ตอนที่ 19 กระบองไฟฟ้าแห่งภาพลวงตา

ตอนที่ 19 กระบองไฟฟ้าแห่งภาพลวงตา

นับตั้งแต่ที่หลินหยวนได้กุญแจประตูโรงพยาบาลมา การกระทำต่อเนื่องของเขาก็ทำให้ผู้คนในช่องไลฟ์สดต่างงุนงงไปตามๆ กัน

จนกระทั่งเสียงอันทรงพลังนี้ดังกึกก้องขึ้น ทุกคนถึงได้เข้าใจว่าแท้จริงแล้วหลินหยวนกำลังทำอะไรอยู่

พรสวรรค์ที่สอง แถมยังการันตีที่ระดับ S ขึ้นไปอีกต่างหาก

ในเวลานี้ ทั่วทั้งโลกต่างเริ่มถกเถียงและพูดถึงเรื่องนี้กันอย่างบ้าคลั่ง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาเจ้าหน้าที่ระดับสูงของแต่ละประเทศ

ข้อมูลเกี่ยวกับโลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่นั้นเปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ถูกทิ้งลงมากลางวง

... ... ... ...

ประเทศสหรัฐอเมริกา ณ ตึกเพนตากอน

"มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมพวกเราถึงเพิ่งมารู้ข้อมูลสำคัญเรื่อง 'โลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่' เอาป่านนี้?"

ประธานาธิบดีคนปัจจุบันของสหรัฐฯ เอ่ยถาม ท่ามกลางวงล้อมของผู้คนนับสิบ

บุคคลเหล่านี้ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่คอยวิเคราะห์กฎเกณฑ์ต่างๆ ภายในโลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญ นับตั้งแต่ที่มันปรากฏขึ้นมา

แม้ว่าความช่วยเหลือที่พวกเขามีต่อผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้มากมายมหาศาล แต่มันก็เป็นประโยชน์จริงๆ

และตอนนี้ การปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันของปริศนาโลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่ แถมยังมีรางวัลเป็นพรสวรรค์ที่สอง ก็ทำเอาประธานาธิบดีสหรัฐฯ ถึงกับตาร้อนผ่าวด้วยความอิจฉา

วิลเลียม ผู้เข้าแข่งขันของพวกเขา ปลุกพลังได้เพียงพรสวรรค์ระดับ A เท่านั้น

แต่ก็เป็นเพราะพรสวรรค์ระดับ A นี้นี่แหละ ที่ทำให้วิลเลียมรอดพ้นจากความตายมาได้หลายต่อหลายครั้ง และสามารถเคลียร์ด่านเรื่องเล่าสยองขวัญไปได้ถึงสองรอบ

แล้วพรสวรรค์ที่การันตีระดับ S ขึ้นไปล่ะ มันจะทรงพลังขนาดไหนกันเชียว?

"ดูเหมือนว่าครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันจากประเทศเซี่ยจะไม่ได้ด้อยไปกว่าวิลเลียมของพวกเราเลย การที่เขาสามารถค้นพบกฎที่ซ่อนอยู่แบบนี้ได้ เขาจะต้องเป็นคนที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมมากแน่ๆ"

ภาพเหตุการณ์ทำนองนี้กำลังเกิดขึ้นทั่วทุกมุมโลก และเมื่อย้อนกลับไปตอนที่หลินหยวนเพิ่งก้าวเข้าสู่โลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญ บรรดาเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศเซี่ยก็ได้เตรียมพร้อมรับมือกับการรุกรานของเรื่องเล่าสยองขวัญเอาไว้แล้ว

แต่พวกเขาก็คาดไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์จะพลิกผันไปอย่างก้าวกระโดดเช่นนี้

ณ เวลานี้ ภายในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของประเทศเซี่ย เสียงตะโกนด้วยความตื่นเต้นก็ดังกึกก้องขึ้น

"ประเทศเซี่ยของพวกเรากำลังจะเคลียร์ด่านได้แล้วจริงๆ!"

