่ไม่อาจโต้แย้งของจอมพลเรือเซ็นโงคุดังลอดออกมาจากหอยทากสื่อสาร

“เลิกพล่ามไร้สาระได้แล้ว ปีนี้แกอายุ 24 แล้วนะ ถึงเวลาต้องออกเรือนเสียที ทำใจยอมรับซะเถอะ อย่างน้อยแฮนค็อกก็งดงามมากแถมร่างกายแข็งแรง เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะมาพัฒนาพันธุกรรมให้คนรุ่นถัดไป”

...โอรอน

ในชีวิตนี้ โอรอนไม่เคยคาดคิดเลยว่า ในฐานะจอมวางแผนที่ปั่นหัวรัฐบาลโลกอยู่เบื้องหลังมาแล้วหลายครั้ง ท้ายที่สุดกลับต้องมาพ่ายแพ้และหนีไม่พ้นการคลุมถุงชนของจอมพลเรือเซ็นโงคุ

โอรอนยังมัวแต่คิดว่าจะเลือกต้นไม้ที่เหมาะที่สุดจากป่าใหญ่ได้อย่างไร แต่เขากลับถูกจอมพลเรือเซ็นโงคุจับแขวนคอกับต้นไม้ต้นหนึ่งเข้าอย่างจัง

“พ่อ เรื่องใหญ่ระดับการแต่งงานจะทำเป็นเล่นแบบนี้ได้ยังไง? นี่มันการตัดสินใจทั้งชีวิตของชั้นเลยนะ ให้ชั้นเลือกเองไม่ได้เหรอ?”

โอรอนพยายามอ้อนวอนขอความเมตตาเศษเสี้ยวสุดท้ายจากจอมพลเรือเซ็นโงคุผู้มีหัวใจดั่งเหล็กไหล

น่าเสียดายที่ในเวลานี้ จอมพลเรือเซ็นโงคุไม่มีความรักแบบพ่อลูกหลงเหลืออยู่เลย ในหัวของเขามีแต่ความคิดเรื่องสายใยระหว่างปู่กับหลานเท่านั้น

“หลาน... เอาหลานมาให้ชั้นก่อน หลังจากนั้นแกจะหย่าหรือจะไปแต่งกับผู้หญิงคนอื่นก็เรื่องของแก”

วินาทีนี้ โอรอนรู้สึกว่าในสายตาของจอมพลเรือเซ็นโงคุ เขาได้กลายเป็นแม่พันธุ์... เอ้ย พ่อพันธุ์ไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

“เฮ้อ~”

พูดไม่ออก ขัดขืนไม่ได้ ไร้ซึ่งอำนาจ... โอรอนทำได้เพียงยอมรับความจริงอันโหดร้ายนี้อย่างจำยอม

จากนั้น งานวิวาห์สุดยิ่งใหญ่ก็เริ่มขึ้น!

เนื่องจากกฎของอเมซอนลิลลี่คือห้ามผู้ชายเหยียบขึ้นเกาะ แม้ว่าแฮนค็อกในฐานะจักรพรรดินีแห่งเผ่าคูจาจะไม่ลังเลที่จะแหกกฎนี้เพื่อโอรอน แต่สุดท้ายก็มีเพียงโอรอนและพลเรือโทการ์ปที่มาร่วมงานในฐานะผู้ใหญ่ฝ่ายชายเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่อเมซอนลิลลี่

ราวกับลูกเขยแต่งเข้าบ้าน โอรอนได้รับการต้อนรับอย่างเป็นทางการจากเรือรบเข้าสู่ตัวเมือง โดยมีขบวนแห่เจ้าสาวนับหมื่นชีวิตจากอเมซอนลิลลี่ หลังจากแห่วนรอบเกาะอเมซอนลิลลี่ครบสามรอบ ในที่สุดพวกเขาก็เข้าสู่สถานที่จัดงานจริง...พระราชวัง

แน่นอนว่าในอดีตไม่เคยมีบันทึกเรื่องจักรพรรดินีแต่งงานกับผู้ชายในอเมซอนลิลลี่มาก่อน ดังนั้นพิธีกรรมและธรรมเนียมเหล่านี้จึงจำลองมาจากประเทศอื่น

ณ เวลานี้ แฮนค็อกยืนรอการมาถึงของโอรอนอยู่ที่หน้าประตูพระราชวังแล้ว เธอสวมมงกุฎหงส์และชุดคลุมวิวาห์สีแดงเพลิง

เมื่อมองไปยังแฮนค็อกที่งดงามหยดย้อยเบื้องหน้า ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นที่ตกอยู่ในภวังค์แห่งเสน่ห์ที่เธอแผ่ออกมา แม้แต่โอรอนเองก็ยังเผลอตาค้างไปชั่วขณะ

สวยมาก...

โดยเฉพาะสีหน้าเปี่ยมสุขและขวยเขินบนใบหน้าของแฮนค็อก มันช่างงดงามเหลือเกิน

แฮนค็อก... มีความสุขจริงๆ...

โอรอนที่แสร้งทำท่าทางสิ้นหวังต่อหน้าการ์ปมาตลอด อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดวาบขึ้นมาในแววตา

แม้เขาจะบอกแฮนค็อกล่วงหน้าแล้วว่านี่เป็นแค่ละครตบตาจอมพลเรือเซ็นโงคุ พลเรือโทการ์ป และรัฐบาลโลกก็ตาม

แต่ทำไมแฮนค็อกถึงยังทำหน้ามีความสุขขนาดนั้นล่ะ?

