บทที่ 29 - สังหารผู้ใช้พลังเหนือมนุษย์ระดับ E
บทที่ 29 - สังหารผู้ใช้พลังเหนือมนุษย์ระดับ E
บทที่ 29 - สังหารผู้ใช้พลังเหนือมนุษย์ระดับ E
─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───
ในขณะนี้ ภายในห้อง ทาสดาบดำได้เปิดฉากโจมตีหลัวตงอย่างดุดันและบ้าคลั่ง มันแทงดาบเข้าใส่หลัวตงอย่างต่อเนื่อง ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พักหายใจเลยแม้แต่น้อย
หลิวเถี่ยมีแววตาเย็นเยียบ เขามองหาจังหวะ ก้าวไปข้างหน้า 1 ก้าว ใช้กระบวนท่ากระแสคลื่นแทงทะลวง พุ่งดาบเข้าใส่หลัวตงราวกับสายฟ้าแลบ
ในตอนนี้หลัวตงกำลังพยายามรับมือกับการโจมตีของทาสดาบดำอย่างเอาเป็นเอาตาย ทำได้เพียงกัดฟันฝืนใช้ฝ่ามือตบไปที่ดาบของหลิวเถี่ย
หลิวเถี่ยรู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่ส่งมาจากดาบเหล็กในมือ ทำให้ดาบของเขาเบี่ยงเบนออกไปด้านข้าง
ในชั่วพริบตานั้น ความเร็วในการโจมตีของทาสดาบดำก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ ดาบพุ่งผ่านลำคอของหลัวตงไปในพริบตา
ศีรษะของหลัวตงถูกฟันจนกระเด็นหลุดออกจากบ่า เลือดสาดกระเซ็น ร่างไร้ศีรษะล้มตึงลงกับพื้นอย่างแรง
เมื่อหลัวตงตายไปแล้ว ผู้คนที่นั่งฟังเทศนาอยู่ในห้องก็ยังคงมีสีหน้าเหม่อลอย ดูเหมือนจะยังไม่สร่างจากอาการเคลิบเคลิ้ม
"ทองคำแท่ง ของดีนี่นา!"
หลิวเถี่ยตรวจสอบอาการของหลิวเจิน เมื่อเห็นว่าพ่อไม่เป็นอะไรมาก ก็เดินไปที่ศพของหลัวตง ค้นตามตัว และพบขวดที่บรรจุยาประหลาดๆ หลายขวด เงินสดจำนวนหนึ่ง และทองคำแท่งอีก 5 แท่ง
ประเทศต้าเซี่ยเป็นประเทศที่มีระบบดิจิทัลล้ำหน้าที่สุดในโลกใบนี้ ประชาชนส่วนใหญ่ชินกับการใช้สกุลเงินดิจิทัลในการชำระเงินกันหมดแล้ว
ทว่าผู้คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกมืดหลายคนกลับยังคงนิยมพกเงินสดและทองคำติดตัว นั่นก็เพราะทองคำสามารถนำไปแลกเป็นสกุลเงินของประเทศใดก็ได้ง่ายๆ ส่วนการโอนเงินผ่านธนาคารนั้นมักจะทิ้งร่องรอยเอาไว้
หลิวเถี่ยแบกหลิวเจินขึ้นหลัง แล้วเดินลงบันไดไปพร้อมกับทาสดาบดำที่คอยคุ้มกันอยู่
เมื่อลงมาถึงชั้น 2 หลิวเถี่ยก็เตะประตูห้องอย่างแรง 1 ที
ปัง!
ประตูไม้ของห้องชั้น 2 ถูกหลิวเถี่ยเตะจนพังทลาย
ภายในห้องมีค่ายกลรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสประหลาดๆ ตั้งอยู่ ตรงกลางค่ายกลมีโกศใส่เถ้ากระดูกวางอยู่ ด้านบนโกศมีรูปภาพขาวดำของชายชราคนหนึ่งตั้งไว้
ข้างๆ ค่ายกลรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสนั้น มีศีรษะและศพที่เต็มไปด้วยบาดแผลของลูกสาวคุณยายจางวางอยู่ ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่ชวนสะอิดสะเอียน
"ฟื้นคืนชีพ เหล่าฟาง ฉันจะต้องชุบชีวิตตาให้ได้!"
"ฉีฉี แม่จะทำให้พวกแกฟื้นคืนชีพให้หมด! อย่าโกรธแม่เลยนะ! ท่านหัวหน้าแท่นบูชาบอกแล้วว่า ขอแค่มีศรัทธาอย่างแรงกล้าและทำพิธีกรรมสำเร็จ พวกแกก็จะฟื้นคืนชีพได้ทั้งหมด"
"ฟื้นคืนชีพได้ทั้งหมด!! พวกแกฟื้นคืนชีพได้ทั้งหมด!"