คนที่ตะโกนออกมาคือชายวัยกลางคนอายุราวๆ ห้าสิบปี

ในเวลานี้ เขาไม่สามารถเก็บซ่อนความรู้สึกตื่นเต้นเอาไว้ได้อีกต่อไป

และทันทีที่คำพูดของชายคนนั้นหลุดออกจากปาก ผู้คนนับสิบในห้องทำงานต่างก็พากันพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติทันที

"ไม่เพียงแต่เคลียร์ด่านได้นะ แต่เขายังไขปริศนาโลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่ แถมยังได้รับพรสวรรค์ที่สองที่การันตีระดับ S ขึ้นไปอีกด้วย"

"ไม่คิดเลยว่าผู้เข้าแข่งขันคนนี้จะมอบเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่ให้กับพวกเราทุกคน"

"เมื่อมีพรสวรรค์ที่สอง โอกาสในการเคลียร์ด่านเรื่องเล่าสยองขวัญในอนาคตก็ย่อมเพิ่มสูงขึ้นอย่างแน่นอน ครั้งนี้ ในที่สุดประเทศเซี่ยของพวกเราก็ไม่ต้องเผชิญกับการรุกรานของเรื่องเล่าสยองขวัญแล้ว"

"หลังจากด่านเรื่องเล่าสยองขวัญจบลง จะมีเวลาพักให้สามวัน รีบไปค้นข้อมูลของเขามาซะ เราต้องคุ้มครองเขาให้ดีที่สุดและต้องแน่ใจว่าจะไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นกับเขาในโลกแห่งความเป็นจริง"

"ข้อมูลของหลินหยวนถูกส่งมาแล้วครับ ปัจจุบันเขาทำงานอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเจียงโจว"

"ส่งทีมไปเดี๋ยวนี้ ทันทีที่หลินหยวนออกมาจากโลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญ ให้เข้าคุ้มกันเขาทันที"

"ถ้าเขามีคำขออะไร ก็พยายามจัดหาให้ตามนั้น แล้วก็แจ้งข้อมูลบางส่วนเกี่ยวกับเรื่องเล่าสยองขวัญที่เรารวบรวมมาให้เขาทราบด้วย"

หลังจากคนกลุ่มนั้นพูดคุยกันจบ โทรศัพท์หลายสายก็ถูกต่อออกจากห้องทำงานแห่งนั้น

ในชั่วพริบตา กองกำลังทหาร ตำรวจ และหน่วยงานระดับชาติอื่นๆ อีกมากมายในเมืองเจียงโจว ก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเจียงโจว

ณ เวลานี้ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากบุคคลสำคัญมากมายในประเทศเซี่ย

ทุกคนต่างเฝ้ารอให้หลินหยวนออกมาจากโลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญ

และในขณะที่ฝ่ายต่างๆ ในโลกแห่งความเป็นจริงกำลังเริ่มเคลื่อนไหว...

หลินหยวนก็เพิ่งจะเดินมาถึงล็อบบี้ของโรงพยาบาล

ยังเหลือเวลาอีก 9 นาทีก่อนที่โลกแห่งภาพลวงตาจะพังทลายลงอย่างสมบูรณ์

ในเวลานี้ ไป๋เจี๋ยที่อยู่ในโลกแห่งภาพลวงตาบริเวณล็อบบี้ กำลังนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น

เนื่องจากปริศนาโลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่ถูกไขกระจ่างแล้ว โลกแห่งภาพลวงตาจึงเริ่มพังทลายลง

ดังนั้น ตัวประหลาดทั้งหมดในโลกแห่งภาพลวงตานี้จึงสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปอย่างสมบูรณ์

เวลาสิบนาทีสุดท้ายที่ระบบมอบให้หลังจากไขปริศนาโลกทัศน์ที่ซ่อนอยู่นั้น อาจจะเป็นหนึ่งในรูปแบบของรางวัลเช่นกัน

กฎทุกข้อไร้ผลโดยสิ้นเชิง และตัวประหลาดทุกตัวก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

ตอนนี้หลินหยวนตกอยู่ในสถานการณ์ที่เขาสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

หลินหยวนเดินตรงดิ่งไปยังโถงทางเดินของโซนห้องพักผู้ป่วย โดยไม่แม้แต่จะปรายตามองไป๋เจี๋ยอีก