พิธีการอันยิ่งใหญ่ตลอดทาง การเฉลิมฉลองระดับประเทศ หรือแม้แต่ข่าวที่แพร่สะพัดไปทั่วท้องทะเลผ่านหน้าหนังสือพิมพ์ นั่นหมายความว่าแฮนค็อกไม่มีทางหันหลังกลับได้อีกแล้ว เธอถูกลิขิตให้ผูกมัดกับเขาไปตลอดชีวิต

แต่เมื่อเห็นแฮนค็อกในตอนนี้ โอรอนกลับพบว่าเธอแผ่ออร่าแห่งความสุขออกมาอย่างเต็มเปี่ยม

วินาทีนี้ โอรอนตระหนักได้ว่าแฮนค็อกดูเหมือนจะรักเขาเข้าจริงๆ และเธอก็เป็นผู้หญิงโง่เขลาประเภทที่หลงรักเขาจนหมดหัวใจ

‘ชั้นนี่มันเลวระยำจริงๆ...’

จู่ๆ โอรอนก็รู้สึกว่าตัวเองผิดมหันต์ในเรื่องนี้ เขายังไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อแฮนค็อกอย่างถ่องแท้ด้วยซ้ำ แต่กลับดึงเธอมาเล่นละครด้วยกันแบบนี้ มันน่ารังเกียจสิ้นดี

หมัดของโอรอนที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดคลุมเผลอกำแน่น ก่อนจะค่อยๆ คลายออก

หากเขาหนีไปตอนนี้ ไม่เพียงแต่จะอธิบายปัญหาที่รุมเร้าไม่ได้ แต่มันจะเป็นการทำร้ายแฮนค็อกในอีกรูปแบบหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ในขณะที่โอรอนกำลังลังเลด้วยความรู้สึกผิด แฮนค็อกในชุดวิวาห์สุดอลังการก็ก้าวเข้ามาคล้องแขนเขาแล้วเอ่ยว่า

“ท่านโอรอนคะ ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะมาถึงจริงๆ ดีใจเหลือเกินค่ะ”

โอรอนเดินเข้าสู่พระราชวังพร้อมกับแฮนค็อก เขาชำเลืองมองพลเรือโทการ์ปที่ค่อยๆ ทิ้งระยะห่างออกไปทางหางตา แล้วกระซิบว่า

“ขอโทษนะ แฮนค็อก”

แฮนค็อกไม่ได้เอ่ยตอบ แต่เธอกระชับวงแขนที่กอดโอรอนให้แน่นขึ้น พยายามแนบชิดกับเขาให้มากที่สุด

แฮนค็อกย่อมเข้าใจความหมายของโอรอน เขาตระหนักว่านี่ไม่ใช่การแต่งงานที่เกิดจากความรัก จึงเอ่ยคำขอโทษต่อเธอสำหรับงานวิวาห์ที่เป็นเรื่องสำคัญที่สุดของผู้หญิง

แต่ในสายตาของแฮนค็อก เรื่องพรรค์นั้นไม่สำคัญเลยสักนิด

‘ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรา... ไม่ว่าจะเป็นเกียรติยศ ทรัพย์สมบัติ หรือชื่อเสียง ทั้งหมดล้วนเป็นของท่านโอรอน!’

ไม่ว่าโอรอนจะยอมรับหรือไม่ แฮนค็อกได้ตัดสินใจเรื่องนี้ไปนานแล้ว

ผ่านงานแต่งงานครั้งนี้ บางทีแฮนค็อกอาจจะรู้ว่าโอรอนยังไม่รับรักเธออย่างเต็มอก แต่มันช่วยให้เธอประกาศก้องต่อท้องทะเลทั่วโลกว่า เธอคือผู้หญิงของท่านโอรอน

แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!

ดวงตาของแฮนค็อกหยีลงด้วยความสุข ขณะที่เธอตั้งใจทำตามทุกขั้นตอนของพิธีแต่งงานร่วมกับโอรอน

สีหน้าของโอรอนยังคงฉายแววสิ้นหวังอย่างจำยอม สร้างความขัดแย้งอย่างชัดเจนกับรอยยิ้มเปี่ยมสุขบนใบหน้าของแฮนค็อก ช่างสมบทบาททหารเรือที่ถูกจักรพรรดินีโจรสลัดบังคับขืนใจให้แต่งงานด้วยอย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อพิธีกรรมอันยืดยาวเสร็จสิ้นลงทีละขั้นตอน โอรอนและแฮนค็อกก็ถูกส่งตัวเข้าสู่ห้องหอ

ทว่าทันทีที่ประตูซึ่งประดับประดาอย่างรื่นเริงถูกปิดลง ทั้งแฮนค็อกและโอรอนต่างก็หันขวับไปมองเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ลึกที่สุดในห้อง

ตรงนั้น... นิโค โรบินกำลังนั่งไขว่ห้างอ่านหนังสืออยู่อย่างสง่างาม บรรยากาศเงียบสงบและเลอค่าของเธอดูขัดแย้งกับความรื่นเริงภายนอกอย่างสิ้นเชิง

“ท...ทำไมหล่อนถึงมาอยู่ที่นี่ได้ นังผู้หญิง!?”

แฮนค็อกแทบจะแยกเขี้ยวใส่

โรบินทัดผมที่ร่วงลงมาไว้หลังใบหู แล้วเอ่ยอย่างใจเย็นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง

“อย่าใส่ใจชั้นเลย เชิญพวกคุณทำเรื่องที่กำลังจะทำกันต่อเถอะค่ะ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═