"..."
เมื่อหลิวเถี่ยแบกหลิวเจินลงมาถึงชั้นล่าง ก็ได้ยินเสียงคุณยายจางที่นอนกองอยู่บนพื้นพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาเลื่อนลอย
หลิวเถี่ยขมวดคิ้วแน่น ถอนหายใจเฮือกใหญ่ในใจ
วิชาฟื้นคืนชีพนั้น ต่อให้อยู่ในโลกที่มีพลังเหนือธรรมชาติแบบนี้ ก็เป็นเพียงตำนานเล่าขานเท่านั้น ลัทธิต่างๆ มักจะโอ้อวดว่าเทพเจ้าที่พวกเขาศรัทธามีอำนาจในการชุบชีวิตคนตาย แต่ในความเป็นจริง กลับไม่เคยมีใครทำสำเร็จเลยสักราย คุณยายจางเห็นได้ชัดว่าถูกล่อลวงจนหลงผิด ก่อเรื่องเลวร้าย และกลายเป็นคนวิกลจริตไปแล้ว
หลิวเถี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้เข้าไปซ้ำเติมคุณยายจาง เขาแบกหลิวเจินเดินออกจากบ้านไป
"หลัวตงไอ้สวะนั่น ขนาดเด็กมัธยมปลายคนเดียวยังจัดการไม่ได้ ไม่ได้เรื่องจริงๆ!"
เสียงเยือกเย็นดังมาจากด้านข้าง ชายวัยกลางคนรูปร่างสูง 1.9 เมตร หัวโล้น สวมเสื้อยืดลายดอกสีสันฉูดฉาด กางเกงขาสั้น เผยให้เห็นท่อนขาที่มีขนดกดำ เดินออกมาจากด้านข้าง แสยะยิ้มให้หลิวเถี่ย
"เฮ้ย ไอ้หนู! สนใจเข้าร่วมลัทธิลี่เทียนของเราไหม ดูทรงแล้วแกน่าจะมีแววอยู่นะ! ถ้าเข้าร่วมลัทธิลี่เทียนของเรา บางทีอาจจะมีผู้อาวุโสตาถึงรับแกไปอยู่ด้วยก็ได้"
"หมอนี่เก่งกาจมาก!!"
ทันทีที่หลิวเถี่ยเห็นชายวัยกลางคนคนนั้น ก็รู้สึกได้ทันทีว่าบรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งขึ้นมา ขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาค่อยๆ เอ่ยถาม
"แกเป็นใคร"
"ฉันคือหัวหน้าหอลัทธิลี่เทียน หมิงเหิง! ไอ้หนู อืม ฉันจำได้ว่าแกน่าจะชื่อหลิวเถี่ย มีพ่อคนนึง ก็น่าจะเป็นคนที่แกแบกอยู่นั่นแหละ ฆ่าเขาซะ แล้วแกก็จะรอดชีวิต และได้เข้าร่วมลัทธิลี่เทียนของเรา!"
หมิงเหิงแสยะยิ้ม จู่ๆ แววตาก็ทอประกายเหี้ยมเกรียม กลิ่นอายสีดำสนิทพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขาเป็นจำนวนมาก เขาถีบเท้าพุ่งทะยานเข้าหาหลิวเถี่ยราวกับเหาะมา
หลิวเถี่ยตวาดลั่น
"ลุย!"
ทาสดาบดำพุ่งพรวดออกไปทันที ราวกับสายฟ้าแลบเข้าหาหมิงเหิง ใช้กระบวนท่ากระแสคลื่นแทงทะลวง พุ่งดาบเข้าใส่หน้าอกของหมิงเหิง
"ทาสดาบดำ! สัตว์ประหลาดระดับ F กระจอกๆ ไสหัวไปซะ!"
หมิงเหิงแค่นเสียงเย็น กางนิ้วทั้งห้าออก คว้าจับดาบของทาสดาบดำเอาไว้อย่างง่ายดาย ฝ่ามือซ้ายฟาดเข้าที่หัวของทาสดาบดำอย่างแรง
ปัง!
หัวของทาสดาบดำระเบิดออกเป็นชิ้นๆ กลายเป็นร่างไร้หัวล้มตึงลงกับพื้น
หมิงเหิงยิ้มเหี้ยม พุ่งเข้าใส่หลิวเถี่ย
"ไอ้เด็กเหลือขอ แกกล้าลงมือกับฉัน ตอนฉันถลกหนังเลาะกระดูกแก อย่ามาร้องขอชีวิตก็แล้วกัน!!"