เวลาเหลือแค่สิบนาที และหลินหยวนมีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือรปภ. โจวเหวิน

ถ้าหากมีผลประโยชน์อะไรให้เก็บเกี่ยว มันก็น่าจะอยู่กับโจวเหวินนี่แหละ

ยังไงซะ โลกแห่งภาพลวงตานี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาจากเขา

เมื่อปราศจากกฎเกณฑ์มาคอยควบคุม หลินหยวนก็เริ่มออกวิ่งทันที

ไม่นานนัก เขาก็เห็นโจวเหวินอยู่หน้าทางเข้าห้องพักผู้ป่วยห้องหนึ่ง

ในเวลานี้ โจวเหวินหลับตาแน่นสนิทและนอนทอดร่างอยู่บนพื้น

เหลือเวลาอีกเพียงสี่นาทีก่อนที่โลกแห่งภาพลวงตาจะสลายไป

กำแพงและห้องพักผู้ป่วยโดยรอบเริ่มโปร่งแสงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลินหยวนไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาลงมือค้นตัวโจวเหวินทันที

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของหลินหยวนคือการเช็คดูตรงเป้ากางเกงของโจวเหวิน ก็ขนาดเลื่อยไฟฟ้าของเชฟยังดึงออกมาจากเป้ากางเกงได้เลยนี่หว่า

ดังนั้นก็พูดยากเหมือนกันว่าโจวเหวินอาจจะซ่อนของดีอะไรไว้ตรงเป้ากางเกงบ้างหรือเปล่า

อย่างไรก็ตาม หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดหลินหยวนก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

การที่เขาต้องมาล้วงเป้าผู้ชายด้วยกันมันออกจะแปลกประหลาดเกินไปหน่อย

เมื่อเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งนาที หลินหยวนก็ค้นทั่วทั้งตัวของโจวเหวินจนแทบจะหมดเปลือกแล้ว

ได้บุหรี่หนึ่งซอง นาฬิกาข้อมือหนึ่งเรือน และหมากฝรั่งที่เปิดกินไปแล้วหนึ่งแพ็ค

ในขณะที่หลินหยวนกำลังสงสัยว่าเขาอาจจะคาดเดาผิดไป และคงไม่เจอของดีอะไรในช่วงสิบนาทีสุดท้ายนี้แล้ว...

หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างเข้าพอดี

กระบองไฟฟ้าสีดำ

ในตอนนี้ กระบองไฟฟ้าอันนั้นกำลังวางพิงกำแพงอยู่อย่างเงียบๆ

ดูเหมือนว่ามันจะกลิ้งไปชนกำแพงตอนที่โจวเหวินสูญเสียการควบคุมและล้มลงไป

หลินหยวนรีบเดินเข้าไปหยิบกระบองไฟฟ้าขึ้นมาทันที

วินาทีที่กระบองไฟฟ้าเข้ามาอยู่ในมือ ข้อความก็ปรากฏขึ้นเหนือมันทันที

[กระบองไฟฟ้าแห่งภาพลวงตา]

[เอฟเฟกต์: กระแสไฟฟ้าอันทรงพลัง หากสัมผัสกับสิ่งมีชีวิตที่มีค่าความอดทนต่ำกว่า 40 จะทำให้ร่างกายของเป้าหมายเป็นอัมพาต และสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปชั่วระยะเวลาหนึ่งอย่างสมบูรณ์

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีค่าความอดทนสูงกว่า 40 แต่ต่ำกว่า 80 จะทำให้เกิดอาการชาชั่วขณะ และความคล่องตัวลดลงเป็นระยะเวลาหนึ่ง

สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีค่าความอดทนสูงกว่า 80 จะสามารถทำได้เพียงสร้างความเสียหายจากการถูกไฟฟ้าช็อตแบบปกติเท่านั้น]

[หมายเหตุ: สี่มหาพลังงานไฟฟ้าแห่งสวรรค์และหมื่นพิภพ — เก้าอี้ไฟฟ้าของศาสตราจารย์หยาง, กระแสฟ้าผ่าของปิกาจู, กระบองไฟฟ้าแห่งภาพลวงตา และเสื้อกันหนาวไหมพรมในฤดูใบไม้ร่วง]