ในตอนนั้นเอง ร่างสีดำร่างหนึ่งก็พุ่งทะยานออกมาจากด้านข้าง ถือดาบยาวพุ่งเข้าแทงหมิงเหิงราวกับสายฟ้าแลบ
"แกมีคนช่วยเหรอ"
สีหน้าของหมิงเหิงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว มือขวาที่ถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายสีดำก็ขยายใหญ่ขึ้นเป็น 2 เท่า ฟาดเข้าใส่ดาบยาวที่พุ่งเข้ามา
ดาบยาวเล่มนั้นราวกับมีชีวิต มันสะบัดประกายดาบเข้าแทงที่มือขวาของหมิงเหิง แทงทะลุมือขวาของเขาไปได้ จากนั้นก็เปลี่ยนกระบวนท่าอย่างรวดเร็ว พุ่งเป้าไปที่จุดตายของหมิงเหิงทันที
หมิงเหิงมีสีหน้าเคร่งเครียด กลิ่นอายสีดำแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เขาใช้วิชาฝ่ามือประหลาดๆ เข้าต่อสู้กับลั่วเสวี่ยเฟยที่สวมชุดสีดำทั้งตัวอย่างดุเดือด
"รับอาวุธลับ!"
ในขณะที่หมิงเหิงกำลังต่อสู้กับลั่วเสวี่ยเฟยอยู่นั้น เสียงใสๆ ของอวิ๋นเยี่ยรุ่ยก็ดังขึ้น เธอสะบัดมือขว้างมีดบินเข้าใส่หมิงเหิง
หมิงเหิงเอียงคอหลบเล็กน้อย ชำเลืองมองไปทางอวิ๋นเยี่ยรุ่ย
"จับตัวได้แล้ว!"
อวิ๋นเยี่ยรุ่ยมีรอยยิ้มหวานประดับอยู่บนใบหน้า ในมือถือตุ๊กตาไม้ขนาดเท่าฝ่ามือที่มีลวดลายประหลาดๆ สลักอยู่ เธอหันตุ๊กตานั้นไปทางสายตาของหมิงเหิง
ทันทีที่สายตาของหมิงเหิงสบเข้ากับสายตาของตุ๊กตาประหลาดตัวนั้น ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อไปทันที ความคิดก็เริ่มเชื่องช้าลง กลิ่นอายสีดำบนร่างสั่นไหวไปมา เขาต้องทุ่มสุดตัวถึงจะสามารถป้องกันดาบของลั่วเสวี่ยเฟยได้
วินาทีต่อมา ประกายดาบก็พุ่งมาจากด้านข้างของหมิงเหิง แทงทะลุลำคอของเขา และตวัดตัดศีรษะของเขาจนขาดกระเด็น เลือดจำนวนมากพุ่งกระฉูดออกจากลำคอไร้ศีรษะ ศพของเขาล้มตึงลงกับพื้นอย่างแรง
ลั่วเสวี่ยเฟยชักดาบยาวกลับมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตากลมโตสีดำขลับของเธอกลับฉายแววตื่นเต้น
"คุณได้รับความสำเร็จในการสังหารผู้ใช้พลังเหนือมนุษย์ระดับ E เป็นครั้งแรก ได้รับแต้มความสำเร็จ 500 แต้ม"
หลิวเถี่ยถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอ่ยอย่างจริงใจว่า
"ลั่วเสวี่ยเฟย อวิ๋นเยี่ยรุ่ย ขอบใจพวกเธอมากนะที่มาช่วย"
ก่อนที่หลิวเถี่ยจะมาที่นี่ เขาได้โทรศัพท์ขอความช่วยเหลือจากลั่วเสวี่ยเฟยและอวิ๋นเยี่ยรุ่ยไว้แล้ว หากไม่มีพวกเธอมาช่วย ครั้งนี้หลิวเถี่ยก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมิงเหิงอย่างแน่นอน
อวิ๋นเยี่ยรุ่ยยิ้มบางๆ แล้วเอ่ยขึ้น
"ถือว่านายติดหนี้บุญคุณพวกเราสองคนนะ อ้อ หลิวเถี่ย ตามกฎของทีมเรา ของที่ได้มาจะแบ่งให้คนในทีมเท่าๆ กัน 30% ส่วนอีก 70% จะแบ่งตามสัดส่วนผลงาน นายโอเคไหม"
หลิวเถี่ยตอบตกลงอย่างง่ายดาย
"ไม่มีปัญหา! ของที่ได้มาครั้งนี้ พวกเธอจะเอาไปหมดเลยก็ได้นะ!"
─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───